3567 weblogs:

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2004

Meest populair:
(van 3209 reacties)

KLM ticketprijzen
Rollercoaster
Vernieuwd design
Three years!
Een huis!
Even terugkomen op dat vlaggetje
Naar school!
YES!!!!!!
Bij ons op visite:
(tijden in Eastern time)

26 juli 2017 (279)
25 juli 2017 (13495)
Email voorkeur:

Klik hier om je aan of af te melden voor e-mail updates van Meilink.net.
3522 Dinsdag 30 juni 2015  -  Terug naar huis

Op vakantie zijn vind ik geweldig. Op vakantie gaan een heel stuk minder!! Die reis van Texas naar Europa en andersom is gewoon niet aan mij besteed. De geluiden op een luchthaven, het zweet wat je ruikt van andere mensen, huilende kinderen, en eindeloos zigzaggend door die rijtjes heen gaan, dat gerotzooi met die bakken bij de security check, eindeloze stukken lopen om weer in de volgende rij te belanden, en bijna bij elke stap die we zetten vroeg men weer om de paspoorten en boarding passen.

Als we op de korte vlucht van Parijs naar Londen zitten, voelt het voor mij alsof we er al een hele reis op hebben zitten. Onze overstap in Londen is ruim: We hebben er iets minder dan 3 uur te besteden, voordat we op de vlucht naar Dallas gaan. Ik hoop nog wat winkeltjes te kunnen kijken en lekker nog ergens te kunnen zitten en eten. Maar helaas. Eenmaal in Londen moeten we weer in eindeloze zig zag rijtjes staan, weer door een security check en omdat we naar een andere terminal moeten verliezen we 1 uur en 3 kwartier aan tijd. Het is warm en druk en ik heb honger en dorst. Op het vliegveld van Parijs wilde ik graag nog een laatste lekker flesje Europese ijsthee hebben, maar helaas wilde het apparaat geen enkele kaart accepteren, dus hoopte ik in Londen meer geluk te hebben, niet dus!!

De tijd die we nog over hebben kunnen we dus ook niet aan eten, drinken of nog wat winkelen besteden, want de dame zegt dat men al snel gaat boarden en dat naar de juiste gate gaan ook nog 20 minuten zal kosten. Ik baal want ik heb honger en we hebben dus totaal geen tijd meer over, en zelfs de vending machine (snoep automaat) is leeg en verder is er bij die enorme gate niets te eten!!! En dat boarden duurt ook eindeloos. Het klopt helemaal niet dat ze dat al snel zouden doen. En zelfs het lopen naar de snoep automaat moeten we weer onze boarding pass laten zien!! Jemig. Hoe vaak kan een mens naar een paspoort en boarding pass kijken!!! Met honger stap ik op de volgende vlucht, en het duurt een uur voordat we eindelijk opstijgen, en dan duurt het nog een uur voordat ik eindelijk wat pretsels krijg.

De vlucht duurt eindeloos en ik heb moeite met het stilzitten en kan maar niet in slaap komen, en het halve vliegtuig lijkt wel grieperig. Wat een concert aan niezen en hoesten en snuiten om ons heen. Het entertainment systeem van American Airlines is belabberb, en er valt praktisch niet te kijken voor vermaak.

Eenmaal oververmoeid in Dallas duurt het een poos voordat we eruit mogen want men kon niet meteen mensen vinden om die slurf aan het toestel vast te maken. Dan weer een eind lopen, en dan wachten en wachten op de koffers. Hmmm... even vragen dan maar. En ja hoor, mijn koffer is nog in Londen! Met al mijn kleding, make up, toiletspullen, souvenirs en stekkers om onze laptops op te laden. Dus als de batterij van deze laptop op is zal ik moeten wachten tot mijn koffer weer opduikt.

We hebben weer zoveel controles achter de rug, en onze vingerafdrukken gemaakt, greencard moeten scannen, op de foto gegaan dat we blij zijn als we eindelijk naar buiten kunnen lopen. Dan worden we heel boos en streng terug geroepen. Weer een mannetje die onze boarding pass en paspoort moet zien blijkbaar. Deze controle is nieuw voor ons en blijkt ook inderdaad nieuw te zijn. De man is zowat razend op mij dat ik door wilde lopen en herhaalt wel 7x waar ik het lef vandaan haal en dat ik hiervoor opgepakt had kunnen worden en het land uitgezet kan worden. Hij gaat pesterig sloom naar onze paspoorten kijken en kijkt mij met een grijns aan, ja wat kan het hem een moer schelen dat we doodmoe zijn en naar huis willen. Er was ook amper een balie en de man hing er maar wat bij en dan moeten wij snappen dat dit nieuw is en hadden moeten stoppen. Dan zegt hij ook dat we niet citizens zijn (hebben wij het daarover? We willen gewoon naar huis), want we kunnen alsnog het land uitgezet worden. Hij is duidelijk op de treiter toer en geniet van zijn gezag, hij zegt nare dingen en Michel blijft kalm. Damian zegt aan mij te zien dat ik op ontploffen sta.

Dan mogen we eindelijk gaan. We pakken een taxi, nog drie kwartier rijden en thuis!!!!!! Mijn god. Voor mijn gevoel ben ik dagen onderweg geweest en ben blij dat ik zomaar mijn huis in mag zonder mijn paspoort of boarding pass te laten zien. En ik ben voorbij aan moe, en heb een beste koppijn (nog van de jetlag). De mannen hebben er ook last van. Morgen de katten weer terug en mijn koffer!!! En dan ben ik pas echt thuis.

De vlucht van Parijs naar Londen.
3521 Maandag 29 juni 2015  -  Outtakes en blunders

Als je 3 weken op vakantie bent, gaat er ook wel eens wat mis. Iemand zin in een update daarvan?! Nou hier komt-ie:
  1. We besloten ergens in een dorpje wat bij een pub (The Black Swan) te gaan drinken. Het lukte Damian met een hoop armgezwaai nog maar net zijn cola te redden, die hij met zijn elleboog aanstootte.

  2. Mij gaat het minder goed af bij The Black Swan. Michel maakt een grap die ik niet meteen snap. Ik neem een flinke slok van mijn koffie en dan valt opeens het kwartje. Helaas kan ik mijn lachen niet houden en maak de al bekende koffie sproei!! Damian die naast me zit is niet blij met me en Michel kijkt me een soort van verafschuwd aan.

  3. Bij de Zaanse Schans wil mijn oma van 92 graag gebruik maken van de lift om in het museum weer boven te komen. Maar mijn oma loopt niet zo snel. De 2 Japanse meiden lopen echter een stuk harder en denken blijkbaar dat ik de lift voor hun open houd. Ze stappen erin en bedanken me. Dan maar even wachten op de volgende!

  4. Als we beneden komen om bij de Zaanse Schans om de rest van het museum te gaan bekijken, waarschuwt mijn vader ons dat er een man staat die je dan perse rond wil leiden en dat je hem daarvoor ook nog moet betalen!! De man komt inderdaad op ons af om ... een koekje aan te bieden uit zijn koekblik, meer niet! Mijn vader zag er meer in dan het was.

  5. Als we op de boot zijn om naar Engeland te varen, werkt onze kaart niet om de deur van de cabine open te krijgen, wat Michel ook doet. Zucht. Daar sta je dan met je koffers in een veels te krap gangetje. Dan heeft Michel door dat hij het staat te proberen met het verkeerde kaartje.

  6. We staan in rij 6/7, zegt Michel als we vermoeid met zere voeten van een dag Efteling naar de auto willen lopen, maar ... auto weg!! We zoeken en het duurt en het duurt!! Dan blijkt dat je ook nog een kleur erbij moest onthouden. We zochten in rij 6/7 groen en dat moest oranje zijn. Weten wij veel dat er meerdere rijen 6/7 zijn met kleurtjes?!

  7. Als we gezellig wat winkelen in Den Helder en daar ook nog uit eten moeten wordt dat ruw verstoord door een meeuw!! Hij k*kt mij en Damian finaal onder en het stinkt nog naar vis ook.

  8. In het prachtige park The Forbidden Corner zegt Michel mij hoe ik het beste onder de waterval door kan lopen en op het juiste moment, om niet nat te worden. Ik luister niet goed en ben drijf!! Tot de binnenkant van mijn handtas aan toe.

  9. Michel wil een gordijn in een hotelkamer opentrekken, en het gordijn komt in vol ornaat naar beneden zeilen (en nee het was absoluut geen shabby hotel).

  10. Na de film Jurassic World gaan we nog wat drinken. Ik hoor een kreet en zie de warme chocomel van Michel over zijn broek heen druipen, oeps!!

  11. Als we net zijn uitgecheckt in het hotel, dan blijkt dat ik wat heb laten liggen, en geen medewerker/ster meer te bekennen. Het duurt een poos voordat er weer iemand aan de balie is en wij de kamer weer in kunnen.

  12. Michel vindt een magneet leuk in een winkel van de Efteling. Ik vind ook iets leuk, maar besluit het later te kopen als we op het einde van de dag zijn. Later als we ergens wat drinken bij Droomvlucht zeg ik, je hebt die magneet toch ook wel teruggelegd!!?? Beschaamd haalt hij hem uit zijn broekzak. We zijn die later alsnog gaan afrekenen (was dus per ongeluk gegaan hij wilde 'm echt niet stelen voor wie dat denkt).

  13. Ik tik een halve kop koffie om bij het ontbijt in het hotel.

  14. En last but not least!! Ik loop buiten in carlisle (Engeland) een trap op waar een tegel los blijkt te zitten, waardoor stinkende modder opspat op mijn witte broek!!!!!

