3567 weblogs:

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2004

Meest populair:
(van 3209 reacties)

KLM ticketprijzen
Rollercoaster
Vernieuwd design
Three years!
Een huis!
Even terugkomen op dat vlaggetje
Naar school!
YES!!!!!!
Bij ons op visite:
(tijden in Eastern time)

27 april 2017 (1317)
26 april 2017 (2643)
Email voorkeur:

Klik hier om je aan of af te melden voor e-mail updates van Meilink.net.
1341 Vrijdag 29 mei 2009  -  Up

De 10e film van Pixar is uit (althans in de VS dan) en het is absoluut de beste van Pixar tot nu toe: Up. Zoveel humor, en zo mooi gemaakt. Geweldig! Zelfs de feature film ervoor, "Partly Cloudy" is ontzettend leuk!

















1342 Maandag 25 mei 2009  -  Fireflies

We zagen zie vliegen! Echte fireflies. Ze hingen gewoon rond vlak voor ons appartement. Heel leuk om ze eens in 't echt te zien. Ze gaan aan en uit terwijl ze vliegen, dus je ziet een soort lichtstrepen door de lucht gaan!

1340 Maandag 25 mei 2009  -  Hotelletje

Goed; We hadden dus een hotel geregeld in Lawton. Een Super 8 hotel. Daar hebben we tot op heden altijd goede ervaringen mee gehad. Echter, ze zijn duidelijk niet allemaal van dezelfde kwaliteit.

Kijk eerst eens naar de foto van het zwembad van het hotel, waarmee geadverteerd wordt:


Nou, niet slecht toch? Nu even een foto van de werkelijkheid (zoek de 10 verschillen!):


Wij vroegen ons af: Waarom liggen er in hemelsnaam stenen in het zwembad? Er lag ook een schep in, net alsof iemand er mee bezig is (of in ieder geval de schep er in had gemikt, om die indruk te wekken). Na wat rondsnuffelen op Internet vonden we nog een mooie foto van hetzelfde zwembad van ongeveer twee maanden geleden:


Hmmm... Misschien moeten we maar blij zijn, met hoe wij het zwembad bij dit hotel aantroffen; het kan zo te zien een stuk slechter.

De kamer was ook maar zo-zo. Het toilet had de neiging te blijven doorspoelen; men had de badkuip wit geverfd (wie verft er nou een badkuip?); de toilet deur kon niet dicht; het ontbijt was dermate summier dat we er eigenlijk nagenoeg niets konden eten; overal stonden de lichten uit, waardoor het heel donker was in het hotel; er was een vreemd soort moestuin aangelegd bij het zwembad; en mijn god, wie heeft die kleur verf voor dit hotel uitgezocht?!?


Goed; dit is 1 hotel wat niet voor herhaling vatbaar is. Snel de bull-dozer erover heen, zo dachten wij. Alles in zo'n dermate slechte staat van onderhoud, dat het overigens binnenkort vanzelf wel een keer instort.

Er zijn trouwens wel meer locaties in Lawton, die niet echt voor herhaling vatbaar zijn. Gisteren hebben we gegeten bij Furr's Fresh Buffet. Grappig, een buffet-restaurant, met allemaal soorten eten, waar je zoveel kan eten als je maar wilt.

Maar als je eenmaal binnen bent, betaald hebt, en je het eten te zien krijgt, dan... tja... gaat de honger ook zonder te eten wel voorbij. Het meeste eten lag duidelijk al een tijdje na te garen en zag er niet heel bijzonder uit. Uitgedroogde kip; soep wat lijkt op pasta-saus; steaks met een nogal zwart geblakerd smaakje. Of het echt zo'n "Fresh" buffet was, daar twijfelen we nu wat over. De toiletten waren in ieder geval duidelijk NIET "fresh". Dit was ook weer een gevalletje "1 keer, maar nooit meer".

Oke. Terug naar de Wichita Mountains, voor ons tweede dagje daar. Weer even genieten van iets wat er wel goed uit ziet in de omgeving van Lawton:




Nou vooruit. Niet alles in de Wichita Mountains ziet er goed uit, maar dit is wel iets aparts. Deze foto is genomen in "Meers", een soort "ghost town", waar vroeger mensen woonden die in de mijnen werkten. Nu is er alleen nog een "Hamburger Heaven". Het schijnt dat hier de beste hamburgers van de hele omgeving worden gebakken. We reden hier gisteren al aan voorbij, en er stond werkelijk een rij mensen voor de ingang te wachten om naar binnen te kunnen.


