3567 weblogs:

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2004

Meest populair:
(van 3209 reacties)

KLM ticketprijzen
Rollercoaster
Vernieuwd design
Three years!
Een huis!
Even terugkomen op dat vlaggetje
Naar school!
YES!!!!!!
Bij ons op visite:
(tijden in Eastern time)

27 april 2017 (1328)
26 april 2017 (2643)
Email voorkeur:

Klik hier om je aan of af te melden voor e-mail updates van Meilink.net.
2180 Donderdag 28 februari 2013  -  Verkoop-dagboek deel 4

Vrijdag 22 februari: Kijkers zitten ook aan knopjes

Wat gek. Sinds gisteren centrifugeert de wasmachine niet meer automatisch na het wassen. Iedere keer moet ik na de was weer opnieuw de knop van centrifugeren indrukken. Totdat ik me net bedacht dat onze kijkers/kopers van gisteren ook aan de knopjes hadden gezeten. Ze krijgen tenslotte de wasmachine en droger gratis bij het huis. En ja hoor, het automatisch centrifugeren was dus uitgezet!!

Zondag 24 februari: Er komt dus toch een inspectie

We hadden eigenlijk een beetje gehoopt dat er geen "home inspector" zou komen. Het duurde zo lang voordat we hier iets over hoorden, dat we dachten dat het niet meer door zou gaan. Maar een voicemail van onze makelaar vertelde ons toch dat er dinsdag een inspecteur gaat komen, die ons huis van voor naar achter gaat beoordelen.

Om half 5 's middags op dezelfde zondag

Ineens komt er weer een email binnen van de Showing Service dat de inspectie niet dinsdag, maar maandag om 9 uur 's ochtends gaat gebeuren. Daar hadden we nou echt even geen zin in. Wetend dat meestal tegen het einde van de inspectie de kopers ook weer langs komen, zou dat betekenen dat we het hele huis weer mooi moeten maken (de kopers zitten tenslotte nog altijd in hun 10 dagen bedenktijd - en je wilt ze geen reden geven om van de koop af te zien). We hebben gewoon ge-decline-d, omdat we het te kort van te voren vonden dat we van deze afspraak te horen kregen, en de Showing Service gevraagd alsnog de afspraak op dinsdag te zetten. Dat geeft ons veel meer tijd om het huis in gereedheid te brengen.

Maandag-middag: Inspecteurs verwachten niet dat je belt

Op maandag, als we rustig aan bezig zijn om het huis weer te stofzuigen en netjes te maken, horen we maar niks over een bevestiging van de afspraak voor dinsdag voor de home inspection. We zoeken de naam van de inspecteur op bij de showing service, google'n zijn telefoon-nummer, en bellen gewoon op, met de vraag hoe het zit. Daar was-ie gewoon verbaasd over. "How did you get my number?!". En zelfs aan de telefoon kan hij niet zeggen of de afspraak door gaat of niet. Nou ja, dan zullen we wel zien. Wij wilden alleen maar weten wat we kunnen verwachten. Maar hij vond het maar wat raar dat we belden. Een uur later: alsnog een afspraak ontvangen via de Showing Service voor dinsdag-ochtend. Oke, het gaat dus door!

Een home inspection van 4 uur lang. Nu maar hopen dat-ie met niks geks komt wat onze kopers weer wegjaagt!!! Dit huis is pas 3 jaar oud, dus er zal niet zo veel mis mee zijn, maar je weet maar nooit. Het zal er ook aan liggen of de inspector een muggezifter is of niet.

Maandag 25 februari: Inspector Gadget

Om half 10 stond-ie voor de deur - met een hoop spullen. En begon van alles op ons kook-eiland uit te stallen. Die man heeft echt allerlei apparatuur bij zich voor de inspectie. De wasmachine moet draaien, de oven moet aan, ventilators aan, oven aan, verwarming/airco/lampen, ga zo maar door. Met alle deuren rammen en kijken of ze wel dicht gaan. Spitten in de voortuin naar de waterschakelaars. Het dak op om dat te bekijken. Foto's maken. Gaslekkages zoeken. In de keukenkastjes kijken. Ook zijn vriend van de pest control kwam langs, om te kijken of we termieten hebben.

Neeeee! Niet ons hele huis overhoop trekken!!!!!!!! :(

Maandag rond lunch-tijd: geheimzinnigheid op de bovenverdieping

Geheimzinnigheid boven ... Onze koopster is langs gekomen met haar 9 maanden oude schattige baby. De home inspector bespreekt zijn "bevindingen" met de koopster - boven. Wij mogen beneden niets te weten komen (maar wel de boel overhoop laten halen!). Beetje vreemd. Gaf niet echt een fijn gevoel.

We kregen wel nog een compliment van de home inspector, dat we ons huis zeer goed hadden onderhouden en dat het zijn werk aanzienlijk makkelijker maakte. Maar waarom dan zo lang praten boven!? En zeker nog ruim 10 minuten kletsen voor ons huis ook; Maakt ons toch nerveus. We hebben geen zin om weer wat te moeten doen voor de kopers, aangezien we al zoveel extra's gratis geven, hun huur gaan overnemen, en alle meubels en droger/wasmachine er gratis bij geven.

