3567 weblogs:

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2004

Meest populair:
(van 3209 reacties)

KLM ticketprijzen
Rollercoaster
Vernieuwd design
Three years!
Een huis!
Even terugkomen op dat vlaggetje
Naar school!
YES!!!!!!
Bij ons op visite:
(tijden in Eastern time)

27 juni 2017 (1814)
26 juni 2017 (2023)
Email voorkeur:

Klik hier om je aan of af te melden voor e-mail updates van Meilink.net.
2239 Dinsdag 30 april 2013  -  Speciaal voor Willem-Alexander en Maxima

Manuela in haar bananen-gele broek... eehhh... de vlag uitgehangen!

2238 Dinsdag 30 april 2013  -  PF Chang

Wat hebben we weer heerlijk gegeten bij PF Chang. We nemen het er nog even van. Michel had iets pittigs genomen en zat dan ook met een rood hoofd steeds wat zweet weg te vegen met zijn servet. Ze hebben er ook een soda met schijfjes aardbei, reepjes komkommer en met citroen limonade en dat is zooooooo lekker! En dan dat chocolade toetje: de flourless chocolate cake, jemig wat lekker!




2236 Dinsdag 30 april 2013  -  Nog maar eens in contact met de politie

Je moet hier op een kruising natuurlijk wel netjes voor een stop bord een "full stop" maken, zeker als er op dat moment net een politie-wagen voorbij rijdt. Als je dat niet doet, zie je 'm in je achteruitkijkspiegel meteen omdraaien en met flikkerlichten achter je aan komen.


Gelukkig bleef het bij een waarschuwing vandaag...
2235 Dinsdag 30 april 2013  -  Test het toch zelf ook eens een keertje!

Kent u dat? Van die online formuliertjes die je even moet invullen, en wat dan echt voor geen ene meter werkt? Ik wilde vandaag contact opnemen met Sanoma, om onze Hollandse abonnementen om te laten zetten naar een adres in Nederland. Het heeft tenslotte geen nut meer om straks de Libelle nog in Amerika te ontvangen.

Op de website van Sanoma kan je braaf je adreswijziging doorgeven. Alleen... het online formulier hiervoor werkt niet voor buitenlandse adressen. Wat ik ook invul, de postcode is fout. Ja, logisch, hier in Amerika heb je geen Hollandse postcodes. Dan maar bellen met Sanoma. Maar da's een betaald nummer, en onbereikbaar vanuit de VS. Ander nummer gevonden van Sanoma... gesloten wegens Koninginnedag. Dan maar online contact opnemen met een ander online formulier. Weer helemaal ingevuld, en dan krijg je dit:


Ik word er zo moe van!! Weer de postcode fout. Ook de plaatsnaam wordt niet herkend (en de foutmelding daarover verschijnt in het Engels). De naam van het tijdschrift veranderde ineens van Libelle naar TITLE_LIB_LIBEL, en alle tekst die ik in het toelichtingsveld had getikt, is spoorloos verdwenen, en ik kan weer opnieuw beginnen.

Het is altijd net of bedrijven nooit hun eigen invul-formulieren op hun websites testen. Dit hebben we al zo vaak gezien. Het rammelt aan alle kanten, en dat doet het al jaren. Dat weet ik, omdat het ook veel pijn en moeite heeft gekost om hier in de VS een abonnement op de Libelle te krijgen - ook toen dezelfde problemen - en ook toen aangegeven dat hun invul-formulier op de website niet in orde is, maar in de afgelopen 3 jaar heeft Sanoma daar niets aan gedaan.

Zeker omdat ik zelf in het verleden websites heb gemaakt, en zorgvuldig de invulformulieren op die websites heb zitten testen, kan ik me hier heel druk over maken. Dit soort bedrijven betalen veel geld voor hun websites om het te laten maken, en uiteindelijk zijn ze praktisch onbereikbaar. Bizar dat bedrijven dit toch niet beter testen.
2240 Maandag 29 april 2013  -  Politie op bezoek

Vanavond een politie-agent op bezoek, met een draaiende politie-auto voor de deur. De buren zullen zich wel afvragen wat er aan de hand is. Maar het stelde niet zo heel veel voor, want ik was vandaag langs de bank geweest, om een nieuwe bankpas te regelen, nadat de vorige gisteren geblokkeerd is vanwege fraude.

Dat "even" een nieuwe bankpas regelen, duurde weer eindeloos bij de bank. Ik moest per transactie een heel formulier invullen. Ik nog een grapje maken naar de bank medewerkster dat het gelukkig geen 100 frauduleuze transacties waren op mijn bankrekening, en ze zei droogjes dat het wel eens was voorgekomen. Nadat ik alle formulieren in had gevuld, zei ze ook nog, dat ik nu nog aangifte moest gaan doen bij de politie, want anders zouden de formulieren gewoon ge-reject worden, en kan ik alsnog fluiten naar mijn geld.

Dus ik de politie opgebeld, en die sturen hier in Amerika gewoon een "officer" langs je huis. Dat scheelt weer, ik hoef niet naar een politie-kantoor toe. Maar wel apart, ineens een agent, bewapend en al in je keuken.

Nou ja, de agent keek er in ieder geval niet raar van op dat-ie voor zoiets moest komen. We hebben het nog over koninginnnedag gehad (even uitgelegd wat dat was) en de beste man dacht ook dat de koningin en straks de koning alle macht had over Nederland. Ook ging hij gezellig de fotolijstjes bekijken in de woonkamer en wilde nog weten wie die mannen waren met die gekke hoeden op (dat waren de "guards" van Windsor Castle in Engeland). Deze agent was in ieder geval duidelijk nog nooit buiten Amerika geweest en Europa was het grote onbekende voor hem.
2234 Zondag 28 april 2013  -  In 't zonnetje bij de Starbucks

En voor degene die erom vroegen: Damian op de foto met zijn nieuwe bril!

Banana Walnut Bread.


Iced Mocha.


Toen we nog in het apartement woonden, kon ik hier altijd lopend naar toe. Het zat namelijk aan de overkant.



Damian met zijn nieuwe bril.


2210 Zondag 28 april 2013  -  Gefraudeerd

Michel en ik zitten samen 's ochtends op de bank aan de koffie, telefoon gaat ... de bank.

Afgelopen nacht heeft iemand twee keer 25 dollar en 1 keer 75 dollar uitgegeven aan een "adult site" - porno dus!!!!!!! Leuk zeg, dat iemand dus Michel zijn credit card gegevens in handen heeft gekregen.


Nou ja, de pas is geblokkeerd en het geld krijgen we terug. En nee mensen, het was niet Michel, dus laat die grapjes maar zitten.
2213 Zaterdag 27 april 2013  -  De vlag

De vlag uit voor de garage sale - en ook vanwege koninginnedag.


Geen grote opkopers dit keer die je om 8 uur 's ochtends al los maken. Maar goed, de garage sale liep gestaag en beetje bij beetje werd de stapel minder. En zo laten we ook weer wat Nederlandse dingen achter in Texas zoals de KNEX van Damian.

Ik blijf het een ongezellige aanblik in huis vinden, die kale muren (de meeste lijsten zijn ook verkocht). Het is niet alsof we volgende week al weggaan; we moeten nog wel even.

We hebben 170 dollar verdiend. Dat is niet zo veel, maar we hadden dit keer ook veel meer prulletjes, dan grote dingen en Michel vroeg bijna overal maar 1 dollar voor, maar we hebben evengoed nog wel spullen over.
2212 Zaterdag 27 april 2013  -  Zomaar wat foto's in de achtertuin

De dag begon grijs en fris, maar later in de middag was het genieten en heb ik heerlijk in de tuin mijn boek kunnen lezen.









