3567 weblogs:

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2004

Meest populair:
(van 3209 reacties)

KLM ticketprijzen
Rollercoaster
Vernieuwd design
Three years!
Een huis!
Even terugkomen op dat vlaggetje
Naar school!
YES!!!!!!
Bij ons op visite:
(tijden in Eastern time)

26 juli 2017 (292)
25 juli 2017 (13495)
Email voorkeur:

Klik hier om je aan of af te melden voor e-mail updates van Meilink.net.
2989 Vrijdag 28 februari 2014  -  Tapas & Film

Dinner and movie night: Uit eten bij ons tapas restaurant, en naar "Non Stop" met Liam Neeson. Het was zelfs in de avond lekker genoeg om buiten te zitten.

2988 Vrijdag 28 februari 2014  -  41

Zucht ... Ja, echt een hoofd van 41 jaar oud, de grijze haren komen al door. De eerste kraaienpootjes dienen zich aan, en ik zie er al een stuk leuker uit als ik mijn huid wat strak naar achter trek! Maar ja, daarna moet je weer loslaten.

2987 Woensdag 26 februari 2014  -  Geirriteerd

Duidelijke irritatie in Rosa's oogjes. Joh, laat me toch lekker bakken voor de openhaard en ga weg met die camera!


2986 Woensdag 26 februari 2014  -  Voor mijn moeder

Kijk Mam, we zijn alweer een stuk verder met inrichten. Het is op kluswerk na (deuren en muren schuren/schilderen) helemaal klaar.

2985 Dinsdag 25 februari 2014  -  Last van honden

Wakker! Niet uit mezelf of omdat er een wekker afgaat, maar omdat de 2 honden in de tuin bij onze achterburen weer eens totaal door het lint gaan. Ik vind het eng klinken. Het gaat om 2 honden en ze zijn zo agressief. Ze grommen, bonken tegen onze schutting op en proberen al een poosje onder onze schutting door te graven. Dit gaat een keer fout! En wie dan in de tuin is, wij of 1 van de katten, die worden dan gegrepen.

Ik kan niet eens meer met mooi weer in de tuin zitten, omdat ze zich tegen de schutting opgooien, graven, blaffen en grommen. De minste beweging maakt ze al agressief. En ik wil in de lente mijn tuin gaan opknappen. Ik kan zelfs die ene hond horen snuiven als een boze stier. Maar mijn grootste angst is dat ze op een dag over of onder de schutting komen en een kat van ons te grazen nemen. De schutting begint al een zwakke plek te krijgen van het er tegenop vliegen van die ene hond! We moeten gaan praten, dat is duidelijk!
2984 Maandag 24 februari 2014  -  Vertraging

Ik ben weer helemaal in de feestdagen sfeer, maar goed, ik heb eindelijk mijn bladen weer compleet, ook al is het wat gek om nu nog over Kerst en Oud en Nieuw te lezen. Hoezo vertraging met de post?!

2535 Zondag 23 februari 2014  -  Ultra-marathon

Voor de tweede ochtend achter elkaar sta ik heel erg vroeg in Fort Worth. Uitslapen is er niet bij dit weekend. De bedoeling is dat ik een Ultra-marathon ga doen van 50 kilometer - maar mijn knie doet nog altijd zeer. Gisteren en vanochtend maar wat Tylenol ingenomen om de pijn te onderdrukken, maar ja, da's een tikkeltje gevaarlijk, want zo loop ik risico dat ik misschien iets forceer. Maar goed, ik heb me nou eenmaal aangemeld hiervoor, dus om het op z'n minst niet even te proberen....

Het is minder koud vandaag; eigenlijk zelfs best goed weer. Ik ontmoet van te voren nog even Fred en Franny (hun zoon loopt de halve marathon vandaag), en ik maak mij rustig gereed voor de start. Dit keer helemaal geen plannen om ook maar een beetje voorin te starten. Het doel is gewoon lekker rustig aan te doen en om de marathon uit te lopen. Dat is het belangrijkste.