Ook binnen ziet het er nogal "apart" uit; maar inderdaad, het eten is er erg lekker.


Dit kwamen we ook nog tegen in de Wichita Mountains. Een vreemd winkeltje met "Live Rattlesnakes"?!


Maar ja hoor, achter een gebroken glasplaat zitten inderdaad 2 echte rattle-snakes. En "rattle'n" kunnen ze inderdaad!


En we hebben weer wat geleerd over slangen: Als ze een diamant-vormige kop hebben, dan zijn ze giftig, anders over het algemeen niet. Dus voor deze moet je uitkijken.

We verlaten de Wichita Mountains, om verderop in Oklahoma nog even rond te kijken, en we belanden uiteindelijk in Duncan, bij de Chisholm Trail Heritage Center.


De Chisholm Trail is vernoemd naar Jesse Chisholm. Hij was een soort verkoper en onderhandelaar met de indianen, en hij reed ooit, zo rond 1867, met paard en wagen vanuit het zuiden van Texas, helemaal naar het noorden in Kansas. Rondom dezelfde tijd had men in Texas ook bijzonder veel Longhorn koeien, die gewoon in het wild voorkwamen. Het schijnt dat die koeien afgestamd zijn van een soort koe, wat ooit meegenomen is naar Amerika door Christopher Columbus zelf. In ieder geval; in andere delen van Amerika was juist vraag naar vlees, dus op die manier ontstonden de echte cowboys. Ze kregen de opdracht om zoveel mogelijk koeien bij elkaar te krijgen, en vervolgens naar het Noorden te drijven, vlak bij Kansas, waar de koeien vervolgens met de trein naar andere delen van Amerika konden worden getransporteerd. Meestal duurde dit zo'n honderd dagen, en een beetje cowboy verdiende daar dan zo'n 100 dollar mee, een geweldig bedrag in dat soort tijden. De eerste cowboys volgden de karresporen van Jesse Chisholm naar Kansas, aldus de naam de "Chisholm trail". Al met al zijn er in zo'n 10 jaar tijd, zo'n 4.500.000 koeien op die manier naar het noorden gedreven.


Een prachtig beeld vlak voor het Chisholm Trail Heritage Center.


Cowboy Michel op zijn nep-knol.


In the "dry-goods" store.


Waar je ook je post kan halen!

Het leuke aan dit museum is dat ze een bijzonder theater hebben. Je kan niet alleen een film kijken, maar het hele theater is in de sfeer van de "Great Plains" gemaakt. Je voelt er de regen, je voelt de wind waaien, je voelt de grond onder je trillen als een kudde koeien voorbij raast, en je ruikt zelfs de geuren die in de film voorkomen.

Tot slot, nog wat plaatjes van onze reis terug naar Texas:


Ook Oklahoma is bekend om een grote hoeveelheid olie in de grond. Het stikt er van de ja-knikkers.


Turner Falls in de Arbuckle Mountains.




En we zijn weer terug in Texas! Dit keer bij het Texas Visitor Center, net weer over de grens tussen Oklahoma en Texas.
1339 Zaterdag 23 mei 2009  -  Night At The Museum 2


De vorige "Night At The Museum" was al erg leuk, en deze film evenaart het zeker.
We hebben 'm vanavond gezien en er erg van genoten! Het speelt zich grotendeels af in de musea in Washington.
Vooral leuk om te zien, als je er zelf geweest bent. Zie: hier.
1338 Zaterdag 23 mei 2009  -  Oklahoma

Het is Memorial Day in Amerika, alhoewel, dat is het op maandag 25 mei, en dat is in de VS een nationale feestdag, dus heeft heel Amerika een lang weekend vrij, en gaan veel mensen er-op-uit. Genoeg reden voor ons om er ook even op uit te gaan, nu het kan. En we gaan naar... Oklahoma!


Oklahoma ligt ten noorden van Texas, en ligt voor ons doen niet eens zo heel erg gek ver bij ons vandaan. 't Is maar een paar uurtjes rijden. Tussen Texas en Oklahoma ligt de Red River, wat een natuurlijke grens is tussen beide staten, en zijn naam heeft gekregen naar de rode kleur van deze rivier (door het rode zand wat je veel ziet in Oklahoma).