  15. Damian vond zijn sap bij het ontbijt in Parijs niet lekker, het bleek saus te zijn voor de pannenkoeken, die hij in een glas had ingeschonken.
Och. Maar 15 incidentjes. Valt best mee toch?
3520 Maandag 29 juni 2015  -  Terug naar Frankrijk, via België

We ontbijten op ons gemak en dan laden we de boel weer in de auto om op weg te gaan naar de Eurotunnel. We zijn er ruim een uur te vroeg, maar dat uur vul ik graag op met winkels kijken. Ik ga meteen op de luchtjes af en zoek het goedkoopste ertussen uit. Ik vind 2 luchtjes wel heel erg lekker, maar kies er 1 en Michel rekent af. Als ik later in het tasje kijk, zie ik dat Michel achter mijn rug om die ander ook nog gepakt heeft! Erg lief van hem.

Dan gaan we de auto weer in om in de rij te gaan staan voor de trein. Helaas kunnen we net niet meer mee omdat de trein vol zit en moet we nog een half uurtje wachten. Dan zijn we eindelijk aan de beurt, gelukkig duurt de rit maar ongeveer 30 minuten, want ik krijg altijd een beetje een benauwd gevoel in die trein. Ik ben blij als ik weer licht zie en we naar buiten kunnen.

We besluiten spontaan om toch nog even België in te rijden. We zoeken het eerste de beste plaatsje uit dat net over de grens van Frankrijk ligt en dat wordt "De Panne". Het is er leuker en mooier dan verwacht, allemaal leuke winkeltjes, restaurantjes en er hangt een leuke sfeer. We lopen vrij resoluut op de eerste de beste snackbar af! Heerlijk nog een laatste kroketje en we delen 1 frietje met ons drietjes, wat lekker. En ik ren nog even een boekenwinkel in voor de allernieuwste Jommeke.

We kijken ook nog even snel nog op het strand, en besluiten dan weer te gaan rijden, want we hebben nog ruim 3 uur rijden voor de boeg voordat we bij ons hotel op het vliegveld zijn. We rijden nog niet of er wordt alweer een pit/chocolade stop gemaakt bij Leonidas. Dan weer op weg en tussendoor stoppen we nog bij ons favoriete Franse restaurant Le Crocodile, en Damian en ik genieten nog een laatste keer van dat geweldige toetjes buffet. Dan rijden, rijden en rijden ... Vrij laat komen we aan bij het hotel op het vliegveld. Het is erg groot en druk en wat onpersoonlijk. We missen meteen de vriendelijke sfeer en knussigheid van alle Premier Inns die we hebben gehad op onze Engeland vakantie.

En dan morgen naar huis!! De grande Finale: die vreselijk vlucht ... Laat het alsjeblieft snel en vlot gaan.

In De Panne: Ik wist niet dat Lambik een moeder had.
De Panne, een leuk stadje.
Hier kom je ook meteen weer dingen van Kuifje tegen.
Wat was dit laatste Belgische frietje lekker!
De winkeltjes liggen vlak aan het strand.
Hier word ik zo blij van!
We zitten vlakbij Plopsaland; althans het waterpark variant ervan. Dus dan mag kabouter Plop niet ontbreken op de rotonde!
Jaaaaaaa, ik heb 'm: De allernieuwste verse Jommeke!
De mannen gaan aan de carpaccio bij Le Crocodile.
Ik ga voor de zalm in bladerdeeg.
Beste chocolade ooit!!!
3519 Zondag 28 juni 2015  -  The Raja Of Kent

We gaan naar ons hotel rijden. Maar wat een rit; De ene slingerweg na de andere, krappe weggetjes en vaak mogen we maar 30 rijden!! We rijden door straatjes die wel 100 jaar terug in de tijd lijken, prachtig!! Maar het duurt eindeloos. Dan komen we in de middle of nowhere een mooi Indiaas restaurant tegen, wat een gekke plek. We lopen naar binnen en het ziet er mooi en luxe uit, we eten er heerlijk en de bediening is erg netjes.

We krijgen na het eten dan ook een warm doekje voor onze handen en allerlei zaadjes of iets dergelijks. Ik proef voorzichtig .. ja, dit is anijszaad net als van de beschuit met muisjes. Het chocolaatje snap ik ook, maar dan de zaadjes met donker roze korrels... Damian en ik proeven ervan, maar je kauwt het zomaar niet weg en het proeft bijna geparfumeerd. Oh jee ... is dit niet de bedoeling dat je het tussen je handen wrijft voor een lekkere geur aan je handen?? Michel besluit het te vragen: Pfffft gelukkig het is toch om op te eten, dus we staan niet voor gek! En de man vertelt ons ook nog dat hij het verbazingwekkend vindt hoeveel Nederlanders er komen eten op die plek.

We slingeren nog een poosje verder door stokoude dorpjes naar het hotel, eindelijk we zijn er!! Nog 1 dag te gaan!

3518 Zondag 28 juni 2015  -  The Long Man of Wilmington

Als fan van Suske & Wiske, heb ik ook het album "De Krachtige Krans gelezen", die speelt zich helemaal af in Engeland op echt bestaande plekken. En zo gaat "De Krachtige Krans dan ook onder andere over "The Long Man".

Terwijl we in de tearoom van onze thee zaten te genieten, zagen we er een bordje van staan en het blijkt het dat we in de buurt zitten, en ja hoor, als we de tearoom verlaten hebben de we Long Man binnen 5 minuten gevonden. Wat leuk! We hebben geen zin om er helemaal naar toe te lopen, dus maak ik wat foto's van een afstand. De Long Man is minstens 300 jaar oud en niemand weet wat er nou de bedoeling van was dat men dit ooit gemaakt heeft.

De Krachtige Krans van Suske & Wiske, waar The Long Man tot leven komt en Jerom hem verslaat.
3517 Zondag 28 juni 2015  -  Wishing Well Tearoom

Op onze laatste volle dag Engeland wil ik nog graag aan de Engelse traditionele clotted cream tea! De afternoon tea ligt tussen 4 en 5 uur en aangezien het tegen vieren liep, was dat een mooie kans om een tearoom op te gaan zoeken. We vinden de Wishing Well Tearoom. Het oogt er erg gezellig en omdat het op dat moment regent gaan we binnen zitten. We worden bediend door een hele vriendelijke mevrouw en het is er zeer aangenaam vertoeven. De mannen genieten van hun Ploughman Platter en ik van de clotted cream tea!

Clotted cream tea.
En altijd een potje thee, nooit zomaar een kopje.
Ook erg traditioneel Engels is de Battenberg cake. Dat is die met die roze/gele vierkantjes en marsepein eromheen, zo lekker!!
3516 Zondag 28 juni 2015  -  Uitwaaien bij Beachy Head

Na weer een poosje rijden worden we duf, dus we besluiten even wat te gaan drinken en uit te waaien bij Beachy Head. Als we er aankomen, moet Michel me dan ook een paar keer aantikken voordat ik wakker word, dus ik kan wel wat uitwaaien gebruiken.

Ons favoriete sapje deze vakantie! Ik hou enorm van de smaak roos.
3515 Zondag 28 juni 2015  -  Brighton Royal Pavilion

Vanochtend hebben we zin om eens buiten de deur van het hotel te ontbijten, en dat was een goede keuze. We rijden nog even terug naar de kust-plaats Brighton en ondanks dat we toch echt in Engeland zijn, valt het ons op dat er veel Franse winkels en restaurantjes zijn. We kiezen een wel heel erg Frans uitziend restaurantje uit en je waant je eenmaal binnen even weg uit Engeland, wat is het leuk en sfeervol ingericht. Ik kan daar zo van genieten.

De dame die ons bedient, doet dat zo leuk en zo uitermate netjes, dat ook dat meehelpt aan het gezellige gevoel. We genieten van onze koffie en eggs royale, en daarna wil ik nog even naar het toilet voordat we weer verder gaan. Het heet 'de lady powder room' en terecht, je gaat een prachtige trap op bekleed met dik rood tapijt en eenmaal in de WC is het zo mooi!! Echt "chique de Paris", prachtige vloer en deuren, in het toilet zelf was het ook al zo mooi met een grote spiegel en plankje voor je make up als je dat bij wilt werken, en bij de mooie wastafels is geurige zeep en zelfs een heerlijke handcreme. Zucht... Ik hou er zo van!

We winkelen nog een klein beetje en dan lopen we naar het Brighton Royal Pavilion. Iemand was blijkbaar erg onder de indruk van het land India en heeft een paleis laten bouwen in die stijl. We worden intussen toch wel nieuwsgierig hoe het er van binnen uitziet en we besluiten kaartjes te kopen. Nou dat was geen misser!! Wat ontzettend mooi toch weer, en wat een kleurenpracht daar binnen. We zijn er van onder de indruk. Helaas mochten we ook daar binnen geen foto's maken, maar wij hebben er van genoten.

Bij de foto's van vandaag, wat plaatjes van internet van het Brighton Royal Pavilion. Het is een poosje leeg gehaald geweest omdat het moest dienen als ziekenhuis voor Indiase soldaten die in de 1ste wereldoorlog voor Engeland vochten. Maar het is nu bijna voor 100% weer in de oude staat hersteld. En er zaten ook overal draken in verwerkt; Echt heel mooi.

Zo zag het er ook echt van binnen uit zoals wij het vandaag gezien hebben.
Dit was een immense kroonluchter met helemaal in de top van de lamp een draak.
Tijdelijk ziekenhuis in de mooie zalen van het paleis.
3514 Zaterdag 27 juni 2015  -  Arundel Castle

O mensen, ik voel aan alles dat deze vakantie ten einde moet lopen, want wat ben ik moe!! Eigenlijk veels te moe om dit verslag te doen, maar vooruit. En dan dinsdag nog als grande finale die vreselijke slopende reis terug (je hoort het al, ik ben groot fan, maar niet heus, van lange vluchten met een overstap).

