3567 weblogs:

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2004

Meest populair:
(van 3209 reacties)

KLM ticketprijzen
Rollercoaster
Vernieuwd design
Three years!
Een huis!
Even terugkomen op dat vlaggetje
Naar school!
YES!!!!!!
Bij ons op visite:
(tijden in Eastern time)

17 augustus 2017 (673)
16 augustus 2017 (1108)
Email voorkeur:

Klik hier om je aan of af te melden voor e-mail updates van Meilink.net.
2399 Dinsdag 30 juli 2013  -  Croissanterie Du Nord

We waren vanmiddag in Groningen, bij Croissanterie Du Nord. Zin in een lekkere lunch! 't Is een klein zaakje, met wat tafeltjes buiten, in een zijstraatje van de grote winkelstraat in Groningen. De bediening was vlot, en het drinken stond snel op tafel.

Daarna... wachten. Wachten. Wachten. "'t Komt er zo aan hoor, het staat in de oven". Ruim een half uur later eindelijk onze broodjes op tafel. Mijn broodje was een totale teleurstelling. De warme baguette was nauwelijks warm. De pijnboompitjes zaten er niet op. De chorizo zat er wel op, maar was taai. Zo taai dat ik het bijna niet weg kreeg. De meloen... was vervangen met bevroren ananas. Halverwege heb ik de moed opgegeven, en de rest maar laten liggen. De zin in een lekkere lunch was compleet vervlogen.

Bij het afrekenen, zegt de serveerster: "Was alles naar wens?". Eh, nou, ik vond het eigenlijk een beetje tegenvallen. Ik heb alles opgenoemd wat er mis was met mijn broodje, en dat het erg lang duurde.

Wat krijg je dan vervolgens van de serveerster als reactie, denk je?

A) De serveerster biedt excuus aan, en haalt direct het broodje van de rekening.

B) De serveerster biedt excuus aan, en rekent vervolgens alles af.

In Amerika zou het juiste antwoord gegarandeerd A zijn geweest. In Groningen: B! Ik mocht er gewoon voor betalen. Bizar vond ik het. Zo ongelovelijk Hollands, waar de klant nog nooit koning is geweest. Slechte kwaliteit leveren, en als klant geef je dat aan, en dan nog mag je het gewoon afrekenen. Eigenlijk had ik er daar ter plekke meteen tegen in moeten gaan. Maar ja, dat doe je dan maar weer niet. Geen zin in voor die vijf en een halve euro voor een broodje.

En zeker in deze tijd, verval ik dan meteen weer in de vergelijkingen met Amerika, en mis ik de goeie service in Amerikaanse restaurants, of andere bedrijven. Michael heeft al eens een gratis pizza gekregen in Amerika, gewoon omdat ze er per ongeluk iets te veel er op hadden gedaan. Ik hoefde al eens niet voor de GPS huur af te rekenen, omdat die niet alle adressen wist te vinden. En ik kreeg een volledige reparatie aan onze auto vergoed. Allemaal zonder gezeur. Dat doen ze gewoon. Daar weten ze wat service is. Hier in Nederland laten ze je liever met een slecht gevoel de deur uit lopen. Dan maar geen goeie mond-op-mond reclame.

Nou ja, bij deze dan: Mocht je ooit in Groningen zijn, loop dan even Croissanterie Du Nord snel voorbij. Er zijn daar vast betere zaken te vinden.
2656 Woensdag 24 juli 2013  -  Familie

Wat kan familie toch fijn zijn ... Wat zijn mijn ouders lief voor ons, en ik ben nog nooit zo hard vastgehouden als vandaag door mijn 90 jaar oude oma.
2655 Woensdag 24 juli 2013  -  Be patient

Ik hoop het zo...