Woensdag 27 februari: Heeft u ook een badkuip in de hal?

Michel wilde gister graag met de home inspector meelopen zodat als er ergens een probleem is, de beste man het meteen kan uitleggen en aanwijzen. Maar zo werkte dat dus niet. Als verkoper word je buitengesloten. Vanmorgen een mailtje gehad over 2 gebreken in ons huis. Het officiële rapport moet nog komen, maar onze makelaar had al van de makelaar van de kopers gehoord dat er 2 dingen opgelost moeten gaan worden.

Nummer 1: Het koud water doet het niet van het bad in de hal.

Uhh... niemand van ons zit in heet water. We hebben drie baden, maar geen bad in de hal!? We hebben niet eens een hal. Wat bedoelen ze daarmee!? Alle baden getest, maar er komt prima koud water uit, dus we begrijpen er niks van.

Gebrek NR 2: Eén van de sprinklers is kapot.

Oke, maar welke dan?! We hebben er zoveel. Dat wordt zoeken in de tuin!

En dit is nou precies de reden dat Michel er even bij geroepen wilde worden, als de beste man iets vond wat niet in orde was. Maar ja, men wil perse op zo'n moment geheimzinnig doen en het scheen ook ongewoon te zijn dat we thuis waren. Tja, we vonden het nou eenmaal niet prettig dat een voor ons onbekende man 4 uur alleen door ons huis zou lopen.

Tommie achtervolgde de inspecteur overal

Weer een kledingstuk kapot. Tijdens het in en uit lopen de afgelopen tijd van kijkers, inspecteurs en weet ik het wat, zijn er talloze keren alle deuren opengelaten. En Tommie heeft een leuk spelletje ontdekt. Namelijk tegen de kleding aan springen die in de kast hangt en dan met je hele lijf en nagels erin blijven hangen. Tommie is tijdens de inspectie weer in de kast terecht gekomen. Voor de 7de keer konden we weer een kledingstuk met een gat erin weggooien...

Donderdag 28 februari: Running out of time

De 10 dagen bedenktijd van de kopers zijn praktisch voorbij, maar de afgelopen 2 dagen hebben we geen officieel rapport gezien over de home inspection, en verder ook helemaal niks gehoord. We weten nog altijd niet welke sprinkler kapot is, en we zijn nog steeds op zoek naar de badkuip in de hal. Nou ja, wat ons betreft prima. Geen nieuws over de inspectie, is goed nieuws. Dat scheelt ons alleen maar werk. Het belangrijkste voor ons is dat die 10 dagen bedenktijd op begint te raken, want daarna wordt het voor de kopers iets moeilijker om van de koop af te zien.
2179 Zondag 24 februari 2013  -  Cowtown Marathon

Hier het verslag van de Cowtown Marathon in Fort Worth. Mijn tweede marathon, waar ik aan deelnam. Echt prima weer om hard te lopen vandaag. Het begon ijskoud 's ochtends om 7 uur, met een temperatuur op bijna het vriespunt. Later op de dag liep de temperatuur op naar zo'n 20 graden; een aanzienlijk verschil. Maar verder droog en een zonnetje erbij.

Ik ben 844e geworden van 1479 deelnemers aan de marathon (zie hier de resultaten). Niet helemaal de tijd die ik wilde halen; Ik wilde rond 4 uur en 30 minuten eindigen, maar kramp in mijn benen zorgde ervoor, dat ik toch een stuk moest gaan wandelen. Vooral tijdens de tweede helft van de marathon ging het tempo steeds verder omlaag. Desondanks ben ik met een tijd van 4 uur en 43 minuten toch zo'n ruime 8 minuten sneller geëindigd vergeleken met de vorige marathon, dus ik heb mijn PR (Persoonlijk Record) weten te verbeteren, dus ik ben heel tevreden.

De sfeer tijdens de marathon was weer enorm leuk. Leuke route, die door de binnenstad van Fort Worth ging, en ook door de historische Stockyards, door parken en langs de rivier. Veel bands met muziek onderweg - zelfs Elvis gezien. Hij leeft dus toch nog! Mensen langs de route hielden borden omhoog met veel grappige teksten, zoals "smile if you're not wearing any underwear", of "This seemed like a good idea 4 months ago" . Er stonden ook veel kinderen langs de route, die graag dingen uitdeelden, zoals drinken, stukjes sinaasappel, banaan en chocola. En ook vaak stonden ze in een rijtje achter elkaar met hun handen uitgestrekt, in de hoop dat je voorbij rende, en dan hun allemaal een klap op hun handen gaf.



Het t-shirt met mijn naam er op was een groot succes. Er waren meerdere mensen, die een stukje met mij mee-renden en wilden weten of ik echt uit Holland kwam. En verder ook heel veel mensen die riepen "Go, Michael" (mijn naam goed lezen en uitspreken blijft lastig), of voor mensen die het niet begrijpen (en denken dat het mijn achternaam is): "Go Michael Holland!! You're doing awesome!".