Vandaag hou ik een volkomen strak regime aan wat eten en drinken betreft. Ik heb geen zin meer in been-kramp zoals tijdens de marathon in Austin, dus ik neem nu ieder uur tijdens de marathon een zout-tablet in. Ook ieder half uur staat een "Power-gel" in de planning, voor de nodige voeding onderweg. En regelmatig drinken is het doel - bij iedere water-stop even pauzeren om wat te drinken. Tevens ga ik niet meer met een "pace-team" mee-lopen; dat viel toch tegen de vorige keer, want andere mensen houden er een ander tempo op na, en dit keer ren ik weer zoals ik dat zelf wil - dat werkt voor mij het beste. Tot slot is het doel heel goed op mijn loop-techniek te blijven letten, en niet te veel op mijn hielen te landen bij iedere stap, om knie-pijn te voorkomen. Kortom; dit ga ik heel gedisciplineerd doen!

De route van vandaag.


29000 deelnemers...


De start!


Na het volkslied van start gegaan. Heel rustig aan gedaan. Geen haast. Nou ook weer niet zo langzaam dat ik zou gaan wandelen, maar gewoon geen hoog tempo. En genoeg tijd om hier en daar een foto onderweg te maken, zeker als je Elvis tegen komt:

Hij leeft dus toch nog!


Onderweg ging het prima. Knie werkte niet tegen - of de Tylenol doet zijn werk. Gisteren strompelde ik nog wat rond met een zere knie - nu ben ik weer aan het hardlopen. Het leuke aan deze route is, dat het dwars door de Fort Worth Stockyards gaat:



Daarna bij mijl 9 een beruchte brug richting downtown Fort Worth; eentje die gewoon een mijl lang, langzaam omhoog gaat, wat heel vervelend is bij het hardlopen:


Bij de meeste marathons heb ik altijd nog kunnen aftellen onderweg. "Nog X mijl te gaan!" Dit keer lijkt het wel heel erg lang. Pas iets voorbij mijl 15 kan ik eindelijk denken, dat ik halverwege ben. Pffff....


Fort Worth is wel mooi om door heen te rennen. Echt een mooie omgeving. Heel veel mensen ook langs de route. Van kleine kinderen die graag een "high-five" met je doen, tot mensen die cola en sinaasappels uitdelen. Leuk, al dat enthousiasme. Een groot deel van de route gaat door een park langs een rivier en dat is echt de moeite waard. Halverwege het park kom ik Sergio tegen. In Austin haalde hij mij in; nu haal ik hem in. En aan het einde van het lange park, komt de beruchte afslag voor de Ultra marathon'ners. Je bent dan bijna bij het einde, maar je wordt nog even 8 kilometer de andere kant op gestuurd.


En vanaf daar is het gewoon zwaar. Je bent dan al op het punt dat er een "normale" marathon op zit, dus de moe-heid slaat toe. De knie doet echter nog steeds niet moeilijk. En ik ben nog steeds heel gefocusd op regelmatig eten, drinken, zout, en letten op mijn ren-techniek. Maar dat extra "Ultra" parcours is in een groot open gebied. Geen beschutting van de zon en de wind. Het is er ook heel rustig, want hier rennen alleen nog de Ultra marathonner's en alle halve en hele marathon'ners zijn uit het zicht verdwenen.



Eindelijk kom ik bij het omkeer-punt in de route - en dan mag je weer terug naar de finish/start. Daar - bij het omkeer-punt - mag je je naam op een bord zetten - speciaal voor diegenen die de Ultra doen! En je kan er zelfs bier, hot dogs en chips krijgen. Ik moet er niet aan denken tijdens een marathon!


Ik ren nog steeds - op de terugweg weet Sergio deze foto van mij te maken.


Wow. Mijl 30. Bijna klaar!


Vlak voor de finish!


En dan na zes (ja ZES) uur, drie minuten en 49 seconden hardlopen:


Mijn score.



En ik kan nog lachen, zeker met een medaille in mijn handen!



Ik ben zwaar onder de indruk van mijzelf. Ik heb 50 kilometer gerend. En ik heb geen stukken hoeven wandelen. De eerste keer een Ultra marathon, en voor het eerst dan ik een marathon volledig hard-lopend heb weten af te maken. De knie valt nog steeds mee, en doet nagenoeg niet zeer (kleine notitie hier: Twee weken lang daarna heb ik wel last van mijn knie gehad, dus toch wel wat geforceerd....).

Ik mag nu een Finisher T-shirt in ontvangst nemen, en 2 medailles: Eentje voor de Ultra, en eentje omdat ik de Challenge gehaald heb (van 2 wedstrijden in 1 weekend).

T-shirt en medailles.


Nog even gewacht op de binnenkomst van Sergio, zodat we nog even een foto konden maken.