Vandaag zijn we naar de plaats Arundel gegaan om een immens groot kasteel te bekijken. Het gedeelte wat het publiek mag zien is al achterlijk groot en dan is er ook nog een mega groot prive gedeelte want het kasteel + landgoed is nog bewoond. Binnen in het kasteel mogen we geen foto's maken, jammer, want wat is het mooi!!!! En vooral de bibliotheek heeft een hoog Harry Potter gevoel, echt prachtig. Ik heb er ook nog een heel leuk gesprek met een Nederlandse mevrouw en met 1 van de bewaaksters die al bijna haar hele leven in Engeland woont maar in Philadelphia geboren is.

Als we na lange tijd eenmaal weer buiten staan, gaan we nog even de kasteeltuinen bekijken en daar zijn we best onder de indruk van. De Engelsen weten wel hoe je een mooie tuin aanlegt en verzorgt.

Dan door naar de kust-plaats Brighton. We lopen even bij Crabtree & Evelyn binnen. Dit is namelijk helemaal op en top mijn winkel met al die geweldige luchtjes. En wat een mooie winkel! Natuurlijk ga ik voor het English Rose eau de toilette en bij het afrekenen krijgen we er nog een aantal luxe uitziende theezakjes bij voor thuis. Ik hou er zo van!

Dan een hapje eten bij Bella Italia en daana een stukje lopen naar de Odeon bioscoop voor de nieuwe Minions movie (die zich trouwens in Engeland afspeelt) en wat is die leuk!!!!! Wel een aparte bioscoop; Het had iets weg van een diepe bunker of fabriek.

Als we na de film langs de kade weer teruglopen naar de auto is de sfeer wel anders. De winkels zijn dan dicht en het barvolk en de zwervers komen boven drijven. Langs de kust is het zo-ie-zo 1 groot kermis-achtig vermaal hol. Ik vind het leuk om te zien, maar het is niet helemaal mijn ding. Dan rijden we naar ons hotel in Newhaven. Het valt wel even tegen dat men geen lift heeft en we de loodzware koffers de trappen op moeten tillen. Pffffff!

Dit bad wil ik thuis wel! Het was maar 3400 pond, een koopje!
Super gezellig eetzaakje.
Dit was toch een lekker ijsje!!! Honeycombe ijs en gember ijs met stukjes verse gember erdoor, zoooo lekker!
Weer het zoveelste koelkastmagneetje erbij.
Ik hou zo van dit soort winkels.
Brighton. Een gezellige kustplaats.
Bepaald geen zandstrand, maar harde stenen!!
Wat een leuke film was dit!
3513 Vrijdag 26 juni 2015  -  Puzzlewood

Op deze dag moeten we van Wales richting Londen zien te komen. We gaan eerst even langs de Sainsbury's voor wat kleine benodigdheden en dan moeten we een stukje rijden om naar Puzzlewood in Gloucestershire te gaan. Als we er aan komen drinken we eerst even koffie met een brownie erbij. Het is een wel heel eenvoudig tentje en ik hoop stiekem nog op een high tea deze week (hint naar michel!). Even zien of dat er nog van komt.

Dan lopen we het pad af richting het bos, we komen langs het toilet gebouwtje en ik neem gelijk even van de gelegenheid gebruik. Als ik op het toilet zit, breekt ineens de hemel open en giet het flink, hmm... jammer! Dan wordt het weer droog en lopen we verder. We zien een soort van houten doolhof in een boeren schuur gemaakt en als we er even naar gluren breekt het weer flink los. En daar sta ik dan met mijn rokje en blote koude benen en geen jas (in de auto gelaten). Michel gaat snel mijn jas nog even halen (dank daarvoor Michel) en dan hopen we maar dat het wat wordt. We bekijken tijdens de regen maar de foto's op de muur van de boerenschuur (dat rijmt) van de films en series die ooit in dit bos opnames hebben gemaakt.

En het schijnt volgens de verhalen ook inspiratie te zijn geweest voor Tolkien zijn verhalen van Lord of the Rings en de Hobbit. Het bos is prachtig en omdat het aan elkaar hangt van de rots trappetjes heb ik al heel snel mijn jas niet meer nodig (sorry Michel). Ik heb open schoenen aan en wil niet graag iets stoten of een enkel verstuiken, dus doe ik erg voorzichtig op de trappetjes. Eigenlijk loop ik er als een oude vrouw vanaf. Als we verderop een groep jongens tegenkomen, wil ik me natuurlijk niet laten kennen en ren als een jonge hinde van de treden af, maar zodra de jongens uit zicht zijn, val ik weer terug in mijn oude dames gedrag.

Op een gegeven moment willen we terug naar de auto, maar hoe?! We hebben zoveel trappetjes en bochten gelopen dat we echt niet meer weten waar we zijn. Oh jee!! Maar dan besef ik me dat we ND bij ons hebben (ND staat voor Navigatie Damian). En ja hoor, hij beweert vol zelfvertrouwen de weg terug te weten. Het is ons deze vakantie enorm opgevallen hoe goed Damian zijn richtingsgevoel is en hij heeft ons meerdere keren weer goed naar de auto of uit een stad vandaan geloodst, en dan hebben we het toch echt over plekken waar hij zelf ook voor de eerste keer is. En verdomd, in no time weet hij ons uit dat bos te krijgen.

Hierna wordt het weer een flink stuk rijden en het weer verslechtert enorm. Wat een verschil met die zonnige hete dag van gisteren. Eenmaal bij het hotel gaan we nog wat eten bij het aangrenzende restaurant. Het is er druk en rumoerig en blijkbaar is er heel wat gaande aan de tafel met 6 personen waar ik met mijn rug naartoe zit. Ik zie Damian en Michel regelmatig zich verbazen en in een deuk liggen. Het duurt nogal voor we ons eten krijgen, maar Michel en Damian komen de wachttijd prima door met kijken naar de overkant.

Er is blijkbaar ooit iets van Paddington opgenomen in Puzzlewood.
Ook Doctor Who heeft er opnames gemaakt.
Wij hebben de Weeping Angels niet gezien, jammer!
3512 Donderdag 25 juni 2015  -  Exterminate!

Na de Beatrix Potter attraction in Windermere & The Beatles Story in Liverpool kunnen we natuurlijk als groot fan niet de The Doctor Who Experience in Cardiff overslaan! We doen eerst lekker rustig aan op de kamer en ontbijten ook op ons gemak. Dan gaan we The Doctor Who kant op. Eenmaal daar blijkt dat je alleen op bepaalde tijden naar binnen kunt en op het moment dat wij er zijn is het uitverkocht. Er is pas 2 uur later weer plek. Hmmm wat nu? We besluiten maar een terrasje of iets op te zoeken. Het is ook ineens verdacht heet na dagen van net aan 15 graden met vaak regen. Het is eigenlijk net iets te warm voor "my taste".

We vinden een klein hokje (The Lock-keepers Cafe) waar je van alles en nog wat kunt bestellen en er staan gezellige picknicktafels bij. We kiezen er 1 uit met een parasol en waar net een heerlijk briesje langs waait. We zitten er zo lekker en gezellig dat de tijd eigenlijk omvliegt. We lopen weer de Doctor Who kant op en mogen naar binnen. Een enthousiaste jongen loodst ons erdoorheen. We komen in de Tardis terecht, krijgen een 3D film te zien, komen op de planeet van de Daleks terecht en lopen door een donker en eng pad heen waar we omsingeld zijn door de Weeping Angels. Het is allemaal ontzettend leuk gedaan, er zijn wat rook, geluids- en bewegings-effecten en we krijgen een kristal om ons nek die vaak van kleur verandert. Echt heel erg leuk.

Ik keek als kind al erg graag naar Doctor Who en Michel is pas de modernere serie gaan volgen vanaf 2005. Voor degene die het niet volgt, zegt dit je natuuurlijk niks en heb je geen benul wat een Dalek, de Tardis of een Weeping Angel is, maar wij vinden het allemaal geweldig!! Helaas mochten we geen foto's maken, maar na de Doctor Who Experience is er ook een Doctor Who Exhibition, en daar mocht het wel, maar die foto's zijn alleen leuk als je de serie kent.

Als we weer buiten staan, gaan we vlakbij in een overdekte hal heerlijk pizza eten bij Bella Italia, een favoriet restaurant van ons in Engeland. Na de pizza lopen we zo de bioscoop in (makkelijk alles onder 1 dak) en kijken we Jurassic World in 3D op een Imax scherm (6 meter hoog en 18 meter breed). Wauw!!!! Dat kijkt echt super gaaf!!! Om na de film bij te komen van het dino geweld, drinken we nog koffie bij het tentje wat pal voor de bioscoop ligt.

En dan is de dag weer om in Wales. Morgen gaan we naar Puzzle Wood, een mooi bos waar veel films zijn opgenomen en wat inspiratie was voor de verhalen van Tolkien (Lord of the Rings en The Hobbit).