Het zwaarste stuk was absoluut de tweede helft; zoals ik al zei, ik moest echt een stuk wandelen in plaats van hardlopen, maar tegen het einde heb ik toch het hardlopen weer op weten te pakken en bij de finish zelfs nog een sprint ingezet. De route heeft ook veel heuvels erin, en dat is behoorlijk zwaar. Er zit na mijl 9 een behoorlijke zware brug tussen, het Paddock Viaduct, wat 1 lang stuk omhoog is. Ik had bij de finish gewoon zout op mijn gezicht - zoveel raak je kwijt tijdens zo'n marathon. Er was goed en veel eten na afloop; zelfs kippensoep en chocolade-ijs; en veel belangrijker, ik voelde me achteraf een stuk beter dan bij de vorige marathon; ik was veel sneller hersteld, en dat was wel een groot pluspunt.

Een overzicht van mijn tussen-standen:

Lokatie Tijd Pace Estimated arrival
5K 29:36 9.31 min/mile 4:09:40
10K 57:04 9.11 min/mile 4:00:47
13.1M 2:00:27 9.11 min/mile 4:00:52
20M 3:18:05 9.54 min/mile 4:19:40
Finish 4:43:51 10.50 min/mile 4:43:51

Mijn snelheid, hoogte, en route, zoals gemeten door mijn GPS (klik erop om het uit te vergroten):


Enkele foto's die ik onderweg heb weten te maken:


Het Will Rogers Memorial Center in Fort Worth, vlak voor de start.


De start of Gendy Street.


Ik was ingedeeld in Corral 3 om te starten.


Zo'n 12.000 renners vandaag!


Na zo'n 8 mijl door de Stockyards.


Het Paddock Viaduct op - lekker lang stuk omhoog op Main Street in Fort Worth.


Bij de finish foto's maken.


Ah, DUTCH chocolate ijs bij de finish!


Voor iedereen die onderweg een kleding stuk heeft achtergelaten - hier kan je het weer proberen te zoeken.




Mijn medaille!



En dan natuurlijk enkele officiële foto's. Wederom, geheel zoals verwacht, vraagt men weer absurde prijzen voor foto's van de marathon (35 dollar voor een foto), dus je moet het doen met de foto's die ik heb weten te "jatten" van de website van de fotograaf:



Update van 23 november 2013:

Toen ik aan het kijken was om mij voor de 2014 versie van deze marathon in the schrijven, ontdekte ik dat ik nog een certificaat kon downloaden. Ik kon 'm zelfs voor niks bestellen, op foto-papier laten afdrukken, en op laten sturen. Echt heel leuk, om zoiets te hebben. Alleen jammer dat vervolgens de foto gekreukeld en wel aan komt per post, omdat de postbode 'm in de brievenbus heeft gefrommeld. Ik heb de fotograaf maar even opgebeld met de vraag of ze 'm nog een keer kunnen opsturen; dit keer in een stevigere envelop, zodat de postbode er niks geks mee kan doen.

2178 Vrijdag 22 februari 2013  -  Ik ben er helemaal klaar voor!

Vandaag even naar Fort Worth geweest. 't Is maar 200 kilometer op en neer, dus een kort stukje. Ik moest mijn runner's packet ophalen, want aanstaande zondag is het weer zo ver: Ik ga mijn tweede marathon rennen, de Cowtown Marathon, in Fort Worth dus.


En ik ben er helemaal klaar voor, want Sergio, een collega in mijn team op het werk, heeft voor mij speciaal een geweldig T-shirt gemaakt. Sergio heeft een apparaat om zelf opdrukken op T-shirts te maken, en heeft mij een T-shirt kado gegeven; wat ik echt prachtig vind:


En vergeet ook de achterkant niet, want ook die is bedrukt!

2177 Donderdag 21 februari 2013  -  En een rijbewijs!

Michael is woensdag geslaagd voor zijn Texaans rijbewijs! Het heeft even geduurd - hij is er zo een jaar mee bezig geweest - maar gisteren heb ik Michael van school opgehaald, en naar de DMV gebracht voor zijn examen. Deze sufferd van een vader heeft alleen vergeten de camera mee te nemen, dus je zult het deze blog zonder foto moeten doen.

Ik ben blij dat ik Michael niet alleen maar zelf les heb gegeven (wat hier mag in Amerika). Uiteraard heb ik zelf wel les aan hem gegeven, maar we hebben hem ook rijlessen laten nemen bij een rijschool (dezelfde waar Manuela rijlessen heeft gehad). En dat heeft vruchten afgeworpen:

We moesten lang wachten voordat Michael aan de beurt was voor zijn examen (want de examinatrice was vergeten dat ze afspraken had!), en zo konden we de 2 kandidaten voor Michael goed bekijken, hoe die hun examen deden. De eerste taak die hier gedaan moet worden op een rij-examen, is parallel parking, achteruit inparkeren. Ze hebben een speciaal inparkeer-vak naast het gebouw van de DMV hiervoor. De twee kandidaten voor ons hadden er overduidelijk moeite mee; eentje was er bijna 10 minuten mee bezig om de auto in het vak te krijgen - en stond toen nog scheef. Michael echter, had heel goed geleerd op de rijschool om de auto in 2 handige bewegingen er perfect in te krijgen. Dan ben ik wel trots op Michael. In 1 keer goed, en de vervelendeste manouvre van het hele rijexamen achter de rug.

