3567 weblogs:

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2004

Meest populair:
(van 3209 reacties)

KLM ticketprijzen
Rollercoaster
Vernieuwd design
Three years!
Een huis!
Even terugkomen op dat vlaggetje
Naar school!
YES!!!!!!
Bij ons op visite:
(tijden in Eastern time)

28 april 2017 (3773)
27 april 2017 (2812)
13:17 Claudia
Email voorkeur:

Klik hier om je aan of af te melden voor e-mail updates van Meilink.net.
1986 Maandag 30 april 2012  -  Consulaat der Nederlanden

Op deze koninginnedag gaan we naar het consulaat der Nederlanden in Houston. Ik was eigenlijk een klein beetje verbaasd dat-ie überhaupt open was op deze dag, maar dus toch.

De ochtend begon vroeg voor ons, want we moesten al om 10 uur 's ochtends op het consulaat zijn (je moet er van te voren een afspraak maken), en we moesten ook nog eerst even pasfoto's gaan laten maken. En dan natuurlijk ook nog zien uit te vinden waar het consulaat precies zit, en ook nog door de files op maandag-ochtend in het centrum van Houston zien te komen.

Het Hyatt hotel in Sugar Land was eindelijk eens een hotel die wel een redelijk ontbijt weet te serveren. Het kan dus toch in Amerika!

Damian op de lounge bank in het Hyatt hotel.


Om half 9 's ochtends gingen we op pad, en vooral dankzij de HOV-lane (file strook) waren we al rond kwart over 9 in het centrum van Houston bij een wat vaag gebouw, waar volgens het consulaat een reisburo in moest zitten, waar we pasfoto's kunnen laten maken. We hadden indertijd al geleerd, toen we onze visa voor Amerika ophaalden in Amsterdam in 2009, dat je niet zomaar klakkeloos ergens pasfoto's moet gaan maken, want de regeletjes in het ene land voor pasfoto's zijn niet hetzelfde als in het andere land, dus je moet een fotograaf hebben, die weet hoe die de pasfoto's moet maken. Vandaar dat we gingen naar de fotograaf die ons aangeraden was door het consulaat.

In dat vage betonnen ouderwetse gebouw, vonden we inderdaad het reisburo, wat eigenlijk amper op een reisburo leek, en waar we inderdaad pasfoto's konden laten maken. Het zag er niet heel professioneel uit. Naar onze smaak waren de pasfoto's nogal te geel van kleur en ook wat aan de grote kant. De echte shock kwam pas daarna toen ik 80 dollar mocht afrekenen voor 4 pasfoto's. "Eighty Dollars?", vroeg ik nog vertwijfeld. Maar inderdaad. 80 dollar. Voor 4 slechte foto's. Ik moet ook fotograaf worden. Daar valt veel geld mee te verdienen.

Met 4 pasfoto's op zak, gingen we verder naar het consulaat. Ruimschoots op tijd aanwezig in dit gebouw:


Het ziet er bijzonder uit, maar het consulaat zelf is niet veel meer dan 2 loketten achter glas en een klein wacht-kamertje. De kinderen hadden er duidelijk meer van verwacht, maar het stelt echt niet veel voor.



Het is wel leuk om gewoon weer even Nederlanders te kunnen spreken achter de balie daar. Alsof je gewoon in een Nederlands gemeentehuis staat. Het duurde allemaal wel eventjes; veel papieren om te laten zien, formulieren invullen, en van ons allemaal de vingerafdrukken laten nemen. En wij waren al heel blij dat de vergeelde pasfoto's nog goed werden gekeurd ook. Andere mensen, die daar ook kwamen met een baby, werden tot 3 keer toe weggestuurd om nieuwe pasfoto's te gaan laten maken - bij hetzelfde reisburo.

Wel een beetje vreemd is het, dat we daar onze paspoorten achter moesten laten. Die krijgen we weliswaar weer terug gestuurd uiteindelijk, maar we zitten toch zo'n 2 tot 3 weken zonder paspoort in het buitenland.