Het "Oklahoma Welcome Center", net over de grens van Texas met Oklahoma; een paar uur rijden van McKinney. Dit zie je vaker wanneer je de ene staat verlaat en de volgende binnen-rijdt; een "Welcome Center" waar je allemaal folders en informatie over de staat kan krijgen, en gratis koffie.


Oke. Klein stukje geschiedenis hier: Oklahoma is indianen-gebied. Vroeger was dat het niet, maar rond 1830 werden indianen gedwongen om hier naar toe te verhuizen. Velen moesten van heel ver weg komen (tot wel 2000 kilometer verderop), waardoor ze een hele lange reis moesten maken om in Oklahoma te komen; vaak gewoon te voet. Dit noemde men de "Trail of Tears", aangezien velen de reis niet eens overleefden.

Wij gingen dit weekend naar de Wichita Mountains, bijna de enige bergen die je in heel Oklahoma kunt vinden, want voor de rest maakt Oklahoma deel uit van de Great Plains. In Lawton hebben we een hotel-overnachting geregeld in, wat later blijkt, een nogal "shabby" motel. Even voorbij Lawton kun je vervolgens de Wichita Mountains inrijden, te beginnen bij Medicine Park.


Een "creek" door Medicine Park.
Langs het water staan Cottonwood Trees, waardoor er allemaal witte plukken op het water drijven.



En er zwemmen heel veel schildpadden (en ook heel veel vissen) rond.


De "Poison Ivy" groeit hier gewoon langs het water.
Goed voor uitkijken, want deze plant is nog een stuk vervelender dan een brandnetel.



Kijken naar de vissen en de schildpadden.


Een straatje in Medicine Park. Erg toeristisch allemaal, met heel veel "bikers" (met heel veel lawaaierige motoren).


Hier kan je indianen-spulletjes kopen, zoals, jawel, een tipi-lamp!




Dat is nou een mooi plekje om te wonen.


De "Wichita Mountains".


Heel "bison"-der: Buffalo's grazen hier gewoon in het wild. (Iedereen noemt dit "Buffalo's". Maar eigenlijk zijn het bisons, want echte buffalo's komen helemaal niet voor in Amerika, maar alleen maar in Afrika en Azië. Maar goed, iedereen noemt ze zo, dus wij dan maar ook).


Buffalo's zijn gevaarlijke dieren. Als je te dicht bij komt, staan ze op, en gaan ze je aan staan staren. En dan durft zelfs Michel niet meer dichterbij te komen.




Bij het "Visitor Center" van het Wichita Mountains Wildlife Refuge. Zoals de "ranger" mij vertelde: Een Texas T-shirt dragen in Oklahoma, dat is een gevaarlijke bezigheid.






Een dam in Lake Jed Johnson.




De weg omhoog naar boven op "Mt. Scott".




Een geweldig uitzicht bovenop Mt. Scott over de hele omgeving.














"Longhorn cattle" graast hier ook gewoon in het wild. Dit zijn dus niet zomaar "koetjes in de wei"; nee, ze lopen hier vrij rond. Het zijn wilde dieren.


Er leven hier ook grote groepen Black-tailed Prairie Dogs. Leuke beestjes!


Lief, he?!

Zodra je te dicht bij komt bij de prairie dogs, dan slaan ze met z'n allen alarm. En mocht je willen weten hoe dat klinkt, klik dan hier:


Oppassen voor overstekend wild!

1337 Vrijdag 22 mei 2009  -  Kaartje


Kijk! Dat is nou echt leuk; Damian ontving een verjaardagskaartje van iemand uit Antwerpen. Gewoon iemand die onze weblog leest, en het leuk vond om Damian een kaartje te sturen voor zijn verjaardag. Geweldig, toch?!
1336 Donderdag 21 mei 2009  -  Huis te koop!

We hebben nieuwe foto's laten maken door onze makelaar in ons huis in Anna Paulowna. Gewoon weer even frisse foto's op Internet, in onze brochure, en binnenkort in een advertentie in de krant. Helemaal aangepast aan de tijd van het jaar, om zo weer nieuwe kijkers te lokken. In het kader van "schaamteloos onder de aandacht brengen van onze woning", zetten we de foto's ook even hier in de weblog.

Meer informatie over deze prachtige woning kan je vinden op:
http://www.estate-ware.com/dev/getportaldv2.asp?params=NI&submap=100024&key=1000244G3QCI0002.