De rest van het rijexamen kon ik niet volgen (ze gaan er tenslotte met mijn eigen auto vandoor - en ik moet bij het DMV blijven wachten). Maar het is ook niet zo lang; want binnen 10 minuten was Michael al weer terug bij de DMV. En toen de examinatrice uitstapte, en aan mij voorbij liep, zei ze tegen mij: "I dunno, I dunno!", maar ik zag Michael al grijnzen en zijn duim omhoog steken, dus ik wist genoeg.

Hmmm... en dan gaan wij hier over 3 en een halve maand weg. Nou ja, hij heeft in ieder geval veel rijervaring opgedaan, en mag met zijn rijbewijs ook tot 2014 in Nederland rondrijden.
2176 Donderdag 21 februari 2013  -  Verkoop-dagboek III

Zaterdag 16 februari: Het is stil aan de overkant

Onze makelaar, Korey, heeft maar weer eens contact gezocht met de mensen die een bod uit hadden gebracht op ons huis en waarvan wij van hun, noch hun makelaar daarna niets meer hebben vernomen. Eindelijk kreeg Korey vandaag hun makelaar te pakken. Men had dus een bod uitgebracht en nog voordat we akkoord waren met het bedrag (en dat waren we niet, want ze boden te laag) kregen we al een 12 pagina tellend contract in de mail, die door hun al getekend was en of wij ook even wilde tekenen en terug sturen.

Hallo... rustig aan!! Zullen we eerst even een juiste prijs overeen komen!? We deden een tegenbod en daarna bleef het stil... dag na dag... en nu vandaag eindelijk antwoord: Men heeft na het bod op ons huis elders een huis gekocht, en oh ja, dat was men ons even vergeten te zeggen. Oke... dus we zaten voor nop te wachten. De makelaar kwam met een klets-verhaal dat ze ziek was geweest en daarom nog niets had doorgegeven. En wat nou als we het wel meteen eens waren geweest met de prijs en gelijk getekend hadden!? Wat dan!?

Een stormloop

Vandaag (terwijl wij de dag in het wildpark doorbrachten) hebben we 6 (zes!) kijkers door ons huis gehad. Waarvan 2 al weer niet serieus, want ze zochten totaal geen huis in onze omgeving. Wat kom je doen dan!??? Het was ook raar thuiskomen. Overal stonden lampen aan, en stonden er deuren open, men had duidelijk op de bank gezeten en ook lekker de katten in de logeerkamer gelaten die daar een feestje op het bed hadden gehouden. Ook de voorraadkast stond open met het licht aan. Gelukkig hebben de katten daar niks uitgespookt, want ze zijn heel goed in het kapot bijten van hun zakken met brokken. Tuurlijk is 6 kijkers goed, maar het voelde voor mij gewoon vreemd en naar met thuiskomen. Heb zo-ie-zo vandaag een soort verdrietig en opstandig gevoel. Ik wil het huis zo graag verkopen en weer terug naar waar ik echt thuis hoor.

Zaterdag-avond: Even de post bekijken

Geldwolven op de loer!! Sinds ons huis te koop staat, ontvangen we ineens bizar veel aanbiedingen van verhuisbedrijven....


Zondag: we vangen bod

Telefoon van onze makelaar: we hebben een nieuw bod! Ik hoop zo dat dit wat wordt want ik merk aan alles dat Damian terug naar Nederland wil.

Dit is wel een interessant bod. De bieders hebben voorgesteld dat ze het huis in maart kopen, en dat we daarna het huis van hun terug huren, net zo lang totdat wij terug naar Nederland willen... Dat is eigenlijk toch wel heel ideaal voor ons, want dat scheelt in ieder geval dat wij niet nog ene keer extra hier in Amerika naar een appartement moeten verhuizen. Wel een gek idee, want als wij dus ons huis verkocht zouden hebben, dan worden de kopers onze "landlords"... Een contract wordt nog dezelfde avond aan ons toegestuurd. Dat gaan we eens even bestuderen.

Maandag 18 februari: Grappig verhaal

Er kwamen vandaag weer kijkers en ze wilden van half 4 tot half 5 komen. He lastig, roept Michel en ik heb er toch al niet meer zo'n zin in, want we hebben waarschijnlijk al kopers. Maar ja, je weet maar nooit. Michel wilde naar zijn werk gaan en normaal gesproken gaat hij nog als een dolle tekeer met de stofzuiger vanwege kijkers, maar daar had-ie ook geen zin in. En we hebben de afspraak naar een uur eerder verzet, omdat Damian om 4 uur met de bus thuiskomt en dan kwam die andere tijd niet goed uit.

Maar de kijkers drongen er op aan, of ze toch nog konden komen op de tijd die ze graag wilden en dat ze er dan wel genoegen mee namen dat er mensen thuis waren. Dus Michel belt mij op, terwijl ik wat boodschapjes deed bij de Target. Ik kan het ook wel afzeggen, hoor, roept Michel aan de telefoon. Nee, zeg ik, het is goed, laat maar komen. Ik ga nu naar huis en dan zie ik ze zo wel.