Rond een uur of 11 waren we klaar, en zijn we doorgereden naar The Little Dutch Girl in Old Town Spring, een Hollands winkeltje. Kroketten halen. En nog wat andere dingen.





Ik had ze een paar dagen eerder opgebeld, met de vraag of ik 50 kroketten kon ophalen, in de veronderstelling, dat ze die daar ter plekke zelf maken. Maar dat bleek niet waar. Ze bestellen de kroketten gewoon bij een Amerikaans bedrijf wat kroketten maakt, weliswaar naar Hollands recept. En ze bestellen die kroketten in hoeveelheden van enige duizenden, dus ze hadden zeker 50 kroketten op voorraad. Weer wat geleerd. Er bestaat dus toch een bedrijf in Amerika die kroketten maakt (nou nog eentje die - goede - frikandellen weet te maken...). Vooraf had ik de koelbox al meegenomen van huis, en in het hotel al volgegooid met ijs (handig, die ijsmachines in hotels hier!), zodat we alles enigszins bevroren mee naar huis weten te nemen.

Alle Hollandse boodschappen inladen in de auto.


Albert Heijn paprika chips in Texas.


Koelbox tot het randje toe gevuld met kroketten en ijs.


We zijn nog een beetje verder door Old Town Spring gewandeld. Het is een leuk plaatsje. Alleen hadden ze het weekend ervoor net een crawfish-festival gehad, en het stonk er behoorlijk. Crawfish, een hoge luchtvochtigheid, en warmte erbij, dat wil wel een behoorlijk onfris geurtje veroorzaken.





We zijn voor het middag eten bij Wunsche Bros beland, eigenlijk met de bedoeling om een kop koffie met gebak te vinden, maar het draaide op een lunch uit. Bij dit restaurantje kwamen we ook een ouder Hollands stel tegen, gemakkelijk te herkennen aan de zak Haagse Hopjes die ze bij zich hadden, en die daar op vakantie waren, omdat ze een dochter hebben die daar in de buurt woont. We hadden een heel leuk gesprek met ze. Ze waren helemaal vanuit Florida hier naar toe komen rijden.


Pal naast Wunsche Bros ligt een spoorlijn, en daar kwam tijdens ons gesprek met de andere Hollanders deze kilometer-lange trein met groot kabaal voorbij denderen.

Vervolgens zijn we naar terug gaan rijden naar McKinney. Weer dik 4 uur rijden, maar de rit ging vrij snel. Poesjes weer opgehaald bij de oppas, en dan snel naar huis om de kroketten in de vriezer te gooien - en natuurlijk dezelfde avond al er een aantal van te frituren!
1985 Zondag 29 april 2012  -  Een dag in Houston

We hebben een dagje te besteden in Houston, en dat doen we door een bezoek te brengen aan het Brazos Bend State Park, waar de alligators gewoon vrij rond lopen.
Ook grote jongens voeren nog graag de eendjes.
Visitor center bij Brazos Bend State Park.
Deze bomen zie je ook heel veel in New Orleans; Er hangt heel veel Spanish Moss in.
In het visitor center zat een jongetje die een kleine baby alligator mocht laten zien.
Rare kronkel bomen.
Weer een kronkel boom.
Ondanks de dikke bewolking en hier en daar een zucht wind, was het veels te heet!!!!!!!
Souvenir magneetje voor thuis op de koelkast ... als daar nog plek is.
Mooie vlokkige wolkjes.
Swamp (moeras).
Je zou het zo niet zeggen, maar jongens wat was het benauwd.
Leuke en vooral harige rupsen.
Als je goed kijkt zie je de kop van de alligator.
Leuk!!!
Kale boom vol met vogels.
Jaaaa, onze eerste alligator die we wat beter kunnen zien dan alleen een oog uit het water.
Vader denkt na over zijn leven ... Of heeft hij het gewoon ook bloedheet en staat-ie even af te koelen?!
Hij had het dus heet ... Pff, even wat water erin.
Weer een alligator.
Mangrove.
Nog een gezellige harige rups.
Spanish Moss.
Texas Longhorn.
Even een happie eten.
Wat denken jullie: Zakt deze bank door of niet!?
Steak and fries.


