3567 weblogs:

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2004

Meest populair:
(van 3209 reacties)

KLM ticketprijzen
Rollercoaster
Vernieuwd design
Three years!
Een huis!
Even terugkomen op dat vlaggetje
Naar school!
YES!!!!!!
Bij ons op visite:
(tijden in Eastern time)

26 mei 2017 (2902)
25 mei 2017 (4478)
Email voorkeur:

Klik hier om je aan of af te melden voor e-mail updates van Meilink.net.
2198 Donderdag 28 maart 2013  -  Kaartjes

Altijd heerlijk om weer kaartjes uit Nederland in onze Amerikaanse brievenbus te vinden, bedankt iedereen!



2197 Donderdag 28 maart 2013  -  Klaar voor Pasen

We zijn helemaal klaar voor de Pasen:
Paasmandje met de bekende amerikaanse Peeps haasjes, alleen zijn deze van pluche en niet van dat mierzoete spul met die kleurstof suiker.
De Paashaas.
Kipje (wel scharrel natuurlijk).
De bekende (hier in Amerika dan) Peeps.
Paaskaars met versiering erbovenop.
Mandje.
Leuke paaskaart van Kees en familie uit Heukelum.
Kaartjes van mijn ouders en van Patries en familie.
Kaart van Ilse; Zat bij het leuke paas tijdschrift en Ilse weet dat ik erg van de Efteling houd en van gebak... Dus dit is de ideale kaart om te krijgen!
Deze ontving ik gister van Ilse, ontzettend leuk!


2193 Maandag 25 maart 2013  -  Spaanstalig verslag

Hieronder een verslag van de Dallas Marathon, die ik tegen kwam op de website van mijn collega Sergio. Ik heb het hier ook geplaatst, omdat ik er zelf in voor kom. Sergio is afkomstig uit Mexico, dus het is in het Spaans.


Wat hij schrijft is erg leuk: Hij heeft het over dat hij voor het eerst iemand heeft kunnen overhalen om een marathon te gaan rennen; dat we elkaar bij mijl 19 tegen kwamen en dat we vanaf daar samen renden; En dat hij het leuk vond om mij aan te kunnen moedigen.

Ik ben Sergio nog altijd dankbaar dat hij mij tot het hardlopen heeft aangezet; tegenwoordig heb ik veel meer energie, en voel ik mij een stuk gezonder; en het is natuurlijk leuk om te doen!
2192 Zondag 24 maart 2013  -  Rock 'n Roll half marathon


Het was bijzonder vroeg opstaan vandaag, zo op een zondag. Rond half 5 al naast ons bed. Dat was even een shock voor Michael. De gemiddelde puber wil op zondag lang uitslapen, maar dat was er vandaag even niet bij. We moesten op tijd zijn in het centrum van Dallas voor de halve marathon. Daar kwam bovenop dat het buiten bitter koud was; niet echt uitnodigend om zo vroeg je bed uit te gaan.

Rond een uur of zes waren we bij Fair Park, waarvandaan we met zo'n typisch Amerikaanse schoolbus naar het centrum van Dallas werden gebracht. Met nog ruim een uur te gaan voor de start waren we er al. En buiten was het net een paar graden boven nul en stond er een vervelende koude wind. En natuurlijk geen plek om te schuilen voor de kou. Alle renners stonden her en der te vernikkelen van de kou, of achter van alles wat maar de wind tegen hield. Wij zijn bij de dichtstbijzijnde McDonalds gaan schuilen. Toch handig dat zoiets dag en nacht open is.

Zelfs op deze koude ochtend lopen er fotografen rond - en dan krijg je dit soort stijve figuren op de foto.


's Ochtends vroeg is de start nog behoorlijk verlaten.


Een heleboel renners - een heleboel toiletten.


Alle renners aan de start - met uitzicht op de Reunion Tower.


Wij starten in corral 3 - en we hebben nog een heleboel andere deelnemers achter ons.


De start wordt voorafgegaan door het Amerikaanse volkslied, en iets na acht uur, mag ook onze corral weg, en gaan we van start. En dat gaat eigenlijk best lekker; Michael weet behoorlijk mijn tempo bij te houden. Onderweg veel bands langs de route - het is tenslotte de Rock 'n Roll half marathon. Bij mijl 8, al ver over de helft, wordt het Michael toch iets te veel, en besluiten we dat hij even rustig aan gaat doen, en dat ik verder ga.

