3567 weblogs:

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2004

Meest populair:
(van 3209 reacties)

KLM ticketprijzen
Rollercoaster
Vernieuwd design
Three years!
Een huis!
Even terugkomen op dat vlaggetje
Naar school!
YES!!!!!!
Bij ons op visite:
(tijden in Eastern time)

27 juni 2017 (1795)
26 juni 2017 (2023)
Email voorkeur:

Klik hier om je aan of af te melden voor e-mail updates van Meilink.net.
1579 Vrijdag 26 februari 2010  -  The Lightning Thief

Een film waar Damian graag heen wilde, en die we vanavond gezien hebben: Percy Jackson & The Olympians; The Lightning Thief. Een hele goeie film. Maar, zoals Damian ons liet weten (hij heeft al 3 boeken van Rick Riordan gelezen): de film is heel anders dan het boek! Luke was helemaal niet de Lightning Thief! (Oops, verklap ik nou iets voor diegene die de film nog moet gaan bekijken?!). Nou ja, in ieder geval: een aanrader!

1582 Woensdag 24 februari 2010  -  Mmmmmm!


Deze taart was geen lang leven beschoren. Ik kwam thuis van werk, en de heerlijke geur van appeltaart kwam mij al tegemoet. Geweldig! Voor jullie Hollanders lijkt dit misschien niet zo belangrijk, maar als je al maanden geen Hollandse appeltaart meer hebt gegeten, dan is dit heel bijzonder! Oh, en er wordt hier in Amerika een hoop real Dutch apple-pie verkocht, maar het lijkt voor geen meter (qua smaak en qua uiterlijk) op de echte Hollandse taart!
1581 Dinsdag 23 februari 2010  -  Stapelkat

Onze snowball zit en ligt graag overal. De meeste katten hebben slechts één favoriete plek om te zitten, maar Snowball niet. Zie hier, zijn allerlaatste zitplek: bovenop een andere kat!

1580 Maandag 22 februari 2010  -  Rijschool

Het was zo ver: Manuela startte vandaag op de Driving School met de theorie lessen. Drie weken lang iedere avond 2 uur les, om vervolgens de written test te gaan doen. Dat was allemaal een beetje raar. Manuela als enige volwassene tussen alle teenagers in. Want in Amerika mag je al op je 15e beginnen met rijlessen. Damian en ik hebben Manuela naar de rijschool gebracht, achtergelaten tussen de horde tieners, en kwamen 2 uur later weer terug om haar weer op te halen.

"En, hoe was het?!"

"Vreselijk!"

Oke. Dat ze tussen de tieners in moest zitten, dat hadden we wel verwacht. Maar dat er een man voor de klas zou staan, die niet heel erg zijn best deed om er een plezierige les van te maken, dat niet. Hij had al totaal niet door dat Manuela geen tiener was (dat is natuurlijk wel een compliment voor haar jeugdige uiterlijk!). Want hij zei dat, als je je niet zou gedragen in de klas, dat hij wel even met je ouders gaat bellen (Dat willen we wel eens zien! Laat hij maar Manuela's ouders in Nederland bellen, ha!). Verder waren er nog allemaal strenge regeltjes, moest er meteen al heel veel uit het hoofd geleerd worden, en de eerste overhoring is op woensdag. Pfff. Het leek wel een strafkamp. Niet gezellig.

Maar nog vervelender was de snelheid waarmee de theorie-lessen van start gingen. De leraar ging met een sneltreinvaart er door heen. En een hoop termen tussendoor die Manuela gewoonweg nog niet kende. En ook nog een hoop zaken tussendoor die alleen op tieners slaan (je mag dan wel als tiener hier een rijbewijs halen, maar met heel veel beperkingen en extra regeltjes).