2654 Maandag 22 juli 2013  -  Naar Andorra of Dubai

Grapjas Michael probeert ons geloof ik richting Andorra of Dubai te kletsen. Met een heel verhaal erachteraan dat je daar geen belasting betaalt. Dus hij pakt mijn laptop en wil samen met mij op Google Maps kijken en ik geniet van zijn aandacht om dat hij immers het huis wil gaan verlaten en ik al tegen de klippen op ga van de gedachten (maar dat niet laat merken aan hem). En zowaar knap ik even op en kijk gezellig mee door de straten van Andorra en de prachtige mall in Dubai. Ik voel weer enthousiasme in mijn buik! Het gaat niet gebeuren en is ook vast niet realistisch, maar als morgen Michel wakker zou worden en zeggen, we gaan naar Dubai, dan ga ik mee ... op naar een volgend avontuur.
2394 Maandag 22 juli 2013  -  Ontheemd

Voor het eerst is dit geen woord voor mij, maar een gevoel wat uit mijn onderbuik komt. Nee we zijn niet "verjaagd" of "weggevoerd", maar als we wisten wat we nu weten ....

2393 Maandag 22 juli 2013  -  A little friendly Monday advice

2390 Zondag 21 juli 2013  -  Vakantie Schotland

Altijd nog even een kleine nabeschouwing over onze vakantie in Schotland.

Pluspunten:
  • We waren nog niet eerder in Schotland geweest; leuk om ergens nieuw te zijn.
  • Lekkere ontbijtjes (maar voor zo'n 11 dagen ook wel weer leuk genoeg geweest).
  • Er valt genoeg te doen; we hebben een hele route gedaan, en ons eigenlijk praktisch nergens verveeld.
  • Het is redelijk te doen om gewoon een dagje vooruit te plannen en hotels te boeken bij Premier Inn. Het is handig om aan de westkust en in het Cairngorms National Park wel wat hotels te regelen van te voren; daar is het minder makkelijk om wat te vinden.
  • Leuke boeken- en CD-winkels!
  • De afstanden vielen ons best mee - het was eigenlijk iedere dag prima te rijden.
Minpunten:
  • Veel toeristischer dan we hadden gedacht.
  • Natuur deed wat minder ruig aan, dan we hadden verwacht, maar kan komen omdat het volop zomer was.
  • Geen pub-food. We hebben geleerd dat dat iets typisch Engels is, en niet voorkomt in Schotland. Het was af ten toe wat moeilijker om een simpele maaltijd te vinden.
  • Blijft lastig, links rijden (en schakelen, en krappe weggetjes met een gehuurde Vauxhall Zafira).
  • De problemen van onze remigratie naar Nederland hingen nog ergens in ons achterhoofd, en heeft onze vakantie wel beïnvloed.
  • Geen airconditioning in de meeste hotels. 't Is goed dat het meestal niet zo warm is in Schotland als op onze vakantie.
  • Engeland blijft prijzig. We hebben continu gedaan alsof de kinderen 14 en 15 waren - en niemand die zich afvroeg of dat wel klopte. Dat heeft heel wat kosten gescheeld (kids eat free!).
  • Je auto tegen een paaltje aanrijden - gelukkig hebben we het redelijk weg kunnen poetsen.
2381 Zaterdag 20 juli 2013  -  Zeehondencreche in Pieterburen

Voor even wat afleiding, een kijkje nemen bij de zeehondencreche in Pieterburen.
De beruchte vissers-netten.
Dit zijn de (berg) netten waar ze de zeehondjes iedere keer uit moeten redden ... 800.000 kilo netten!!!! En de berg groeit helaas nog.
Deze aflevering heb ik toen gezien en de heren waren niet aldoor even netjes of begripvol! Zo kwam Gordon al binnen met een jas waar een echte bontkraag op zat, en dat moest meteen weg van Lenie 't Hart (de oprichtster).
Zo begon het ooit.


2380 Vrijdag 19 juli 2013  -  Genieten en missen

Ja hier genieten we echt wel van, en dit miste ik enorm in Texas. Maar er is ook zo verdomde veel wat ik uit Texas hier weer mis!!!!


2379 Vrijdag 19 juli 2013  -  Het blijft een rare houding voor een kat

2653 Donderdag 18 juli 2013  -  Ushi

Vanavond de film "Ushi must marry" gekeken. Oei, die was echt slecht!!
2378 Woensdag 17 juli 2013  -  Voor nop

Vanaf 1 augustus komt er een mooi huis te huur wat we best wel mooi vinden, zo zitten we er toch leuk bij en hoeven we niet te kopen (want wie weet wat we in de toekomst nog willen). Vandaag maar even gebeld ... huis is al verhuurd!