Nou weet ik niet of ik dit snel nog een keer zal doen. Een Ultra marathon is gewoon heel zwaar. Maar het was wel een geweldige ervaring!
2533 Zaterdag 22 februari 2014  -  Cowtown 10k

Normaal doe ik het niet - 10 kilometer hardloop wedstrijden. 10 kilometer ren ik regelmatig gewoon als tussendoortje. Dat is een piece of cake op dit moment. Daarnaast krijg je bij de meeste 10 km (of "10k" zoals ze hier genoemd worden) geen medaille, en kost het al snel 30 of 40 dollar om je in te schrijven.

Laat dan maar. Beetje zonde van het geld. Dan vind ik het leuker om een echte marathon te doen. Veel meer een uitdaging; veel meer toeschouwers; en een knappe medaille achteraf, een finishers shirt, en vaak een expo erbij. Dat is een leuke sfeer!

Maar vandaag is het anders. Na net vorige week de marathon in Austin gedaan te hebben, ga ik er dit weekend nog een keer tegenaan. Met op zaterdag een 10k, en op zondag.... tadaa... een 50k, oftewel een Ultra-marathon! 60 kilometer in 1 weekend. Een absurde hoeveelheid hardlopen in 1 weekend. Dat ik mij door ooit voor heb ingeschreven - en er nog voor heb betaald ook. Het is de zogenaamde "Cowtown Challenge". Doe 2 wedstrijden in 1 weekend, en je krijgt 3 medailles, 1 voor de 10k, eentje voor de Ultra, en 1 voor de challenge.


Het werd gehouden in Fort Worth, dus het is wederom vroeg uit bed vandaag, om op tijd daar te zijn (uurtje rijden bij ons vandaan), en ook om nog even op tijd te zijn om mijn packets op te halen, en de expo nog even te bekijken.

Packet pickup om een uur of 6 's ochtends in Fort Worth.


Ik sta nu uiteraard twee keer op de lijst van deelnemers!


Ook hier in Fort Worth een kleine herinnering aan wat er in Boston is gebeurd vorig jaar.


De 10 km route van vandaag.


Het was nogal aan de frisse kant deze ochtend - net als vorig jaar. Daar was ik dit keer redelijk op voorbereid met een vest en een lange broek.

De locatie van de expo.


Bij de start.


Tijd voor het volkslied.


Ik had mij vooraf al bedacht dat het wel leuk zou zijn als ik hier mijn persoonlijk record zou weten te verbeteren, en daar ging ik ook voor. Mijn vorig persoonlijke record op de 10 kilometer stond op 49 minute en 25 seconden. En om dat te verbeteren moest ik er toch wel een behoorlijke snelheid in houden. Maar dat lukte, en ging me eigenlijk heel goed af, meteen vanaf de start al. Ik heb heel wat mensen ingehaald. Pas vanaf de vijfde mijl werd het wel wat zwaar, om dat hoge tempo er in te houden.



Uiteindelijk weet ik net iets onder de 49 minute te eindigen:

Wow. 48 minuten en 58 seconden.


De officiële resultaten zijn nog ietsjes beter. 48 minuten en 54 seconden.


Ik ben de 156e finisher, van bijna 4000 deelnemers!


Bij de finish.


Bij deze "10k" krijg je wel een medaille!



Okay; nieuw record behaald. Heel goed. Klein minpuntje was dat ik in de loop van deze dag last kreeg van mijn knie in mijn rechterbeen. Blijkbaar toch mijzelf een beetje te veel gas gegeven. Als je harder wilt lopen, maak je ook grotere stappen, land je daarbij vaker op de hiel van je voet, en daarmee zet je meer kracht op je knie. Nou, dat kon ik best merken. De knie was behoorlijk pijnlijk - en dat op de dag vooraf aan een Ultra-marathon....
2531 Donderdag 20 februari 2014  -  Varekai

Dinner and Cirque Du Soleil night!



Leuk; eerst uit eten bij een Indiaas restaurant (Ruchi Palace), en daarna in het Dr. Pepper Arena in Frisco, een voorstelling van Varekai. Goeie zit-plaatsen; mooie muziek, en heel veel grappen er in verwerkt. De artiesten waren wel ietsjes minder indrukwekkend dan bij Kooza, maar de voorstelling was toch zeker de moeite waard.