En een brochure is hier te downloaden: Digibrochure.pdf

1335 Donderdag 21 mei 2009  -  Peter Fox - Haus Am See

Manuela hoorde dit liedje een paar keer op de radio voorbij komen (ja, we kunnen op de laptop nog altijd naar 3FM luisteren), en het is zo'n aanstekelijk zomers liedje, dat we dachten: "We gooien 'm op de website!"

1334 Maandag 18 mei 2009  -  Zielige spreeuw


Ach, zo zielig, deze jonge spreeuw. We zagen hem (of haar) op de grond op de parkeerplaats zitten. Precies onder het nest van de spreeuwen (Weet je het nog, we hebben een nest spreeuwen in de buurt, zie hier).

Deze was dus uit het nest gevallen en zag er niet tip-top meer uit. We besloten het vogeltje mee te nemen en (proberen) te verzorgen. En dat ging in het begin heel aardig, en we kregen het vogeltje zowaar aan het drinken. Snel ge-google-d wat zo'n beestje eigenlijk eet (insecten en wormen), en dus wat lopen graven in de grond om wat wormen te vinden. Maar van eten, moest het vogeltje helaas niets weten.

Na een tijdje in een doosje gezeten te hebben bij ons binnen (en de katten proberen bij het vogeltje vandaan te houden, wat niet gemakkelijk is), ging het toch ineens een stuk slechter met het vogeltje. En niet veel later was het overleden. Zo zielig....

En zo begroeven we vervolgens een klein spreeuwtje hier in Texas. En "vereeuwigen" we het vogeltje maar hier in onze weblog.
1333 Zaterdag 16 mei 2009  -  Baggeren door de modder

Een regenachtige zaterdag. Een bezoekje aan de markt hier, werd ruw verstoord door een lang-durig aanhoudende regenbui. Ik dacht nog wel, toen we hier naar toe verhuisden, dat het hier nagenoeg altijd zonnig zou zijn en gort-droog, maar niets is minder waar. We hebben de afgelopen tijd een hoop regen mogen meemaken, en zo ook vandaag.

En als het dan regent hier, dan regent het veel. De grond neemt hier beduidend minder vocht op, en binnen de korste keren staat de hele boel blank. We gingen een stukje rijden, een stuk ten noorden van McKinney. Hoe verder je van de stad af komt, hoe minder er geasfalteerd is. En voor je het weet kom je op een onverharde weg, en zo met deze regen, wordt het al snel baggeren door de modder met je gloedje-nieuwe auto.


En dan kom je onderweg ook wegen tegen, waar je gewoon niet meer verder kunt, omdat de wegen gewoon overspoeld raken. Je ziet dan ook echt het water flink stromen. En ze zeggen hier dan "1 feet" (zo'n 30 centimeter) aan water voldoende is om een auto van de weg af te laten spoelen.


Nee, het lijkt ons beter hier maar niet met de auto doorheen te gaan rijden.


Graanveld met boom in de verte. Erg wazig, dankzij alle regen.


Genoeg graan!


En ook heel veel mais!

Na ons stukje rijden zag de auto er niet meer uit. We hadden dan ook over wegen gereden waar we bijna weggleden door de blubber. We hebben de auto zondag maar eens uitgebreid door een wasstraat gehaald, en nu blinkt-ie weer prachtig!
1332 Zaterdag 16 mei 2009  -  Miljonair

Het is gelukt! Ik ben miljonair! Op de 1 of andere duistere manier heb ik de hand kunnen leggen op een "echt" briefje van 1 miljoen dollar.

1331 Vrijdag 15 mei 2009  -  Klein oproepje

Op 2 juni viert Damian voor het eerst zijn verjaardag hier in Texas, en wordt hij 11 jaar. En omdat hij geen bezoek kan ontvangen van zijn vriendjes en familie uit Nederland heeft deze verjaardag toch een ander tintje.

Dus wie vindt het leuk om er mede voor te zorgen dat onze brievenbus goed gevuld is op 2 juni ???

Het adres:

Damian Meilink
6530 Virginia Parkway, apt #1222
McKinney, TX 75071
USA

(hou er rekening mee dat een verjaardagskaart ongeveer 7 dagen onderweg zal zijn vanuit Nederland naar de VS)
1330 Woensdag 13 mei 2009  -  Huis, tuin en keuken-kiekjes!