We piesen maar weer eens naast de pot! Ze waren ff vergeten het huis van de site af te halen. Ik haat die gemakkelijke houding. Wij gaan op internet kijken, bekijken het huis aandachtig, laten het aan de kinderen zien, gaan onszelf bedenken hoe we het vinden daar te gaan wonen, zowel het huis als de buurt/omgeving ... en dan blijkt alles weer voor nop en staan we weer op nul!
2377 Maandag 15 juli 2013  -  Necropolis, Glasgow Cathedral en terug naar Friesland

Ben je een vrolijke flierenfluiter die altijd in is voor een grapje dan zijn deze foto's waarschijnlijk niets voor jou. Maar hou je ook wel van het donkere randje of de somberheid kijk dan gerust. Dit kerkhof dat Necropolis heet, wat "city of the dead" betekent, is tegenwoordig een park waar je "gezellig" doorheen loopt of zelfs je hond uitlaat! Ach ja ... na een poosje weet ik het wel en wil ik graag weer terug naar the land of the living. En zombies bestaan we hebben er zelf 1 gezien op dit kerkhof!

Na het Necropolis, namen we nog een kijkje bij de Glasgow Cathedral, zijn we daarna nog even in het centrum van Glasgow geweest voor een kopje koffie in de Waterstone's boekenwinkel, en zijn we daarna weer terug gereden naar het vliegveld van Glasgow.

Daar moest natuurlijk de auto in worden geleverd, compleet met beschadiging en al. Dankzij de verf ziet het er al een stuk beter uit; en ook dankzij een goed laagje stof op de bumper, zie er praktisch niets meer van. Toch voor de zekerheid bij het inleveren van de auto, even de koffers vlak voor de bumper neer gezet. Dat hielp, want er waren geen opmerkingen over beschadigingen bij de auto, en we konden zo doorlopen naar de Terminal.

Op het vliegveld hebben we nog iets kleins gegeten, en onze vlucht ging netjes op tijd, en verliep heel soepel (geen turbulentie dit keer). Eenmaal weer op Schiphol hebben we weer eens lang gewacht op onze koffers (het was dan ook heel druk op Schiphol), en we hebben maar weer eens een auto gehuurd (dit keer een Peugeot 208, compleet met rammel onder de moterkap) en naar Friesland gereden.
Glasgow Cathedral.
Worden we al vrolijk ... loop dan verder met ons mee over dit kerkhof.
Ja, zelfs een graf huisje.
Pfff... wat een klein simpel grafsteentje zeg!!
Ook al zo klein.
De grafstenen worden steeds "kleiner", lijkt wel.
Aaaaaaah een zombie die uit het graf kruipt!!! Ze bestaan dus toch! Ik lees er een boekenserie over (tot groot vermaak van mijn kinderen, want welke moeder van 40 leest nou tiener zombie boeken, nou ik dus!!!). Maar als dit geen bewijs is ... Hee waar is Michel nou gebleven??? Nou ziet hij de zombie niet die toevallig (zie ik aan de mouwen) hetzelfde overhemd draagt ... wat een raar toeval.
Mijn 3 zombies uhhh... mannen bedoel ik.
Zo even een foto met kleur na al dat grijs van die stenen.
Doctor Who is hier!!!!!! (waar ik later in de Waterstone's (boekenwinkel) 2 lees boeken van koop).
He-he. Eindelijk vind ik de scone met jam and clotted cream op de laatste dag van Schotland nota bene.
Doordrinken! Het wordt tijd om naar het vliegveld te gaan (met tegenzin). Dag Costa met je lekkere coffee.
Neeeeeeeeeeeeeeeeeee... Ik wil niet terug naar Friesland ... ik wil niet.