Daar boven op: het Texas Drivers License handbook. Heb je dit ooit wel eens proberen te lezen? Zelfs het telefoonboek leest prettiger. Ik herinner me nog wel wat voor theorie-boek ik had voor mijn auto-rijles in Nederland. Een leuk boek met veel foto's. In Texas snappen ze er niets van, en geven ze tieners hier het meest saaie en meest onbegrijpelijke boek in handen. Hier een klein stukje uit hoofdstuk 1 (dit is dus nog maar het begin!):


Oke. Dit is dus nog maar het begin, he?! Het boek gaat nog 111 pagina's verder op dezelfde saaie manier. Ik had dit handboek zelf (toen we nog in Nederland waren) al een keer gedownload, om mijzelf voor te bereiden om een Texaans rij-examen, maar al heel snel het hele boek maar in de prullenbak gegooid; en vervolgens in Amerika gewoon op de gok, zonder te leren dus, de written test gedaan (en op 't randje gehaald!). En ja, de rijschool gebruikt uiteraard dit boek om les uit te geven.

Manuela was het na 1 les al zat. Dit nog 15 avonden doen; daar had ze geen zin in.

Begrijpelijk. Maar wat nu?

Dan nog maar eens op Internet rondgesnuffeld. Een andere oplossing zoeken. En die vonden we in de vorm van een online Texas Driver Education Course. Kijk! Dat kan ze gewoon op haar gemak, achter de computer, met koffie en een koekje (of een gebakje) erbij, doen wanneer het haar uitkomt. Niet tussen de tieners; niet een ongemotiveerde leraar voor de klas; en niet een suf handboek. Maar online, met animaties erbij. Stukken beter. Dan maar zo.


"U wilt hier rechtsaf. Mag dat?"
1578 Zondag 21 februari 2010  -  Da's handig!

Afgelopen donderdagavond zag het rechtervoorwiel er anders uit dan normaal. Plat. Dezelfde ochtend nog prima mee naar het werk gereden, en nu ineens leeg. Geen idee wat er in de tussentijd is gebeurd. Ik heb jarenlang in Nederland auto gereden, en nooit geen lekke band. En nu in Texas in een jaar tijd al twee keer. Daar sta je dan in de parkeergarage van je werk.

Terwijl ik vertwijfeld sta te kijken naar die lekke band, en me af zit te vragen "Wat nu?", word ik aangesproken door iemand: "Do you need a pump?". En terwijl ik geen idee heb, over wat voor pomp die man het nou heeft, liep-ie al terug naar zijn auto om 'm te halen.

En waarempel. Er komt een tire inflator te voorschijn. Even inpluggen in de auto (werkt op 12 volt); slangetje aansluiten op het wiel, en starten maar. Tien minuten later was het voorwiel weer helemaal opgepompt. Wow. Da's handig! Ik had zoiets nog nooit eerder gezien. Zo'n ding wil ik ook! Gewoon om achterin je auto te houden, voor het geval dat!


Ik bedank de man hartelijk; rij naar de eerste de beste Autozone om mezelf zo'n pomp aan te schaffen, en ik laat de volgende ochtend de band maar eens plakken: D'r zat een schroef in.... Dat krijg je met al die bouwbedrijven bij ons huis in de buurt; er ligt nogal eens troep op de weg. Maar goed; ik heb nu een pomp in mijn auto!
1577 Zaterdag 20 februari 2010  -  Fossil Rim

Een half jaartje geleden (zie hier) zijn we een keer in Glen Rose geweest; een plaats ten zuiden van Dallas. Toen om dinosaurussen te bekijken - of eigenlijk alleen de voetsporen ervan. Vandaag zijn we er weer geweest. Niet om te controleren of die voetsporen daar nog steeds zijn, maar om een nabijgelegen wildlife park te bezoeken: Fossil Rim. Toen, in juni 2009, waren we ook al even bij de ingang van dit park, maar het was veels te duur, veels te heet, en veels te laat. Dit keer: niet zo duur (andere prijzen buiten het hoogseizoen), bij lange na niet zo heet (het is tenslotte februari), en netjes op tijd (ondanks dat het toch zeker 120 mijl rijden was vanaf ons huis).

Dit park was beduidend groter en mooier, dan we van te voren hadden verwacht. Het is een enorm gebied, een beetje bergachtig, waar je met je auto doorheen kan rijden, uiteraard voorzien van een zak voer, en dan maar alle dieren om je heen proberen eten te geven. De meeste dieren kennen dit truukje wel, en steken rustig hun kop naar binnen in de auto voor een hapje eten. Een bepaalde struisvogel (al snel door ons voorzien van de naam "Pino") stak zijn kop wel heel erg gretig naar binnen in de auto, met een grote snoekduik van Manuela tot gevolg om 'm te ontwijken. Dat was wel heel erg lachwekkend! En een zebra wilde maar wat graag zijn tanden in ons dashboard zetten; Ik had net onze auto helemaal laten schoonmaken van binnen en buiten, en dat werd op deze wijze snel ongedaan gemaakt door al deze dieren.