We mochten er alleen geen foto's maken - en daar werd behoorlijk streng op gelet. Iedereen die ook maar even zijn mobiele telefoon er bij pakte, werd meteen er op aangesproken.
2532 Dinsdag 18 februari 2014  -  Etentje

We wilden een keer iets terug doen voor Fred en Franny. Ze hebben ons heel veel geholpen, toen we weer terug kwamen naar de VS, en ook toen we in september vorig jaar een week terug waren in Texas. Dus vanavond gezellig uit eten, bij Carabas, ergens tussen onze woonplaats, McKinney, en hun woonplaats, Keller, in. Het was zeer gezellig, en dat doen we graag in de toekomst nog een keertje.

Nou alleen de volgende keer een terrasje uit zien te zoeken, waar niet de hele tijd een auto-alarm staat af te gaan.
2530 Zondag 16 februari 2014  -  Austin Marathon - dag 2


Nou ja... da's eigenlijk een beetje een verkeerde titel. Het is eigenlijk DE dag van de Austin marathon, en niet dag 2. Nou lijkt het net of het een marathon in 2 dagen is, maar dat is niet. Het gaat er gewoon om dat dit een uitstapje is van 2 dagen voor mij naar Austin....

In ieder geval... De dag begon vroeg:


Op tijd eruit dus. Ik zit in een hotel iets ten noorden van Austin, en ik moet er nog naar toe rijden, natuurlijk even douchen, even alles in orde maken, nog uitchecken bij het hotel, en ook nog op tijd bij de Start zijn, om nog even met Sergio te kletsen, die ook mee doet.

En natuurlijk van te voren even de split times op mijn arm plakken, zodat ik goed in de gaten kan houden of ik voor of achter lig. Achteraf bleek dat dit er bijzonder goed opgeplakt zit, en dat het vele dagen duurt voordat je het er af krijgt.


En wat ik ook van te voren heb laten maken, is een leuk run-shirt met een eigen ontwerp (nou ja, "ontwerp", dit heb ik even snel in elkaar geflanst - veel ontwerpen was er niet bij).


En dan op naar het centrum van Austin. Parkeren was gemakkelijk en gratis, en redelijk in de buurt van de Start/Finish. Zo rond een uur of zes 's ochtends was ik daar, en het was er al redelijk druk. Sergio even ge-SMS't, zodat-ie wist waar hij mij kon vinden, en leuk met hem, en wat andere hardlopers staan kletsen. De temperatuur is vandaag ook goed. Er was vrij warm weer voorspeld, maar later op de dag bleek dat de zon totaal niet door-brak, en dat het heel goed te doen was. Wat fotootjes bij de start:


Het State Capitol 's ochtends vroeg.



De start is achter het State Capitol, de finish is er voor.


Even samen met Sergio op de foto.


Tegen 7 uur wordt het een heel stuk drukker!



En om 7 uur is het dan tijd voor de start. Nou ja, zoals ik inmiddels wel gewend ben.... dan starten ze vooraan. Als je zoals mij, een flink stuk achteraan in de rij staat, duurt het rustig nog zo'n 10 minuten voordat je echt over de start-lijn gaat.


Nou was het grote doel van mij dit keer om te proberen binnen de 4 en een half uur te finishen. Mijn beste tijd is nog van vorig jaar, en dat is zo'n 4 uur en 36 minuten. Als het wereld-record op een ruime 2 uur staat, dan moet Michel toch op z'n minst in zo'n 4 en een half uur kunnen finishen, toch? Dat ging toch iets anders dan verwacht. Ik ben met het pace-team van 4:25 mee gaan rennen. Als je die dus blijft volgen, dan kom je waarschijnlijk rond 4 uur en 25 minuten over de finish.

Maar dat werkt voor geen meter, toen ik na zo'n 17 mijl kramp in mijn been kreeg. Echt van die kramp van "whoa!", dat ik echt even rustiger aan moest doen, en een stuk moest gaan wandelen in plaats van rennen. Sergio zou zo-ie-zo rustiger aan doen dan mij, maar ook hij haalde mij na een tijdje in. Overduidelijk had ik hier iets fout gedaan. Achteraf heb ik toch geconcludeerd dat dit is veroorzaakt door een zout-gebrek. Ik had de dag ervoor nog zo'n 8 mijl in Austin gerend, waar het goed warm was, dus flink gezweten - en dus een hoop zout al kwijt geraakt. Dezelfde avond had ik een wat flauwe zout-loze pasta-maaltijd (er was geen zout in het hotel te vinden). En na wat lees-werk na de marathon was het mij wel duidelijk dat je inderdaad door zout-gebrek inderdaad kramp in je benen kan krijgen. Voortaan niet meer doen dus.

