3567 weblogs:

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2004

Meest populair:
(van 3209 reacties)

KLM ticketprijzen
Rollercoaster
Vernieuwd design
Three years!
Een huis!
Even terugkomen op dat vlaggetje
Naar school!
YES!!!!!!
Bij ons op visite:
(tijden in Eastern time)

27 juni 2017 (1882)
26 juni 2017 (2023)
Email voorkeur:

Klik hier om je aan of af te melden voor e-mail updates van Meilink.net.
1601 Zondag 25 april 2010  -  Stukje

Wat? Al twee weken geen update meer op Meilink.net? Ongehoord!

Ja, het schiet even niet op met ons. We komen er niet echt aan toe om de website bij te houden. We hebben het nogal druk de laatste tijd. Meestal als iemand zoiets op zijn weblog zet, sterft de weblog daarna een stille dood. Niet bij ons hoor. Dat laten we niet gebeuren.

Daarom vandaag weer eens een "stukje" op Meilink.net! Zondag-ochtend is überhaupt wel een mooi moment om eens wat voor de weblog te tikken. We hebben net een heus broodje komijnekaas op. Hoe een mens toch weer blij kan zijn met zoiets simpels als komijnekaas. We zijn gisteren even langs geweest bij Henk's Black Forest Bakery in Dallas, en na wat graven en doorvragen (ja, ik heb echt gewoon naar "komijnekaas" gevraagd, en ze begrepen me ook nog!) kwam er zowaar een stuk komijnekaas boven water, die ik niet kon laten liggen. Dat hebben we toch al zeker meer dan een jaar niet gegeten.


Ik vroeg om een "pound" kaas (zo'n 900 gram), maar de dame achter de balie zat er een beetje naast met het afsnijden van de kaas en gaf me anderhalve "pound"! "It's a little over. Is that okay?". Een halve kilo teveel. Natuurlijk is dat "okay"! Die kaas komt wel op. Doet u mij ook meteen nog maar even een pond van de Old Amsterdam!

Maar goed, voor ik afdwaal en de hele weblog vol loop te kwijlen over komijnekaas: Waar hebben we het zoal de laatste tijd dan zo druk mee?

Nou, het eerste grote probleem is toch wel de belasting-aangifte. Die in Amerika wel te verstaan. De Nederlandse belasting-aangifte is al een jaarlijkse ellende, maar de Amerikaanse is nog erger. De ene handleiding over hoe je dingen moet invullen of aangeven is nog dikker dan de andere. Ik heb overigens wel belasting-software die me een heel eind op weg helpt. Maar dan blijven er nog wat lastige zaken over, wat een hoop tijd kost om uit te pluizen.


Neem nou alleen maar het feit dat je in Amerika je hele wereld-inkomen (dus ook wat ik verdiend heb in Nederland) moet aangeven. Daar mag je een deel weer van aftrekken; maar over het resterende deel moet je belasting betalen. Maar dan maakt het wel uit of je resident alien (een soort buitenaardse inwoner van Amerika; zo noemen ze "ons soort") bent of dual-status alien (dat je dus eigenlijk een deel van het jaar in een ander land hebt gewoond). Maar je kan ook weer kiezen om voor het hele jaar als resident alien te willen worden behandeld (dat heeft zo zijn voordelen voor het in aanmerking komen voor deductions, dus korting op de belasting). En je mag de inkomsten-belasting die je in Nederland hebt betaald dan wel weer aftrekken, maar dan wel voor dat deel dat betrekking heeft op wat je op moet geven. Maar ik heb in Nederland ook weer een voorlopige teruggaaf gehad. Dus moet ik dat dan weer verrekenen? En ik moet nog altijd in Nederland aangifte doen (ik heb gebeld met de belastingdienst in Nederland, waar toch onze aangifte papieren blijven, maar ze zeiden dat dat wel juli kon gaan worden), dus ik weet mijn exacte belasting in Nederland nog niet, dus wat moet ik dan in Amerika opgeven?