Het weer zat ook mee; de lucht was nogal twijfelachtig en de voorspellingen waren niet goed. Onderweg naar het park regen, maar eenmaal in het park werkten de weergoden goed mee en was het eigenlijk prima te doen. En we kwamen tot de conclusie dat het maar goed was dat we dit park in juni vorig jaar niet hebben kunnen doen; dat zou echt veels te heet zijn geweest om te bezoeken. Het park was ook gewoon echt leuk; even echt helemaal weg van de stad in een andere omgeving; we hadden even het gevoel op vakantie te zijn.

Maarruh, wel oppassen voor de killer squirrel!

1576 Donderdag 18 februari 2010  -  Diary Of A Wimpy Kid

Wij zijn aardige boekenwurmen in ons gezin. En aangezien het de laatste tijd erg populair is om boeken te verfilmen, zien we onze verhalen vaak van het papier op het witte doek verschijnen.

Daar is Harry Potter wel de bekendste van. Maar damian is ook erg fan van de Percy Jackson serie, waarvan de verfilming van het eerste boek nu in de bios is te bewonderen (Percy Jackson The Lighting Thief).

Ik heb de hele boekenserie van Cirque du Freak weggelezen van de Ierse schrijver Darren Shan. En ook daar is de film van in de bios geweest.

Toen wij hier nog niet zo lang woonden, had ik een boek gekocht voor Damian met de titel Diary of a Wimpy Kid om Damian te helpen Engels te lezen (wat hij intussen heel goed kan). Het boek is een mix van tekst in een dagboek vorm en een stripverhaal. Damian vond het boek zo leuk, dat hij ook daar de hele serie ondertussen van weggelezen heeft en je raadt het al... Ook daar is een film van op komst.

1574 Donderdag 18 februari 2010  -  De doos

Hoera! Weer een pakje uit Nederland van mijn ouders! En wat wij in Nederland doodgewoon vonden, is nu een delicatesse voor ons... En dan heb ik het over salmiak autodrop, roze koeken, yoghurt drops en chips... Ondanks dat Lays hier ook goed vertegenwoordigd is, ontbreken nou net mijn twee favoriete smaken, paprika en bolognese (en die laatste nog 't liefst van Croky want die is het lekkerst).

Omdat de luchtdruk in het vliegtuig erg hoog is, willen zakken chips nog wel eens gaan ploffen. Dus had mijn moeder er een gaatje in geprikt, lucht eruit laten lopen, weer dichtgeplakt en... dan maar hopen dat de boel krokant blijft.

Tot hun verbazing werd de doos met lekkers, in plaats van bij ons in McKinney weer bij hun terugbezorgd. Nee het lag niet aan de chips, maar aan de flesjes deodorant die de douane niet accepteerde (jammer, want de vorige keer was het wel gelukt en ze hebben hier tientallen deo-sticks, die ik niks vind, en van spuitbussen heb je keuze uit 3 geuren, die ik ook niet echt bijzonder vind).

Maar goed, deo eruit, nog een keer opsturen, en toen kwam de doos keurig aan en de chips was zelfs nog krokant.

Pasen komt er nu aan en moeders je voelt 'm zeker wel aankomen!!!! Paaseitjes van de Baronie of Verkade... Hmmmmm, heerlijk!

1573 Donderdag 18 februari 2010  -  Aaaaaah, dat ligt lekker zacht...

1572 Donderdag 18 februari 2010  -  Bakkerij Alkemade

Ik mis Bakkerij Alkemade... Ik mis hun gebak, het verse brood, de saucijzenbroodjes, de broodjes carpaccio, het stokbrood, de paasstolletjes, de gevulde koeken, enzovoort...