Ik zet er even lekker de pas in; en haal echt heel veel mensen in - dat geeft je toch een goed gevoel als je dat kunt doen. Onderweg weer allerlei toeschouwers, met heel veel borden met teksten daar op. De leukste dit keer toch wel: "Real men tape their nipples". Het laatste stuk leidt weer door Deep Ellum, en dan weer naar Fair Park. Ik kom zelf na 1 uur en 54 minuten over de finish, en Michael eindigt uiteindelijk na 2 uur en 5 minuten - helemaal niet slecht voor zo'n eerste keer!


De bedoeling was dat we elkaar bij het "Family Reunion" gedeelte weer zouden ontmoeten, waar ons beloofd was dat er voor iedere letter van het alfabet een paal zou staan, met daarop een letter. Wij hadden afgesproken bij de letter M. Maar die palen waren er dus totaal niet; en het heeft ons 20 minuten gekost - weer in de kou - om elkaar weer te vinden.

Alle medailles bij de finish.


De "Esplanade" in Fair Park, vlak bij de finish.


Michael met een heat-sheet om.
Na 20 minuten zoeken had hij het wel koud gekregen, dus heb ik dit maar even bij hem om gedaan.


De mooiste uitspraak die ik na afloop van de halve marathon van Michael kreeg, was toch wel dat hij nu respect heeft voor de afstanden die ik hard gelopen heb. Hij vond het altijd wel leuk, van die medailles die ik behaald heb voor marathons, maar pas nu begrijpt-ie echt wat een afstand dat is. Ik ben nu ook wel erg trots op Michael dat hij, met eigenlijk niet eens zoveel training, een halve marathon heeft uitgelopen in zo'n tijd.

Michael's finisher certificiate.


En die van mij! Michael was overall nummer 3818, en ik 1967, van de meer dan 10.000 hardlopers. Niet slecht voor ons allebei. Na 8 mijl ben ik verder gegaan en is Michael wat rustiger aan gaan doen. En in de tussentijd ben ik 1851 hardlopers voorbij gegaan - of heeft Michael zich door zoveel hardlopers in laten halen.


Hieronder nog wat foto's van de huis-fotograaf van de halve marathon. Wederom kon ik het niet opbrengen om meer dan 140 dollar hier voor neer te tellen, dus moet je het doen met gestolen foto's.

2196 Vrijdag 22 maart 2013  -  Angry Birds

Ik weet dat het bestaat, maar ik gaf er nooit veel aandacht aan. Totdat ik even zat te pielen op mijn Samsung Galaxy en ik ze daar weer tegenkwam. Toch maar eens beter bekijken, aanklikken en zelfs even spelen... Ja hoor, verslaafd!!!!!! Waaraan? Aan die gekke (maar ook hele leuke) Angry Birds!

2191 Vrijdag 22 maart 2013  -  Diamonds and Drugs

Na de verkoop van onze woning, kregen we nog wat geld terug van onze makelaar. Ja, dat kan ook, geld krijgen van je makelaar. Er was iets fout gegaan bij de verkoop, en hij wilde ons er voor compenseren, vandaar. Hij had ons een cheque gegeven, met daarop een leuk grapje:

Het is echt onze makelaar, niet ons louche mannetje voor diamanten en drugs.


Bij de bank maakten ze overigens geen enkel bezwaar om deze cheque te incasseren... Meestal zijn ze heel precies bij de bank over cheques, maar dit was geen probleem.

En ja, ik weet het, nogal een ouderwets betaalmiddel, zo'n cheque, maar in Amerika gebruiken nog hele volkstammen cheques om te betalen, en wij komen ze regelmatig tegen.
2190 Vrijdag 22 maart 2013  -  Rock 'n Roll expo

Een paar foto's van je Health Expo, die georganiseerd werd in het Convention Center in het centrum van Dallas, op de vrijdag vooraf aan de Rock 'n Roll half marathon. Michael en ik gaan mee doen, dus we moesten er zo-ie-zo heen, om onze bibs (nummers) op te halen, en een T-shirt te scoren. Meteen leuk om even rond te kijken.

De route van de halve marathon. 't Is apart dat de start en finish niet op dezelfde plek zijn.


Natuurlijk altijd even je eigen naam op de lijst opzoeken - tussen de ruim 10.800 deelnemers.