Het was een leuk jong stel met een zoontje van 9 maanden. En terwijl ze rondkeken, dacht ik: Goh, ze moesten eens weten dat we gister al een bod hebben gehad. Het huis rook lekker en ik had toch wel weer behoorlijk gesopt en gedaan en ik dacht, ik zet wat muziek op, anders is het zo stil terwijl ze kijken.

Het was "Here comes the Sun" van The Beatles. Goeie zet, want de man begon mee te zingen. Ze kijken niet heel erg lang en vertrokken weer. Wie weet bieden ze nog mee, dacht ik, want ze kwamen voor de tweede keer kijken. Of ze onze woning mooi vonden... geen idee. Lieten ze niet merken. En ze fluisterden een beetje.

Toen ze weg waren, belde ik Michel even, en die zegt, weet je waar ik nou net achter kom!! Dit waren niet zomaar kijkers, dit zijn onze kopers!!!! Oeps!!! En wij maar moeilijk doen over een tweede keer komen kijken, en ook niet stofzuigen van te voren... Ai, een kleine blunder. Maar ook wel weer grappig!

Maandag-avond laat

's Avonds om half tien in gesprek met onze makelaar, om het contract nog eens even door te spreken; er zitten wat dingetjes in, die we even goed af willen stemmen. Zo stond er iets in dat ze AL onze meubels wilden; maar er zijn wel wat meubels die we nog willen meenemen. Dus we hebben een hele lijst gemaakt van alle meubels die we gaan achterlaten, om dat even duidelijk te maken. En zo waren er nog wat puntjes die op de ie gezet moesten worden. Oh ja, en we moesten nog even de prijs onderhandelen, dus er gingen wat telefoontjes heen en weer, maar we zijn er uit gekomen.

Daarna het contract uitprinten, tekenen, weer helemaal inscannen (en net op dat moment begeeft de batterij van laptop het, en kan ik weer opnieuw beginnen!), en dan de boel weer opsturen per email. Zo. Verkocht dat huis. En dat in 11 dagen tijd. Menig Hollander kan jaloers op ons zijn. Nog even niet de champagne ontkurken, want de kopers hebben nog bedenktijd. En als ik dan vraag wat Damian van deze verkoop vindt: helemaal geweldig!

Nuchtere dinsdag-ochtend

Da's een raar idee. Hebben we nou echt zomaar een contract getekend en ons huis verkocht? Dat voelt vreemd. Straks geen huis meer, en nog geen flauw idee hoe en waar we in Nederland weer moeten gaan wonen. Het is een soort deja-vu.

Onze makelaar maar eens gemaild, of hij nu de status van ons huis op Internet kan aanpassen, zodat het toont dat het nu "under option" is (de bedenktijd van de kopers van 10 dagen is ingegaan). Dat scheelt kijkers, en daarmee keert de rust weer een beetje terug in ons leventje. Manuela maakt van de situatie gebruik, en gaat weer eens gezellig (en lekker!) cakepops maken.


Woensdag 20 februari: Ah, nee toch!

Tegen de avond weer een mail van de showing service. De "kopers" willen NOG een keer komen kijken tussen 11 en 12. Voor de derde keer kijken! Bleh! Aangezien het huis nog "under option" is, en de kopers dus eigenlijk nog altijd uit de deal kunnen stappen, zolang hun bedenktijd niet voorbij is, moeten we dus weer aan de slag om het hele huis schoon te maken en perfect er uit te laten zien. Onze avond is zojuist verpest. Ik had gelukkig al wel eerder op de dag alle badkamers opnieuw staan kitten met "sanded caulk", zodat alle randjes van de douches er weer prachtig uitzien; dat scheelt tenminste weer.

Donderdag de 21e: Kijkers sluiten geen deuren

Als de kijkers komen is Michel naar zijn werk. Nog 4 minuten te gaan en ik moet er weer uit voor een uur. Weet nog steeds niet waarheen?? Boodschappen al gedaan, verder niks nodig. Onze "kopers" willen weer een uur lang komen kijken. Ik ga de auto maar in, maar waarheen toch?!

Nou, ik ben maar even bij de Petsmart geweest, want het kattenvoer was op. De rest van de tijd heb ik een Donald Duck vakantieboek zitten lezen in mijn auto vlakbij huis. Toen maar weer even door de straat gereden, en ja hoor, ze waren weg en ik kon er weer in.

Blijft gek. Kom je thuis, zijn er wat krukjes verschoven, de keukenrol stond elders (?) en werkelijk ALLE deuren in huis, inclusief van de toiletten, stonden wagenwijd open, en overal de verlichting aan (dat zijn dus 11 deuren). Niet snugger, want ze willen ook graag de stoffen fauteuil in de study hebben, nou ... doordat de openslaande Study-deuren dus ook lekker openstonden, had Rosa dus die stoel even als krabpaal gebruikt. Vandaar dat die deuren ook altijd dicht zijn bij ons. En ik moest bij thuiskomst Rosa ook nog even uit de luxaflex trekken, waar ze heerlijk inhing!! En ook de kledingkast is streng verboden voor de katten... Maar ja, die stond dus ook lekker open.