2211 Zaterdag 27 april 2013  -  Paskamer. Warm. Credit Card!

Wat krijg ik het toch altijd bloed heet van kleding passen! Zwetend sta ik aan de kassa af te rekenen en ik wil het liefst naar buiten toe rennen. Maar de Indiase mevrouw liet me niet zomaar gaan. Eerst zes keer flink aandringen op een JCPenney kortingspas (een credit card dus!) met bijbehorend lang verhaal, die ik vanwege haar accent grotendeels niet versta. Mevrouwtje toch!! Laat me gaan, ik heb het zo warm...
2216 Vrijdag 26 april 2013  -  Kapper

Ik wilde vandaag naar de kapper, en dit keer niet naar Style America, waar niet iedereen even goed knipt, maar ik wilde naar de hippe kapper waar de meiden paars haar hebben en piercings. De vorige keer hadden ze geen plek voor mij, dus ik dacht ik probeer het nog eens. Ik loop naar binnen en blaas bijna net zo snel de deur weer uit van de bonke bonke muziek... Ik schraap mijn keel om luider te kunnen praten, maar het lukt niet. Het kauwgom kauwende meisje praat veels te zacht en terwijl ik denk dat ik 2 minuten moet wachten, blijkt ze te zeggen, kom om 2 uur maar terug. Oh... jeetje, weer die kant op moeten rijden, en ik moet ook nog Michael uit Prosper halen en met Damian naar de target voor zijn bril die klaar ligt. Ik kijk naar de 1000 drukke posters die over elkaar heen geplakt zitten aan de muur en licht duizelig van die aanblik loop ik weer naar buiten.

Dan maar naar Style America!! In de auto zegt Michel mij hoe dat soort zaken met hippe meiden en harde muziek hem altijd oudbollig doen voelen, alsof er een hele oude man binnenkomt en bijna weer weg wordt gekeken door de kaugom kauwende meisjes. Eenmaal bij Style America ervaar ik een oase aan rust. De radio speelt lekkere jaren 80 muziek (Duran Duran met The Reflex) en ik ben gelijk aan de beurt. Ik wordt geholpen door een klein vriendelijk aziatisch mevrouwtje en bewapend met een plaatje dat ik had uitgeprint, gaat ze aan de slag. Bijna viel ik nog in slaap in de stoel, iets wat me bij de bonke bonke kapper nooit zou kunnen overkomen. En tevreden loop ik even later de deur uit.
2215 Vrijdag 26 april 2013  -  Hard door de bocht

Ik rij richting Prosper om Michael van school te gaan halen. Ik zie het bord van 55 MPH en trap lekker het gas in. Ik vergeet heel even die hele scherpe bocht die er vlak achteraan komt... En bijna ervaar ik wat stuntmannen ervaren die met 2 wielen op de zijkant van hun auto rijden.

En terwijl ik probeer mijn stuur goed vast te houden, zie ik me in gedachten Michel al bellen met mijn mobiel "Hoi Michel... Ja hoor, alles oke... Nou ja ik lig op mijn zijkant ergens in de greppel, ja precies in die scherpe bocht, ja, uuuuh kom je me halen, oh fijn... tot zo!" Gelukkig was het gesprek niet nodig. Maar volgende keer rem ik wel even op tijd af.
2214 Vrijdag 26 april 2013  -  Spullen uitzoeken

Spullen uitzoeken boven, wat gaat weer mee naar NL, wat gooien we weg? Wat gaan we morgen bij de garage sale verkopen en wat pakken we alvast in. Pfffff... wat een werk. En dan al die kindertekeningen die weer door je handen gaan... die gooi ik in ieder geval niet weg!

En het wordt nu echt al kaler in huis. We hebben de schilderijen van de muur gehaald, die we morgen willen verkopen, raar die lege plekken.
2224 Donderdag 25 april 2013  -  Koffie-spoor

Michel komt mij heel lief koffie op bed brengen... alleen zo jammer van dat koffie spoor wat hij achterliet.

2221 Donderdag 25 april 2013  -  Taxi

Telefoon ... Of taxi bedrijf mama zich naar de Prosper Highschool wil begeven, zoonlief wil opgehaald worden. Nou, vooruit dan maar!
2220 Donderdag 25 april 2013  -  Pakjes

We ontvangen nu niet alleen de post, maar ook de pakjes van onze "eigenaars". En Michel maar op en neer rijden.

(Van de redactie: Michel heeft wel besloten slechts 1 keer per week langs te rijden - Michel is gekke Henkie niet - en het is dat het op de route ligt naar het werk).
2219 Donderdag 25 april 2013  -  Waterbak

Lieve Tommie (dat is onze rode kater),

Ik weet hoeveel lol jij eraan beleeft in het dagelijks drie keer omschoppen van je waterbak, maar weet je ... ik ben het best behoorlijk zat!

2218 Donderdag 25 april 2013  -  Best of Both worlds

Leuk, er was een special event vanavond in de bioscoop: Men liet een dubbele oude aflevering van Star Trek zien... En aangezien mijn man en ik wel zo'n beetje alle afleveringen hebben gezien, was dit een beetje nostalgie.

2217 Donderdag 25 april 2013  -  Pillen in het putje

Naar de dokter, wachten tot je aan de beurt bent, uitleggen wat je hebt, pillen voorgeschreven krijgen, pillen halen bij de CVS, naar huis rijden, thuis blij zijn met pillen, en dan ... dan laat je het potje uit je handen donderen in het putje van de wastafel! Aaaaaahhhhhhh... Als een gek duw ik het putje dicht, 1 pil verloren ... Het had erger gekund!
2223 Woensdag 24 april 2013  -  Wicked



Een gezellig avondje uit; Eten bij een Grieks restaurant, en dan naar de Fair Park Music Hall om de musical Wicked te zien!

2222 Woensdag 24 april 2013  -  Banquet


Grappig. Michael kwam met deze uitnodiging thuis. Er waren maar 4 leerlingen in zijn klas die dit kregen. Een leraar of lerares geeft je daar voor op, met een speciale reden, en tot aan het banquet wordt die reden geheim gehouden. Dus Michael ziet pas op 28 mei wie hem heeft voorgedragen en wat voor oorkonde hij gaat krijgen. Je wordt voorgedragen als men iets speciaal aan je vindt. Michael piekert zich ondertussen suf, want hij heeft zich met zijn oer-Hollandse recht voor z'n raap gedrag niet heel erg geliefd gemaakt bij de leerkrachten op school. Spannend dus!
2227 Dinsdag 23 april 2013  -  Fungal Infection

Goed, ik heb dus een fungal infection, op z'n Hollands gezegd: een huid schimmel infectie. Natuurlijk wordt daar in een mannen gezin de nodige grappen over gemaakt. Michael vroeg me vanmiddag of hij op mijn rug mocht zitten. Huh, wat is dat nou weer voor vraag!!?? Ja, zegt-ie, ik heb nog nooit op een schimmel gereden. Jaaaaa, heel lollig hoor, Michael, maar zullen we dat toch aan Sinterklaas overlaten?!

Maar er komt een einde aan mijn jeuk tijdperk. Ik heb een pillen kuurtje van een week en een tube creme die mij gegarandeerd al zou opluchten, zei de dokter. En lekker makkelijk de spullen via the drive thru pharmacy opgehaald. Easy does it!