2652 Maandag 15 juli 2013  -  Boze bui

Ik heb een boze bui!! Gewoon zomaar. Ik heb zin om iemand een mep te geven of een vol dienblad uit z'n handen te slaan. Ik heb zin om er wat lelijke woorden uit te gooien of om tegen een muur aan te schoppen. Zin om iets stuk te gooien of een kledingstuk te scheuren de gordijnen eraf te trekken of een steen door een ruitje te smijten. Een vaas uit mijn handen te laten vallen op de tegels!!! Rustig maar, ik zit braaf op bed en ga zo gewoon een boek lezen en slapen. Maar jongens wat voel ik me boos!!!!!!!!!!!
2376 Zondag 14 juli 2013  -  Rondslenteren

Vandaag weer wat rondgeslenterd door Glasgow en wat op terrasjes gezeten, een leuke film in de bios bekeken ("Now You See Me") en heerlijk gegeten bij Bella Italia.

Ook waren er weer even mindere momenten, we gaan morgen naar ... ik zal maar zeggen Friesland, want het woord thuis krijg ik niet uit mijn mond. En we hebben weer wat "situaties" aan te pakken. Ik zie er zo ontzettend tegenop om morgen weer naar Friesland te gaan, ik wil gewoon niet! Op vakantie in Schotland kon je de situatie soms negeren, maar dat spelletje is morgen voorbij, dan komt de realiteit weer.

Avondeten bij Bella Italia.


Taartje voor 's avonds op de hotelkamer.

2375 Zaterdag 13 juli 2013  -  Dagje Glasgow

We zijn vandaag in Glasgow de stad ingegaan om wat slenterend te winkelen (na laat opstaan, laat onbijten en langzaam de spullen weer inpakken ... heerlijk hoor rustig aan doen). We kijken werkelijk onze ogen uit! Wat een apart pluimage aan mensen! Wat ziet men er verweerd en vooral doorleefd uit. Roken en drinken (en meer) laat duidelijke sporen na, ook valt het op hoe intens bleek de mensen zijn, werkelijk zo wit als een laken. We zien veel zwervers en mensen die wat ledematen missen of mank lopen. En verder zijn er ook talloze figuren die er zo raar uitzagen zo bizar dat het gewoon niet te omschrijven valt!!!
Een zeer vermakelijke indiaan in de binnenstad van Glasgow.
De stad van Glasgow waar toch wel heel veel leuke winkels zitten. We hebben eindeloos tijd doorgebracht in boeken en cd zaken ... heerlijk! En ook de chocolade winkel van Thorntons weer bezocht. Ook leuk dat er in 1 boekenwinkel de coffee zaak Costa zat ... We kwamen die winkel haast niet meer uit.
Leuke land-plaats voor de meeuw.
Na een (heerlijke) pizza is het tijd voor een filmpje (Monsters University).
Werkelijk. Hier in de bios in Glasgow?
We sluiten de avond af met wat gebakken camembert met cranberry saus in het restaurant dat naast het hotel zit, mmmmm....
Hebbedingetjes gekocht in Glasgow: Mmmmm.... Cocos.
Sinds Michel ooit een keer voor werk naar Engeland moest en chocola meenam van Thorntons ben ik eraan blijven hangen.
Koelkastmagneetjes ... in elk land waar we zijn nemen we altijd wat koelkastmagneetjes mee.
Een groot, zwaar en dik boek over de totstandkoming van Angry Birds en hoe het zo populair is geworden. Het zit ook vol met extraatjes in dit boek ... Envelopjes waar van alles en nog wat in zit, stickers en noem maar op.
Een bijzonder boekje dat alleen in Europa verkrijgbaar is van mijn favoriete Ierse schrijver Darren Shan.
Zeep van Lush. En die ruiken lekker!!! Ik heb de citroen genomen en de oatmeal met echte rozijnen. De zeep is ook heel mooi om te zien (op de foto helaas in verpakking) en ze maken ze net als kaas in grote "wielen" en snijden dan een stuk voor je af zo groot of klein jij het maar wilt hebben.
Een leuke ontdekking: Janelle Monae.


2374 Vrijdag 12 juli 2013  -  Naar Glasgow

Deze ochtend zijn we eerst naar Glencoe gereden; een prachtige vallei om te zien. We zijn er even in het plaatsje Glencoe gestopt bij de Clachaig Inn, om daarna daar vlakbij te zoeken naar de plek waar Hagrid's Hut (uit de Harry Potter films) heeft gestaan. We herkennen het meertje wel, maar voor de rest is het moeilijk voor ons om het nog te herkennen.