En als ik het goed begrepen heb, komt er nog een "home inspection" en willen de kopers dan nog een vierde keer komen!! Pfffft...
2175 Zaterdag 16 februari 2013  -  Dagje wildpark, Fossil Rim in Glen Rose

Even een dagje er op uit, naar een wildpark, Fossil Rim, in Glen Rose, zo'n 180 kilometer ten zuiden van ons.

2585 Vrijdag 15 februari 2013  -  Oefenen voor de marathon

Nog maar 8 dagen te gaan tot de volgende marathon... dus maar weer eens even oefenen. Onderweg even gestopt, omdat het me opviel onderweg dat iemand een eigen "airstrip" had naast zijn huis, en op dat moment net met zijn eigen vliegtuig opsteeg..... Only in Texas.
2174 Donderdag 14 februari 2013  -  Bakken voor mijn 3 mannen (en mijzelf)

Ondanks de drukte is het Valentijn en daar wilde ik toch iets aan doen!

De 'made with love' cookie stempel met peperkoekendeeg van Ikea erachter.


Koekjes stempel met 'made with love' in spiegelschrift.


Deeg klaar om de oven in te gaan.


Roze cupcakes voor Valentijn.


Mijn Texaanse overwanten.


Leuk patroontje op de fondant van de cupcake.


Cupcakes met paarse hartjes & liefdesbriefjes.

2173 Woensdag 13 februari 2013  -  Verkoop-dagboek deel 2

Zaterdag 9 februari

Ik denk: "Het is zaterdag, dus kom maar op!!! Opstellen in rijen van 10 graag en niet dringen; jullie komen allemaal wel aan de beurt!". Maar helaas!!! Maar slechts 1 kijker vandaag. Kom op, beste mensen, koop het nou, want ik wil terug naar huis (NL).

Zondag 10 februari

Geen relaxte zondagochtend, zoals we gewend zijn. Niet lekker lang in pyama blijven hangen met koffie (nou ja ik dan; de jongens zijn gaan hardlopen). Maar meteen hup weer aan de slag, wc schoonmaken, stofzuigen, enzovoort enzovoort, want je weet maar weer niet of er kijkers komen vandaag.

Uiteindelijk 1 kijker om kwart over 5. Dit keer zijn we verderop op een parkeerplaats gaan staan, omdat we geen zin hadden ergens heen te gaan. De beste meneer was slechts 4 minuten binnen (we konden 'm vanaf de parkeerplaats zien), en daar staan wij een uur voor te soppen en op en parkeerplaats te wachten (want hij kwam een half uur te laat).

Zondag-avond: feedback-stress

Het is misschien stom dat ik het me persoonlijk aantrek, maar toch! We kregen net de "feedback" per email van de makelaar die hier 4 minuten binnen was met een meneer. En we waren niet netjes/schoon genoeg! Ik kan niet meer doen dan dit. Werkelijk. Het is hier momenteel schoon tot in de kiertjes van het huis. En de makelaar was neutral of dit huis wel goed genoeg was om aan een andere klant aan te raden. Niet leuk.

Maandag 11 februari: Bij de Which Wich

Rond de lunch-tijd weer het huis uit gejaagd door kijkers. We gaan even lunchen bij de Which Wich en krijgen daar een telefoontje van onze makelaar. De kijkers van zaterdag hebben een bod uitgebracht! Wel 9000 onder onze vraagprijs, en ze willen er eind maart al in. Dat zou betekenen dat wij de laatste maanden in een appartement moeten gaan doorbrengen. Hier gaan we even over nadenken.

Lunch bij de Which Wich.


Dinsdag 12 februari: Kijken, kijken, maar niet kopen

Gisteren kwam er een stel twee keer kijken, eerst 's middags en 's avonds nog een keer. Ze wonen noodgedwongen bij hun ouders hier in onze wijk en willen niets liever dan een eigen huis ook hier in de wijk. Hun kids zitten hier ook op school (de school die op 3 minuten loopafstand van ons huis is). Ze waren totaal op onze woning gevallen en de feedback was 100% positief. Sterker nog, ze bezitten geen eigen meubels en wilden ook graag onze inboedel overnemen. Maar toen ze te horen kregen dat er al een bod was uitgebracht, haakte men af!! Dat vonden ze te veel druk!

Stofzuig-maniak in de keuken - voor de zoveelste keer de boel op orde maken.


Maar weer eens uit eten vanavond - bij de Olive Garden - om ons uit de voeten te maken voor kijkers, die natuurlijk precies tijdens etenstijd komen.


Woensdag 13 februari: Een preview

Deze ochtend krijgen we een uitnodiging voor een "preview". Normaal krijgen we berichten van een "showing", maar dit was een "preview". Da's een makelaar die zelf eerst even wil komen kijken. Even overlegd met onze makelaar, en dit keer zijn we niet als gekken tekeer gegaan om ons huis weer helemaal netjes te maken, want het is toch maar gewoon een makelaar die komt kijken zonder klanten.