2226 Dinsdag 23 april 2013  -  Bril

Damian vandaag maar meegenomen naar de Target voor een nieuwe bril. Ik vond zijn bril gaan lijken op een autoruit van een truck met Mexicaanse eigenaar... bekrast en gebarsten! Natuurlijk zag ik ook gelijk iets leuks voor mezelf. Michel heel lief aangekeken. En ja hoor, beet!! Dus morgen even naar de optometrist (is verplicht) en dan door voor de nieuwe bril, zal niet veel tijd gaan kosten, want ik weet precies welke ik wil. En er werkt daar ook een gezellige Duitse mevrouw, dus dat komt goed.
2225 Dinsdag 23 april 2013  -  De Rijdende Rechter

Gezellig samen met Rosa op bed op de laptop naar "de Rijdende Rechter" kijken.

2229 Zondag 21 april 2013  -  Het weer

Het onderwerp "het weer" houdt de gemoederen nogal bezig in Nederland en zelfs in Koffietijd werd het besproken, want die zondag ervoor had het zonnetje geschenen; wel laat in de middag, maar toch!!! Dat zon je energie geeft, dat het leuk wakker worden is en dat uit eten gaan op een terrasje of ergens een ijsje eten heel leuk is. Dat onvervinden wij al een paar jaar. Ik leef bijna op slippers en wat een jas ook al weer is!!?? Dus ja... Ik moet met dat onderwerp best even slikken over wat wij hier achter gaan laten.
2228 Zondag 21 april 2013  -  Donuts



2230 Zaterdag 20 april 2013  -  Bath & Body & Dallas

Eerst even langs mijn favoriete winkel, want die hadden weer allemaal nieuwe dingetjes, waar ik erg blij van word. Daarna even naar Dallas om nog wat foto's te scoren voor mijn laatste Texas boek. We wilden het laatste fotoboek de titel "the end" noemen, maar we hebben besloten dat de titel voor het laatste boek "tot ziens" gaat worden, want we komen zeker weer een keer terug... dat staat vast!
Ik word hier zo blij van!
Allemaal nieuwe luchtjes... Hoera!
Kan deze winkel echt niet mee naar Nederland!!!??? Aaaaah.... toe nou!
Michel's favoriete broodjeszaak, hier hebben we vanmiddag geluncht.
Half stok helaas, door alle ellende in Boston en Waco.
Museum van Dallas.
Zie je dat kruisje op de weg?? Daar is JFK neergeschoten.
En vanuit dit gebouw op de zesde verdieping heeft de schutter het gedaan.
Daar is nu zelfs een museum van.
Blue Bell ice cream; zo lekker op een warme dag.
Klein gebouwtje.
Met dit allereerste huisje is Dallas gesticht. Het eerste huisje wat er ooit stond, waar het allemaal mee begon.
Nog een aantal weken te gaan dat we hier wonen. Een raar en emotioneel gevoel, we hebben het er dan ook veel over samen.
Tijd voor (ijs)koffie.
Rare foto van mij. Nou ja, ik zet 'm er toch op.
Zo lekker, hazelnoot ijskoffie.


2209 Zaterdag 20 april 2013  -  Moms demand action

Goeie actie van Moms demand action:


Ja, werkelijk, Kinder chocolade-eieren zijn verboden in Amerika. Te gevaarlijk voor kinderen. Daarentegen, een AR-15 Assault Rifle, is gewoon te koop. Wanneer zullen Amerikanen hier toch eens wat aan doen?
2233 Donderdag 18 april 2013  -  Mieren

Damian komt naar beneden: "Papa, kom eens kijken er lopen een paar mieren in mijn vensterbank. Hij vergat het woordje "honderd" achter "paar" te zeggen... Oei, dat wordt pest control bellen.

Het mieren-nest in Damian zijn kamer word nu eindelijk op mijn aandringen door de pest control aangepakt!!! Damian je kan weer rustig slapen vanavond. De beste man van de pest control vertelde een verhaaltje over een bepaalde huismier die nogal graag op zolders vertoeft. Zo heeft hij wel eens een kwart miljoen mieren aangetroffen bij mensen op de zolder!!!! Wauw...
2205 Donderdag 18 april 2013  -  De doosjes zijn er

De telescopic pallet boxes worden vandaag geleverd. Dozen waar tot 2 kubieke meter aan spullen in passen - we moeten ergens onze huisraad in gaan laten vervoeren.



Zo, nu kan het inpakken gaan beginnen!
2204 Donderdag 18 april 2013  -  Solliciteren naar je eigen baan

Er is speciaal voor mij een vacature geopend in Nederland bij Dell; daar moest ik vandaag ook even officieel op solliciteren - we willen natuurlijk ook in Nederland wel verzekerd zijn van een inkomen:

2232 Dinsdag 16 april 2013  -  Churchills

Geen zin meer om te koken na ons dierenarts bezoekje, dus even een hapje eten en stoom afblazen bij Churchills, een engelse pub in McKinney.





2203 Dinsdag 16 april 2013  -  Woest

Het is weer zo ver. Wij denken weer "even" iets te regelen, en het gaat weer compleet op de Amerikaanse manier: mensen die ons totaal niet begrijpen, heel veel moeilijk gedoe, en aan het eind van de dag nog met lege handen staan.

Waar gaat dit over? Over de benodigde rabiës inentingen en de gezondheidsverklaringen voor de katten, die we nodig hebben om ze mee te kunnen nemen naar Nederland.

Ik had het allemaal braaf uitgezocht. De KLM verwijst heel netjes naar een website van de Europese Unie, waarop staat wat nodig is om huisdieren mee te nemen. Eigenlijk heel simpel: zorgen dat ze 21 dagen voor vertrek zijn ingeent tegen rabiës, zorgen voor een microchip, en zorgen voor een gezondheisverklaring die maximaal 10 dagen oud is. Dus ik onze dieren-kliniek, de "SPCA of Texas" gebeld voor een afspraak om dat vandaag "even" te regelen. Van te voren alle officiële health certificates van de Europese Unie gedownload en ingevuld. De dierenarts hoefde er eigenlijk alleen nog maar een handtekening onder te zetten.

Het eerste gezeur begon al toen bleek dat de SPCA kliniek in McKinney ineens dit soort zaken niet (meer) doet, en dat we voor deze simpele dingen helemaal naar een kliniek ten zuiden van Dallas worden gestuurd. Drie kwartier rijden met mauwende katten achterin. Vervelend.

In de auto voor een veels te lange rit naar Dallas.


De wellness clinic... Een rare sfeer hing daar.


Eenmaal daar aangekomen, in een achterbuurt, stappen we bij de SPCA binnen met drie kennels en papieren in onze handen op een warme dag van bijna 30 graden. Meteen in de deuropening stond een piep-klein hondje, luidkeels en op een hele hoge toon hard te blaffen. Niet erg fijn voor onze katten, die net een lange auto-rit er op hadden zitten, en ook niet fijn voor ons, want het was wel heel erg hard en schel. De eigenaresse van dit achterlijke keffertje blikte of blooste amper - klaarblijkelijk al lang geleden doof geworden van dit geblaf, en liet de hond gewoon blaffen, terwijl wij zin kregen om dat kreng de deur uit te schoppen. Gelukkig was ze snel aan de beurt, en hield de herrie op.

Niet veel later waren wij aan de beurt. Maar "aan de beurt zijn" in Amerika, betekent altijd dat je in een kamertje wordt gezet, en dat je wordt verteld nog even te wachten. Een half uur later, komt eindelijk de dierenarts aanzetten. Op dat moment waren wij allang uitgekeken op alle folders in die kamer. Uitgelegd dat we een inenting wilden en een formulier moesten laten tekenen. En toen werd het echt heel raar. We kregen de gekste dingen te horen. Dat ze niet zomaar een gezondheidsverklaring konden tekenen, maar eerst uitgebreid allemaal onderzoeken moesten doen op de katten, dat de katten nieuwe micro-chips nodig hadden, want de vorige waren niet goed (de SPCA had de katten zelf eerder van die microchips voorzien), dat ze een eigen health certificate hadden, en dat dat naar Austin zou moeten en weer terug, dat de katten nog veel meer inentingen nodig zouden hebben, en oh ja, dat ze eigenlijk helemaal geen internationale health certificates deden daarzo.