Tech T-shirts en Swag bags ophalen!


Door de expo heen wandelen - deze halve marathon wordt wel heel veel gesponserd door bedrijven. De meeste spullen zijn echter veels te prijzig.


Er zijn stickers genoeg te krijgen hier.

2195 Donderdag 21 maart 2013  -  Sombertjes in Texas

En nee dit was niet in de avond, maar in de middag.



2194 Donderdag 21 maart 2013  -  Totale ontspanning





Je kunt precies zien hoe ze er over denken. Rosa ligt op de rand zo dicht mogelijk bij de openhaard en Tommie ligt er zo ver mogelijk vandaan!

2185 Donderdag 21 maart 2013  -  Verkoop-dagboek deel 6: The End

11 maart: Taxatie door een cowboy

Zucht! Vandaag weer mannen over de vloer. Weer naar ons huis kijken van binnen, weer van alles opmeten, weer de zoveelste foto maken van onze keuken, weer de slaapkamers in... Hoe vaak kan iets bekeken en gemeten worden?

De mannen zijn taxateurs, om te bepalen of onze woning genoeg waard is voor de hypotheek van de kopers. Eentje ervan is een ras-echte cowboy, laarzen aan, grote riem; spijkerbroek, jack met iets over een ranch er op en natuurlijk een cowboy-hoed. Interessant. De mannen houden het gelukkig na een half uurtje al weer voor gezien, en hebben we dat ook weer achter de rug. Maar tegen de avond weer een bericht van de showing service: We moeten morgen weer de deur uit met de jongens (ze hebben een week vakantie van school), want onze "kopers" willen voor de 5de keer komen kijken. We krijgen soms het gevoel dat we een speelbal zijn, en dat men niet snapt dat wij hier ook nog leven in dit huis.

12 maart: Voor de vijfde keer kijken

Straks maar even een brief neerleggen voor de kopers, die nu alweer voor de 5de keer komen kijken. Vorige keer stonden er 11 deuren open, waardoor onze 3 katten een aardig feestje hadden gehouden, met resultaat een logeerbed onder de haren, en kapotte kleding in onze inloopkast (Tommie houdt ervan om met zijn nagels in kleding te gaan hangen). Het had nog erger gekund, want er stonden toen ook 2 WC deuren open (Tommie houdt ook van wc papier verscheuren) en de badkamerdeur stond ook open - waar zich een plant bevindt (Tommie houdt ook van planten uitgraven). Ik ga straks met de jongens kleding kopen bij de JCPenney en ik hoop het dit keer bij thuiskomst met deuren dicht aan te treffen!

Net geshopt met de mannen bij de JC Penny en ze zijn goed geslaagd, beter dan ik! We hebben alweer korte broeken ingeslagen, want het wordt alweer rap warm hier! Ik denk dat in mei het zwembad in de wijk alweer open gaat, kunnen we daar net nog van genieten.


15 maart: Laatste loodjes wegen echt zwaar

Ondanks dat het eigenlijk allemaal best snel gaat met de verkoop van het huis, duurt het ons allemaal veels te lang. We hebben het gevoel maar te zitten wachten, en wachten, en wachten. We willen het huis verkocht hebben. Pas dan kunnen we echt verder!

21 maart: De closing date

Eindelijk. De dag van de closing, waarop de verkoop van de woning echt plaats vindt. Gisteravond nog een telefoontje gehad van onze makelaar dat de title company (zeg maar notaris) nog steeds niet alle papieren binnen had van onze kopers, en dat het mogelijk uitgesteld moet gaan worden.

Deze ochtend, nog eens telefoon van de makleaar. Oh jee! Als uitstel maar geen afstel wordt... We zouden over een half uur gaan tekenen voor de verkoop, maar nu is dat uitgesteld tot 2 uur vanmiddag of misschien zelfs na 4 uur vanmiddag...

Iets later op de dag...

Uitstel werd gelukkig geen afstel! We konden alsnog om half 2 heen. Het zit erop, we hebben alle handtekeningen gezet die er te zetten vielen en het huis is nu definitief verkocht!