Woensdag 1 uur 's middags: Een vriendin op bezoek

Ding dong. Makelaar voor de deur - MET kijkers!! Eh.... "But you scheduled a preview, not a showing!". De kijkers toch maar binnen gelaten. We raakten aan de klets met de makelaar en legden uit dat we naar Nederland gaan verhuizen, en we kwamen ook zo op het onderwerp, dat wij vinden dat het hier maar moeilijk is om vrienden te maken, zelfs na 4 jaar in Amerika. De makelaar antwoordde met snerpende stem daarop - typisch Amerikaans - dat zij wel vrienden met ons wilden zijn. Lekker logisch, maar niet heus. Zo werkt dat niet. Je ontmoet iemand net voor de eerste keer, en je wilt dan al vrienden zijn? Maar goed, ze vond ons razend interessant omdat we uit Nederland kwamen en ging vrolijk met ons praten hoe leuk we wel niet waren. De kijkers waren met 5 minuten weer weg. Dat wordt dus niks.

Woensdag-avond: Onze "evil" vriendin

We ontvangen "feedback" van het bezoek eerder op de dag, van onze vriendin. Ineens was ze minder aardig. Ze had zich nogal geirriteerd aan het feit dat we thuis waren - terwijl zij onverwacht langs kwam. So much voor onze nieuwe vriendin.

Donderdag 14 februari: Geen kijkers en geen nieuws

Stilte vandaag. Geen kijkers. Ook nog niets gehoord van de mensen die een bod hadden gedaan. Wij hebben dinsdag een counter-offer gedaan, maar het is al weer 2 dagen stil. Ook onze makelaar heeft niks van ze gehoord. Hij gaat nog maar eens contact opnemen met de mensen die dinsdag onze woning fantastisch vonden, maar onder de druk niet konden beslissen of ze nou willen kopen of niet. Kijken of die misschien al verder nagedacht hebben.
2169 Vrijdag 8 februari 2013  -  Verkoop-dagboek

Donderdag 7 februari - 10 uur 's ochtends

Pling! Email van de "Showing Service":


Paniek!!!!!!!!!!! Mensen komen kijken over een uur! Zoveel te doen... zat nog aan de koffie... moet nog zoveel... Aaaaaaahhhhhhhhh....

En net nu gaat de kat over zijn nek!!!! Aaaahhhhhhhh....

We hebben nog nooit in zo'n enorm tempo het hele huis op orde gebracht. Geen idee dat het mogelijk was om het hele huis van voor naar achter te stofzuigen, al zwetend, in slechts een half uur tijd.

Donderdag 7 februari - 12.15 uur 's middags

We zijn weer thuis. En de makelaar met de kijkers... zijn dus niet op komen dagen. Lekker!! En daarvoor vlieg je door je huis, stop je de katten een uur voor nop buiten in hun hok en ga je zelf ook de deur uit ... En over een half uur weer kijkers!

Donderdag 7 februari - 4 uur 's middags

Goed... De 2de kijker die wel kwam opdagen, was een mevrouw, en ze wil vanavond weer terugkomen met haar man ... goed nieuws!! Maar voor de 3de keer vandaag de deur uit!! Maar dan met z'n vieren. Het is rennen, hollen, schoonmaken en wegwezen vandaag... Zit me net te bedenken dat ik nog niet eens gegeten heb!!

Donderdag 7 februari - 7 uur 's avonds

Zo... even rust nu, even weer echt thuis zijn in mijn huis na het met een aantal vreemden "gedeeld" te hebben. Ook zo raar dat ik andere mensen in mijn huis moet laten met de katten erbij. Ik ben dan zo bang dat ze per ongeluk een kat laten ontsnappen. Ik kan daardoor niet goed relaxen, als we voor kijkers de deur uitmoeten.

Vrijdag 8 februari - 9 uur 's ochtends

Kreeg net de feedback response in mijn mail van de mensen die gisteren 2x zijn komen kijken. Nou, echt positief waren ze niet. Uitgaande van deze feedback denk ik "oke, dit gaat 'm dus niet worden". Wel gek dat ze dan 2x zijn komen kijken!! Ook vonden ze ons huis te duur, en dat terwijl we heel bewust qua prijs overal onder zijn gaan zitten. Nou ja... volgende klant maar weer. Maar dat we hiervoor 3x het huis uit moesten en je dan weer met lege handen zit. Ik hoop niet dat dit een tijd zo voortzet.

Vrijdag 8 februari - half elf 's ochtends

Net als je onderuitgezakt zit en aan de koffie wilt, gilt Michel er komen kijkers over 45 minuten!! En dan zijn we net het A-team. Alleen het muziekje ontbreekt (klik hier rechtsboven op play!). We komen meteen in actie en als we 45 minuten later zwetend in de auto zitten en met gierende banden de garage uitrijden en het huis weer schoon achter hebben gelaten, rijden we naar de parkeerplaats van het zwembad, zodat ik me nog even snel op kan maken (ik gris iedere keer in de haast even mijn make up tasje mee). Geen idee hoe dat op een gegeven moment over komt. Een auto die iedere keer bij het verlaten zwembad stopt, waarvan de vrouw zich gaat opmaken en de man op zijn mobieltje staart...

Er komen weer kijkers, dus Michel gaat weer als een dolle door het huis met de stofzuiger.