1984 Zaterdag 28 april 2012  -  Houston

En we zitten weer eens in Houston. Daar komen we de laatste tijd wel vaker. Iets meer dan ons lief is. Dit keer zijn we op een diplomatieke missie: De Nederlandse paspoorten van de kinderen dreigen te verlopen, en we hebben dus nieuwe nodig. En het dichtstbijzijnde Nederlandse consulaat, waar je dat kunt regelen, zit in Houston. Vandaar.

De katten maar weer eens te oppas bij Amy, en met onze gehuurde Patserbak (zie 17 april) rijden we maar weer eens 500 kilometer naar Houston. Vier en een half uur volgens de TomTom, maar we doen er nagenoeg 6 uur over, dankzij files in Houston, en we zijn dus helemaal gaar als we aankomen bij ons Hyatt hotel in Sugar Land.


En als chauffeur mag je dan best even neerploffen op de lounge-bank in de hotel kamer:


Onderweg hebben we maar weer eens whoopie pies en donuts gehaald. Blijft lekker.


En ook onderweg even gestopt bij Cooper Farms in Fairfield voor corndogs en kolaches:


Om dus uiteindelijk met twee "heel nette" kinderen te belanden in het luxe Hyatt:


's Avonds nog even naar de ganzen gekeken:


En lekker Indiaas gegeten bij The Madras Pavilion.

1982 Vrijdag 27 april 2012  -  Het laten doen is ook wel prettig


Kijk toch eens hoe mooi het gras er weer bij staat. En ik heb er niks voor hoeven doen. De grasmaaier heeft het begeven, dus dat was een uitstekend excuus voor mij om vanaf nu gewoon een bedrijf in te huren om het voortaan voor me te laten maaien. Waar ik iedere twee weken 2 tot 3 uur mee bezig ben, vaak in de bloed-hitte, doen een stel Mexicanen heel netjes in slechts 12 minuten. Daar kan ik echt niet aan tippen.

Ik heb me daarentegen maar op de plantjes gestort. Nieuwe planten in de grond, alles mooi gesnoeid, de hele tuin ge-mulch-d, onkruid verwijderd, en het gras van fertilizer voorzien. En ik ben best een beetje trots op het resultaat.
1983 Vrijdag 27 april 2012  -  Rosa

Schattig, nietwaar? Rosa ligt gezellig bij de Kerst-beer in onze slaapkamer.

1981 Dinsdag 17 april 2012  -  Pimp my ride!

Ik mocht van de verzekering tijdelijk een huur-auto nemen, in afwachting van de reparatie van onze Dodge. Dus ik ben samen met Manuela maandag-ochtend naar Enterprise gegaan om daar een auto te gaan huren. Het allerkleinste modelletje wat ze daar beschikbaar hadden, was deze ongelovelijke patser-bak:


Wat een auto. Een Dodge Avenger. Van binnen volkomen zwart. De bass van de radio stond helemaal voluit ingesteld. De stoelen helemaal schuin naar achter in de meest luie stand. En ik vond er nog een CD in met rap-muziek, waar heel veel teksten als "Shake that A..", "Bi.ch" en "Motherf....er" in voor komen. We kunnen ons heel goed voorstellen wat voor figuur deze auto voor ons moet hebben gehuurd. Manuela grapte al dat ze hiermee eigenlijk niet gezien wil worden. En dat als ik thuis kom van werk, dan ik 'm maar bij het tankstation moet parkeren, en de rest naar huis moet gaan lopen. Zo'n ding zet je toch niet op je oprit, voor iedereen om te zien! Uiteindelijk heb ik 'm toch maar op de oprit geparkeerd, want de Dodge Avenger is zo breed en lang dat ik 'm met geen mogelijkheid in de garage krijg.

Dinsdag-ochtend shockerend nieuws van onze verzekering. De taxatie van onze Dodge was binnen, en het is een "total loss". Schade: 9560 dollar. Na drie jaar trouwe dienst, is het te duur om 'm nog te repareren. Hij kan alleen nog op een salvage auction worden verkocht voor onderdelen.