We rijden verder naar Cruachan, the Hollow Mountain, een elektriciteits-centrale die midden in een berg is gebouwd. We zijn er eigenlijk te laat voor onze tour, en we moeten een uur wachten tot de volgende, en eten ondertussen dan maar wat met uitzicht op Loch Awe. De tour zelf is leuk maar wel heel kort; je rijdt met een bus de berg in; je kijkt even in de enorme grot die ze daar gebouwd hebben in de berg, en krijgt uitleg over hoe de water-centrale werkt, en daarna rij je weer terug. Hetgeen het leuk maakt is de tourguide; echt grappig. Wel apart dat je geen tassen mee mocht en geen foto's mocht nemen.

Vlakbij ligt St. Conan's Kirk, een kasteel van zo'n 100 jaar oud. Tot slot rijden we langs Loch Lomond, naar Bearsden, iets ten noorden van Glasgow.
Ochtend in Schotland: Onderweg even stoppen en genieten van het uitzicht met de mist die er nog hangt.
De jongens doen even gek.
Glencoe.
Clachaig Inn.
De plek waar Hagrid's Hut heeft gestaan.
St. Conan's Kirk.
Loch Lomond.
Avondeten bij de McDonald's!


2373 Donderdag 11 juli 2013  -  Van Inverness naar Ft. William

De route van vandaag: Vanuit ons hotel in Inverness, langs Loch Ness, via Drumnadrochit, naar het Inverlochy Castle, en daarna door naar het Glenfinnan viaduct, en naar Ft. William.
In Drumnadrochit.
Een zalm/garnalen contail besteld: Ik ben niet zo van de garnalen, maar die kleintjes vind ik wel lekker vooral met die roze saus erbij. Dus ik bestel vrolijk een garnalen cocktail. Toen die werd gebracht schrok ik wel even van die grote die erbij zat!! Bah wat een ding!! Die heb ik maar even in een servetje gedaan en opzij gelegd.
Die speldenknop ogen ook!
Glenfinnan viaduct: Hier is een scene opgenomen voor de Harry Potter film, je ziet dan de Zweinstein express over deze brug gaan.
Hertjes... Toen ze ons zagen, doken ze snel het hoge gras in.
In deze stilstaande trein is een tearoom gemaakt, die was helaas dicht toen wij er waren.
Het meer van Loch Ness.
Het Inverlochy Castle: Een oud kasteel waar echt niet veel meer van over is dan slechts wat muren.
Zo moet het ooit geweest zijn.
Het kasteel in volle glorie.
Stoomtrein in Ft. William.
28 graden in de hotelkamer en geen airco .. we weten niet waar we het zoeken moeten, en zijn zweterig en klam!!
Hitte doet gekke dingen met je, zoals het openslopen van het raam met een koffie-lepeltje: Zo kan er tenminste weer wat frisse lucht naar binnen.


2372 Woensdag 10 juli 2013  -  Inverness

Gisteravond was het wat lastig terug komen van ons bezoek aan het Indiaas restaurant. De dame van het Bed and Breakfast had ons namelijk geen sleutel gegeven, dus we stonden bij terugkomst voor een gesloten deur. Geen sleutel, en de dame zelf was er niet. Gelukkig bleek er een andere gast aanwezig, die de deur voor ons open kon doen.

's Ochtends aan het ontbijt vroeg de vrouw van het Bed and Breakfast of we nog naar het restaurant waren gegaan, wat ze voor ons had gereserveerd. Ik antwoordde dat we naar het Indiase restaurant waren gegaan, en toen vertelde ze me dat ze nog terug gebeld was, waar we toch bleven. Oeps. Sorry. Vergeten af te melden. En in een klein dorpje kennen ze elkaar allemaal, dat is duidelijk. Ook maar haar verteld dat ze ons buiten had laten staan, door geen sleutel aan ons te geven en de deur op slot te doen. Toen kreeg ik weer een "sorry" terug. Grappige situatie eigenlijk.