Een foto maken terwijl je rent is lastig. Hier op de Congress Avenue, net na de brug.


35 kilometer punt - en met pijnlijke benen. En nu al zo'n 4 uur gehad. De kans dat ik die laatste 7 km ook nog in zo'n 20 minuten gaan doen, is nu erg klein.


Uiteindelijk kom ik met 4:57:35 over de finish. Ten minste nog onder de 5 uur. Ik had al zout-tabletten bij mij, maar die werkten eigenlijk te laat. Pas de laatste mijl kon ik eindelijk gewoon weer rennen. In ieder geval genoeg om binnen 5 uur over finish te komen. De resultaten zijn hier te vinden.

Een wat wazige foto van de finish. De camera is gewoon wat vochtig geworden van het hard lopen.


Wel ontzettend leuk was de presentator die bij de finish stond. Die had al snel mijn T-shirt door, en dat ik uit Nederland kom, en als je dan over de finish komt, roept hij "And there's Michel from Holland!". Geinig toch?! Zo-ie-zo heb ik dankzij het T-shirt heel wat toeschouwers gehad die mijn naam riepen, en ook 2 andere Nederlanders ontmoet, en 1 Belg, die ook mee-deden. Leuk om zo onderweg even Nederlands te kletsen in Austin.

Wat de marathon ook wel wat zwaarder maakte, waren al die verdraaide heuvels in Austin. Het gaat telkens op en neer. En dat "neer", dat gaat nog wel, maar dat heuveltje "op" is wel vermoeiend. En nota-bene vlak voor de finish zit ook nog een flinke heuvel midden in de stad. Pffft. Hier de Garmin data van mijn GPS horloge. Je kan er mooi op zien dat er wel wat heuvels zijn om te overwinnen op deze route.


Zelfs de winnaar - uiteraard een Keniaan - gaf achteraf aan dat de race pittig moeilijk was. Er was voor hem heel wat te verdienen als het record van deze marathon verbroken zou worden. Dat heeft-ie op een paar seconden na, net niet gehaald, en daarmee 5000 dollar aan zijn neus voorbij zien gaan. Ook zakte de winnaar bij de finish door zijn benen, en moest hij afgevoerd worden naar de medische tent.

Uiteraard een hele mooie medaille in ontvangst mogen nemen bij de finish, tezamen met een mooi T-shirt.



Mijn resultaat.


Tot aan zo'n 20 mijl heb ik me aardig aan de tijd gehouden.
Daarna ging het echt verkeerd.


Na de finish eerst maar eens wat zoutigs gegeten - dat kon ik wel gebruiken. Het doel bij de volgende marathon - over een week al! - wordt, beter op mijn eten letten, en zeker op mijn zout-gebruik.

Na een tijdje zitten, even naar huis bellen, ben ik naar de parkeer-garage gestrompeld, en zo van het dak van de parkeer-garage te zien, kwamen er toen nog steeds hardlopers binnen:


Hierna kon ik weer de volle 4 uur terug naar huis rijden. Onderweg nog wel even bij een Jason's Deli gestopt om nog meer te eten. Heel veel honger! Twee borden soep en een broodje weggewerkt, en ook heel wat drinken. Je verbrandt wat tijdens een marathon - da's wel duidelijk. Thuis nog een paar nieuws berichten weten te vinden over de marathon:



En dan heb ik natuurlijk nog een setje foto's, gemaakt door de officiële fotograaf. Compleet met "PROOF" er dwars door heen. Ik heb ze maar weer even "geleend" van de site van de fotograaf, aangezien de fotograaf denkt dat-ie deze foto's voor veel geld te kunnen verkopen. Sorry mensen, maar 70 dollar voor alle foto's is echt te veel geld.

2983 Zaterdag 15 februari 2014  -  Lekker

Bij Cherry Berry.

2982 Zaterdag 15 februari 2014  -  Kleine slang

Muizen worden alweer te saai voor Tommie, en dan is een kleine slang ook leuk.