Pizza eten op ons balkon.


De palmboom in de kamer van de kinderen.


Met lampjes erin!


Mickey op het balkon; hij zit graag buiten op het balkon, maar mist toch wel een tuin.


Teddy ook op het balkon.


In Texas "hoor" je gewoon een gas-barbeque te hebben, dus wij ook!


En hij doet het heel goed!


De kok aan het werk!








Keuken.




Mom's Diner! Open 24 hours?! Nou... Ik vraag me af of ik Manuela echt zover krijg om midden in de nacht een uitsmijter te gaan bakken.


Een echt Texaans nacht-kastje.




En ook een Texaanse tuinbank.


En als er iemand van het zonnetje hier geniet, dan is het Mickey wel.
1327 Maandag 11 mei 2009  -  Leer alle staten!

5th grade materiaal: Wijs even alle 50 staten aan van Amerika aan. Damian moet ze allemaal leren, en dit spelletje heeft ook mij "in bedwang". Eenvoudig, toch? Eitje! Nou... dat valt toch wat tegen: Het is me nog steeds niet gelukt om 100% te scoren, alhoewel ik wel steeds beter wordt. Denk jij dat je wel die 100% kan scoren? Bewijs het maar! (En waag het niet om Texas fout te hebben!)

1329 Zondag 10 mei 2009  -  Mother's day!

Manuela's eerste "Mother's day", hier in Amerika. Met als gebruikelijk, een lekker ontbijtje, mooie kaarten, en leuke kadootjes!




Een echte "great American cookie"! Mooi toch?!


En hier heeft Manuela al sinds Pasen naar zitten hinten, en nu heeft ze 'm eindelijk: Een echte "Gotta-Hop Bunny"!
1328 Zaterdag 9 mei 2009  -  Lake Tawakoni - part deux

We wilden vandaag op bezoek bij King Tut in het Dallas Museum of Art. Er is daar een exhibition over Farao Tutankhamun tot en met 17 mei aanstaande. Heel bijzonder.

Dus wij in de auto, naar het centrum van Dallas. Blijft bizar eigenlijk hoe je went hier aan lange afstanden rijden. Voorheen vonden we naar Alkmaar op en neer rijden vanuit Anna Paulowna al te lang rijden, nu rij je rustig een uur naar Dallas en je maakt je er niet eens druk over. Ergens de auto geparkeerd en naar het musuem gewandeld.

"Do you have your tickets with you?" vraagt een lieftallige dame bij het museum. "Eh heu... nee?!" Nou, dan moeten we even naar de ticket booth of tickets te gaan halen, enne... de eerst volgende mogelijkheid om te bezichtigen is over 4 uur.

????????

Ach, weer een verrassing: Iedereen wil nog op het laatste moment naar deze tentoonstelling, en de boel is helemaal afgeladen. Pas over 4 uur kunnen we in. Terwijl we staan te overleggen wat we zullen doen, zo midden in Dallas (gaan we 4 uur tijd "doden" of wat anders doen) overhoren we toevallig iemand anders die voorbij wandelt, hoe druk het binnen wel niet is, en dat het zo tegenvalt met die massa mensen.

Hmmmm....

We besluiten af te zien van King Tut. Misschien later nog een keer deze week op een rustiger moment. Zaterdag-middag is duidelijk niet de beste tijd om dit museum te bezoeken. Jammer van die tien dollar die we net betaald hadden om te mogen parkeren, maar we hebben iemand anders blij gemaakt met een gratis parkeerkaart.


Downtown Dallas.

Vorige week hadden we ook al zoiets wat in de soep liep: Lake Tawakoni. Daar wilden we heen, maar het ging heel erg regenen. En de reuze-spinnenwebben die we daar wilden zien, die zijn er ook al niet meer.

We besluiten dan toch nog maar 1 keer Lake Tawakoni te proberen. Leek toch wel leuk.


Aaahhh... uitzicht over Lake Tawakoni. Bij gebrek aan iets om op te zitten, kan je altijd je oudste zoon gebruiken, toch?!


Er hing op de picknick-plaats een aap in de boom!


Een "nature trail" door het bos bij Lake Tawakoni State Park.






Niet meer in Lake Tawakoni, maar "gespot" op de weg terug naar huis: een groep witte reigers, of zoiets?!