De dame is snel bezig met het ontbijt - een hoop gasten aanwezig - veel verschillende bestellingen voor het ontbijt - en ze moest met haar moeder om 10 uur naar de tandarts. Maar het ontbijt was prima - en zoals het hoort met black pudding erbij.

We zijn onze weg vervolgd via Carrbridge naar Inverness, waar we als eerste dolfijnen gaan kijken in North Kessock. Er is daar een heel klein uitzichtspunt van het Scottish Dolphin Center. Als we daar binnen lopen en we daar aan de aanwezige vrouw vragen of er nog dolfijnen zijn te zien, zegt ze, dat ze ze al uren niet meer heeft gezien. Maar tegelijkertijd zie ik door het raam in de Beauly Firth direct 2 dolfijnen zwemmen. Ze identificeert ze meteen welke dolfijnen het zijn - kan ze blijkbaar aan hun vinnen zien, en vertelt er van allas over. Erg interessant.

We wandelen naar beneden waar een Tea Room zou moeten zijn, maar vinden een hotel in plaats daarvan - met daarnaast een wat verlaten Spar supermarktje. Ook daar vandaan zien we de dolfijnen zwemmen in het water - en we besluiten koffie en cake te nemen bij het hotel. Daarna rijden we een stuk verder naar het noorden, naar Chanonry Point in Fortrose, waar het ook heel goed dolfijnen kijken zou moeten zijn. Daar... geen dolfijn te bekennen. Wel een leuke plek voor wat foto's van de vuurtoren, en een leuke plek om steentjes op het water te laten stuiteren met de jongens.

We rijden terug naar Inverness. Even wat juiste verf gekocht om de schrammetjes op de bumper wat bij te kleuren - ze hebben precies de juiste kleur voor een Vauxhall Zafira. Daarna door naar het centrum van Inverness, waar we de Victorian Market bezoeken. Dit zag er echter uit als compleet vergane glorie, en was niet heel erg de moeite waard. We verzamelen wat spulletjes voor een picknick bij de Marks and Spencer, en rijden vervolgens door naar het Urquhart Castle bij Drumnadrochit, aan Loch Ness. Jammer genoeg veels te toeristisch, en in plaats daarvan vinden we een picknick-tafel om onze broodjes op te eten.

Tegen het einde van de middag gaan we naar het Loch Ness Centre and Exhibition, een interessante serie van filmpjes in verschillende zalen over wat er allemaal al geprobeerd is om Nessie, het Loch Ness monster te vinden. Daarna terug naar een Premier Inn hotel in Inverness, waar we 's avonds nog even de bumper netjes bijverven, zodat die er weer behoorlijk als nieuw uit ziet.
Balciuin, het Bed and Breakfast waar we de afgelopen nacht hebben doorgebracht.
Bruggetje in Carrbridge van maar 300 jaar oud.
Kleine Schotse hooglander.
Het is net een grote hond zo.
Een dolfijn gespot bij het uitzichtpunt in North Kessock!
Nog eentje! (of dezelfde)
Chanonry Point.
Bij Chanonry Point geen dolfijnen te zien.
Zoek de kwal.
Mijn jongens.
Nee joh dat lukt niet, maar wat zou er toch onder zitten?? Of is dit om een boot aan vast te leggen!!??
Mooi helder water.
Stenen gooien blijft leuk op welke leeftijd dan ook.
Even kijken in de stad Inverness (Victoria Market).
Even kijken in de stad Inverness.
De Victorian Market.
Zielig verhaal over een brand en een hond.
Urquhart castle, met op de achtergrond Loch Ness.
Tijd voor een broodje.
En een koekje.
Er is echt onderzoek gedaan naar "Nessie".
De jongens staan hier in de souvenirshop op een spiegel en hebben een spiegel boven zich ... Dan krijg je dus het ondersteboven effect.
Het barst in de souvenir shop van de knuffels.
Ik vond de stilte in de souvenirshop zo gek!! Geen muziekje op of iets en de klanten fluisterden. Geen idee waarom, en toen Nichel de jongen bij de kassa wat vroeg, kreeg hij ook zijn antwoord gefluisterd!! Heel vreemd.
Daar is Nessie!