Hier is de grote vraag natuurlijk nu: Wat krijg ik nog terug van de verzekering? Om dat te bepalen moet er eerst nog een taxatie van de Dodge gemaakt worden, om te bepalen wat hij waard zou zijn geweest, als ik er geen ongeluk mee zou hebben gehad. En dat ga ik donderdag horen. Ik zie de bui al hangen: dat ik er waarschijnlijk minder voor terug ga krijgen, als wat ik nog aan lening heb af te betalen op de auto. Dus even op bezoek bij mijn bank. Maar daar komt heel goed nieuws boven water: Ik heb een gap verzekering op mijn lening, en de bank betaalt gewoon het verschil, en dus zijn er geen kosten voor ons. Da's mooi.

We zien ineens allemaal voordelen: Die kras op de bumper van de Dodge (wat 200 dollar moest kosten om te laten repareren - en wat ik nog altijd niet gedaan had), is ineens geen probleem meer. De hele bumper is toch naar z'n grootje. Die defecte heater hose (nog zo'n uitstaande reparatie van 350 dollar): ook geen probleem meer. En de automatische deurvergrendeling die af en toe haperde? Hoef ik ook niet meer te laten nakijken. Wel jammer van de nieuwe banden die ik onlangs er nog op heb laten zetten.

Het ene moment koester je je auto nog; het andere moment is het niet veel meer dan een hoop schroot, en heb je eigenlijk gewoon geen auto meer. En dus moeten we gaan shoppen voor een nieuwe auto. Bizarre situatie.
1980 Zondag 15 april 2012  -  Big D

Om half 6 op deze zondag uit mijn bed, en de regen komt buiten met bakken uit de hemel, en het waait hard. Niet helemaal de perfecte situatie om mijn allereerste halve marathon te gaan rennen in Dallas. Eén ding was wel goed: de nekpijn die ik had na het auto-ongeluk, was volkomen verdwenen, dus daar was ik wel blij mee. Hopend dat het minder nat zou zijn in Dallas dan in McKinney, ben ik - in Manuela's Beetle, want mijn auto ligt nog in puin - naar Dallas gereden.

Daar eenmaal aangekomen begon het weer inderdaad op te klaren: de wind ging liggen en de regen hield op. Het was er ook heel druk. Heel veel mensen op de been, daar in Fair Park, vlak bij de Cotton Bowl, met zo'n 4000 deelnemers aan de Marathon, Half Maraton en de 5K (5 kilometer).

Allemaal hardlopers in de rij voor de start van de hele marathon om 7:30 uur.


Nog meer mensen in de Tower building, waar je allemaal drinken en vooral ook veel bananen kon krijgen, en waar de sponsors van de marathon allemaal gratis dingen uitdeelden.


Het was even wachten voordat ik mocht beginnen. De hele marathon startte om 7:30 uur, en de halve marathon om 8 uur, maar dat gaf me even de kans om alvast even te strekken en warm te lopen. Een collega van mijn werk deed ook mee met de marathon, maar ik heb hem in de mensen massa niet weten te vinden. Rond half 8 hield ook de regen er mee op, en kwam er zowaar een zonnetje door:


De lokale televisie zender NBC DFW was ter plekke aanwezig om opnames te maken, en dat leverde het volgende filmpje op:


Dus om 8 uur 's ochtends gestart. Het eerste uur ging heel goed. Ik had er een aardig tempo in. Ook weer niet overdreven snel, wetende dat ik ook wat energie moet sparen voor de tweede helft, dus ik heb aardig wat andere hardlopers voorbij laten gaan. Ik had de route zo midden in Dallas heel stedelijk verwacht, maar we gingen al snel door mooie wijken heen, wat heuveltjes over, en langs White Rock lake; eigenlijk best een mooie route. Langs de weg een hoop mensen, van kleine kinderen die handjes willen geven en borden vasthouden met daarop "My Grandmother runs faster than you!", tot grote groepen mensen die muziek staan te maken. Eigenlijk is zo'n marathon gewoon een feestje. Leuk om ook zo eens over alle wegen te kunnen rennen, terwijl de politie al het verkeer tegen houdt.