AAAAARRRRRRGGGGGHHHH! Dit is zo lastig! Maar ik wil en zal het hoe dan ook gaan begrijpen. Dus ik ga er steevast mee door. Ik heb ondertussen maar uitstel aangevraagd, want de datum waarvoor wij onze aangifte moesten indienen (15 april), dat ging niet lukken. En het goede nieuws is: we krijgen in ieder geval een zak geld van de Amerikaanse staat terug. Alleen al het feit dat we hier in Amerika een huis hebben gekocht, levert ons een aardige subsidie op.

Dan door naar de achter-tuin. Want daar zijn we ook mee bezig.

Onze achtertuin is 1 groot grasveld. Niet heel erg spannend. Inmiddels is de schutting ge-stain-d, en dat gaf ons de kans om wat aan de tuin te gaan doen, want we vonden dat er wel wat meer plantjes in konden. We hebben besloten dat een hele strook gras uit de tuin moet verdwijnen, en ingeruild gaat worden voor echte tuin met bomen en planten. Maar deze strook van 50 feet lang en 4 feet breed moest wel eerst even gras-vrij gemaakt worden. En dat met klei-grond. Dat alleen al was een flinke klus om alles er uit te spitten, en al het gras af te voeren.


Vervolgens zijn we ook meerdere keren op en neer geweest naat de Home Depot om planten, bomen, mulch en potgrond in te slaan, en hebben we op de markt ook allemaal leuke dingen op de kop getikt om in de tuin te zetten.


De plantjes staan klaar om geplant te worden.


Leuke spulletjes van de markt. Geweldig toch, zo'n vogelhuisje? En een windmolen, en een palmboom!


Goh, wat blijft die klei-troep ongelovelijk aan je laars plakken!


Kijk! We hebben zelfs een bananen-boom gekocht!


Sleep-werk!


Het huis van de buren begint al aardig te vorderen. We hebben overigens onze nieuwe buurvrouw al ontmoet. Net als onze andere buurvrouw, komt ze uit Californië, samen met haar zoon van 9 jaar. 't Lijkt wel of iedereen vanuit Californië naar Texas aan het verhuizen is. Dat kan ik overigens ook wel begrijpen met die enorme huizen-prijzen daar.


Samen met Damian zonnebloemen planten in "zijn" deel van de tuin. Hij heeft ook aardbeien, "catnip", knoflook, aardappels en komkommers geplant. Nou maar hopen dat het goed gaat groeien.


Michael op de trampoline.


Een Texaanse windmolen.


Die zijn er ook weer! Tijd niet gezien, maar nu het warmer wordt, hoor je ze weer overal, vooral 's avonds.

Ik had spierpijn van al dat gegraaf in de achteruin, en het gesleep van de zakken potgrond en mulch. Wel goed overigens, voor iemand met een zittend beroep, om je zo eens flink uit te sloven. En dat uitsloven is nu overigens ook wel nodig, want als we nog een maandje wachten, dan is het waarschijnlijk al weer zo warm buiten, dat je mij echt niet meer ziet staan spitten. Het zweet loopt nu al overal van me af, en ik ben blij met de douche aan het eind van de dag. Die foto's hierboven zijn overigens genomen in een periode van 2 weken. Daar gaat een tijd inzitten, joh, in zo'n tuin?!

En dan zijn we er nog niet met de tuin. Want we hebben een patio buiten, maar die is wat klein. Je kan er niet echt een tafel met stoelen op zetten, dus de patio moet groter, zo vinden we. En daarvoor zijn we in de weer met verschillende bedrijven om offertes los te peuteren, om een extra stuk beton te laten leggen, en dan een mooi gekleurde overlay er overheen te laten leggen (zodat die 2 stukken beton bij elkaar toch weer 1 geheel vormen, en het geheel er ook nog leuk uit ziet). Aangezien dit een prijzig iets is, kost dit de nodige tijd om een goed bedrijf te vinden.