Er zijn in Texas geen losse bakkerijen (snik...). Alles koop je hier in de supermarkt. En ja, ik geef toe, de taarten zien er hier prachtig uit, maar... Dat is maar schijn. Alle taarten komen op het zelfde neer: cake met heel veel mierzoete creme waarvan je na 3 happen al misselijk bent. En je moet het ook niet erg vinden om na het eten van de taart de rest van de dag met blauwe, groene of rode lippen en tanden rond te lopen, vanwege de hoeveelheid kleurstof die door de creme zit.

Zucht... Ik mis Bakkerij Alkemade... (En ik mis Snackbar Ben...)

1571 Donderdag 18 februari 2010  -  Donald Duck

Wij zijn al jaren groot fan van een wereld beroemde eend genaamd Donald Duck. Gelukkig kunnen we hier in Texas gewoon lid blijven van het weekblad en de Duck Extra.

Maar er is natuurlijk meer: de extra Sinterklaas en Kerst uitgaves; de pockets; een jubileum uitgave, enzovoort... Mijn ouders zijn de beroerdste niet en hebben inmiddels al een paadje uitgesleten van hun voordeur naar het postkantoor en sturen trouw alle gevraagde boekjes op.

Dus bij deze... Papa en Mama, bedankt voor het heerlijke Hollandse Donald Duck leesplezier dankzij jullie.

Maar het blijft toch gek dat terwijl Donald Duck een Amerikaanse eend is, dat je er bijna niets van kunt vinden hier... en al helemaal geen weekblad.

1575 Donderdag 18 februari 2010  -  Sneeuw

Er lag een hele laag sneeuw op onze trampoline en Michael leek het een leuk idee om er met sneeuw en al op te gaan springen, alleen werd de sneeuw wel een beetje zwaar voor het doek en de trampoline begon door te zakken. Dus vandaar deze foto van Michel die er nog een aardig klusje aan had om de sneeuw (met ijslaag eronder) weg te krijgen.

1570 Vrijdag 12 februari 2010  -  Nog meer sneeuw

D'r is hier inmiddels 30 centimeter sneeuw gevallen. We hoorden op het nieuws dat ze op de Olympische Winterspelen in Vancouver te weinig sneeuw hebben; nou, het is wel duidelijk waar die sneeuw terecht is gekomen. Een paar duizend mijl verderop. Genoeg om veel Texanen totaal in verwarring achter te laten. Zoveel sneeuw hebben ze hier nog nooit van hun leven meegemaakt. Hier een foto-album van een wandeling die Manuela en Damian vanochtend hebben gemaakt.

1569 Donderdag 11 februari 2010  -  Weerbericht

En dan volgt nu de weersvoorspelling voor McKinney, Texas met Gerrit Hiemstra:

Op donderdag en vrijdag trekt een groot lagedrukgebied over Dallas heen, om daar voor langdurige sneeuw te zorgen. Voor Texaanse begrippen valt er een onbegrijpelijk dik pakket sneeuw, en de kinderen kunnen zich dan ook buiten goed vermaken. Wegen zullen niet meer begaanbaar zijn, en de scholen gaan een paar dagen dicht.


En dan schakelen we nu *live* (ehh.... nou, ja, bijna live dan) over naar onze webcam in McKinney, om te zien of het daar nog altijd sneeuwt:

1568 Maandag 8 februari 2010  -  Sha-la-la-li Sha-la-la-la

Met verwondering (en ook afgrijzen) volgen we nauwgezet de ontwikkelingen omtrent de voorrondes voor het Eurovisie-songfestival in Nederland. Dat de laatste jaren de deelname van Nederland aan dit liedjes-festival behoorlijk te wensen over laat, da's wel duidelijk. Veel verder dan de onderste regionen van de halve finale is Nederland al jarenlang niet meer gekomen.

De NOS heeft dan ook de moed opgegeven en gevraagd of dit jaar de TROS de uitdaging aan wil gaan. Bij de TROS zagen ze dit blijkbaar als een geweldige kans om "Op Volle Toeren" weer eens uit de ijskast te trekken, en huurden Pierre Kartner (a.k.a. Vader Abraham) in om een liedje van 2 accoorden in elkaar te flansen.