Grappig, een bordje met een Dalek erop, dat je de goede kant op wijst.
1 van de eerste Tardis van de jaren 60 serie.
Oude jaren 60 Tardis binnenkant.
Michel durft om zo dicht bij de Daleks te gaan staan!
De allereerste Doctor Who.
Oude Tardis.
De bekende sjaal van 1 van de doctors.
K-9, de bekende (tenminste als je de serie kent en volgt) robot hond.
Michel in de Tardis.
Mog een binnenkant van de Tardis van de oudere series.
The face of Boe.
Weeping Angel (dat vind ik altijd de spannenste afleveringen met de Weeping Angels erin).
Cyberman.
Bekend wiegje uit 1 van de afleveringen.
Dit vond ik een creepy aflevering over onbekende wezens die onder de dekens opdoken.
Aflevering toen de Tardis gekrompen was en ze erin vast zaten.
In de laatste aflevering van het seizoen kwam de kerstman voor!
Ice Warrior; Dit is intussen een bijnaam voor Michel geworden; Michel zijn buik maakt in de avond nog wel eens geluiden die precies zo klinken als het geluid dat de ice warrior maakt.
Deze locatie wilden we graag even in het echt zien, omdat we het uit de serie Torchwood kennen, een serie van de makers van Doctor Who.
In de serie Torchwood zat in deze paal waar water langsloopt dan een geheime ingang.
Even de handen afkoelen in het water met dit warme weer.
Waterige selfie.
Mooi beeld langs de haven waar de Doctor Who Experience zat.
Het kleine lunch-tentje waar we even 2 uurtjes moesten "uitzitten".
Heerlijk gegeten bij Bella Italia.
We gaan Jurassic World kijken.
Ik ben gek op de Engelse gemberkoekjes.
Koffietentje.
Lekker onderuitgezakt op de bank van het koffietentje.
Dit kussen is om de enorme vlek te bedekken. Michel had zijn warme chocomel over hem heengegoten.
Ze willen niet mijn kant opkijken voor de foto!
J2O is een heel populair drankje in Engeland. Ik ben gek op de apple/raspberry/rose smaak.
3511 Woensdag 24 juni 2015  -  Premier Inn

We treffen dit keer een wel heel vrolijke enthousiaste mevrouw achter de balie. Ze schijnt er plezier aan te beleven zich heel hulpvaardig op te stellen. Ze legt je van alles en nogwat uit, vraagt hoe je eten was als je het hotel weer inloopt, rent naar de deur om die open te houden voor Michel als hij met een koffer komt aanlopen, en wil graag weten of Michel een hard of zacht kussen wil als hij bij haar om een extra kussen komt vragen. Het werkt wel aanstekelijk zo'n vrolijke type!

Ons hotel in Cwmbran in Wales, in de buurt van Cardiff.


Restaurant naast het hotel.


Typisch Engels ontbijt.

3510 Woensdag 24 juni 2015  -  Cotswold Lavender

We zijn helemaal duf van het rijden en Damian en ik vallen dan ook regelmatig in slaap. Dan komen langs Cotswold Lavender. Het is nog maar een uurtje open, helaas sluiten de meeste dingen nogal vroeg in Engeland en om 5 uur gaat alles wel zo'n beetje op slot. Lekker om weer even buiten te zijn, we maken wat foto's van de velden, we drinken lavendel thee met een lavendel koekje, en uiteraard moet ik het hele winkeltje van voor naar achter bekijken. En dan vervolgen we om 5 uur onze weg weer.

Dit doosje gaat mee naar huis!
Gezellige tearoom en giftshop.
Toren vlakbij Cotswold Lavender.
3509 Woensdag 24 juni 2015  -  Beatles Story

We ontbijten vandaag een uur eerder, want we kregen gisteravond ineens een blaadje onder de deur door geschoven dat het ontbijt onverwachts een uur eerder zal ophouden. We vinden het apart dat we de enigen zijn, want het hotel-restaurant waar in de ochtend ook het ontbijt geserveerd wordt, zat gisteravond toch pittig vol.

Na het eten pakken we de koffers weer in. Michel noemt ons "de kermis" omdat we steeds weer opbouwen (koffer uitpakken) en afbreken (koffer weer inpakken). Het zal vandaag voornamelijk een rijdag gaan worden, want we moeten er voor zorgen dat we aan het eind van de week weer in Frankrijk uitkomen. Onze Noord-Ierland plannen hebben we afgelopen maandag geschrapt. Wel ontzettend jammer, want er waren veel dingen daar te doen en te zien, maar het kost zoveel reizen met boot en auto en dat zien we niet helemaal meer zitten.

Na ongeveer 3 kwartier rijden maken we een pauze stop in Liverpool, de kans voor muziek liefhebber Damian om even het Beatles museum te gaan bekijken. Het is ontzettend leuk en sfeervol gedaan. Hierna drinken we nog onze favoriete cooler bij Costa Coffee en dan stappen we de auto weer in voor een aantal uurtjes rijden.

Onze favoriete Costa Coffee coolers.


Ons uitzicht in Liverpool bij Costa Coffee.



Ze hadden een kelder nagemaakt waar de Beatles vroeger begonnen zijn en veel optraden. Het leek heel erg op de originele kelder die we op de foto's zagen.
Lach spiegels in het Psychadelic/Yellow Submarine gedeelte van het Beatles museum.
Vis raampjes in het Yellow Submarine gedeelte.
Yellow Submarine light.
John Lennon.
Een reuzenrad vlakbij het Beatles museum.
3508 Dinsdag 23 juni 2015  -  Windermere

We rijden vandaag meteen de natuur in. Opeens zien we een bordje met "chocolate factory" erop staan. Werkelijk hier!? Waar dan? Tussen de schapen? En dan rijden we uiteindelijk een klein oud en slaperig dorpje in en ja hoor, daar is het! Het is nog best groot ook en wat hebben ze veel!! Door een raam zie je ook mensen het ter plekke maken. De souvenirs zijn weer veels te leuk, maar er is een limiet aan wat je mee kunt slepen naar huis helaas. We kiezen wat bonbons uit en we stappen nog niet in de auto of Damian roept kom maar op, we we beginnen meteen te snoepen en te genieten. Bonbons met rabarber en peer en crunchy mint, zooooo lekker!

Na weer een stukje rijden stoppen we bij een farm shop. Als we de auto uitstappen, ruiken we al het lekkere brood van de piepkleine bakkerij. We bekijken de farm shop en eten er een broodje in de tea-room ernaast. Zo leuk ook, hoe Damian iedere keer een echt klein potje thee krijgt in plaats van alleen een kopje. Ik bestel een baby cappuccino en denk dat het een kleine cappuccino is, maar als ik het krijg, vraagt de mevrouw of ik snap dat het voor kinderen bedoeld is en dat het alleen warme melk is. Uhh nee, dat wist ik niet! Meteen pakt ze het kopje weg en schenkt er verse koffie bij.

Hierna gaan we nog even naar een gezellig stadje (Windermere) waar ik even de Pandora winkel inwip voor 2 typisch Engelse bedeltjes. We bezoeken nog even een visitor center en daarna gaan we weer op weg.

We maken nog een kleine stop bij een kasteel, maar helaas was dat al om half 4 dicht gegaan en wij waren er om 5 uur. Nou ja, dan maar alleen even rondkijken. Als we de omgeving wat bekeken hebben, gaan we een hotel opzoeken en die vinden we vrij snel. Nog lekker gegeten in het restaurant ernaast en nu lekker op de hotelkamer met thee, straks lekker slapen en morgen weer een dag.

3507 Maandag 22 juni 2015  -  Carlisle

Als we uitgekeken zijn bij het Romeins museum(pje) rijden we verder. We gaan nog naar een winkelplein in Carlisle waar Damian in een CD winkel lekker rond wil snuffelen. We drinken onze favoriete cooler bij Costa Coffee (de green tea lime & mint) en eten daar een heerlijke tosti bij. Onderweg naar ons hotel en restaurant stoppen we nog bij een ruïne en ik vergaap me er weer aan hoe prachtig alles groeit en bloeit in Engeland, vooral de paarse bloemen die zo mooi afsteken bij het groen vind ik enorm mooi.

3506 Maandag 22 juni 2015  -  Hadrian's Wall

Na weer een geweldig Engels ontbijtje in het hotel gaan we even een supermarkt in, en jeetje ... Die Engelsen snappen toch ook heel goed wat lekker is!! Ik zou wel koffers vol met van alles en nog wat willen proppen, maar dat gaat helaas niet, en chocola meenemen gaat ook niet naar heet Texas en daar hebben ze nu juist zo veel van. Met een beetje (nou eigenlijk heel veel) pijn in het hart laat ik al het lekkers liggen.

Dan rijden we naar Hadrian's wall in Walltown Crags, een 2000 jaar oude muur (of wat er dan van over is) om destijds de barbaren buiten te houden. Het moet gigantisch en groots zijn geweest en daar is heden te dagen helaas bijna niets meer van over. Het regent en het is koud, dus als we het muurtje hebben bekeken, rennen we snel de heuvel weer af en zo de auto weer in.

Daarna gaan we nog het Roman Army museum bekijken, even uit de wind en regen. We zijn lang niet de enige Nederlanders daar, maar vast wel de enige uit Texas.

Leuk taartje van meneertjes en mevrouwtjes.
Als deze in Texas te koop was had ik het zeker gedaan!
Michel op 2000 jaar oude stenen.
Damian heeft het koud.
Stukje Hadrian's wall.
Niet te geloven dat men dit droeg. Het is werkelijk loodzwaar.
Ik zou krom lopen met het gewicht van dit "hemd".
Oude Romeinse munt.
Ik heb ze vroeger allemaal met veel plezier gelezen.
3505 Zondag 21 juni 2015  -  Lake District

Als we weer vertrekken bij The World of Beatrix Potter, regent het flink en is het net aan 12 graden. Je weet eigenlijk niet wat je aan moet trekken, want zon en regen wisselen elkaar al dagen af. Je gaat van warm naar koud de hele dag door. We rijden door het Lake District en wat is het mooi!! Helaas zijn er nauwelijks stop plekjes voor een foto. We komen onderweg ook nog een soort stonehenge tegen, Castlerigg genaamd.

We beginnen honger te krijgen en gaan heerlijk eten in het restaurant wat pal naast het hotel ligt en waar we morgen ook zullen ontbijten. We hebben trouwens een gloedje nieuwe kamer die ook nog helemaal nieuw ruikt, en de bedden liggen heerlijk, dus dat wordt goed slapen straks.

3504 Zondag 21 juni 2015  -  The World of Beatrix Potter

We rijden naar The World of Beatrix Potter Attraction. Ik heb er enorm zin in, jaren geleden was ik enorm fan van de verhalen en figuurtjes van Beatrix Potter en we hadden dit thema toen ook gebruikt voor de babykamer van Michael toen we nog in Rijswijk woonden. Ik vind het ontzettend sfeervol gedaan en heel de Beatrix Potter sfeer komt weer naar boven. Wat leuk is dit!