En dit is trouwens niet het enige wat we aan ons huis willen laten doen. We hebben inmiddels ook een nieuwe voordeur in de bestelling. Onze huidige voordeur is helemaal dicht. Er zit geen raampje in. En dat maakt dat aan de voorkant van het huis, het eigenlijk een beetje donker is. Dus we hebben een nieuwe deur, een zogenaamde full-lite, besteld, met een flink raam erin, zodat we een stuk meer licht-inval gaan krijgen. We hopen dat die ergens eind april geleverd - en geïnstalleerd - gaat worden.

Over die voordeur gesproken: daar wonen inmiddels 2 zwaluwen, of eigenlijk barn swallows. Die hebben hun intrek genomen op een klein hoekje in het overhangende gedeelte van het dak aan de voorkant van de woning. En dat ziet er zo schattig uit! Ze vliegen de hele tijd af en aan om een nest te bouwen. En dat regelmatig gewoon vlak boven je hoofd, want ze zijn zo te merken niet echt bang voor mensen.




Het nest in aanbouw.


Op het dak van de buren.



Vooral 's avonds zijn ze op hun schattigst. Als we stiekum het licht voor het huis aan zetten, dan kan je ze zien slapen, allebei de zwaluwen op hun nestje:


Kan dat licht alsjeblieft uit!? We proberen hier te slapen!

Oh, sorry. Ik zet het licht al weer uit. Ik moest effe een foto maken.

Er zijn overigens nog meer dieren die schattig bij elkaar slapen:


Twee gezworen vijanden hebben een tijdelijke wapenstilstand, en liggen nu ineens gezellig zij-aan-zij op de bank.

Onze jongste kat, Snowball, heeft ons overigens weer een halve hart-aanval bezorgd. Dat doet-ie wel vaker, met zijn vernielzuchtige gedrag. Nog niet zo lang geleden heeft hij een hele lamp naar de filistijnen geholpen door als een razende roeland er langs te racen en 'm omver te tikken. Kosten van dit grapje: 140 dollar voor een nieuwe lamp. Dankjewel, Snowball. "You have an expensive cat", kreeg ik nog te horen in de lampen-winkel. Maar onze laatste hart-aanval was niet van zijn vernielzuchtige gedrag, maar dat kreeg hij voor elkaar door op een avond spontaan uit de achtertuin te verdwijnen. Poef! WEG!

We zijn op deze manier al eerder een kat kwijt geraakt, en dat willen we niet nog een keer meemaken. Dus ik heb weer rondjes gelopen, op zoek naar de kat. Maar uiteraard, in de verste velden niet te bekennen, zelfs rond 1 uur 's nachts niet. We konden niets anders doen dan maar gaan slapen. Voor de zekerheid had ik de wekker gezet op 4 uur 's nachts. Dan nog maar eens kijken of-ie te vinden is. En terwijl ik rond 4 uur 's nachts met een slaperige kop glazig uit de voordeur sta te kijken of ik Snowball nog ergens zie, zit-ie doodleuk op de patio te wachten om naar binnen te kunnen. Oke-ee-ee! Dit is dus 1 kat die voortaan rond zonsondergang naar binnen wordt ge-bondjour-d. Die laten we 's avonds niet meer buiten... Klaarblijkelijk springt-ie gewoon over de schutting heen, en gaat hij op onderzoek uit. Niet erg snugger met coyote's in de buurt. Gelukkig is het dit keer goed afgelopen.


Dan is er nog anders nieuws (ja, je hoopte dat je uitgelezen zou zijn, zo langzamerhand, maar pak nog maar even een extra kopje koffie erbij hoor, want ik ga nog even verder): Kijkt u eens even mee met de laatste resultaten van Damian's laatste reading test:


Ja, je ziet het goed. Damian heeft inmiddels 1,1 miljoen woorden gelezen in dit schooljaar. En het jaar is nog niet voorbij, en hij is al met boek 26 bezig. Damian moet boeken lezen op school, maar hij vindt het zo leuk, dat er helemaal geen aanmoediging nodig is, en hij leest veel meer dan hij zou moeten lezen. Af en toe Damian eens een nieuw boek toeschuiven, da's alles wat we hoeven te doen. En Damian had nog een boek uit Nederland liggen ("Het Magische Wandtapijt, de Wolfshond van Rowan"), die hij nog niet had gelezen. En de grap is, dat zijn leraar Language Arts niet eens door heeft gehad dat Damian een heel boek in het Nederlands heeft gelezen in plaats van Engels. Alleen wat klasgenootjes van Damian hadden het door, en die vonden het wel grappig. En laat het nou net dat Nederlandse boek zijn, waarmee hij de 1 miljoen woorden passeerde?! Gniffel! Damian moet na ieder gelezen boek een test doen, maar het maakt dus helemaal niet uit of je het boek nou in het Engels of in het Nederlands leest, want hij haalde de test glansrijk.

Even een klein dingetje tussendoor: Nou is Damian binnenkort jarig (2 juni), en hij zou ook graag deel 2 van dit boek lezen (klik even hier!), in het Nederlands! Als iemand nog een ideetje nodig heeft voor een kadootje voor Damian.... (ik zit niet te hinten hoor, ik zou dat namelijk nooit zo schandalig in het openbaar doen). Goed. Ik heb *niks* gezegd. Mijn naam is haas! (Maar als iemand op het zotte idee zou komen om een boek op te sturen naar Damain, laat diegene dat ons dan ook even weten?! Gewoon, voor de zekerheid, dat we straks niet 2 of 3 keer hetzelfde boek in onze brievenbus krijgen).

Over dingen in je brievenbus krijgen, gesproken: Het viel ons op dat we al een tijdje geen Donald Duck meer hebben ontvangen. We vonden het maar raar. Waar blijft-ie nou? (Ja, we hebben ons abonnement zojuist weer met een jaar verlengd; echte Hollanders kunnen niet zonder de Donald Duck). Het duurde even een tijdje voordat Manuela ineens ontdekte dat dat misschien wel iets te maken zou kunnen hebben met een bepaalde vulkaan in IJsland die het hele Europese vliegverkeer lam legde. "Komt die Donald Duck eigenlijk met het vliegtuig?" Ach, verhip, da's natuurlijk de reden dat we ineens geen Donald Duck meer ontvangen.

Goed, ik ga er weer vandoor. Ik heb teveel van je tijd verbruikt. Dit "stukje" is zo langzamerhand een heel "stuk" geworden. Maar, je bent weer even bijgekletst.

Groetjes,
Michel
500 Zaterdag 10 april 2010  -  Stukje rijden

We zijn vandaag een stukje in onze omgeving gaan rijden. Het was zo lekker weer vandaag; we moesten er even op uit. Dus hier wat fotootjes. Zoals je op de foto's kunt zien, is alles hier al weer behoorlijk groen geworden!

535 Vrijdag 9 april 2010  -  Stainen

Is dat een goed Nederlands werkwoord? "Stainen"? Denk 't niet. Maar goed, ik gebruik 'm toch.

Het Texaanse weer is nogal wisselvallig. De ene dag sneeuw, de andere dag 25 graden. Onbehandeld hout van een schutting kan daar niet zo goed tegen. Als je de schutting zo onbehandeld laat, dan ziet de schutting er na een jaar gewoon grijs uit, en valt het een jaar later om van ellende.

Maar als je het dus laat "stainen" (in de lak zetten), kan het een aantal jaartjes langer mee, en ziet het er meteen een stuk beter uit:


Mooie schutting toch?
Oh, dit is overigens de dooie tak van een maand geleden. Onze peren-boom begint goed te groeien!

We hadden Smitty ingehuurd om ons hek te laten stainen. Ik zag het niet zitten om het stainen zelf te doen, vandaar. Wel even over nagedacht. Maar waar Smitty in 4 uur de hele schutting heeft gedaan, daar had ik zelf vast 2 dagen over gedaan.