De route van de halve marathon.


Na een uur pakten hele donkere wolken zich samen boven Dallas, en begon het aardig te stort regenen, en werd het 1 grote natte bende. Desondanks wist ik aardig de pas erin te houden. Het was me tijdens het oefenen ook al eens overkomen dat de regen losbarstte. En zolang je maar door blijft rennen, dan koel je niet zo snel af, en is het best te doen.

De donkere wolken komen eraan na de 10 kilometer grens.


Compleet tegen mijn verwachting in, kom zowaar binnen 2 uur hardlopen al in Fair Park over de finish line, waar heel veel mensen stonden toe te juichen. Ik heb de 13.1 mijl in 1 uur, 58 minuten en 57 seconden gelopen, meteen een mooi persoonlijk record voor mij (zie de resultaten op de Big D Marathon website). Ik had eigenlijk gerekend op 2 uur en 15 minuten hard te lopen. Ik ben daarmee 389e geworden van de 2031 deelnemers, en in mijn leeftijdscategorie, de 32e van 128 mannen tussen de 40 en 45 jaar. Dat vond ik bepaald niet slecht van mijzelf voor een eerste keer. En op het einde natuurlijk een t-shirt en een medaille ontvangen:


Eenmaal weer thuis was ik nog steeds nat van de regen, en had ik het zo langzamerhand ijskoud gekregen, dus ben ik eerst maar eens gaan douchen, en dat was de heerlijkste douche ooit. Heerlijk onder die warme kraan!

Dit smaakt wel naar meer. Het was leuk om te doen! Voorlopig eerst maar eens de hete zomermaanden door hier in Texas, en dan misschien tegen het einde van het jaar eens een hele maratahon proberen!

Update van 20 april 2012: Hieronder de foto's van de marathon. Je zult het even moeten doen met het logo van de fotograaf over de foto's heen. Ik vond 70 doller voor 15 foto's echt veels te duur, dus ik heb de onderstaande foto's van de website van de fotograaf "geleend".

1979 Vrijdag 13 april 2012  -  Tommie!

Oh Tommie. Wanneer leer je het eens af!!! Buurman komt aan de deur en staat met zijn rug naar Tommie toe en ja dan springt Tommie dus op zijn rug met zijn nageltjes. Vandaag weer, de man van het wegsleep bedrijf kwam een formulier aan de deur brengen en hup... hij had Tommie aan zijn rug hangen. *Zucht*

1978 Vrijdag 13 april 2012  -  Run-packet

Nou, de weersvoorspellingen zien er niet al te goed uit voor aanstaande zondag. Veel regen en wind, precies als ik voor het eerst een halve marathon wil gaan doen. Tegelijkertijd heb ik nog wat pijn in mijn nek van de aanrijding, alhoewel niet heel ernstig, maar toch. Desondanks vandaag maar mijn run-packet opgehaald bij de Run On winkel voor deelnemer 3909:

1977 Vrijdag 13 april 2012  -  Regel, regel, regel

Dat was toch even een andere manier van thuiskomen na het sporten, dan we gedacht hadden. Onderweg naar de pizzeria, bijna daar, om vervolgens de auto in puin te zien, en met de politie auto thuis te worden gebracht.

We zijn pas tegen negenen 's avonds dan eindelijk alsnog pizza gaan halen. Toch handig om een tweede auto te hebben. We waren eigenlijk te laat bij de pizzeria (was al dicht), maar nadat we uitlegden waarom we zo laat waren, en dat we een ongeluk hadden gehad, en daardoor nog niet de kans hadden gehad om te kunnen eten, werden we toch nog binnen gelaten, en hebben ze alsnog 4 pizza's voor ons gemaakt. Dat vonden we wel heel netjes, en ik heb ze een aardige fooi achtergelaten. Pas om kwart voor 10 's avonds zaten we aan de pizza.