We zijn er behoorlijk boos geworden. Hoe kun je ons nou zo'n eind laten rijden, terwijl ik over de telefoon had uitgelegd wat nodig was, en nu ineens aan komen met allerlei andere zaken, en doodleuk zeggen dat je geen internationale health certificates kunt ondertekenen? Tegelijkertijd stonden ze er met allemaal papieren over export van katten, die ze duidelijk ergens ge-google-d hadden, met nog veel meer gekke eisen aan het vervoer van katten. Er zou zelfs een werkgeversverklaring nodig zijn. Wat mijn baas in hemelsnaam te maken heeft met onze katten, is ons een compleet raadsel, en ik zie mijzelf al naar mijn baas gaan om zoiets te vragen. En die papieren die de SPCA had, kwamen veelal van "pet mover" websites, dezelfde bedrijven die ons geprobeerd hadden voor vele duizenden dollars de katten te laten vervoeren naar Nederland. En ja, die willen wel graag HEEL veel voor je doen, want dan kunnen ze je des te meer rekenen. Ik heb ze bij de SPCA maar eens fijntjes verteld dat "pet movers" geen officiële instanties zijn, en dat zij dus niet de regels bepalen. Het gaat uiteindelijk om wat de Europese Unie aan regels stelt, waar we aan moeten voldoen. Maar ik kletste tegen dovemans-oren. Ik heb ze 4 keer gevraagd te kijken naar het health certificate wat ik zelf had meegebracht, dat ik alleen dat nodig had, en geen andere dingen nodig heb - ik had het zelf allemaal uitgezocht, dus ik was behoorlijk op de hoogte. Maar geen respons daar op; mijn formulieren werden niet bekeken.

Duidelijk geirriteerd en we moeten voor de zoveelste keer maar weer eens wachten.


De katten waar je voor komt, worden bijna totaal genegeerd! En worden zelfs niet eens nagekeken.


Saai.


Na lang aandringen, heb ik ze uiteindelijk zo ver gekregen om de katten te voorzien van de juiste microchip, en de rabiës inenting. Maar de health certificates weigerden ze te ondertekenen. Daarvoor moeten we dan maar weer naar een andere dierenarts. Stelletje ...PIEP...

Na dit eindeloze gedoe, was het al behoorlijk laat in de middag geworden, en zijn we met onze 3 katten midden in de avondspits beland, en hebben we er 2 uur over gedaan om thuis te komen. Achterlijk - en heel vervelend voor onze katten. En dat voor een paar inentingen en microchips. Nu nog een creatieve manier zien te vinden om de health certificates door een dierenarts getekend zien te krijgen.

's Avonds heb ik nog maar eens nageplozen op de website van de US Department of Agriculture, over alles wat nodig is om dieren mee te nemen naar het buitenland, maar de informatie is mij te vaag en onduidelijk, verschilt per pagina en is tegenstrijdig. Dus ik heb uiteindelijk de Nederlandse ambassade in Washington maar eens gemaild om duidelijkheid te krijgen over wat er nodig is om 3 katten mee te nemen op onze reis.

Pffff... Wederom weer hoog tijd voor rust aan onze hoofden.
2206 Maandag 15 april 2013  -  R.I.P. Plastic Reiger


Sorry, Michel, maar ik heb HET gedaan!!! Hij is niet meer... Hij was oud, lelijk, van plastic en totaal verschoten van de zon!! Ik moest het zien te voorkomen dat jij hem meenam naar Nederland, om dat geval gewoon weer in de tuin te zetten. Dus Michel, laat het los! Hij heeft niet geleden, want ik heb het snel gedaan. R.I.P plastic reiger na ongeveer 12 jaar. Het is mooi geweest!
2207 Zondag 14 april 2013  -  Cat station

De kennels waarin Brownie, Rosa en Tommie mee de oceaan over moeten. We proberen ze eraan te laten wennen door ze alvast neer te zetten en we noemen het onze cat station. Maar toe nu toe nog weinig animo.


De drinkfles, ook daar moet mee geoefend worden, want ze zijn gewend uit een gewoon bakje te drinken.


Tommie geniet nog van het uitzicht.


Nog 7 weken en dan is deze Texaan in Nederland.

2202 Zondag 14 april 2013  -  Big D


Vandaag marathon nummer 3 op de agenda: De Big D Texas Marathon. Ik vind het een mooie afsluiting van een jaar hardlopen. Precies een jaar geleden deed ik mijn eerste officiële halve marathon, ook de Big D. En nu een jaar later, doe ik hier de hele marathon. Hierna komt onze verhuisdatum er snel aan, dus dit wordt de laatste echte "run" in Amerika (voorlopig).

En om meteen maar bij het einde te beginnen; wat een rommelige organisatie van deze marathon dit jaar, zeg! Toen ik over de finish lijn kwam, gaf mijn GPS aan dat ik 27.3 mijl had gerend, en dat terwijl een marathon 26.2 mijl hoort te zijn. Ruim een mijl te lang dus. Achteraf bleek dat de politie-escorte meteen aan het begin een verkeerde afslag had genomen, waardoor we uiteindelijk een mijl verkeerd om zijn gerend. Hier het verschil tussen de officiële route en de daadwerkelijke route:


Lekker is dat. Dat foutje was wel demotiverend. Want door dat foutje waren alle "mile-markers" langs de route fout. Als ze al overeind stonden, want de meeste waren omgewaaid. Waar "mile 20" stond, was eigenlijk "mile 21". En als je denkt dat je er dan echt bijna bent (en op het einde ben je echt op), dan blijkt dat je nog ruim een mijl te gaan hebt. En als je probeert je eigen PR (persoonlijk record) te verbeteren, dan wordt het moeilijk als je een mijl te veel moet hardlopen.

De politie-escorte bij de start - die dus een verkeerde afslag nam.


De enorme rij voor de toiletten - ze hadden duidelijk te weinig toiletten geregeld.


Nou ja, hoe dan ook, ik heb de marathon wel weer uitgelopen. Geëindigd op de 266e plaats (van 506 deelnemers) in 4 uur, 53 minuten, 23 seconden (en ook nog 984 duizendste seconden - laten we precies zijn!). Mijn eigen GPS gaf aan bij 26.2 mijl (dus de afstand van een echte marathon) dat ik op 4 uur en 36 minuten zat - en dat is voor mij een PR, zes minuten sneller dan de vorige marathon. Daarnaast is 27.3 mijl meteen de langste "run" die ik ooit gedaan heb. Dus eigenlijk nog een PR. En da's wel weer leuk.

Een verlaten finish in de vroege ochtend.


De klok nog op nul minuten, vooraf aan de start van de marathon.


Het was goed weer voor deze marathon. Het begon redelijk koel, en het zou vandaag behoorlijk warm worden (rond 27 graden), maar in de ochtend bleeft het lang bewolkt wat de zon en daarmee de warmte lang tegenhield. De route is redelijk bekend voor mij zo langzamerhand, want een groot deel van de route gaat langs White Rock Lake, waar ik nu al een aantal keer heb hard gelopen. Een mooie omgeving zo, zeker in lente, wanneer alles in bloei staat.

De route.


De brug over White Rock Lake.