2529 Zaterdag 15 februari 2014  -  Austin Marathon - dag 1

Dit is een weekendje er op uit, om de Austin Marathon te gaan doen. Ik heb er echt zin in. Leuk, een marathon die ik nog nooit eerder heb gedaan, en tegelijkertijd is Austin gewoon een leuke stad, en ook de allereerste stad die ik 14 jaar geleden bezocht, toen ik voor het eerst naar de VS ging.

Stukje rijden.


Ik ben rond een uur of 10 's ochtends op zaterdag vertrokken. Op zaterdag is de packet pick-up, en zonder je packet kan je niet mee doen. Dus die moest ik op tijd gaan ophalen.

Onderweg even lunch en avondeten halen bij Eatzi's.


Onderweg een paar foto's van downtown Dallas:




En verder onderweg naar Austin, kom ik langs West, het plaatsje waar vorig jaar in April een fertilizer plant is ontploft. Ik moet toch even lunchen, dus ik besluit daar even te stoppen. Het is er een volkomen desolaat landschap. De ontploffing was er zo groot, dan 10 kilometer verderop nog de ruiten van huizen er uit waren geblazen. De school die er vlak naast stond, is inmiddels afgebroken, en van de fabriek zelf is gewoon niets meer over. Zelfs als ik er langs kom, bijna 10 maanden later, zie ik nog een hoop mensen bezig hun huizen weer op te bouwen.







Op zo'n afstand naar Austin, rij je natuurlijk de tank van je auto leeg, dus even tanken bij Flying J's:


Na een aardige tijd vast gezeten te hebben in de file in Austin - duidelijk een drukkere stad hier - en nog eens door de drukte heen gemoeten van iedereen die hier naar de packet pick-up moet, ben ik dan eindelijk bij het Palmer Events Center in Austin, waar de marathon Expo wordt gehouden. Daar heb ik mijn pakket opgehaald, en meteen even kijken wat er allemaal te koop is op het gebied van hardlopen. Na de expo ben ik langs het Lady Bird Lake gaan hardlopen - In Austin zijn prachtige paden aangelegd langs het water (de Colorado River), en zeker dit weekend stikt het van de hardlopers hier.

Het Palmer Events Center.
De Marathon Expo.
Mijn bib ophalen bij de packet pick-up.
Lady Bird Lake.
Het trail langs het Lady Bird Lake.
Barton Spings Pool.
Uitzicht over de Austin skyline.
Handig, zo'n voetgangersbrug onder de snelweg.
Alle paden langs de Colorado River, die je kunt lopen.
Aangekomen op de Congress Avenue.
301 Congress Avenue; hier moest ik 14 jaar geleden voor mijn werk naar toe - mijn allereerste keer in Amerika, om een cursus te doen.
Tenten opgebouwd op Congress Avenue voor de marathon.
De finish line.
Het State Capitol in Austin, waar zowel de start als de finish is.
De start.
Dat wordt de doelstelling voor morgen; zorgen dat ik binnen de 4 en half uur over de finish kom. Ik heb al de persoon van het "pace team" ontmoet op de Expo die deze tijd zal gaan rennen, en hij beloofde mij dat hij mij op tijd over de finish lijn zal gaan krijgen.
Eekhoorntjes in het park voor het State Capitol.
De brug over Congress Avenue, waar heel veel vleermuizen (rond een miljoen!) in wonen; en die 's nachts allemaal op pad gaan om insecten te jagen.
Beeld van Stevie Ray Vaughn langs Lady Bird Lake.
Mijn race bib; nr 2613 van zo'n 20.000 hardlopers.
2597 Vrijdag 14 februari 2014  -  Stukje wandelen

Morgenochtend vertrekt Michel naar Austin om een stukje te gaan wandelen daar. Men noemt zoiets een marathon; Ik blijf lekker thuis met de jongens, het wordt heerlijk weer, dus kunnen we morgen mooi naar Cherry Berry (ijs zaakje). In de avond gaan we lekker fonduen met z'n 3-tjes, dus we komen het weekend wel door. En dan hoop ik zondag of maandag mijn man weer heelhuids thuis te krijgen met medaille natuurlijk ... zet 'm op, Michel daar in Austin!!!!!!

2981 Donderdag 13 februari 2014  -  Middagje Dallas

Wat een geweldig lekker weer vandaag.