Dezelfde avond zat ik nog bij de overburen thuis, die via Facebook ook al door hadden dat we een ongeluk hadden gehad. Mijn overbuurman is advocaat, en gaf me meteen allerei tips wat te doen en vooral niet te doen. We leven ten slotte in het land waar jan en alleman elkaar voor de rechter sleept. Maar behalve daarover, hebben we vooral over ditjes en datjes zitten kletsen.

De volgende ochtend bestond alleen maar uit dingen regelen. Drie verschillende verzekerings-maatschappijen lang aan de telefoon (er waren tenslotte drie auto's bij betrokken); formulieren regelen voor de towing company om de auto bij de body shop te krijgen, en proberen een huur-auto te regelen. Dat is niet gemakkelijk. Met al de tornado's en heel veel hagel in de buurt de laatste tijd, staat menig auto al bij de garage ter reparatie, en alle huur-auto's zijn op. Het gaat pas tot maandag duren voordat ik een huur-auto kan krijgen.

Nou ja. Toch weer blij dat we een goede verzekering hebben. Heel veel wordt voor me geregeld. Schade tot 50.000 dollar wordt vergoed, en zelfs de huur-auto krijg ik kado. Nou vond ik laatst dat ik veel aan het betalen was voor die verzekering, maar inmiddels denk ik daar heel anders over.... we hebben die verzekering er dubbel en dwars uit. Dinsdag hopen we meer nieuws te krijgen over de grootte van de schade en hoe lang het gaat duren om het te repareren. Ik dacht persoonlijk dat-ie "total loss" was, maar de police officer vond dat het allemaal wel mee viel. Ik ben duidelijk geen kenner. En dat is ergens ook maar goed ook.
1976 Donderdag 12 april 2012  -  Auto ongeluk

We reden op een weg voor rechtdoor en we hadden groen, er kwam nog een vrouw even snel de hoek om zeilen (je mag in Amerika rechtsaf door rood, MITS het kan natuurlijk). Wij hebben haar totaal niet de hoek om zien komen, maar dat vertelde ze dus zelf!! Toen ze voor ons terecht kwam hield haar auto er plots mee op en klapten wij bovenop haar en de man achter ons reed ons dus van achteren aan...


De vrouw vertelde dat er in haar auto een soort batterij-lampje ging branden en dat ze dacht: "Dit is vast niet goed, ik rij maar heel snel naar huis!!", en inderdaad het was niet goed, want haar auto kapte er dus plots mee. Normaal gesproken als dat batterij-lampje gaat branden moet je je auto aan de kant zetten en mag je niet verder rijden (precies om deze reden !!).

De vrouw leek voor ons uit het niets te komen en de klap was zo plotseling dat we niet wisten wat ons overkwam!! Damian gilde en dat ging bij mij door merg en been, want ik dacht dat hij gewond was of iets .. Maar het was van de schrik. De klap was zo hard, dat ik even doof was en daarna een fluit-toon. De airbags kwamen eruit er we roken stank en zagen rook uit de airbags komen. De ruit was totaal gebarsten en ik voelde hier en daar pijn.

Mijn eerste gevoel was ... Hoe is het met Damian?? Ook hij had pijn, maar was buiten de schrik gelukkig wel in orde. Eenmaal uit de auto liep alle koelvloeistof eruit!!! En de schade was gigantisch!!

De brandweer en politie waren er in 3 minuten en waren bijzonder aardig. De politie heeft ons ook thuisgebracht. Zat ik met Damian op een keiharde achterbank met tralies en kogelvrij glas...

Ik heb goed geslapen ... ik was zo moe. Wel veel wakker van de pijn in mijn schouder, die is nu ook heel heftig, ik kan mijn arm haast niet optillen. Ook bij mijn bovenbeen, zowat in mijn lies is het dik en rood en heel pijnlijk ... waarom ik daar wat heb snappen we niet zo goed. En mijn knie doet erg zeer. Mies en ik hebben nu beiden hoofdpijn en bij Michel doet zijn arm zeer en zijn nek.
1975 Zondag 8 april 2012  -  Nou moet ik wel...