Het tekenen voor de verkoop ging uiteraard weer anders dan we hadden verwacht. Zoals zoveel dingen in Amerika. We hadden gedacht bij de Title Company de kopers te ontmoeten, en daar gezamenlijk te tekenen. Dat gaat daar niet zo. De verkopers en de kopers tekenen apart. Voor de privacy. Eigenlijk maakt het ook niet zo veel uit, maar het is vreemd dat we onze nieuwe huis-bazen eigenlijk in het hele proces niet eens even netjes ontmoeten. Maar goed, het belangrijkste is dat er een grote last van onze schouders is, want...

We hebben het huis verkocht!

Dus nu kunnen we eindelijk met 100% zekerheid zeggen dat we weer "thuis" komen. We gingen van huis als eigenaars en komen terug als huurders. Morgen gaat het bord uit de tuin en het sleutelkastje van de deur. Het is nu alleen nog een kwestie van tijd voordat we terug naar Nederland komen. En oh ja, nog even een plek zoeken om te wonen!

Even vieren dat we getekend hebben met een dunkachino koffie bij de Dunkin' Donuts.

2188 Zaterdag 16 maart 2013  -  Witte perenbomen en een stukje door het bos

In het prille begin van de lente zie je overal spierwitte perenbomen staan. Ze zijn maar heel kort wit en ik vind ze prachtig. Dus ik heb ze nog even goed op de foto gezet. Ook zijn we door een veels te heet bos gelopen die in aanblik steeds tiester werd. Het was er zo vreselijk dood, grijs en dor... Er was zelfs geen beest te bekennen; niet eens 1 vogel of wat dan ook. Het bos zou uitkomen op een meer... maar dat bleek uitgedroogd! Toen gaf ik het op, en zijn we door de stekelige takkenbossen weer naar de auto gegaan.

2189 Vrijdag 15 maart 2013  -  The Incredible Burt Wonderstone

Vanavond naar de film geweest, naar The Incredible Burt Wonderstone. We wisten niet zo goed wat we er van moesten verwachten, want we hadden er eigenlijk helemaal geen reclame van gezien, maar jeetje, wat een ongelovelijk grappige film. Zelfs een tijdje na de film zat ik nog na te grinneken over de film - dan weet je zeker dat-ie goed was!

2187 Donderdag 14 maart 2013  -  Lente cupcakes gemaakt met Michael

Het leuke is dat ik zelf maar 1 cupcake met tulpje heb gemaakt en Michael de andere 11 stuks. We gaan zo even buiten zitten met koffie en dan de cakejes proeven, het is 24 graden buiten en op en top lente!

2184 Dinsdag 12 maart 2013  -  Review

Vandaag mijn functioneringsgesprek. Voor het derde jaar op rij ben ik genomineerd als beste uit ons team:

"Michel is ranked as best again this year. He is a proven and outstanding technical resource as well as a excellent and engaging technical leader for his peers. He receives nothing but positive and glowing feedback from those that come in contact with him. Michel's career path should include a promotion to Consultant and I will work to make sure that takes place ASAP."

Eigenlijk was mijn functioneringsgesprek zo voorbij. Daarentegen had ik het met mijn manager veel meer over hoe we het gaan aanpakken met mijn verhuizing naar Nederland. Ik blijft namelijk gewoon in hetzelfde team werken, maar dan vanuit Nederland. Hij is druk doende om een vacature in Nederland te openen, en om vervolgens mij voor die positie in te huren.

Toch fijn als je zo'n goeie manager hebt, die zo met je samen werkt, zodat ik mij bij onze remigratie totaal niet over mijn werk en inkomen hoef druk te maken. En eigenlijk ook wel een prettig idee dat ik voortaan gewoon vanuit huis kan werken - en dus vooral in Nederland niet in de file hoef te staan elke dag.
2186 Zondag 10 maart 2013  -  White Rock Lake

Vanochtend een rondje White Rock Lake gedaan, in de buurt van het centrum van Dallas. Samen met Michael oefenen voor zijn eerste halve marathon, die er aan zit te komen. Een rondje White Rock Lake is 15 kilometer, dus het komt aardig in de buurt van een halve marathon.

Het is er deze ochtend koud; we hebben net de avond tevoren een flinke onweersbui gehad, en het is aardig afgekoeld. Het water in het meer staat hoog, en het stroomt met grote hoeveelheden in een nabijgelegen rivier.

Het is een leuk rondje om te lopen hier; het stikt hier dan ook van de hardlopers. Een groot deel gaat langs het meer zelf, een ander deel door het park en op sommige plekken met bruggen over het water heen. Er zitten ook heel veel vogels bij het meer, zoals ganzen, pelikanen, red cardinals en heel veel aalscholvers.