Kijk eens wat een mooi strakgezogen tapijtje op de overloop.


Folders van ons huis om mee te nemen (die mensen nooit meepakken) liggen weer netjes klaar op het aanrecht.


Michel zei al dat we voortaan ook maar een "vlucht-koffer" moeten hebben klaarstaan, met o.a. een make up tasje erin, een stripboek om wat te lezen te hebben bij maar weer eens een koffietentje en mijn Samsung MP3 zodat ik wat kan Facebooken en natuurlijk je portemonee niet vergeten, anders heeft naar een koffietentje gaan ook geen nut.

Goed, we zijn weer even thuis, even rust, todat wij als A-team weer in actie moeten komen voor de volgende klant.

Vrijdag 8 februari - 1 uur 's middags

De kijkers van gisteren hebben verslag gedaan: de vrouw was weg van ons huis maar de man vond het te ver naar het noorden!! Man zegt dus "nee" en vrouw zegt dus nog geen "ja". Ze gaan eerst nog verder kijken voor een huis dichterbij. En vandaag onze eerste foutjes gemaakt bij de kijkers van vanmiddag. Ik had mijn schoonmaak spullen op het aanrecht laten staan en we waren vergeten de airco uit te zetten. Men heeft dus in de kou rond moeten kijken ... stom, stom, stom van ons ... nou ja volgende keer beter.

Vrijdag 8 februari - 3 uur 's middags

Ook de mensen van vanmiddag zien van ons huis af. Zelfde commentaar als die mensen van gisteravond: De locatie van ons huis ligt te ver naar het noorden. Maar waarom komen mensen dan hier in McKinney kijken!?
2168 Woensdag 6 februari 2013  -  4 jaar in Texas

Exact 4 jaar geleden op 6 februari zaten wij op een vlucht naar Dallas. We zijn dus vandaag alweer 4 jaar in Texas!
Pizza eten uit de doos op de grond; Op dat moment hadden we alleen een bed, meer niet!!
Damian op een Texas longhorn.
Toen nog vastberaden om Texaan te worden.
Cowboy aan de cola.
Toen leefde Mickey ook nog.
Het appartement eindelijk een beetje ingericht; We lopen wat winkels af om weer alles opnieuw te kopen.
Mijn laptop gekocht van het geld wat mijn oma me op Schiphol in mijn handen duwde. Het is heel fijn om contact te houden met familie en vrienden.
Onze eerste baseball game.
Michael vraagt om een handtekening op zijn pet.
Ook Damian kreeg een handtekening op zijn pet.
Dino sporen in Texas.
Dit was een extreem hete dag, bijna niet meer te doen. Onze eerste kennismaking met de Texaanse hitte.
Michael meldt zich aan op zijn nieuwe school.
Klooien met het kluisje.
Ook Michel krijgt het ding niet open.
Nog 4 maanden en dan is Michael afgestudeerd op Prosper Highschool en dan kunnen we terug naar Anna Paulowna!!!!


2170 Woensdag 6 februari 2013  -  Lunchen bij Snug in down town McKinney

Wat een heerlijk weer is het vandaag. We kunnen gewoon zonder jas buiten eten in het zonnetje!


Een hapje eten bij snug. Ik had een broodje draadjesvlees met bbq saus.



Lekker he, met je neus in de boter... uhhh slagroom, bedoel ik.


Kan best zo zijn, toch gaan we het over 4 maanden verlaten, met toch wel een beetje pijn in ons hart... Maar we komen zeker een keer terug!!!!!


Ooit de gevangenis in McKinney, nu een advocatenkantoor.

2584 Zaterdag 2 februari 2013  -  Rondje White Rock Lake

9 mijl hard gelopen om White Rock Lake in Dallas; even oefenen voor de marathon in Fort Worth over 3 weken.

2167 Zaterdag 2 februari 2013  -  Fondant taart

Michel en ik wilden samen eens proberen een fondant taart zelf te maken. Ik vind het niet slecht, al zeg ik het zelf. Maar zoet... o-zo zoet!
De doorgesneden zebra-cake om er chocolade buttercream tussen te smeren.
Buttercream er op.
En maar smeren.
Even de buttercream laten opstijven.
En dan de fondant er overheen met een gezellige beer van marsepein erop.
Kleine puntjes snijden ... i.v.m. onze bloedsuikerspiegels. ;)


2166 Zaterdag 2 februari 2013  -  Panorama's van ons huis

De foto's van ons huis zijn vandaag binnen gekomen, en compleet met de "virtuele tour". Voor deze tour, klik hier, en de foto's - die wij erg goed gelukt vinden - staan hieronder!

2171 Zaterdag 2 februari 2013  -  Heerlijk weertje

We hadden koffie gehaald bij Starbucks en met dit weer ga je dan niet binnen zitten, dus dan even een loopje door Adriatica, wat vlak achter de Starbucks ligt.

2172 Vrijdag 1 februari 2013  -  Mijn eigen Donald Duck

Een erg laat kerst-kadootje zat vandaag eindelijk in de post (ja, lekker op tijd!): Mijn eigen Donald Duck:




Datum: 27 april 2017 - Laatste update: 5 mei 2016