2980 Donderdag 13 februari 2014  -  Geef ze een aai

Oke mensen hier in de wijk, misschien wordt het tijd om naar jullie lieve honden om te kijken, die al in de achtertuin zitten te blaffen sinds 6 uur vanmorgen! Geef ze een aai en haal ze eens lekker binnen...
2979 Woensdag 12 februari 2014  -  Brownie

Brownie geniet van de bank.

2978 Woensdag 12 februari 2014  -  Cupcakes

Van Panera Bread.

2977 Woensdag 12 februari 2014  -  Arme muis

Vanochtend (ik sliep nog half) rent Michel de slaapkamer in achter Tommie aan, en toen Michel Tommie te pakken had, hield hij onze lange rode kater even omhoog in de lucht, zodat ik kon zien waarom Michel hem moest hebben.

Onze muizenvanger van Hamelen had maar weer eens een muis naar binnen gesleept, en wat voor 1! Jemig, dit was echt een grote dikke muis. En terwijl Michel Tommie dus voor mij omhoog hield, had hij de muis nog flink tussen zijn kaken geklemd zitten. Arme muis. Hij was zo mooi en zag er zo lief uit.

2976 Woensdag 12 februari 2014  -  Westerhofjes

Gistermiddag de Westerhofjes op bezoek gekregen. Een heel leuk gezin met 4 kinderen. We hadden al wat maandjes contact met ze via Facebook en gister kwam het tot een zeer aangename ontmoeting. Wat een leuk en lief gezin is dit! We hebben genoten van hun bezoek.

Ook zo bijzonder was, dat ze helemaal hadden onthouden dat mijn Starbucks Amsterdam mok was gesneuveld in de verhuizing en dat ik daar best teleurgesteld over was. En dus kreeg ik een nieuwe van ze, waar ik super blij mee ben (en ook nog een ontzettend leuke koelkastmagneet gehad). Het had ze nog heel wat moeite gekost om aan de mok te komen, dus waardeer ik vanwege de moeite de mok natuurlijk dubbel. En ga ik er straks mijn koffie uit drinken.

Ik wens de familie Westerhof nog hele mooie warme en zonnige dagen toe, en we vonden het een plezier ze te leren kennen.

2975 Woensdag 12 februari 2014  -  Windows 8

Wie heeft in hemelsnaam Windows 8 bedacht?! Toen ik gisteravond blij in de auto zat met mijn nieuwe laptop (aangezien de vorige de geest heeft gegeven) en ineens gegniffel hoorde op de achterbank, voelde ik al nattigheid. Ja mama, nou moet je met Windows 8 aan de gang in plaats van 7.

Ik weet intussen wat dat inhoudt en ben volledig de kluts kwijt! Niks werkt meer normaal, alles is anders, hoe plaats ik foto's en waar zijn mijn vertrouwde incoontjes? Hoe haal ik mijn lettertype van standje micro af, en waarom klinkt een CD ineens blikkerig door mijn boxjes (echt niet om aan te horen). Zucht!

Update van Michel: De vorige laptop bleek achteraf toch niet echt aan het einde van zijn Latijn. Het was alleen het toetsenbord wat niet meer wilde. Even een nieuw toetsenbord op Ebay besteld; een paar dagen later ingebouwd, en de Sony Vaio doet het weer prima. Met Windows 7.
2974 Maandag 10 februari 2014  -  Nieuwe tafel

De plek die lang leeg stond voor de tweede eethoek, begint eindelijk ergens op te lijken. Alleen zitten we van 1 kant nog tegen een lege ongezellige muur aan te kijken, maar vrees niet, er is een schilderij onderweg en we willen er nog iets van een side table of buffetkast neerzetten.

2971 Zaterdag 8 februari 2014  -  Rosa kijkt mee

Rosa kijkt graag van dichtbij mee, als Damian Mario 3D op de Wii speelt.

2970 Zaterdag 8 februari 2014  -  Zo moet het

Zaterdagavond lekker met de beentjes omhoog!

2969 Vrijdag 7 februari 2014  -  Friday

Dinner & movie night!