We krijgen een filmpje te zien voordat we naar binnen gaan.
Er is ook nog een stukje tuin buiten.
3503 Zondag 21 juni 2015  -  The Black Swan

Ik word wakker en denk dat het al 7 uur of half 8 is, ik ga naar het toilet en kijk daarna op mijn horloge, hee! Hoe kan dat nou? Het is 10 voor 4!? Het is al zo ontzettend licht buiten dat ik het niet snap. Ik verstuur wat sms-jes naar Michael, ik lees nog wat en daarna val ik weer in slaap. We doen het vanochtend lekker rustig aan en genieten van het heerlijke hotel ontbijt. Het is al bijna 12 uur als we gaan rijden. Onderweg komen een leuk dorpje tegen waar we wat foto's maken, en in The Black Swan drinken we een warme kop cappuccino, want het is nog best fris buiten.

3502 Zaterdag 20 juni 2015  -  The Forbidden Corner

Het weer klaart helemaal op en het uitzicht onderweg wordt maar mooier en mooier, dan komen we aan bij het doolhof The Forbidden Corner. We hebben daar van te voren tijdens de koffiepauze bij het oude stationnetje voor gereserveerd via de telefoon. Een beetje onzin, maar de man die The Forbidden Corner heeft laten bouwen, heeft geen vergunning voor gewoon publiek. Zomaar aan komen waaien mag dus niet, maar even bellen en zeggen dat je reserveert mag wel, raar maar waar!!

De man (C.R Armstrong) heeft dit in de eerste instantie alleen maar laten bouwen voor vrienden en familie om ze te vermaken, en velen jaren later heeft hij besloten dat iedereen het mag zien. We zijn nog niet begonnen aan het doolhof of ik heb al door dat dit wel heel bijzonder is!! Wat een sfeer hangt daar; Het is gewoon niet te omschrijven of uit te leggen.

Je kunt wel 100 verschillende kanten uit, er zijn geheime paadjes, deuren, gangetjes, trappetjes, sluipweggetjes en noem het maar op. Er komt geen einde aan. Via een trap naar beneden komen we diep ondergronds, dan kom je uit op een soort van draaischijf met rondom deuren en je kunt elke deur pakken die je wilt en elke deur leidt je naar een andere kant, gang of trap of ruimte binnen en buiten. En dan opeens komen we zomaar uit in een ondergronds huis met gangen die vol met schilderijen hangen!! Dan kom je via een trap weer uit in een prachtig stuk bos, dan pak je een deur die je naar een mooie tuin leidt, dan belanden we onder de grond in een stukje nagemaakte jungle. Dan staan we in een soort van riool, het gaat maar door!!! Ik heb zelden zoiets leuks en vooral bijzonders meegemaakt, we kijken onze ogen uit en voelen ons gewoon weer kind, het is zo spannend om alles te verkennen en ontdekken.

We komen ook nog in een ondergrondse (steengoed nagemaakte) begraafplaats terecht, het is gewoon teveel om op te noemen, wat we allemaal gezien hebben. en wat is het allemaal fantastisch mooi gemaakt. Er zijn ook geluidseffecten die je het allemaal nog intenser doen beleven, vooral de mysterieuze gangen onder de grond met zacht gefluister in Latijn is zeer bijzonder. Ook zijn er overal sensoren in beelden die onverwacht water kunnen spuiten, er zijn regen-douches (die ik probeerde te ontwijken maar wat niet lukte; Lieve help, ik was compleet drijfnat met handtas en inhoud en al, maar tot groot vermaak van Damian) en je kon een heel pad via stenen door het water lopen.

Het is allemaal niet op de camera te vangen en de foto's doen absoluut geen recht aan bij hoe we het zelf door onze ogen gezien hebben. En helaas waren de ondergrondse gedeeltes te donker om überhaupt op de foto te krijgen, ik heb mijn best gedaan.

We hebben de dag afgesloten met heerlijk Indiaas eten en nu liggen we dwars-af en compleet uitgeteld op de hotelbedden. Morgen weer een dag in het prachtige Engeland.

Dat is nog eens een huig, als je er langs liep kwam er ook nog eens een flinke boer.
We laten ons niet foppen door de no entry, want je kan er wel degelijk door.
Rijmpjes om je te begeleiden of juist op het verkeerde spoor te zetten.
Mega smalle geheimzinnige gangetjes.
Dit bleek niet alleen een berg van glas maar ook een koepel. We zagen dit later ondergronds als dak op 1 van de tunnels.
Hier kwamen we uit in een ronde zaal onder de grond, The Underground, een soort van hel moest het voorstellen met beelden die oplichtten en die spraken.
De glasberg van onder de grond.
Het lijkt niks op de foto met het water, maar ik was compleet drijfnat.
Onder de grond door de takken heen lopen.
Een rat.
Stepping stones door het water.
Volg de slang door de tunnel.
Kijk uit voor stenen met gezichtjes die spuiten onverwachts water.
Ook deze pratende kraai spuit water.
Dit moest een grafsteen voorstellen van een man die iets voor zijn vrouw moest doen met electriciteit en dat liep dus niet goed af.
En ook kikkers spuiten water.
Geesten in 1 van de tunnels.
3501 Zaterdag 20 juni 2015  -  Masham Old Station

Na York besluiten we naar soort van bijzonder doolhof te gaan, het is best nog een stukje rijden en we duimen voor beter weer, want het is net aan 15 graden met regen. We worden duf van het rijden en stoppen onderweg voor koffie met wat lekkers in Masham. Het huisje blijkt een oud stations gebouwtje te zijn geweest, en de mevrouw daar vertelt ons er graag over, en aan de muur hangen foto's van hoe het er vroeger uitzag. We genieten van het gezellige plekje, de koffie en de vriendelijke mensen. Als we weer verder rijden worden we bijna stil hoe mooi de omgeving is, ik geniet me echt te pletter.

Mooi en gezellig Engels theeservies; Damian vroeg een kopje thee en kreeg een hele pot voor zich alleen!
Een fazant.
3500 Zaterdag 20 juni 2015  -  York

Vanmorgen om 6 uur werden we al wakker gekletst op de boot via de intercom, en ondanks dat het reuze krap en warm is in de hut, lukt alles goed en hebben we heerlijk gedouchet. Als we van de boot afrijden vallen Damian en ik meteen in slaap. Het bed was best hard en het kussen nogal plat op de boot, dus we hebben wat slaap in te halen. Onderweg duurt het een poosje voordat we iets vinden waar we kunnen ontbijten. Het is een hotel en ze sluiten de keuken om 10 uur, wij zijn er 3 minuten voor tien, net op tijd! Het ontbijt is ontzettend lekker en we trekken weer een beetje bij. Dan door naar York waar we wat gaan winkelen en lunchen, we eten er een voortreffelijke York pasty, maar door de enorme zaterdagdrukte en de regen blijven we er niet lang.

In Engeland stikt het altijd van de leuke en mooie koekjesblikken, zo lastig altijd om die zonder deuken mee naar huis te krijgen.
3499 Vrijdag 19 juni 2015  -  Den Helder

Vanmorgen nog even naar het winkelpleintje in Anna Paulowna geweest. We gingen bij de Bruna onze doos met lekkers op de post doen. Er zitten weer heel wat bakmixen in, nu kijken wie er eerder thuis is in Texas, de doos of wij. En wat ontzettend leuk dat we daar nog steeds herkend worden. Daarna door naar Den Helder. We rijden door Breezand en staan vast. Er is een vrachtwagen die tegels komt afleveren bij iemand en door de smalle weg staat alles klem. Men gaat dan maar over de stoep rijden, wat een contrast met die enorme brede wegen in Texas! Ook zien we een pop in een tuin van iemand die 50 is geworden, een echt Hollands tafereel wat we in Texas niet zien.

In Den Helder gaan we heerlijk lunchen, we kopen nog wat kleding en een leuke jas voor Damian, en dan kunnen we toch Multivlaai weer niet weerstaan en voor we het weten zitten we binnen aan een punt vlaai. We genieten intens, maar oh oh, wat komen we aan in een rap tempo!!!

We gaan nog even langs Bianca en we worden weer opnieuw verliefd op haar katjes Lila & Max! We drinken wat en kletsen gezellig en genieten ondertussen ook van de poeze kindjes. Als we vertrekken om richting Rotterdam te gaan om de boot naar Engeland te pakken, besef ik me dat ik weer voor lange tijd afscheid neem, we doen het luchtig alsof we elkaar gewoon volgende week weer zien. En ook als we Den Helder uitrijden vlakbij de buurt waar mijn oma woont, is dat toch weer even moeilijk.

We gaan de boot op, wat leuk om na 10 jaar deze vaart naar het Engelse Hull weer te maken! En wat een groot & mooi schip. Het is een bron van vermaak! Er is een bios, live muziek, restaurants, een Starbucks, winkeltjes en noem het maar op. De sfeer is supergezellig en ik vind het leuk (hoe krap ook in de slaaphut) de nacht hier door te brengen.

Queezibics, koekjes tegen zeeziekte. Deze koekjes hebben een hele hoge concentratie gember en dat helpt, plus dat kinderen dit ook beter verorberen dan een bittere pil. Ik werd even niet lekker van het geschommel van de boot, en de koekjes helpen goed.
3498 Donderdag 18 juni 2015  -  Zaanse Schans

Vandaag kwamen mijn ouders en oma onze kant op naar Schoorl. Ze hebben ons huisje bewonderd en Michel heeft de auto even omgeknutseld tot een 6-zitter. Dan gaan we verder met onze Franse huurauto de kant van de Zaanse Schans op, nog even onszelf onderdompelen in de typisch Hollandse sfeer.

Ik vind het erg leuk deze laatste dag met mijn ouders en oma te besteden, wel jammer dat er vandaag alweer zo'n enorme klap wind staat, wat kan het toch stevig waaien in Noord-Holland. Volgens mijn moeder is dat al maanden aan de gang en wordt ze er zelf ook zat van.