Stainen is trouwens niet zo eenvoudig. Want het mag niet regenen, en het mag niet waaien, als ze gaan stainen. En natuurlijk, we hadden weken-lang regen en wind achter elkaar. Ik denk dan: "Stain in hemelsnaam die schutting VOORDAT je 'm plaatst!", maar da's blijkbaar te moeilijk, want het wordt nergens zo gedaan.

Nou kwam mister Smitty zelf niet opdagen, maar de een-of-andere Mexicaan (wat hier heel standaard is) deed het werk. Ik had over de telefoon duidelijk afgesproken met "Smitty", dat ik ook het paaltje van de brievenbus gedaan wilde hebben, maar daar wist onze Mexicaanse vriend natuurlijk niets van. En aangezien ik niet thuis was op dat moment, mocht Manuela hem proberen te overtuigen dat het paaltje ook gedaan moest worden. Maar met wat handen- en voetenwerk - en een extra fooi - is het gelukt:

499 Vrijdag 9 april 2010  -  Rozen

Kijk eens, wat Manuela voor mooie foto's heeft weten te maken van de rozen op onze keuken-tafel:



495 Vrijdag 9 april 2010  -  Even tellen...

Dat ze hier in Amerika geen burgelijke stand hebben, dat werd ons wel duidelijk, toen we probeerden onszelf aan te melden bij de City Hall hier in McKinney, zo ruim een jaar geleden vlak na onze emigratie. Hoezo, opgeven dat je gaat wonen in McKinney? Dat was helemaal niet nodig.

Het gevolg is dan ook, dat men eigenlijk niet goed weet hoeveel mensen er nou eigenlijk in Amerika wonen. Ja, ze weten wel wie er een rijbewijs heeft, of wie welk huis bezit. Maarruh, hoeveel kinderen heb je eigenlijk? Hoeveel illegale Mexicanen wonen er bij jou op zolder? Da's wat lastiger. De oplossing: een volkstelling. Dat doen ze hier iedere 10 jaar in Amerika. Ook wij kregen vandaag ook een brief van Census 2010:


Nou ja, het invullen van dit formulier (in vergelijking met de Amerikaanse belasting-papieren waar ik momenteel ook mee bezig ben), was een fluitje van een cent. Ingevuld en opgestuurd.

Trouwens, even een Texaanse mop tussendoor:

The Texas governor's office randomly sampled 5 million Texans. The polling question was as follows: Do you think illegal immigration is a serious problem?

Here are the impressive findings:
  • 26 percent of the respondents said, "Yes, illegal immigration is a serious problem."
  • 74 percent said, "No es un problema serio."
534 Donderdag 8 april 2010  -  Ouwe foto

Op de website syllogic.net kwam ik vandaag een oude foto tegen. Blijkbaar had men het Perot Systems kantoor in Amersfoort opgeruimd, en is deze foto boven water gekomen. Hij stamt nog uit de Syllogic tijd. Ik ben ooit, zo'n 15 jaar geleden, gaan werken voor een klein bedrijf, Syllogic genaamd, toen nog gevestigd in Houten, later verhuisd naar Amersfoort, later opgekocht door Perot Systems, en nu is Perot Systems opgekocht door Dell. Syllogic bestaat niet meer. Van de mensen die daar vroeger werken, werken er nu nog maar bar weinig bij Perot Systems of Dell. De website syllogic.net is een soort reunie-website, aangezien nog jaarlijks een Syllogic-borrel wordt georganiseerd.

In ieder geval, Syllogic was een leuk bedrijf; leuke mensen, interessante technologie om mee te werken, en af en toe leuke uitstapjes. Deze foto is volgens mij ook van zo'n "uitje", al heb ik werkelijk geen flauw idee meer waar en wanneer die precies is genomen. Dat het ergens tussen 1995 en 1997 moet zijn geweest, dat is mij wel duidelijk.


Fascinerende foto trouwens. Leuk om al die gezichten weer eens te zien. En verrassend ook, dat er soms foto's op Internet rondslingeren, waarvan je geen flauw benul hebt dat je er op staat. Misschien staan er op andere website ook nog wel foto's van mij, zonder dat ik het weet?
533 Zondag 4 april 2010  -  Pasen

Hier wat foto's van onze gezellige paas-versieringen in huis:


Ons paas-kipje.