2181 Donderdag 7 maart 2013  -  Aflevering 5 van het verkoop-dagboek

Zaterdag 2 maart: Er is geen optie meer!

De 10 dagen bedenktijd (de "option period") van onze koper is officieel voorbij. Ze mogen nu niet zomaar meer uit de koop stappen. Ik heb de ochtend dan ook besteed om de Title Company alle informatie toe te sturen die ze gevraagd hadden. We hadden ook een bericht binnen van onze makelaar. Er zijn inderdaad maar 2 dingen die aangepakt moeten worden. Vooral de laatste zin staat ons wel aan:

Hi guys,

Please find attached the requested repair amendment. If there is a broken sprinkler head in zone 2, that should be an easy fix. They also believe something is wrong with the cold water for the master tub. I know Michel had said he didn't believe anything was wrong, so that is something I can ask for further details on if you would like.

Otherwise, that's the easiest set of repair requests we've dealt with in quite a while, -Korey


3 maart: Er zijn dus toch mensen die ons in Amerika gaan missen

Als we 1 ding lastig vinden in Amerika, dan is het wel vrienden maken. Amerikanen steken zo onlogisch in elkaar als maar kan, en dus klikt het niet zo. Wij dachten dus dat niemand ons zou missen als we over 3 maanden hier voorgoed de deur achter ons dichttrekken. Maar gister ontvingen wij dit kaartje van Amy, onze oppas voor de katten als wij op vakantie gaan. Amy heeft het ook geweldig gedaan toen onze kat Mickey onverwachts bij haar kwam te overlijden. Daar zijn we haar nog dankbaar voor hoe ze daarmee om is gegaan. Het was voor haar ook de eerste keer dat het huisdier van een klant bij haar overleed. Bedankt Amy, je was 4 jaar lang een fantastische opppas!


Nogmaals 3 maart: En er zijn ook mensen die ons in Nederland missen, en graag willen dat we terug komen


Geweldig, zo'n hart onder de riem met een geweldige tekst in deze kaart van Bianca en Fred. Leuk hoor!

Woensdag 6 maart: Onze survey is ge-reject

's Ochtends om 9 uur ineens vreemde mannen op de stoep. "Here to do a survey!" Een wat? Een survey? Da's niet veel meer dan een plattegrondje waar precies op staat waar het huis staat, waar de leidingen in de grond liggen en hoe regenwater wegstroomt. Zeg maar zoiets als het Kadaster in Nederland. Maar we hadden nog een survey van 3 jaar geleden, en sindsdien is het huis niet ergens anders gaan staan, en hebben we geen leidingen uit de grond gespit. Dus waarom een survey doen?

Direct met de Title Company gebeld, want die hadden de survey besteld. Er was een klein dingetje niet goed aan onze survey van 3 jaar geleden, dus die hadden ze ge-reject. Het moest overnieuw.

"And who will end up paying for the survey?", vraag ik zo.

"The buyer.", kreeg ik als antwoord.

Ik ben direct naar de mannen gegaan, die nog altijd aan mijn deur stonden te wachten om een survey te doen, terwijl ik aan het bellen was. Ga maar aan de slag. Ik betaal het niet, dus ik vind het prima. Als ze zinloos werk willen laten uitvoeren en er ook nog voor willen betalen, dan vind ik dat geen probleem. Ik heb dus ook zo'n survey gekregen toen wij het huis kochten, en die heeft jaren in de kast gelegen, zonder dat we er ook maar iets mee deden. Zinloos en onlogisch, maar blijkbaar standaard in Amerika.

Toch zou het leuk zijn als de Title Company ons voortaan eerst even van te voren opbelt over dit soort zaken, zodat we weten wie we wanneer aan de deur kunnen verwachten. Nu stonden ze er zomaar opeens en wisten wij van niks.
2183 Woensdag 6 maart 2013  -  Wicked!

Net kaartjes besteld voor de musical "Wicked" op 24 april!

2182 Vrijdag 1 maart 2013  -  Afblijven, jij!

Als het baasje nog niet aan tafel zit, dan ruik ik even snel stiekem aan zijn gehaktballetje!

Datum: 26 mei 2017 - Laatste update: 5 mei 2016