Wat ik onderweg altijd leuk vind, is al de toeschouwers die je aanmoedigen en vaak met grappige borden onderweg staan:



Ik heb het onderweg lang volgehouden om met de 4 uur pace team mee te rennen, maar moest dat op een gegeven moment toch opgeven - die waren toch net even te snel voor mij. Had leuk geweest als ik dat zou hebben gehaald, maar dat zit er nog niet in.

Onderweg kwam ik iemand tegen met een T-shirt aan waarop het "I Amsterdam" logo op stond. Toch even gevraagd of-ie Nederlands was, maar hij bleek uit België te komen, en had een paar jaar geleden de marathon in Amsterdam te hebben gelopen. Leuk om onderweg even Nederlands te kletsen.

Het einde was, zoals gewoon tot nu toe, weer ongelovelijk zwaar. Sommige stukken moest ik echt lopen, en zat rennen er absoluut niet meer in. Maar ik ben tenminste al rennend over de finish gekomen, en 1 toeschouwer merkte op: "He's finishing with a smile!", en omdat het een toch wat kleinere marathon is, roepen ze ook je naam om als je finisht: "And there's Michael.... [pauze] ....Mellink?!" Blijft grappig als een Amerikaan je naam probeert uit te spreken.

Net over de finish!


Aan de finish werd weer de rammelende organisatie duidelijk. Mijn medaille in ontvangst genomen, en een bier-glas in mijn handen gekregen (ja werkelijk, een bier-glas). Het eerste waar ik aan dacht was, drinken en eten! Maar het enige drinken dat er was: water, Powerade en bier. Water en Powerade had ik al meerdere keren onderweg gehad, en aan bier kan ik op zo'n moment al helemaal niet aan denken, want alcohol na zo'n afstand rennen lijkt mij niet gezond. Ik was op zoek naar iets anders, maar dat was er gewoon niet. En als eten hadden ze alleen breakfast burrito's en baked patato's. Vreemde keus, en ook vooral ook heel weinig keus, terwijl ze van te voren op hun website hadden opgeschept over de grote hoeveelheid eten die er achteraf zou zijn, en er dus gewoon niet was.

Tot slot nog even anderhalve kilometer lopen om weer bij je geparkeerde auto te komen. Waarom we zo gruwelijk ver moesten parkeren, geen idee, maar da's niet echt een pretje als je net een marathon achter de rug hebt.

Tech shirt, bib en medaille!


Nou ja, toch weer een medaille gescoord. En het beste achteraf was eigenlijk hoe ik me voelde. Gewoon goed, niet eens zo stijf. Beetje wat pijn aan mijn rechterknie en linkervoet, maar het viel me alles mee. Verder ook een rood hoofd - blijkbaar was de zon toch feller dan gedacht. Maar nu even een break van het hardlopen. Eerst verhuizen, en dan in Nederland maar weer verder kijken voor een nieuwe marathon.

Na wat er de volgende dag gebeurde tijdens de Boston Marathon, gaf het voor mij een wat ander gevoel. Als je zelf aan marathons doet, weet je hoe je daar voor traint, daar naar toe leeft, wat voor sfeer er heerst, en hoe het juist iets positiefs en leuks moet zijn. Om dan zo'n bom-aanslag te zien gebeuren, is vreselijk. En als je dan de dag er na weer buiten komt en je ziet overal de vlaggen half stok hangen, dan begrijp je dat enerzijds dat ze dat doen, en tegelijkertijd vraag je je af, of men het hier nou niet eens echt een keer zat wordt om die vlaggen telkens halfstok te moeten hangen, en men de problemen eens werkelijk aan zal gaan pakken.

2208 Zaterdag 13 april 2013  -  Dallas Arboretum

Breezand mag dan een lente-tuin hebben. Wij hebben er ook 1, en die heet het Dallas Arboretum, kijk je mee?
Salamandertje.
En nog een salamandertje.
Mexicaans bruidje, die trouwen niet zo snel in het wit, maar vaak in hele felle vrolijke kleuren.
Ja je loopt wat af in zo'n arboretum. Vandaar de uggs onder de jurk.
Prachtige roze bloesem.
Damian doet het eens op de ouderwetse manier.
Ja, je ziet het goed. Ik sta ook weer eens op een foto! Ik moest toch eens bewijzen dat ik nog leef.
De stoelen staan al klaar voor de Mexicaanse bruiloft.
Heerlijk dat water, zou er wel onder willen gaan zitten, het is zo warm.
Wow. Hoe rood wil je het hebben!!
Heerlijk languit in het gras.
Bruidje in de verte.
Hee, toch nog een Mexicaans bruid in een witte jurk.
Tijd voor een smoothie. We moeten even ernstig afkoelen voor we verder gaan, en het zal de komende dagen alleen nog maar warmer worden.
Een grackle (het mannetje).
En een grackle vrouwtje. Jammer dat je bij een foto het geluid van deze vogels niet kan horen, want het klinkt behoorlijk tropisch.
Hij trok na lang graven uiteindelijk wat uit de grond en liep er blij mee weg.
Ja, gevonden!
Het dier, wat ik het allermeeste vrees!!! Een ... KIKKER. Gelukkig is deze niet echt.
Een zomers plaatje: Kinderen die verkoeling zoeken bij de fontijn.
Hee, wie zit daar achter die kikker???
Michel leunt van de warmte tegen de paal.
En Damian is er bij gaan liggen.
Hawaiiaanse tiki.


2201 Donderdag 11 april 2013  -  Reanimatie van een thermostaat

Net nu we het huis verkocht hebben, gaat er natuurlijk iets kapot - zul je altijd zien. Eigenlijk wel goed, want nu draaien wij niet op voor de reparatie-kosten. Maar daar staat tegenover dat ik nu onze "landlords" moet gaan bellen met het slechte nieuws: de thermostaat is overleden. Wat we ook doen, het touch-screen reageert niet meer. Het ding is totaal bevroren.


Voordat ik onze huisbaas en/of huisbazin ga bellen, eerst zelf maar even wat sleutelen aan het ding. Open slopen dat ding, de batterij er uit priegelen, even 10 minuten laten wachten, en dan weer terug-pluggen om te zien of-ie dan reset. Nou, dat deed ie ook, maar nu toont hij alleen de datum, en doet vervolgens niks, en het licht blijft de hele tijd aan.

Dan de tweede thermostaat van boven ook maar van de muur af gesloopt, en beneden weer gemonteerd; zo hebben we tenminste beneden nog een manier om de temperatuur te regelen. En daarna toch maar de huisbaas ingelicht, en om een reparatie verzocht.

Dat was vrijdag. De eerst volgende kans voor een monteur die langs kon komen was op maandag. En oh ja, het kost de huisbaas 60 dollar, of zoals Manuela het verwoordde:

De bel ging vanmiddag en Damian deed open, daar stond een voor hem onbekende man aan de deur, die veels te snel zijn verhaal deed in het Engels en Damian daarna een papiertje in zijn handen duwde en weer vertrok. Ik vroeg wie dat was en wat-ie zei. "Weet ik veel?!", zegt Damian. Het ging zo snel. En hij geeft mij het papiertje; het blijkt een cheque van 60 dollar te zijn!!!??? Ik bel Michel maar even. De onbekende man was dus onze huisbaas, oftewel nieuwe eigenaar van ons huis, en de cheque is bedoeld voor de klusjesman die a.s. maandag de kapotte thermostaat komt maken... mysterie ook weeer opgelost!