We beginnen eerst binnen met 2 verschillende musea en mijn oma bekijkt alles met heel veel interesse, en ik vind het leuk dat zij het zo leuk vindt. We drinken koffie met tosti en gevulde koek en later strijken we nog neer in een gezellig Hollands pannenkoeken restaurant. Mijn oma wil daar een verhaal vertellen over geld inzamelen voor blinde geleide honden maar heeft niet in de gaten dat ze bleide gelinden honden zegt, wij hebben er in ieder geval veel lol om!

Eenmaal uit de museums (is het nou museums of musea?) valt het buiten nog niet mee met die frisse wind die je flink om de oren slaat. We lopen langs een souvenir winkeltje (1 van de zovele, maar wat zijn ze leuk) en ik zie wat in de etalage staan. Ik ren naar binnen en koop het meteen, ik kon dit typische Hollandse nijntje gewoon niet laten staan. Deze is te leuk! Mijn moeder kent me want als ik weer naar buiten loop zegt je meteen: Je moest zeker dat nijntje hebben!

Na buiten nog wat rond gelopen te hebben is het voor mijn ouders en oma wel weer genoeg geweest, en eerlijk gezegd voor ons ook. Maar wat hebben we het leuk gehad met elkaar. Ik schuif de gedachte dit straks enorm te gaan missen nog maar even voor me uit. Als we afscheid nemen van elkaar is het het raar je te beseffen dat het weer voor een hele lange tijd is. We spreken elkaar wel weer op de webcam, maar dat is niet te vergelijken met elkaar zien en samen er op uit gaan.

Morgenochtend gaan we inpakken, nog even naar een winkel op Damian's verzoek en nog eventjes langs mijn vriendin Bianca, en dan zullen we einde middag naar de haven van Rotterdam gaan rijden, waar we een nachtje op een boot gaan doorbrengen die ons terwijl we slapen naar Engeland toe vaart.

3497 Woensdag 17 juni 2015  -  Dagje de stad in

Eindelijk eens de nacht doorgeslapen, maar dan wel weer om 6 uur wakker, tegen achten toch nog eventjes ingedommeld, maar echt fit voel ik me niet overdag helaas.

Ik ga vandaag de stad in met mijn moeder, we praten, we lachen, we winkelen, we lunchen, we drinken koffie met gebak bij Multivlaai. Het lijkt bijna gewoon alsof we dit elke week doen, maar helaas is het tot nu toe 1x per jaar moeder/dochter uitje, maar ik geniet er daardoor wel enorm van, maar ik weet ook dat ik dit wel weer ga missen.


Als we bij een kledingwinkel staan te kijken komen we Michel en Damian tegen, die zijn terug van de bioscoop waar ze lekker met z'n tweetjes de zaal voor zichzelf hadden. Ik laat Damian een t-shirt zien die ik voor hem heb gekocht (uit schuldgevoel omdat ik een shirt van hem per ongeluk heb verpest die ik had gewassen met iets geels van mij en dat ging even niet samen). Hij is er heel blij mee, en als mijn moeder door mijn vader uit de stad wordt opgehaald, dan hint Damian ernaar graag nog even bij de winkel van het shirt te willen kijken.

Dus snel naar de WE want we hebben om 5 uur een afspraak met Bianca (mijn beste vriendin) bij de pizzeria in de stad. Damian is helemaal weg van de kleding bij de WE en zoekt met veel plezier nog wat shirts uit (en zit nu weer te hinten of we morgen ook niet even heen kunnen).

Als we de zaak weer uitlopen voelen we letterlijk nattigheid!! Nee toch!!! Damian en ik zijn totaal ondergesch...n door een mega meeuw ... en stinken dat de poep doet, we ruiken gewoon (nou ja gewoon !!) naar vis!! Gatver!

Nog even snel naar de bakwinkel voor marsepein om thuis in Texas weer taarten mee te kunnen maken, maar echt prettig voel ik me niet met die vieze stink vlekken en dat was voor Damian net zo.

Dan snel (helaas door de regen, het doet vandaag überhaupt herfstachtig aan) naar de pizzeria. We zien Bianca al zitten, we schuiven aan en beginnen meteen met elkaar te kletsen alsof er totaal geen jaar tussen heeft gezeten, maar ik haar vorige week nog gezien heb. Het voelt meteen zo gewoon en vertrouwd aan. Ik vind het heerlijk haar weer te zien en ze ziet er weer zo goed uit ook, maar je komt al snel goed over tegenover een door een meeuw ondergepoept iemand.

Ook de baas en het personeel van de pizzeria komt een praatje met ons aan de tafel maken. We worden ieder jaar weer meteen herkend, men wil weten hoe het ons vergaat daar in Texas en zeggen ons altijd weer heel hartelijk gedag als we weer vertrekken, echt ontzettend leuk.

Dan krijg ik een kadootje van Bianca, ik verschiet van binnen meteen in een enorm schuldgevoel want we hebben in de drukte van de afgelopen dagen haar kadootje in het huisje in Schoorl laten liggen!! En daar ben ik niet blij mee. Ik krijg een Pandora bedeltje, ik ben er even stil van. Vind je deze leuk, vraagt ze dan ... Jemig, ik vind alles leuk wat ze me geeft gewoon al omdat het van haar is, maar ja, ik vind het super mooi, wat fijn dat ik straks in Texas een bedeltje van haar aan mijn armband heb hangen, die ga ik met trots dragen.

Na het eten besluiten we nog even langs Bianca's huis te gaan, want ze heeft sinds kort 2 hele kleine poeze kindjes erbij. Ik ben op slag verliefd ... de leukste kittens van Nederland, dat kan niet anders!! Je kunt je ogen er bijna niet vanaf houden. En deze katjes gaan het net zo goed krijgen als die 3 van ons, omdat ze gewoon de leukste baasjes van Nederland en Texas hebben.


Eenmaal thuis (oftewel in het vakantie huisje) weten Damian en ik niet hoe snel we onze kleding uit moeten gooien om in de was te doen, we griezelen van de meeuwenpoep.
3496 Dinsdag 16 juni 2015  -  Efteling

Heerlijke dag gehad in de Efteling, niet te druk en geweldig weer. En leuk om de nieuwe dive coaster "De Baron" in aanbouw te zien.

We hebben genoten van de broodjes rookworst en de patat met frikandel. Het was alleen jammer dat we onze auto op het einde, als je voeten echt gaar zijn, niet konden vinden. We moesten in rij 6 en 7 zijn, maar er bleken meerdere rijen 6 & 7 te zijn. Wat duurde dat lang zeg voordat we het door hadden en weer goed zaten.

Onderweg nog even koffie gehaald tegen het duf worden in de auto want we zijn weer pittig moe.

3495 Maandag 15 juni 2015  -  Gezellig!

Om 6 uur vanmorgen zijn Michel en ik al klaarwakker. Zou dat nou na een week nog steeds van die rare jetlag zijn? We zijn in ieder geval nog iedere avond compleet gaar en voor dag en dauw wakker.

We bezoeken Michel zijn ouders in Breezand. We zitten er heerlijk in de mooie achtertuin en met koffie en gebak erbij is het helemaal voor elkaar! Het is hardstikke gezellig met zijn ouders en het is heel fijn elkaar weer even te spreken en bij te praten.

Dan besluiten we naar Landgoed Hoenderdaell in Anna Paulowna te gaan. Toen wij nog in Anna Paulowna woonden, vond men het maar niks dat er sprake was van een dierenpark, want het kon wel eens gaan stinken. Uiteindelijk vond men het wel oke, mits het klein zou blijven. Nou ... dat is gelukkig niet gebeurd, want men blijft maar uitbreiden. Het was er al leuk toen wij naar Texas vertrokken (ben er toch heel wat keertjes met de jongens die toen nog klein waren op de fiets geweest), maar nu is het werkelijk prachtig geworden met mooie en gezellige restaurantjes. Mijn complimenten voor zo'n leuk dierenpark. We hebben ons enorm vermaakt!!

Als we zijn uitgekeken gaan we richting mijn ouders en rijden dan door naar mijn oma. De vorige keer had mijn oma ons heel lief op Chinees getrakteerd en nu wilden we dat graag terug doen. Dus zijn we lekker uit eten gegaan. En ik weet dat ik in herhaling val, maar ook dat was weer ontzettend gezellig!

En nu zitten we moe maar voldaan in het huisje nog steeds bij te komen van vermoeidheid. Morgen weer een aardige dag voor de boeg, want dan is de Efteling aan de beurt.

Leuk om Landgoed Hoenderdaell weer eens te bezoeken in onze oude woonplaats. Ik zie me er in gedachten nog naar toe fietsen met de kinderen, Damian achterop en Michael op zijn fiets naast me, good times & memories.
Deze vogels stalen echt de show! Michel & Damian hadden een bakje nectar bij zich en liepen rustig hun verblijf binnen. Nou dat was direct chaos! Ze bestormden ze helemaal en wat een kabaal kunnen ze maken, maar wat zijn ze ontzettend leuk. Je moet wel wat voor overhebben want Damian hebben ze zijn shirt onder de nectar gespetterd en Michel had een vogelflats op zijn shirt kado gekregen, maar dat was het wel waard, en de kleding is inmiddels in ons vakantie huisje alweer keurig schoon gewassen.
Erg leuk mijn ouders en oma op Chinees getrakteerd te hebben, en vooral ook lekker.
3494 Zondag 14 juni 2015  -  Pampus en Volendam

Vandaag is de dag voor ons drietjes om te besteden. De meeste mensen waar we willen langskomen konden vandaag niet, dus besluiten we naar het plaatsje Muiden te gaan. In Muiden ligt het eilandje Pampus waar ook de uitdrukking "voor Pampus liggen" vandaan komt. Het heeft iets te maken met schepen die vroeger voor het eilandje lagen. We eten eerst een heerlijk broodje in een Muidens bakkertje en daarna lopen we naar de plek waar de boot al aankomt.