Ik heb mijzelf ingeschreven voor de "Half Marathon" in Dallas, genaamd de Big D, op 15 april aanstaande. Een hele marathon doen is toch nog net eventjes te hoog gegrepen voor mij, dus het is mooi dat ze ook een halve marathon aanbieden van 13.1 mijl (iets meer dan 21 kilometer).

Bijna alle keren dat ik probeerde verder dan een halve marathon hard te lopen, zat ik daarna met pijn in mijn knieën of voeten thuis, dus dat vereist nog even wat extra training, voordat ik daarvoor gereed ben. Maar een mooie tijd neerzetten voor een halve marathon moet zo langzamerhand wel lukken.
1974 Zondag 8 april 2012  -  Pasen

We hebben op eerste (en in Amerika ook enigste) Paasdag een gezellig ontbijtje thuis gedaan, en 's middags heeft Manuela cupcakes gebakken:

Cinnamon roles.


Zelgemaakte croissantjes.


Choco-paashaas voor de kinderen op hun bord.


Mandje voor de eieren.






Cinnamon roles met Orange frosting.



Toch nog plastic paas-eieren voor de kinderen.


Een door Manuela gemaakte cupcake.



1972 Zondag 8 april 2012  -  Vreemd weer - en onze tuin

Nou, dat is een lekker gevarieerde weersvoorspelling voor de komende week, maar niet heus. Alleen maar onweer:


En op deze paasdag begon het onweer en de regen meteen al - zodat het er even niet in zat om de nieuwe plantjes in de grond te gaan zetten.


Gelukkig hadden we eerder in de week (bij zonniger weer) alvast al wat foto's kunnen schieten van de tuin:

Ons perenboompje begint al aardig te groeien.


De knock-out rose staat ook in de bloei.



Lavendel in bloei.




Nieuwe planten (waaronder een mandarijnen-plant), en mulch voor in de tuin.



Michael helpt mee 18 zakken mulch te sjouwen naar de achtertuin.


Met een nieuw laagje mulch ziet het er zoveel beter uit!


Er zit een wat vreemde - maar lieftallige - paashaas in onze tuin!

1971 Zaterdag 7 april 2012  -  Helicopter Egg Drop

Geweldig! Vandaag onze eerste "helicopter egg drop" meegemaakt hier in Prosper. Een american-football-veld vol plastic eieren met snoep erin, waar honderden kinderen op worden losgelaten. En dan komt er ook nog een helicopter overvliegen die ook nog zakken met eieren leeggooit over het veld.

De paashaas staat te zwaaien naar alle kinderen.


Dertig-duizend eieren liggen klaar!



En honderden kinderen langs de kant zitten ook klaar!


De helicopter komt overvliegen - en strooit nog wat lekkers...


In 5 tellen was het veld leeg echt compleet leeg en dan hebben we het over 30.000 eieren! Damian heeft er niet 1 te pakken gekregen, hahaha ...


En... leeg!


Achteraf zijn we naar de winkel gegaan en heb ik zelf paasfiguurtjes gehaald en met snoep gevuld. En dan mogen mijn jongens 13 en 17 zijn, maar ze vonden het toch leuk dat ik een paasmand had met plastic bloemen, wortels en kuikens gevuld met mini twix, snickers, enzovoort.


1970 Zaterdag 7 april 2012  -  Texas morning

Vanochtend ben ik voor 7 uur vertrokken voor een "long run" van 10 mijl. Rond dat tijdstip is Texas op z'n mooist, als de dauw er nog is, en de zon nog maar net op komt, en dan kan je hele mooie plaatjes schieten:





1969 Donderdag 5 april 2012  -  Cake pops en whoopie pies

Zoals ik laatst al eerder vertelde, heb ik aardig wat spullen ingeslagen om aan het bakken te gaan. En ik zou mijn creaties op de site zetten dus bij deze.

Mijn 3 mannen zijn gelukkig goede "klanten" van mijn baksels en daar gaat het ook om. Gewoon gezellig ouderwets een schort om; lekker wat bakken en een tijdje later samen ermee, aan de koffie of thee (hee dat rijmt).