2370 Dinsdag 9 juli 2013  -  Rendieren

We gaan rendieren bekijken in Glenmore... leuk!! Alleen worden mijn schoenen afgekeurd en moet ik "wellies" (rubber laarzen) huren. De klim duurt maar 20 minuten (er is ook een tour van 5 uur heen en 5 uur terug ... 10 uur bij elkaar dus, nee dank u !!), maar de klim valt mij meteen al tegen. Het is heet en het bospad gaat best wel stijl omhoog, dan weer langs diepe afgrond randjes en via schonkerderbonk rotsige stenen. Als we er zijn, ben ik een inie minie zenuwinzinkje nabij. En mijn oksels ruiken alles behalve fris!! Maar goed, ik ben er en daarna is het genieten van de zwaar verharende rendieren (door de late lente zijn ze nu pas in de rui en je kunt er hele stukken vacht zo vanaf pakken).

's Avonds zitten we deze vakantie voor het eerst in een Bed & Breakfast (Balciuin in Nethy Bridge), waar een wat oudere vrouw ons welkom heet. Het was even zoeken naar deze Bed & Breakfast, want de GPS kon het niet vinden, dus ik heb heel wat locals de weg moeten vragen, tot in de lokale Spar supermarkt aan toe.

We hebben er 2 kamers; mooi aan elkaar, zodat we voldoende ruimte hebben voor ons viertjes. We mogen ook meteen blaadjes invullen voor het Scottish Breakfast de volgende dag; en er wordt een reservering voor ons gemaakt bij een restaurant in de buurt. Uiteindelijk besluiten we ergens anders te gaan eten; en belanden we bij een Indiaas restaurant in Grantown-on-Spey - wat absoluut niet tegen viel; wel wat anders dan we gewend waren in Texas - en vooral ook erg veel eten op ons bord gekregen.
Deze groeien werkelijk overal.
Deze leuke hond was van 1 van de tour guides; hij bracht ons steeds een dennenappel die we weer weg moesten gooien, waarna hij hem ging halen.
Hier wacht hij weer plat op de grond tot wij weer gaan gooien.
Wat een leuk en lief beest.
Eerst bij de hokken kijken die gewoon "veilig" beneden zijn.
Het is zo heet dat we nog even in de auto gaan zitten met de airco voluit voordat we aan onze tour gaan beginnen.
Hier waren we halverwege ons loopje: heet, hijgend en getsie wat eng af en toe.
Ja we zijn er! De rendieren worden uit hun hokken los gelaten en lopen ons bijna overhoop. Hele wolken van haar achter latend. 1 rendier duwt mij wat opzij en er hangt bijna een hele wol winkel aan haar aan mijn broek.
Ja we zijn er! De rendieren worden uit hun hokken los gelaten en lopen ons bijna overhoop. Hele wolken van haar achter latend. 1 rendier duwt mij wat opzij en er hangt bijna een hele wol winkel aan haar aan mijn broek.
Wat zijn ze leuk, de Christmas Reindeer (de enige in heel Schotland).
Het loopt wat lastig over de houte latjes met gaas.
De rendieren lopen gezellig met ons mee.
Deze 2 dames waren onze tour guides, en heel aardig.
Rendieren voeren; dat is gelukkig heel veilig, want ze hebben geen voortanden.
De hele groep bij elkaar.
Dit is echt iets voor onze grote dierenliefhebber Michael. Wat is hij toch altijd super lief met dieren !!!
We gaan het enge stuk weer terug lopen.
De mannen koelen af in het beekje onderweg.
Grillige bomen.
Denmaal bijgekomen in de auto rijden we even naar een terrasje op de Cairngorm mountain, om iets kleins te eten en vooral iets koels te drinken!


2371 Dinsdag 9 juli 2013  -  Momenten

Nog even wat lezen uit mijn zeer verslavende boek die ik helaas bijna uit heb ("Altijd ergens anders" van Derk Bolt van Spoorloos ... wat een geweldig boek !!!) en dan morgen weer een nieuwe dag, nieuwe ronde, nieuwe kansen (en even geen tegenslag berichtjes meer alsjeblieft !!).