Ons paas-haasje.


Ons paas-hazinnetje.


Onze paas-eitjes - uit Nederland! (die zijn toch echt lekkerder dan de Amerikaanse).


Ons roze paas-konijn!


En ons paas-ontbijt.
528 Zaterdag 3 april 2010  -  Snowcones

Snowcones zijn erg populair in Texas. Wat ook niet gek is met de hitte in de Texaanse zomers. Damian is er gek op. We zagen laatst in de supermarkt bij de Target een snowcone-apparaat liggen, en hebben die gekocht. Je vriest een bakje met ijs in, gewoon met kraanwater. Dat ijs stop je in het apparaat en die schaaft het dan tot sneeuw-achtig ijs. Daar doe je dan een siroop naar keuze op. Heerlijk verkoelend, zo'n snowcone!





527 Zaterdag 3 april 2010  -  Een zaterdagje

We begonnen de zaterdag met iets terugbrengen in de Stonebriar Mall. In het verleden ben ik nog wel eens bang gemaakt door menig manager in de C&A, waardoor iets terugbrengen naar een winkel altijd iets akeligs was. Hier gaat dat gelukkig iets anders. Ik bracht één kledingstuk terug bij de Nordstrom, waar je met gemak handtassen van 500 dollar kunt kopen en waar een pianist zit te pingelen. Luxe kleedkamers, en je krijgt zelfs een flesje water mee, als je wat gaat passen.

Mijn kledingstuk kostte gelukkig maar om en nabij de 40 dollar. En binnen 3 minuten had ik het geld al weer contant in mijn handen. Daar doen ze hier niet moeilijk over in Amerika.

Daarna door naar Harry & David, een soort van delicatessen-winkel, zeg maar. Het was er reuze gezellig ingericht voor de pasen en ik heb er een schattig jampotje gekocht in de vorm van een appel.








Natuurlijk daarna nog even een bezoekje aan Godiva, de enige plek waar je nog wel lekkere chocola kunt krijgen. En daarna heerlijk geluncht op het terras van de Cheesecake Factory. En ik heb inmiddels de "to-go" helemaal ontdekt. Ik zat te vol voor een punt cheesecake, maar meenemen was geen probleem.


Stonebriar Mall.













Kijk Mam, ze hebben ze ook voor honden:



En als de hond geen snuggie wil, dan dit schattige jurkje of deze stoere stropdas:



526 Zaterdag 3 april 2010  -  Bouwvakkers naast de deur

Dat is een interessant woord hier in Amerika: "bouwvakkers". Dat moet je hier niet hard op zeggen, want mensen zouden dat hier wel eens heel verkeerd kunnen begrijpen. Maar dat even daargelaten: we hebben een hoop van die "bouwvakkers" naast de deur momenteel. Mexicaanse bouwvakkers.

En iedere keer dat we uit het keukenraam kijken, zijn we onder de indruk van hoe snel dat hier gaat, een huis bouwen. Hier een paar foto's van de afgelopen dagen:


Hier wordt aan de fundering gewerkt.




En na 1 dag ziet de fundering er al zo uit.


En weer een dag werken verder: De onderste verdieping staat al.


En de Mexicaanse bouwvakkers zijn hier al op de eerste verdieping bezig.
1599 Vrijdag 2 april 2010  -  How To Train Your Dragon

Als je nog eens een geweldige film wilt gaan zien in de bioscoop, dan hebben we er eentje voor je gevonden: How To Train Your Dragon. We hebben 'm vanavond gezien, en deze film was zo prachtig mooi gemaakt, en heeft zo'n leuk en mooi verhaal; deze moet je zien. Hier alvast wat plaatjes om je lekker te maken.

498 Donderdag 1 april 2010  -  Zou-ie dat lekker vinden?

Voor de levertraan:



Na de levertraan:

Datum: 27 juni 2017 - Laatste update: 5 mei 2016