Ook "gespot" onderweg: Een "groep" smakelijke donuts! Gaat er wel in, zo na een boswandeling.
1326 Vrijdag 8 mei 2009  -  Star Trek

Als echte liefhebbers van Star Trek, moesten we wel naar deze film! We volgen Star Trek al jaren, en hebben zo'n beetje alles wel gezien wat er van te zien is. En ook Michael is inmiddels groot fan ervan. En deze film was absoluut de moeite waard: Leuk om Spock weer eens te zien! De film heeft wel een volledig andere sfeer als de vroegere Star Trek series en films, en heeft ook veel humor!

1325 Donderdag 7 mei 2009  -  Take me out to the ballgame!

Dit is wel heel erg Amerikaans: een heuse baseball game, een wedstrijd tussen de RoughRiders uit Frisco (ligt vlakbij McKinney), en de Missions uit San Antionio (een uurtje of 5 rijden ten zuiden van Dallas). We hadden kaarten weten te bemachtigen via de school van Damian. Zogenaamde all-you-can-eat kaarten.

Dus we waren een uur te vroeg in het Dr. Pepper ballpark in Frisco, zodat we ruim de tijd hadden het stadion te verkennen: We halen onze echte RoughRiders baseball caps op, bezoeken de souvenir winkel van het stadion en slaan de nodige hamburgers, chips en hot dogs in, om daarna in onze bull-pen seats te gaan eten.

't Is even een tijdje geleden dat wij allen voor het laatst honkbal hebben gespeeld, dus we moeten weer even uitvogelen hoe dit spel werkt. Wat is precies een inning? En na hoeveel strikes is een speler out? Maar na verloop van tijd wordt het spel echt spannend, totdat de San Antionio Missions in de 8e inning in 1 klap 7 punten weten te scoren, waarmee het home-team jammerlijk verliest.

Wat leuk is, dat men tussen iedere inning door, telkens iets leuk doet. Er worden mensen uit het publiek gehaald om iets na te doen; er wordt met het publiek "Take me out to the ballgame" gezongen; er zijn kleine wedstrijdjes, zoals wie trekt er het snelst een ingevroren T-shirt aan (ja, echt!); en er lopen masottes rond die de mensen vermaken.




Een handtekening van 1 van de spelers op je baseball-cap!


De spelers op het veld.


Eén van de mascottes van de RoughRiders: Daisy.


Het spel gaat gewoon verder als de zon onder is gegaan.
1322 Woensdag 6 mei 2009  -  3 maanden in Texas

Een soort jubileum vandaag, maar een wat vreemd jubileum: We zitten vandaag 3 maanden in Texas. Op 6 februari kwamen we hier aan, en nu is het 6 mei. We hadden eigenlijk andere plannen. Heel naïef misschien, maar we zouden ons huis in Nederland wel even verkopen, en dan binnen 3 maanden hier een woning gaan kopen. Da's wel duidelijk, dat is niet gelukt.

We zaten vanmiddag weer in het kantoor van Amli, om nog voor 3 maanden bij te tekenen. Dat willen we helemaal niet, maar ja, we zien ook wel in dat op korte termijn een woning kopen er even niet in zal zitten. Plus, als we nog 3 maanden blijven, dan gaat onze huur omlaag, dus dat is ook wel prettig.

In ieder geval, het gaat goed met ons: Damian begint een aardig woordje Engels te babbelen, Michael haalt goeie cijfers (maar blijft Nederland eigenlijk nog altijd leuker vinden), op mijn werk loopt het soepel, we hebben een zwembad in de buurt en leuke restaurantjes, en Manuela heeft ons apartement gezellig ingericht. Dus ach ja, we houden het hier nog wel even uit. En morgen? Dan gaan we voor het eerst in ons leven naar een baseball game: We hebben tickets voor de game van de Frisco RoughRiders tegen de San Antonio Missions in het Dr. Pepper Ballpark!
En... er gaan geruchten dat Manuela voor het eerst een stukje auto heeft gereden, op een parkeerterrein van een kerk!
1323 Dinsdag 5 mei 2009  -  Even vogelen

Een stel spreeuwen heeft besloten dicht bij ons balkon een nest te bouwen. Dat hebben ze vakkundig gedaan in een soort uitlaat, van... tja, waar is het eigenlijk voor? Het is een soort pijp die naar buiten komt, waar een mooi klepje voor hangt. De spreeuwen hebben inmiddels jongen in hun nest, en zijn nu dagelijks druk bezig heen en weer aan het vliegen met lekkere hapjes voor de kuikens. En ze weten heel handig het klepje iedere keer op te tillen om in hun nest te komen. Kijk maar:


Een andere vogel, die maar moeilijk is om goed op te foto te krijgen, is de Northern Cardinal, een felrode vogel. Hieronder weer een poging van mij:


Wat me wel goed gelukt is, is om het gefluit van deze vogel op te nemen. Hij heef namelijk een behoorlijk opvallende manier van fluiten, wat best wel mooi is.