Tsja. Lastig. We hebben toch airconditioning nodig, dus ik ga nog maar een keer aan de thermostaat priegelen, en monteer uiteindelijk zaterdag de bevroren thermostaat weer boven, en raar maar waar, het ding doet het ineens weer, en blijft het hele weekend gewoon werken. Da's zo raar van apparaten. Als ze niet werken, sloop je ze uit elkaar, stop je het weer in elkaar, en dan werkt het ineens weer, zonder dat je wezenlijks iets verandert hebt. Of nog zoiets geks van apparaten: zodra je er een monteur bij haalt, gaan ze spontaan weer werken, en sta je half voor gek: "daarnet deed-ie het echt niet, ik zweer het je!" Bijna alsof je staat te liegen. Die apparaten keren zich af en toe gewoon tegen je! En je zou zo'n apparaat bijna expres gaan saboteren (380 Volt erop!), zodat je aan de monteur kunt laten zien dat-ie het echt niet meer doet!

Op maandag-ochtend de huisbaas dan maar weer opgebeld, over wat-ie met de afspraak voor de monteur wil doen. Maar huisbaas neemt niet op. Huis-bazin neemt ook niet op. Huisbaas neemt even later nog steeds niet op. Dan maar een voice-mail achter-gelaten. Maar we horen de hele ochtend niks van onze "landlords". En aan het begin van de middag staat monteur Josh op de stoep.

Hem toch maar de hele boel na laten kijken, en hij kan niks vinden. Alles werkt zoals het hoort, en er valt niks te repareren. Josh vertrekt weer. 45 minuten later belt de huisbaas: "You can cancel that appointment". Eh tsja, hij is nu al langs geweest, en we hebben zojuist 60 dollar uitgegeven aan de monteur.

Ja, da's nou ook weer een beetje lullig. Zestig dollar van de huisbaas uitgegeven voor nop. Maar ja, had dan ook eerder teruggebeld! Nou ja, nu weet hij tenminste wel dat de thermostaat werkt zoals het hoort. En de volgende keer gooi ik echt expres de thermostaat in het water, zodat ik niet meer voor gek sta, en niet voor niets een monteur laat komen, en niet voor niks 60 dollar van mijn huisbaas uit sta te geven.
2200 Woensdag 10 april 2013  -  KLM ticketprijzen

Ik ben zo langzamerhand op zoek naar tickets voor onze verhuizing van de VS naar Nederland. Ik heb one-way tickets nodig van Dallas-Fort Worth (DFW) naar Amsterdam (AMS), en omdat we graag rechtstreeks vliegen (omdat we de katten meenemen), willen we met KLM; die is de enige die op die route rechtstreeks vliegt.


Ik weet niet of jij zoveel geld over hebt voor tickets, maar ik niet. En oh ja, we willen ook nog graag 4 extra koffers en 3 katten meenemen, en dan zijn de extra kosten nog eens 1000 dollar. Bijna 14000 dollar voor 4 tickets is bizar. Zeker voor "Economy class".

Nou ja, dan boeken we een retour. Hebben we eerder gedaan. Is vaak goedkoper:


Oke. Dat scheelt. Nog steeds veels te duur (we zijn ooit voor 2400 dollar voor 4 tickets over de oceaan geweest, dus dit is heel duur). En dit is eigenlijk heel vreemd. Dat 2 vluchten bijna de helft kost van 1 vlucht. Het is alsof je naar een bakker gaat en zegt, "doe mij 1 brood", en dat de bakker dan 2 keer zoveel rekent voor 1 brood. Je zou het brood terplekke platstampen in de bakkerij en kwaad de deur uit lopen en nooit meer terugkomen bij deze bakker. Maar op de 1 of ander manier, vindt iedereen dit prijs-gedrag heel normaal voor luchtvaartmaatschappijen, behalve wij dan.

Een paar dagen eerder vliegen dan, misschien?


Okee... het wordt al beter. Nog steeds veel te duur. Bij de concurrentie kijken dan. IcelandAir biedt wel one-way tickets aan, en tegen betere prijzen:


Da's veel beter. En IcelandAir staat 2 gratis koffers toe om mee te nemen, terwijl KLM 100 dollar extra vraagt voor een tweede koffer. Maar hier hebben we toch een probleem. Het zijn 3 vluchten, in plaats van 1 rechtstreekse vlucht (even via Minneapolis en Reykjavik). En de katten meenemen wordt lastig, want dan moeten we ineens aan de import-eisen voldoen van IJsland, die veel strenger zijn dan in Nederland. En dan hebben we het nog niet eens over het feit dat de katten dan 3 vluchten door moeten gaan. Die zijn wekenlang gestresst van zo'n reis.

Goed, we schrappen IJsland als optie. Met de boot gaan dan misschien? Ja, je bedenkt wat vreemde dingen... Na wat speurwerk blijkt dat je ook met vrachtschepen mee kunt reizen, de hele wereld over, en dat ze zelfs hele leuke cabines hebben. Nooit geweten. Maar het kan!


Er zijn echter een paar nadeeltjes aan deze vorm van reizen: Van Houston naar Europa is op z'n minst 17 dagen (en dat is nog afhankelijk van de hoeveelheid vracht en het weer). Er is totaal geen vermaak op de boot. Het kost zo'n 90 euro per persoon per dag (dus toch nog prijzig, want dat komt op ruim 6000 euro neer voor ons viertjes), en oh ja, huisdieren zijn niet toegestaan.

Oke, het vrachtschip kan naar de bodem van de oceaan, da's ook geen optie voor ons. Terug naar vliegen dan maar. Wat nou, als wij via IJsland vliegen, en we de katten op de rechtstreekse vlucht van KLM naar Nederland zetten? We weten dat tickets bij IcelandAir zo'n 3000 dollar zijn, en dat is te doen. Maar wat kost het eigenlijk om de katten te laten vervoeren als vracht?
  • Optie 1: Delta Airlines gebeld, en deze gaven mij een quote van, jawel, 2022 dollar. Huh, wat? Meer dan 2000 dollar om 3 katten in het vrachtruim mee te nemen? Krijgen ze dan gouden kooitjes, en zalm onderweg? Als je dus zelf je katten meeneemt op dezelfde vlucht, dan betaal je slechts 200 per kat extra. Als ze als vracht gaan, dan kosten 3 katten 2022 dollar. Heel raar. Ze zitten dan toch echt in hetzelfde vrachtruim.
  • Optie 2: KLM gebeld. Die zeggen dat ze geen katten direct accepteren, en dat ik met zogenaamde "pet movers" contact op moet nemen. Heel vreemd. Want Delta en KLM zijn nauw aan elkaar verbonden, en Delta gaf me eerder nog een quote voor een KLM vlucht van 2022 dollar. En bij KLM rechtstreeks, kan ineens niet? KLM is blijkbaar niet zo van het verlenen van service aan hun klanten.
  • Dan maar eens een pet-mover opgebeld: 2540 dollar. Ja, ho even, het wordt steeds duurder. Niet zo gek eigenlijk, want nu hebben we een "middle-man" die er ook nog wat aan wil verdienen. En oh ja, ze willen je het liefst allerlei extra dingen bij verkopen, die je helemaal niet nodig hebt. Bijvoorbeeld extra advies aan de dierenarts voor het invullen van een gezondheiscertificaat voor de reis a la 100 dollar. Of het brengen van je katten naar de luchthaven en het helpen met inchecken. Ja, dat kan ik allemaal zelf ook wel, en ga ik niet voor betalen.
  • Optie 4. Een andere pet-mover: 4500 dollar. Oke, nu zie ik echt waanbeelden voor mij, van een butler die met 3 katten in de hand in business-class gaat zitten, en de katten tijdens de reis gaat vertroetelen, en persoonlijk de katten bij ons komt afleveren, tezamen met hun nieuwe diamanten eetbakjes. Niets is minder waar. De katten worden alsnog in het vrachtruim geschoven, je mag ze nog steeds zelf ophalen. Alleen de pet-mover steekt enige duizenden dollars in zijn zak en lacht me uit als ik met hun in zee ga. Daar doen we niet aan mee.
Nou, tot nu toe gaat het heel lekker met die tickets, nietwaar?