Als we aankomen met de boot gaan we het fort verkennen, je bent er geen uren mee bezig, maar wij vinden het erg leuk, overal trappen en gangetjes en ruimtes om te verkennen. We zien ook het huisje waar de eilandbewoners wonen. Ik heb in 2008 een TV programma daarover gevolgd, men schijnt het prettig te vinden als er altijd mensen op het eiland aanwezig zijn en het stel dat er woonde had er genoeg van, je moet dan ook voor elk wissewasje de boot pakken, en met slecht weer zit je even vast op het eiland. Dus zocht men een nieuw stel om de vorige op te volgen en dat werd via een TV programma gedaan.

Als we de boot weer terug pakken gaan we weer aan wal in Muiden heerlijk langs het water aan de koffie met appeltaart.

Als we weer gaan rijden komen we nog een kaasmakerij tegen en nemen een kijkje daarbinnen. Er wordt ons helemaal uitgelegd hoe kaas maken in zijn werk gaat en daarna lopen we het winkeltje in waar overal schaaltjes kaas staan in ontzettend veel smaken. En Damian zorgt er goed voor dat hij geen schoteltje kaas overslaat! Dan zie ik paarse kaas liggen, werkelijk paars!! Het blijkt lavendel kaas te zijn, ik vind dit zo bijzonder en ik ben een liefhebber van lavendel, zowel de geur als in eten en drinken dus ik neem 2 stukken kaas mee.

Daarna rijden we nog even naar Volendam. Ik ben er in die 38 jaar in Nederland nog nooit geweest, en het lag toch echt niet ver van waar we woonden. Het oogt erg gezellig in Volendam, er hangt een leuke sfeer en overal leuke winkeltjes en restaurantjes. Over restaurantjes gesproken: Ik heb met ontzettend veel plezier het TV programma Herrie in hotel Spaander gevolgd met Herman den Blijker en meneer Reimers. Ze gingen in 6 weken tijd het hotel/restaurant Spaander opknappen, een begrip in Volendam. Wat leuk dat ik alle afleveringen daarvan in Texas heb zitten kijken en het nu in Volendam in het echt kan zien. Als het nog zo uitkomt, dan wil ik er nog wel een hapje eten.

We hebben nog wat boodschapjes gedaan en zijn eindelijk eens op tijd "thuis". Aldoor werd het laat als we bij een hotel of het huisje aankwamen en we hebben voor het eerst sinds dinsdag weer even een avond. We zitten hier trouwens erg mooi in Schoorl en ook het huisje bevalt ons helemaal prima. Het valt ons op hoe alle beesten hier zoveel groter zijn dan in Texas. We hadden vanmorgen echt 2 reuze konijnen in de tuin, en ook de eksters, meeuwen, duiven en de kauwen zijn van enorm formaat. Hollands welvaren kun je wel zeggen! We vinden de beestenboel in de tuin heel erg gezellig.

Heerlijk Hollands rustiek brood met kipfilet.
Projecties op de muren die het verhaal van Pampus uitleggen.
Vogeltje.
Het huisje van de Pampus bewoners.
Terrasje.
Kaasmakerij.
Tanks waar de melk opgeslagen wordt om kaas van te maken.
Volendam.
Hotel/restaurant Spaander.
3493 Zondag 14 juni 2015  -  Een doos

Een greep uit de spullen die we in een doos naar huis gaan sturen. De zwitsal wasmiddel is natuurlijk voor hier om te kunnen wassen. En het lekkers uit Brussel kan ik ook beter hier opeten, anders zou het de doos uitsmelten naar Texas, drop en chocola kunnen dus helaas niet opgestuurd worden.

3492 Zaterdag 13 juni 2015  -  Friesland

Vrijdagnacht niet best geslapen, het was te drukkend warm in het huisje (en mijn hemel wat kunnen kikkers een kabaal maken 's nachts) en na 2 en een half uur slaap zei mijn lichaam: 'zo we zijn klaar met slapen!!' en ik was dan ook klaar en klaar wakker (zo leuk die jetlag).

In de ochtend is het heel ander weer dan de dag ervoor, we gingen van zonnig en heet naar koud, regen en harde wind maar dat koelde wel het huisje even heerlijk af.

We doen wat boodschapjes bij de Jumbo en eten in het huisje een onzettend lekker Hollands ontbijt. Wat fijn weer al die keuze in vleeswaar en kaas te hebben en wat smaakt het brood toch lekker. Michel heeft ook meteen goed ingeslagen met yoghurt, vla en karnemelk, iets waar hij duidelijk gek op is! Ik heb weer bakmixen staan uitzoeken die we dan in een doos naar ons eigen huis opsturen zodat ik weer aan de bak kan thuis.

Na het ontbijt maken we ons klaar voor de rit naar Friesland, daar woont mijn oom en zijn vriendin Maaike, die ons toen zo ontzettend geholpen hebben en voor ons klaarstonden in de tijd dat we probeerden terug te verhuizen naar Nederland. Ook mijn ouders en oma zullen daar zijn, en sinds kort is ook mijn andere oom daar gaan wonen en die ging ik dus na ruim 7 jaar weer terug zien met zijn inmiddels nieuwe vriendin Tineke.

Het weerzien was zo ontzettend fijn, warm en gezellig, met z'n allen aan de grote tafel in de woonkamer bij Peter en Maaike, lekker aan de vlaai en de kaas en worst en weer helemaal bijpraten met elkaar. Laat het buiten maar waaien, wij hadden het super fijn binnen met elkaar. Op zo'n moment mis je wel dat Michael er niet bij is, vooral mijn oma, want ze is 92 en wanneer ziet ze hem dan weer. Maar als je zo fijn bij elkaar bent met familie dan besef je, je ook weer al te goed dat je dat in Texas dus niet hebt, best even lastig soms.



Het weerzien met mijn oom die ik 7 jaar niet had gezien was erg fijn, en dat was wederzijds. Hij liet ons ook vol trots zijn nieuwe huis zien en dat zag er allemaal geweldig uit, maar vooral zijn enthousiasme erover was zo aanstekelijk, goed hem zo gelukkig te zien.

Dan komt het afscheid, wanneer zullen we weer zo gezellig met elkaar om de tafel zitten, het was in ieder geval erg fijn. En Peter en Maaike bedankt weer voor jullie gastvrijheid, want jullie deur staat altijd zo welkom open.

We rijden nog even naar de Albert Heijn in Surhuisterveen waar we veel zijn geweest in de tijd dat we 5 maanden in Friesland verbleven, dus dat voelde weer allemaal heel bekend aan. Daarna door naar restaurant van der Valk in Hurdegaryp, waar we overduidelijk voor schnitzel Hurdegaryp komen, want die is zo lekker en wat smaakt het ons weer geweldig!! En het Fryske Sukerbole toetje was ook genieten. Bommetje vol stapten we weer in de auto om de trip over de Afsluitdijk weer te maken richting Schoorl.

Het is grijs en grauw en het is een wat saaie rit, eenmaal weer in het huisje zijn we weer erg moe en zijn we heerlijk gaan slapen. Gelukkig heb ik een betere nacht gemaakt, misschien dankzij de bedtime tea en de valeriaan capsules die ik heb gekocht.
3491 Vrijdag 12 juni 2015  -  Brussel

Vanmorgen werd ik wakker om 6 uur, mooi! Dat is weer anderhalf uur winst. We hebben een ontzettend gezellige hotelkamer en de douche is super, bed lag ook heerlijk en het ontbijt krijgt van mij een 12, met een 10 zou ik ze tekort doen. Het was werkelijk zo goed en perfect.

We rijden naar Brussel en gaan daar eventjes de stad in. Natuurlijk koop ik chocolade, schuim en noga. Het ziet er allemaal zo aantrekkelijk uit!! Als we de Chocopolis binnen gaan (chocolade winkel) worden we bijna onder de voet gelopen door een buslading aan Arabische mensen. De zaak stond in 1 klap vol en het was een enorme chaos, iedereen klepte door elkaar en gebaarde heel druk, ze kochten stapels en stapels aan dozen dure chocolade, het leek wel of ze niet eens keken wat ze pakten en gewoon maar dozen grepen. De meeste droegen ook van die zware dikke zwarte leren jassen terwijl het toch echt 30 graden was en heel drukkend buiten. Toen ze vertrokken was de halve voorraad van de winkel op!!

We rijden daarna naar de supermarkt in het plaatsje Strombeek-Bever, en ik zie sultana's liggen in heel veel smaken, mooi! We rijden vaak naar Henk's (winkel met wat Nederlands eten in Dallas), maar die heeft altijd de Sultana naturel liggen, dus ik grijp nu mijn kans. Ik onbijt in Texas namelijk altijd met een kop koffie en een pakje Sultana, en de diverse smaken vind ik een traktatie.

Uiteraard koop ik ook wat strips, Jommeke, een typisch Belgische strip die ik ontzettend leuk vind en de andere variant van de Suske en Wiske. We vergapen ons aan al het lekkers in de supermarkt. We krijgen honger en gaan naar de bakker daar in de buurt (een geweldige goeie bakker) we halen wat stokbrood met gehaktbal erop (broodje balleke) en nemen wat gebak mee, we rijden even naar het Atomium en eten het daar in de auto met smaak op.

Dan zien we dat er bussenvol met Indiase mensen aankomen. Het stroomt er vol mee buiten. Opeens valt het ons op dat er heel veel van de vrouwen de bosjes induiken, en hup broekje naar beneden (wat ze nog heel snel en behendig doen want ze hebben hele gewaden aan) en plassen maar. En als de ene groep klaar is met plassen dan komt de volgende groep eraan. Nou ... en er zijn gewoon openbare toiletten in de buurt en ook bij de kassa van het Atomium binnen kun je prima naar de WC. Maar ze hebben er blijkbaar geen moeite mee het zo te doen. Als die mooie groene bosjes dat maar overleven!!