Klik hier om het te horen:
1324 Maandag 4 mei 2009  -  Frasier

Frasier is een comedy serie rondom Dr. Frasier Crane, een talkshow psychiater in Seattle, en zijn broer Niles die ook psychiater is. Frasier woont samen met zijn vader en zijn huishoudster Daphne. Het is jarenlang op TV uitgezonden, en wij zitten hier weer alle afleveringen op DVD te kijken, omdat we het zulke geweldige humor vinden. We liggen regelmatig krom van het lachen!

Hieronder een aflevering uit seizoen 6 van Frasier: Dial M for Martin. "Een hele aflevering?" Jep, een hele aflevering van 22 minuten!

(Even een kleine uitleg: Niles is onlangs gescheiden van zijn vrouw, en ondertussen verliefd op Daphne, en doet werkelijk alles om Daphne voor hem te winnen. Daphne daarentegen, heeft helemaal niets door.)

1321 Zondag 3 mei 2009  -  Karten!

Wendy, ex-klasgenoot van Damian in Anna Paulowna, wilde graag weer eens Mario Kart op de Wii spelen met Damian. Dat deden ze wel vaker, toen we nog in Anna Paulowna woonden, maar toen kon het nog gewoon bij elkaar in de woonkamer.

Nu moest het natuurlijk via Internet. En na wat verbindings-problemen, wat emailtjes heen en weer sturen en wat chatten via MSN, hadden we de verbinding voor elkaar en konden ze met elkaar karten via Internet op 8000 kilometer afstand van elkaar. Zij aan het einde van de middag tegen etenstijd en Damian nog in pyama in de ochtend (7 uur tijdsverschil, hè). En voor we het wisten waren ook de beide vaders erbij betrokken en zaten we met z'n vieren te karten! Geweldig!


Mario Kart in Nederland op TV.


En Mario Kart in Texas op TV.
1319 Zaterdag 2 mei 2009  -  Onweer

Vandaag wilden we naar Lake Tawakoni State Park gaan, wat ook ooit eens op het nieuws was in Nederland. Het was in het nieuws vanwege unieke en abnormale grote spinnewebben. Normaal gesproken maakt een spin een web in z'n eentje, maar dit was een samenwerking geweest van een grote groep spinnen, die meters lange webben hadden gemaakt; verspreid over meerdere bomen.


Een eekhoorntje die we bij een tankstation tegen kwamen.

De rit ernaar toe was lang, maar prachtig. De natuur werd onderweg mooier en mooier, todat we echt door de dichte bossen reden, zo mooi! Onderweg stak er ook nog een schilpad op z'n dooie akkertje over. We keerden om, om ervoor te zorgen dat-ie op tijd aan de kant was, voordat er een auto overheen zou rijden.








Er wonen zelfs arme mensen aan de rand en diep in de bossen in een kapotte oude camper of iets zelf gebouwd van hout. Je woont prachtig, maar de huisjes staan soms echt op instorten.


Michel stapte uit de auto om een foto te maken van een oude verlaten katoenfabriek (een "cotton gin"), die we onderweg zagen, en werd aangesproken door een man die Michel vertelde dat zijn vader daar nog gewerkt had. En wegens gebrek aan geld van de gemeente laat men het maar staan en in verval raken.


De "cotton gin".


Een roadrunner, die we ook nog onderweg tegen kwamen.






Toen we bijna bij het bos waren, brak er zwaar weer los, en eenmaal aangekomen hoorden we dat de spinnenwebben er niet meer waren (er worden wel weer nieuwe verwacht) en het weer was te slecht voor ook maar een wandelingetje.