Oke, nou ga ik heel gek denken. Een KLM retourtje is goedkoper dan een one-way ticket. Bizar, maar het is zo. De retour gebruik ik toch niet, dus wat nou als ik de terug-vlucht gewoon naar een andere, goedkopere stad in Amerika doe, zoals New York, en niet naar Dallas? En als ik de retour-vlucht doe op een andere datum? En ook nog een paar dagen eerder zou vertrekken: Nou, dat helpt iets:


Hier valt nog iets geks op. De prijs van een "departure flight" verandert afhankelijk van de "return flight". Als je terug zou vliegen naar een andere stad, dan kan de heenreis goedkoper of duurder zijn, als wanneer je terug zou vliegen naar dezelfde stad. Het voorbeeld hieronder is exact dezelfde vlucht, op dezelfde datum, alleen door een andere terug-vlucht te kiezen (New York in plaats van Dallas):


Da's gek. Het is dezelfde vlucht. Waarom dan dat prijs-verschil? Rukken ze de stoelen er uit, en zetten ze er mooiere in? Hebben ze nu ineens betere in-flight entertainment? Doet de stewardess een dansje extra voor ons? Ik heb geen idee. Of even terug naar het voorbeeld van de bakker: "Als u na de bakkerij, doorloopt naar de supermarkt, dan kost het brood 4 euro. Echter, als u direct naar huis gaat, is het slechts 3 euro". Te gek voor woorden.

De concurrent opzoeken dan maar weer? Andere luchtvaart-maatschappij? Je hebt van die "handige" vergelijking-sites, die je alle prijzen tonen. En dan blijkt dat de prijzen wel heel verdacht veel op elkaar lijken:


Het wordt de hoogste tijd dat de NMA hier eens onderzoek naar gaat doen, en die luchtvaart-maatschappijen eens flink gaat bekeuren voor dit onderlinge prijs-afspraken-gedrag. Niet 1 maatschappij verschilt wezenlijk van prijs. En oh ja, de enige die wel verschilt in prijs, IcelandAir, wordt handig genoeg "vergeten" door de vergelijking-sites. Klaarblijkelijk, omdat die vergelijking-sites er baat bij hebben, dat je niet die vluchten gaat boeken, maar liever de duurdere vluchten neemt, zodat hun een flinke commissie hierop verdienen. Weg met de vergelijking-sites. Die bestaan duidelijk niet in het belang van de klant, maar alleen maar om geld te verdienen over de rug van hun klanten. Nog iets voor de NMA om eens in te duiken.

Nou word ik nieuwsgierig. Wat als ik niet van Dallas naar Amsterdam vlieg, maar andersom. Van Amsterdam naar Dallas. Op exact dezelfde data:


Huh? Dus van Dallas naar Amsterdam, en weer terug naar Dallas is 6,800 dollar. En andersom, kost het 2.481 euro? Ik weet van een koers-verschil tussen de dollar en de euro, maar die is niet ZO groot! KLM rekent Amerikanen gewoon ruim het dubbele! En ja, het zijn nog steeds dezelfde vliegtuigen die vliegen. Dezelfde stoelen in die vliegtuigen, en waarschijnlijk ook hetzelfde eten.

Oke. Nog iets anders proberen dan. Wat als ik van Dallas naar Istanbul ga? Uiteraard wederom op dezelfde dagen. En jawel, met een tussenstop in Amsterdam:


Nah, ja.... Dus met een EXTRA vlucht er bij van Amsterdam naar Istanbul, betaal ik fors minder voor de vlucht van Dallas naar Amsterdam? Dus je vliegt 2 keer zo vaak; KLM gebruikt meer brandstof; heeft extra piloten en mankracht nodig. En dan kan het goedkoper?!

Ik snap er echt helemaal niks meer van. Tijd om met KLM te bellen. Die website van hun is stuk! Dat moet iemand ze toch even laten weten!

Eerst maar even de dommerik uithangen, en gewoon vragen wat het kost voor ons vieren, met 4 extra koffers en 2 katten, voor een enkele reis:

Delta-Airlines / KLM-Air France service centre representative Kelly staat mij na 12 minuten te woord, en quote mij, jawel: 13.800 dollar voor onze tickets, extra koffers en katten. Toch eens gevraagd of ik ook een retour mag boeken, zodat ik een lagere prijs kan krijgen: "I can not tell you that, sir. If you're saying you are going one-way, I have to to quote you one-way rates".

Een beetje door zitten vragen naar waarom return tickets goedkoper zijn dan enkele reizen, en waarom het niet mogelijk is om gewoon alleen een "departure flight" te boeken voor 880 dollar, en toen kwam de grootste dood-doener er uit, die je je maar kunt verzinnen:

"That's just the way air travel is."

Daar mag je het mee doen. Geen uitleg waarom een one-way ticket 4 keer zo duur is dan een "departure flight". Ja, ze babbelde iets over dat er allemaal "restrictions" en "penalties" zijn voor one-way travel, maar toen ik doorvroeg wat dat precies was en waarom, kreeg ik geen antwoord. "It's just the way it is, sir. I can not tell you anything else".

Hmmm. Ik denk ineens heel anders over de KLM. Zelfs nadat ik er 13 jaar heb gewerkt. Men denkt duidelijk bij de KLM meer aan de centjes, dan aan hun klanten.

Mijn goedkoopste optie tot nu toe is nog altijd: vliegen met IcelandAir, en de katten via Delta laten vervoeren als vracht. Bijna 5000 dollar bij elkaar. Maar als ik dat doe... Hoe en waar haal ik de katten op, op Schiphol? En toch wel vervelend, om 3 vluchten te moeten doen via IJsland.

Terug maar weer naar de rechtstreekse vlucht via KLM. In de auto terug naar huis van mijn werk, kreeg ik een ingeving. Als ik nou eens in plaats van bij een terugvlucht een andere stad in Amerika aangeef, nou eens aangeef dat ik vanaf een andere stad in Europa terug wil vliegen naar Dallas? Maar ja, welke stad dan? Wat is een goedkope plaats om vandaan te vliegen in Europa?

De KLM gaf zelf het antwoord op hun site:


Okee... KLM's Spring Deals... Istanbul is zo te zien het goedkoopst. Na wat verschillende routes uitgeprobeerd te hebben (ik denk wel een stuk of 40), kwam ik tot de volgende prachtige route: Heen-vliegen naar Amsterdam (rechtstreekse vlucht), de volgende dag aankomen in Amsterdam om 8 uur 's ochtends. De avond er op, zogenaamd, doorvliegen naar Istanbul, om na 2 weken weer terug te vliegen naar Dallas. Die terugvluchten doen er toch niet toe. Het gaat alleen maar om de heen-vlucht en de totaal-prijs. De kosten van deze route:


Nou... helemaal geweldig! D'r is echter nog 1 kink in de kabel. Deze planning gaat er vanuit dat we een overstap hebben van dik 12 uur op Schiphol, voordat we doorvliegen naar Istanbul. We willen uiteraard niet daar naar toe, en we willen al helemaal niet dat onze katten en bagage doorvliegt naar Istanbul. Kan je eigenlijk je koffers ophalen op Schiphol bij zo'n overstap? De Schiphol site zegt:


Het antwoord is dus nee.... mits je bagage inderdaad is door-gelabeld naar de eindbestemming. Nog een ingeving van mij: Eens bellen met Delta Airlines (die de afhandeling van KLM vluchten in Amerika regelt), en vragen of ik mijn bagage en katten alleen kan laten labelen naar Amsterdam bij de check-in: "Sure, that is even mandatory with any lay-over of more than 6 hours!".