We rijden nog even Mechelen in, maar geven het snel op, we zijn moeier dan we dachten en de warmte is te drukkend.

Onderweg naar Schoorl in Noord-Holland zien we een auto op de vluchtstrook staan en ouders die een spiernaakt meisje omhoog tillen van een jaar of 9 die gewoon de plas laat lopen. Ik snap best dat een kind nodig moet en het niet op kan houden, maar dan ga je er toch even voor staan en waarom is het meisje bloot?! We vinden het zeer apart. En onderweg zien we ook een berm vol met Indiase mensen die wat eten, gewoon tussen de snelweg in ... Gezellig met razende auto's vlak langs je en de herrie en uitlaatgassen.

Het rijden op de snelweg valt ons niet mee, we zijn het zo anders gewend in Texas, we vinden het vaak brutaal en ook regelmatig agressief. Even een koffiestop onderweg en tegen 8 uur rijden we Schoorl in. Het huisje heeft bijna niets, geen zeeppompje en net aan genoeg WC papier, en we willen graag onze (zweet) kleding van de afgelopen dagen wassen, dus we hebben wasmiddel nodig. Maar om 8 uur is bijna alles al op slot en we kunnen bij geen enkele supermarkt meer terecht, we redden nog net aan een snackbar die al op punt van sluiten was. Dat wordt dus morgen boodschappen doen. We zijn moe, erg moe en morgen willen we graag uitslapen, rustig ontbijten dan nog boodschappen doen; liefst nog een was draaien als daar tijd voor is, want we moeten ook weer op tijd in Friesland zijn.

Eerst maar slapen!

Fontijn in Brussel, waar we op uit keken tijdens het stokbrood en gebakjes eten in de auto.
3490 Donderdag 11 juni 2015  -  De catacomben van Parijs

De dag in hartje parijs begon vroeg voor mij. De mannen lagen heerlijk te slapen tot half 8, maar ik was vanaf half 5 al klaarwakker en het lukte ook niet meer om in slaap te komen helaas. Toen de rest ook wakker was zijn we naar de boulanger gelopen, en die hadden werkelijk alles waar ik gek op ben, bon bons, macaroons, prachtige taarten, fantastisch uitziend brood, ik werd daar heel blij van. Met zakken vol lekkers liepen we terug naar het appartementje en hebben we op het balkon heerlijk ontbeten, dat was echt genieten.

Daarna op weg voor de ondergrondse tour, helaas is de rij om van te schrikken. Michel sluit achteraan in de volle zon en zegt mij en Damian in de buurt in de schaduw te wachten. Hij denkt dat de rij wel ruim een uur zal duren. Uiteindelijk werden dat ruim 2 uur!! Michel is dan ook aardig in zijn nek verbrand. Wel had hij nog een leuk gesprekje met de mensen voor en achter hem in de rij, die ook uit Amerika kwamen (San Antonio en Philadelphia).

Eindelijk kunnen we naar binnen, waar het een stuk koeler is. We dalen een enorme trap af en kunnen dan door de ondergrondse tunnels gaan dwalen. Als we de trap ook weer opmoeten (80 treden) hebben we het weer enorm warm gekregen en we komen aan de andere kant van de stad uit!! En de zon komt ons weer tegemoet en we hebben het heel erg warm. In Texas zoek je dan verkoeling in een eettentje. Hier is er gewoonweg geen airco en ook de lunchzaakjes zijn enorm drukkend warm binnen. We vinden onze weg weer naar de auto en weten niet hoe snel we de airco aan moeten gooien.

Dan rijden we naar de Sacre Coeur. Het is er massaal druk en erg warm. We besluiten eerst maar een belle helene crepe te gaan eten, die erg lekker was, maar jongens wat is het warm in het zaakje. We zijn nou eenmaal zo gewend verkoeling te kunnen zoeken in Texas, maar nergens airco hier en we vinden het best moeilijk hier (op de auto na) niet aan de hitte te kunnen ontsnappen. Ik heb daar in mijn vakantie verslagen best vaak commentaar op gehad en ben vaak voor "verwende amerikaan" uitgemaakt. Ik ga het niet meer uitleggen of ertegenin, het is wat het is. We bekijken de kerk (Sacre Coeur) maar gaan snel weer weg. De drukte en warmte en jetlag slaan enorm toe.

We gaan naar België rijden, en onderweg eten we bij de Crocodile, 1 van onze favoriete restaurantjes in Frankrijk (en waar je in een treinwagon eet). Vooral het toetjes buffet is zeer aan te raden!

Eenmaal aangekomen in het hotel is het al laat. We bellen nog even met Michael en we zitten wat op onze laptops en zijn alle 3 erg moe. Vooral Michel die zoveel moest rijden in het drukke chaotische Franse verkeer.

De veels te lange wachtrij voor de Catacomben.
3489 Donderdag 11 juni 2015  -  Breakfast in Paris

Ontbijtje is helemaal geslaagd! Wat een geweldige bakker; Ik wist niet waar ik moest kijken, zoveel geweldig lekkers!!!!!!!

3488 Woensdag 10 juni 2015  -  Aangekomen in Parijs

Zo!! Dat was van deur tot deur even een reisje van ruim 19 uur!! Ik ben zo moe dat ik bijna mijn eigen naam niet meer weet. Voor mijn gevoel worden vliegtuigen ook steeds krapper, dat zal wel niet, maar ik had nauwelijks bewegingsruimte en toen de mevrouw voor me de stoel naar achter deed voor de rest van de trip, kon ik bijna mijn benen nergens meer kwijt, en zat ik zowat met mijn neus op het tv schermpje. Het woord claustrofobie kwam ineens in me op.

Wat was ik blij toen we uit het toestel konden, je bent dan al moe en je ruikt verre van fris en dan nog de overstap in Londen voor de vlucht naar Parijs, weer met die bakken slepen, je laptop uit de tas halen, je horloge afdoen en in een lange rij staan. En dan blijkt het vliegtuig ook een ruim uur vertraagd, en dan maar weer wat winkeltjes kijken, iets gaan eten en verder het wachten bij de gate maar weer uitzitten. Toen we eindelijk het toestel in konden, duurde het nog ontzettend lang voordat we de lucht ingingen.

Slapen ging waardeloos op beide vluchten, verder dan knikkebollen ben ik niet gekomen. Eenmaal zwaar vermoeid aangekomen in Parijs de koffers opgehaald, autoverhuur zoeken, auto huren, koffers in auto en kunnen we nu dan alsjeblieft eindelijk gaan? Nee dus, verkeerde auto .. een schakelbak en Michel had een automaat besteld. Koffers weer overhevelen naar een andere auto en dan eindelijk gaan.

We hebben nog een uur rijden voor de boeg, het verkeer in Frankrijk/Parijs is werkelijk waar niet te beschrijven. Iedereen doet maar wat en het is soms levensgevaarlijk!! Michel moet meerdere keren flink op de rem trappen. We kijken er met stijgende verbazing naar, een wereld van verschil met het verkeer in Texas.

We komen in een flinke file terecht en als we dan ein-de-lijk bij het appartement zijn, rijdt Michel nog 6 straten door voordat hij een parkeerplek vindt (Damian en ik staan met de koffers bij het appartement te wachten). Dan blijkt Michel zijn mobiel leeg te zijn en daar stond nou net de code voor de deur en sleutel op!! Wat nu .. ?? Een oudere meneer weet ons te redden. Hij kent de mevrouw die het verhuurt en weet de code, pffffffff gelukkig.

We gaan slapen, al lijkt het meer op knock out gaan. Na een aantal uurtjes frissen we ons op (daar waren we ook ernstig aan toe) en gaan heerlijk uit eten bij restaurant Malakoff bij het Trocadero en dan pas trekken we een beetje bij. Daarna nog de Eiffel-toren by night bekeken, en nu lekker op bed dit verslag aan het tikken.


Iedere keer besef je je maar al te goed dat Texas niet om de hoek ligt, ik vind dit soort reizen altijd best heftig en kan er niet zo heel goed tegen. Andere mensen doen het alsof het een peulenschil is en daar ben ik dan ook best jaloers op. Misschien volgend jaar wat dichter bij huis op vakantie.

Zo lekker dat Franse stokbrood.
Uiteraard ga je in Frankrijk aan de Franse uiensoep.
Het stikt hier van de hippe restaurantjes die tot 1 uur 's nachts open zijn.
3487 Woensdag 10 juni 2015  -  London Heathrow

Heerlijk gegeten bij Wagamama tijdens onze overstap in Londen.

3486 Dinsdag 9 juni 2015  -  We komen eraan!

Bye, bye Texas, and Hello London!







3485 Dinsdag 2 juni 2015  -  The Melting Pot

Zo lekker, net de kaasfondue met bacon en gorgonzola op!

3484 Dinsdag 2 juni 2015  -  Fantasy in Sand

Onderweg naar The Melting Pot in Dallas (waar we weer geweldig gegeten hebben) even een pitstop gemaakt bij de zandsculpturen in Arlington. De nederlander Thomas Koet heeft hier ook hard aan meegewerkt om deze sculpturen te maken. Thema was The Wizard Of Oz.

3483 Dinsdag 2 juni 2015  -  Damian 17 jaar!

Damian is vandaag jarig! Lekker aan de taart en zijn kado uitpakken. Daarna met opa en oma (die we volgende week in Nederland gaan zien) op de webcam, we gaan er vanmiddag nog even op uit (dat kan gelukkig want damian is vandaag "toevallig" (school) ziek) en we sluiten af bij fondue restaurant The Melting Pot.

Na het uitblazen moet Michel wel wat kaarsvet van de rode marsepein afhalen.
Tommie vind het allemaal ook spannend.
Op de webcam met opa en oma. Wel leuk dat hij bij het afsluiten tot volgende week kon zeggen.
Damian's kado van ons.
Datum: 26 juli 2017 - Laatste update: 5 mei 2016