Onverichter zaken keerden we weer terug, maar we waren wel onder de indruk van de omgeving onderweg. Op de terugweg aten we nog even een hapje bij een Mexicaans restaurantje, ook gerund door een Mexicaanse familie. We maakten een compliment over het lekkere (en goedkope) eten en we kregen meteen een kaartje mee, waardoor we de volgende keer 15 procent korting krijgen.


Bijna thuis; nog even langs de Blockbuster voor een film en naar de Albertsons voor wat hapjes op tafel voor bij de film, en het weer werd intussen steeds heftiger. Het onweer kwam dan ook niet onverwacht, na een week van tropische klamme warmte.

Thuis; hapjes op tafel; filmpje op; beentjes op de bank en lekker kijken. Totdat er een onweerklap kwam, die zo dichtbij en hard was dat ik opsprong met een gil. De film ging op pauze en we gingen het balkon op om te kijken. De klappen waren enorm en het flitste aan één stuk door zonder pauzes. De straat stond echt compleet blank; het water stroomde er als een rivier doorheen. Ook het water dat van de dakgoot afkwam van de supermarkt (de albertsons) was net een waterval. Het onweerde al van de middag af aan, maar dit was wel de klimax zeg, zo heftig hebben we het nog nooit meegemaakt.


Een radarbeeld van het onweer, precies boven McKinney.

1320 Vrijdag 1 mei 2009  -  Battle for Terra


En weer naar de bioscoop (blijft een hobby van ons); Dit keer naar "Battle for Terra", een mooie animatie-film. We waren ongeveer de enige aanwezigen in de hele zaal en kregen ook nog een prachtige 3D-poster mee naar huis (het is ook een 3D-film), die ze anders toch bij de bioscoop weg zouden gooien.
1316 Vrijdag 1 mei 2009  -  Potluck

Daar is een woord wat ik nog niet kende potluck. Jullie waarschijnlijk ook niet. Ik kreeg de vraag of ik er aan mee wilde doen, aan de potluck bij mij op het kantoor.

Een potluck is een lunch of diner waarbij iedereen zijn eigen eten mee brengt. Op die manier krijg je vanzelf een tafel vol met eten, en kan iedereen eten wat hij/zij wil. De vraag is dan natuurlijk meteen: Wat neem ik in hemelsnaam mee voor de potluck?

Ik heb er even over na moeten denken, maar ik ben uiteindelijk op een Hollandse Appeltaart uitgekomen. Ze verkopen hier namelijk ook Dutch Apple-pie in de winkels (ingevroren), maar het lijkt er voor geen ene malle moer op. Ja, het is met appel, maar het ziet er heel anders uit.

Dus ik heb afgelopen weekend in de Wal-Mart alle ingrediënten bij elkaar gesprokkeld (en dat was best moeilijk, want gewoon een pak Appeltaartdeeg is gewoon niet te vinden), en dinsdag heb ik een appeltaart gebakken. Het was niet helemaal geworden, zoals ik het wilde, maar het kwam aardig in de buurt.

We hadden woensdag tijdens de potluck dan ook veels te veel eten, en wel drie taarten, waaronder mij True Dutch Apple Pie. En ik kan zeggen, mijn taart viel erg in de smaak en was de eerste die volledig op ging. Toch weer een beetje eer van mijn werk.


Eén van de twee tafels vol met eten tijdens de potluck.
1317 Vrijdag 1 mei 2009  -  Swine Flu update

De swine flu, zoals hier de varkensgriep wordt genoemd, is nu ook bij ons in de buurt gekomen. De ziekte is natuurlijk gestart in Mexico en dat is op zich al niet zo ver bij Texas vandaan, maar nu komt het toch dichterbij. In Houston is een kind overleden wat onlangs in Mexico was geweest.

In Fort Worth (ten oosten van Dallas) gaan alle scholen voorlopig een week dicht om verspreiding van de ziekte te voorkomen, omdat daar wat gevallen van varkensgriep zijn geconstateerd. En her en der in plaatsen om ons heen zijn ook al scholen gesloten om dezelfde reden. In McKinney is vooralsnog nog geen reden om de scholen te sluiten, dus onze kinderen gaan nog gewoon naar school.

Jammer genoeg zijn wel alle field trips voorlopig gecanceled. Damian zou aanstaande maandag met zijn klas een kijkje gaan nemen op een universiteit, maar dat gaat omwille van de swine flu dus niet door.

Please avoid the following activity:
Datum: 27 april 2017 - Laatste update: 5 mei 2016