Hoera! Ik heb meteen de vluchten geboekt. In plaats van de 13.800 dollar die dit normaal zou hebben gekost, komen wij op ongeveer 5.000 dollar uit (zo'n 4.000 voor de vluchten en nog eens 1.000 voor de koffers en katten); zelfs net nog iets minder als via IcelandAir vliegen, en nu: rechtstreeks naar Amsterdam!

Zo. Weer 1 ding geregeld van ons verhuis-lijstje. Nu is het even tijd voor rust in mijn hoofd. Want als alles zoveel tijd en moeite kost om te regelen?!
2587 Maandag 8 april 2013  -  Witlof

Hier een doorgeslagen supermarkt, de Albertsons. Vandaag in de aanbieding: witlof, slechts $ 4,99 - EACH! Hoeveel gebruiken we er meestal? 8 tot 10, geloof ik (zeker omdat ze hier meestal van de kleine witlofjes hebben). Laat dan maar; dit wordt wel heel erg dure groente.

2231 Zondag 7 april 2013  -  Vertrek uit Amerika

Gister had ik er zomaar weer even moeite mee. Met de gedachte hier over een aantal weken te vertrekken. Dan stap je op zo'n prachtige zomerse dag in je autootje, kids mee en dan gezellig ergens gaan lunchen. Onderweg zie al die grote bomen weer prachtig groen in bloei staan. Gezellig gegeten bij La Madeleine en daarna nog naar twee van mijn favoriete winkels (Yankee Candle en Famous Footware) om potten met kaarsen in te slaan en schoenen te kopen die in Nederland twee of drie keer zo duur zijn. 's Avonds heerlijk zalm gegeten bij de Thai Pan, waar de bediening zoals altijd weer erg goed en vooral ontzettend vriendelijk is. En dan komen er straks andere mensen hun leven hier in dit mooie huis voortzetten. Ik heb mijn keuze gemaakt om terug te komen en ik sta er ook achter, maar ik zal ook gerust nog wel mijn vijf fotoboeken van Texas er weer eens bijpakken en een traan laten, en helaas kun je dat gevoel dan met niemand delen behalve je eigen gezin.
2586 Zaterdag 6 april 2013  -  Nog eentje...

Nou, vooruit, nog eentje dan, voordat we uit de VS vertrekken. Ik heb me net ingeschreven voor een marathon volgende week.... The Big D Marathon in Dallas!
2199 Woensdag 3 april 2013  -  Rust in mijn hoofd

Wat een gedoe toch weer, dat verhuizen! En wat zit het momenteel tegen met van alles en wat kost het toch allemaal veel geld!

Ik word ook gek van mezelf, want ik sta elke dag wel met een ander humeur op. Bijvoorbeeld op maandag is het paniek, echt paniek, we hebben nog steeds geen woonruimte. En het valt ook niet mee om wat te vinden. Ik ben in paniek om de katten (de reis destijds hierheen was nogal slecht verlopen) en hoe moet het financieel!? Hoe gaan we alles doen als we er eenmaal zijn, wat hebben we nog veel in te pakken, en en en ... rustig Manuela, even diep ademhalen ...

Of dan zijn we in Nederland in 1 of ander huurhuis. Je beleeft daar de eerste nacht, je staat op, en... geen electrische tandenborstel meer... ik wil mijn haar fohnen, maar ik heb geen fohn meer! Kleding strijken... geen strijkbout, muziek opzetten, geen stereo, stofzuigen... geen stofzuiger! Alle electrische apparaten die we hier hebben, werken op een ander voltage en hebben een andere stekker. En aangezien we ook alle meubels achterlaten, kwamen we met niks naar Texas en gaan we weer met niks naar Nederland. Hoe moet dit en hoe moet dat!!?? Mijn hoofd loopt over en ik voel echt vlagen van paniek. En over opstaan gesproken, hoe komen we aan bedden? In Texas bestelden we op een zondag bedden (ja, dan is de beddenwinkel gewoon open in Texas) en de volgende dag stonden ze al. In Nederland krijg je dan doodleuk te horen, nou mevrouw, over 3 maanden komen ze hoor.... Dus dat is ook nog een puntje van aandacht.

Goed dan. Mijn humeur op bijvoorbeeld de dinsdag ... blijdschap ... Joepie! We gaan naar Nederland! Ik heb straks weer mensen om mij heen (mag ook wel na 4 jaar alleen met je mannen-gezin te zijn geweest en ja het zegt wat over de cultuur hier, als je in meer dan 4 jaar tijd niet 1 vriendschap hebt weten te maken!). Ik kan weer naar de bakker en de snackbar... en we kunnen weer op vakantie in Europa of een weekendje Brussel en naar de Efteling. We eten weer oliebollen op oud jaar en zijn dan niet de enige. De jongens kunnen weer vuurwerk afsteken, en ik kan weer lekker Hollandse TV kijken, enzovoort, enzovoort ... kortom BLIJ!!

Woensdag een soort van verward gevoel. He!!?? Hebben we nou echt dit mooie grote huis zomaar verkocht? Gaan we echt dit mooie weer achter ons laten? Hier kunnen we ons twee auto's veroorloven of 2 tot 3 keer in de week uit eten gaan en elke vrijdag naar de bios. Kleding kopen is ook geen punt, het is hier zoveel goedkoper en tot half december kun je hier nog lekker buiten zitten terwijl de lente in maart alweer begint. Of die fijne ruime openingstijden en gewoon nog een kop koffie kunnen gaan drinken bij de Starbucks om half 8 's avonds. Of als je ziek bent, is het ook zo fijn dat tot 10 uur de drogist nog open is. En ook de omgeving is hier natuurlijk erg mooi. En gaan we dit echt zomaar achterlaten?!

Goed, en zo slinger ik van de ene naar de andere emotie. En het vermoeit nogal. Vooral de paniek bui vermoeit heel erg! Alles zal gerust weer op z'n pootjes terecht komen, maar voor het zover is...

Sommige mensen lijken te denken, dat je op het vliegtuig stapt en in Nederland de draad gewoon weer oppakt. Maar het geregel is enorm. Je moet even 4 jaar van je leven afsluiten in de practische zin (internet opzeggen, woning vinden, zorgen dat je met baan en al overgeplaatst kan worden, de Hollandse bladen zoals de Libelle en Donald Duck naar een ander adres laten gaan, je huis zien te verkopen, vliegtickets regelen, je beesten laten inenten, enzovoort, enzoveert) en ook in emotioneel opzicht moet je afsluiten...

Ik denk ook na 4 jaar met alleen de mannen om mij heen, dat ik het als heel druk ervaar, als ik straks iedereen weer om mij heen heb. Visite krijgen, weer op visite gaan, hele conversaties houden en uitkijken dat je het niet teveel over Texas hebt, want dat worden mensen snel beu, terwijl je er wel de afgelopen 4 jaar hebt geleefd, en waar moet je dan over hebben!!??

Mensen hebben weer verwachtingen over je en een mening en je moet weer die hele rits verjaardagen af... Aaaaaah, rustig aan mensen ik ben net 4 jaar kluizenaar in Texas geweest!!! Ja, Texas was en is nu erg eenzaam voor mij en toch zie ik me ook nog wel eens naar de rust terug verlangen.

Ik wil zo graag rust in mijn hoofd (en een punt van de Multivlaai in mijn handen). Lastig hoor...
Datum: 27 juni 2017 - Laatste update: 5 mei 2016