Zijn wij positief hierover? Hmmm. Nee. Nederland gaat vast weer sneuvelen in de halve finale. Misschien zelfs dat ze Nederland dit jaar gewoon direct al diskwalificeren voor deelname, in het kader van "U neemt het festival niet serieus genoeg!" Maar hoe dan ook, dat liedje van Pierre is -op een vreemde manier- best aanstekelijk. Nou heb ik zelf toch al de irritante gewoonte, dat als ik eenmaal een liedje gehoord heb, dat ik 'm nog uren blijf na-neuriën (net zolang totdat iedereen om mij heen vraagt of ik NOU EINDELIJK EENS ER MEE KAN STOPPEN!!!?!) en zo ook met het Sha-la-la-liedje van onze oude Smurfen-hoeder.


Weet je? Misschien gaat dit toch nog lukken met dit liedje! Maar toen kwam.... Sieneke. Wie is dit volslagen onbekende meisje (ja "meisje", want ze is nog maar 17, ook al ziet ze er uit als 35) die we nu naar Oslo laten afreizen? Is er dan werkelijk geen enkele volwassene artiest meer in heel Nederland te vinden, die het nog aandurft om Nederland voor gek te zetten... eh... te vertegenwoordigen?! Met Marianne Weber als coach van Sieneke, moest en zou het wel heel truttig worden, en dat is gelukt.

Ik vind: Als we dan toch echt op de Hollandse "op-volle-toeren"-toer gaan, stuur dan gewoon Vader Abraham zelf naar Oslo in plaats van Sieneke. Zijn uitvoering klinkt notabene ook nog veel beter dan alle anderen die we zagen in de voorrondes. Dus... bolhoed op, klompen aan, een bos tulpen in zijn handen, 3 achtergrond-smurfen erbij, en een Amsterdams orgel op het podium. Kijk! Dat is nog nooit eerder gepresteerd bij het Eurovisie-songfestival, en dan hebben we vast en zeker een gegarandeerde winnaar! Of op z'n minst een ontzettend interessant TV-avondje.
1566 Zaterdag 6 februari 2010  -  Een jaar in Amerika

Een jubileum vandaag!! 1 jaar in de Verenigde Staten. Goh. Tsja. Al een heel jaar in de VS. Da's snel gegaan! Of toch niet?! Er is ook een hoop gebeurd, en sommige dingen lijken al weer heel lang geleden. Dan is een weblog toch wel weer heel handig, want we hebben eens een jaartje terug zitten bladeren (kan je dat eigenlijk wel doen op een weblog, "terugbladeren"?). Soms kunnen we zelf een hele tijd zitten rondneuzen in onze eigen weblog, en das wel zo leuk.

1567 Woensdag 3 februari 2010  -  An Inconvenient Truth

"Global Warming"; Een term die iedereen zo langzamerhand wel eens heeft gehoord, en waarvan het tegenwoordig bijna niet meer valt te ontkennen dat het echt bestaat. Alhoewel je het zolangzamerhand misschien beter "Global Cooling" zou kunnen noemen, zo koud is het nu overal.

Van overbuurman Eric hebben we de DVD An Inconvenient Truth kunnen lenen; de film van Al Gore over de opwarming van de aarde. Alweer een film uit 2006. En wij hebben blijkbaar nooit eerder de moeite genomen om deze film eens te bekijken. Maar hoe dan ook, da's best een indrukwekkende film. Zo indrukwekkend, dat ik eigenlijk vind dat iedereen 'm zou moeten zien. Oh, en daarna natuurlijk iets doen aan de opwarming van de aarde...


Na het bekijken van deze film heb ik ook eens het laatste boek van Al Gore er bijgepakt, genaamd Our Choice. Ook zeker de moeite waard. Dit boek gaat vooral over hoe we de klimaat crisis op zouden moeten lossen, over hoe mensen soms een compleet verkeerd beeld hebben over "Global Warming", en dat we eigenlijk niet zo heel ver verwijderd zijn van hele goede oplossingen. Wist je trouwens waar 's werelds grootste windmolenpark staat, waarmee men 160.000 huizen kan voorzien van stroom? Juist, precies in olie-rijk Texas, op nog geen 4 uur rijden van Dallas.
Datum: 27 juni 2017 - Laatste update: 5 mei 2016