Al had ik de cake pops wel wat onderschat zeg. Eerst bak je een cake die compleet af moet koelen. Daarna verkruimel je de cake, je roert en cream cheese frosting er doorheen (ik had een citroen cake gebakken met citroen frosting erdoor), en dan maak je er balletjes van (en dat is best even een klusje!!!).

De ballen moeten dan weer lange tijd koud worden in de koelkast, of een kort tijdje de vriezer in (de cake balletjes mogen niet bevroren raken). Daarna ga je aan de slag om de candy melt (in alle kleuren v/d regenboog verkrijgbaar) te smelten. En de ene keer lukt dat en de andere keer wil het maar niet goed vloeibaar worden. En je moet je bal die je op lollystokjes prikt ook niet verliezen in de candymelt (is uiteraard een paar keer gebeurd).

Daarna snel je decoratie erop: gekleurde balletjes, nootjes, kleine marshmallows, net wat je lekker vind. Je kunt er ook figuurtjes van maken zoals in mijn cake pops boek staat, maar zo ver ben ik nog lang niet! Ik had geprobeerd een paaskuiken te maken, maar die is helaas niet gelukt.










De carrot cake whoopie pies waren gemakkelijker om te maken en vooral erg lekker.

1968 Donderdag 5 april 2012  -  Kijk, geen gaatjes!

Kan ik iemand nog laten geloven dat onze Tommie heel lief is en van knuffelen houdt????


Hij heeft een beetje wat weg van een haai:

1967 Donderdag 5 april 2012  -  Nog een concert!

BLIJ ... BLIJ ... BLIJ ...... !!!! Gisteravond kaarten besteld voor het concert van Madonna .... in oktober in Dallas .... Joepie !!!!

Dit is de eerste keer dat we kaarten via Stubhub hebben besteld - werkt eigenlijk zeer goed!

1966 Woensdag 4 april 2012  -  Bluebonnets

Net een nieuwe camera gekocht, en een veld vol met Bluebonnets in de buurt. 1 + 1 = 2! Een goeie kans om de camera eens uit te proberen.




1965 Dinsdag 3 april 2012  -  Tornado's!


Zo, dat was eventjes akelig dicht bij ons in de buurt. Twaalf tornado's ten zuiden van Dallas, zo'n 50 kilometer bij ons vandaan. Ik heb zelf een uur op mijn werk in de schuilkelder gezeten, terwijl buiten duidelijk de regen en wind hard te keer ging. Manuela had thuis de ramen aan het trillen van het onweer. En de kinderen werden eerder naar huis gestuurd van school. Lastig als je op zo'n moment allemaal op verschillende plaatsen bent, en niet bij elkaar.


Het vreemde aan tornado's is dat het zo plotseling begint. Je ziet het niet aankomen. De weersvoorspelling was er ook eigenlijk helemaal niet naar vandaag. En toen ik op mijn werk het tornado alarm hoorde afgaan, zag de buitenlucht er (voor mijn gevoel) vrij normaal uit, dus ik kon het eerst niet geloven. Maar als het eenmaal komt, slaat het weer in een paar minuten volkomen om, en wordt het buiten compleet donker. En dan wil je wel gaan schuilen. Al is het alleen maar voor de hagel zo groot als golfballen, waar auto's niet mooier van worden:


Maar het wordt pas echt gevaarlijk als aanhangers van vrachtwagens (zo'n 7000 kilo) door de lucht gaan vliegen.


Klaarblijkelijk waren deze tornado's ook in Nederland op het nieuws, want we kregen nogal wat berichten en telefoontjes uit Nederland, of alles met ons in orde is. Maar gelukkig, met ons is alles goed.
1964 Dinsdag 3 april 2012  -  2000!

Hoera! We hebben vandaag onze 2000e reactie op onze website!

1963 Zondag 1 april 2012  -  Donald Duck

Bij de laatste Donald Duck strip moest ik ineens denken aan het nieuwe gemeentehuis van Anna Paulowna:

1962 Zondag 1 april 2012  -  Garfield

Grappig stripje op onze scheurkalender van Garfield:

Datum: 28 april 2017 - Laatste update: 5 mei 2016