2598 Vrijdag 7 februari 2014  -  Snowpocalypse in Dallas!

2968 Donderdag 6 februari 2014  -  Een dagje sneeuw

Het was voorzichtig rijden, en toen ik na een rood stoplicht weer weg wilde rijden, slipte ik weg en kon lastig weer grip krijgen en daar schrok ik wel van. Maar het is al heel wat dat ik ben gaan rijden, want een jaar geleden wilde ik al niet meer gaan rijden, als er ook maar 1 druppel regen viel en dat wordt nu wel steeds beter.
De daken (die wij altijd de piramides noemen) hebben al een wit laagje.
Hmm. Zal ik gaan of niet? Maar ik heb al 3 zeurende katten achter mijn billen aanlopen die eten willen (kattenvoer bleek vanochtend op).
Onze eerste stappen in de sneeuw, toch wel glad.
Mijn groene beetle is voor nu even mijn witte beetle.
Doe die deur open Michael; het is koud!
Oke; een klusje voor de ruitenwissers, want zo kan ik niet gaan rijden.
Vandaag maar binnen zitten.
Even een warme koffie erin gooien.
Opeens heet ik Amy??? Maar het werkt wel. Na 1000 keer mijn naam spellen en dan toch weer Mamufla op de beker te zien staan, besloot ik het vandaag eens te doen . What's your name? Manuela. What!!??? Can you spell that for me? You know what?! Call me Amy.


2967 Donderdag 6 februari 2014  -  Zoek de verschillen

De ene dag in de zon en de andere dag in de sneeuw.


2527 Donderdag 6 februari 2014  -  Austin Marathon Course video

Met nog maar iets meer dan een week te gaan, wordt de spanning voor de Austin Marathon natuurlijk alleen maar groter. Filmpjes opzoeken over de marathon helpt ook niet echt. Als je het onderstaande filmpje kijkt, besef je je eigenlijk alleen nog maar meer, hoe lang eigenlijk een marathon is.

2966 Dinsdag 4 februari 2014  -  Het nadeel van een kattenluik

Een kattenluik heeft niet alleen voordelen...

2528 Maandag 3 februari 2014  -  Een mooi excuus

Laatst brak er een stukje af van de rubberen rand van mijn Blackberry. Precies daar waar je de telefoon op "mute" mee kon zetten. Dat werkte dan ook meteen niet meer. Een mooier excuus kon ik niet bedenken om meteen op mijn werk maar eens een nieuwe telefoon aan te vragen. "Mijn telefoon is stuk, en ik moet een nieuwe!" Ik was die Blackberry na een paar jaar toch al zat. Mijn manager probeerde het nog even, met de opmerking dat hij nog een paar tweedehands Blackberry's had liggen, waarvan ik er wel 1 kon krijgen. Maar gelukkig drong hij niet aan, en kon ik gelijk een nieuwe Samsung Galaxy S3 bestellen.


Dit is wel heel erg leuk speelgoed. Of ik dit nou echt voor mijn werk nodig heb, da's een beetje de vraag. Oke, ik kan er email op ontvangen, en dat is wel handig, maar alle andere toeters en bellen is alleen maar "nice to have". Zeker als je er zo eentje gratis krijgt, en je jezelf over een data-limiet niet druk hoeft te maken...

Tegelijkertijd was mijn frustratie over mijn Dell laptop ook tot grote hoogtes gestegen. Ik mag dan voor Dell werken, maar ik kan laptops van Dell tot op heden niet echt aanraden. Telkens een "blue screen of death", en ik kan de computer weer herstarten. Erg leuk als je net ergens mee bezig bent, en je je werk nog niet opgeslagen hebt, maar niet heus. Daarbij was de batterij echt volledig "gaar", en kon ik niet meer dan 1 minuut zonder een stroom-kabel, voordat de batterij het begeeft, en de laptop al uit gaat. Ook hiervoor maar eens de manager lief aangekeken. Hij bleek een hele stapel nieuwe laptops te hebben liggen, en daar kon ik er wel eentje van krijgen. Daar zeg ik ook geen "nee" tegen!
2965 Zaterdag 1 februari 2014  -  Lekkers

We waren onze wijk nog niet uit of er stond al een kraampje van de Girl Scouts, dus we hebben gelijk maar 3 dozen gekocht van die enthousiaste meisjes, en het zijn nog heerlijke koekjes ook. Verder hebben we bij de German Deli weer het een en ander aan lekkernijen ingeslagen.

2963 Zaterdag 1 februari 2014  -  The egg and I

Vandaag weer een leuk breakfast/lunch tentje ontdekt: The egg and I.
Lekker een Arnold Palmer - dat is lemonade gemengd met ijsthee.
Dit slaat natuurlijk op de komende Super Bowl.


Datum: 26 juli 2017 - Laatste update: 5 mei 2016