Toch zie ik regelmatig momenten bij Michel en Damian en bij mezelf die behoorlijk minder zijn en niet op een vakantie thuis horen. Maar ja !! En vooral Damian zei iets vanochtend, dat mij als moeder raakte, en ook aan zijn gedrag merk je dat er soms niet veel meer bijkan. Ik pak beide zonen soms maar beet en knuffel ze (of ze het nou leuk vinden of niet) even plat. En ook Michel moet ik soms even weer flink opbeuren (wat niet altijd lukt). Al met al kost alles veel energie. En oh ja, er moet soms ook nog gegeten worden en dat lukt me dan even niet zo goed op het moment, komt wel weer.
2369 Maandag 8 juli 2013  -  Van Portlethen naar Pitlochry

Weer een bloedhete dag in Schotland. Vanuit Portlethen gaan we iets noordelijker naar Aberdeen, en dan naar het westen, langs de Falls of Feugh in Banchory, en dan in het Cairngorms National Park langs Ballater en Braemar, waar we in een klein zaakje een (te warm) broodje eten, om uiteindelijk te eindigen in Pitlochry, in het Strathgarry Hotel. Een hele mooie rit, met vooral veel kronkelweggetjes.

Het Strathgarry hotel is een beetje een apart hotel - want we hebben er eigenlijk geen kamer, maar een apartement. En onze aanwezigheid daar, werpt ons meteen weer terug in onze gekke situatie. Want we zitten ineens op een plek wat ons doet denken aan ons tijdelijke onderkomen in Friesland. Tegelijkertijd komt er een email binnen dat onze spullen zijn aangekomen in Rotterdam. Dus het is meteen weer onderwerp van gesprek bij ons - wat we toch moeten - en tegelijkertijd voelen we nu extra hoe we heel veel stabiliteit kwijt zijn. Geen eigen huis; geen baan in Nederland; en ook nog geen eigen auto (want die is nog onderweg). Het voelt raar. Het heeft een negatief effect op onze vakantie; het is gewoon moeilijker om ervan te genieten (hoe mooi het hier ook is), omdat we in gedachten telkens ergens anders zijn.

Vandaag nog een ander geintje ook: Tijdens het rijden door het Cairngorms National park zagen we een mooie plek voor een foto onderweg - op een weg waar duidelijk 's winters voldoende sneeuw valt, want langs de weg staan van die palen die aangeven waar de weg is (vast en zeker voor de sneeuwschuivers). En tijdens het parkeren, rijd ik tegen zo'n paal aan (met onze gloednieuwe Vauxhall Zafira - echt nog maar een paar honderd mijl op de teller). Resultaat: bumper van achter beschadigd (en natuurlijk heb ik een eigen risico van 1000 pond). Ik heb 's avonds maar even mijn best gedaan om de boel weer uit te deuken (wat nog heel redelijk gelukt is, moet ik zeggen). Maar hoe dit afloopt bij het inleveren van de auto, moeten we nog maar even zien.

's Avonds kijken we nog even bij een ondergaand zonnetje bij de dam en zalmladder in Pitlochry; de dam wordt gebruikt om stroom op te wekken, en tegelijkertijd is er een zalmladder, waarmee zalm stroomopwaarts kan komen, voorbij aan de dam. Omdat het mij niet duidelijk is, waar het precies is, vraag ik een man, of hij weet waar het is, en ik krijg meteen helemaal uitleg waar het is en hoe het werkt - duidelijk een "local". Tevens komen we er nog een Nederlander tegen, die ook al even in Pitlochry is, en er ook meer vanaf weet; en zo hebben we weer een paar leuke gesprekken.
Woeste waterval bij de Falls of Feugh.
Damian wil wel eens in een stokoude kapotte tank zitten, deze stond in het gras bij een soort van boerderij speelveld.
Het lijkt me niet echt comfortabel, zo'n tank.
Eindelijk, we komen weer een flesje elderflower prik tegen, lekker.
Suspension bridge over de rivier Dee; mensen zijn er aan het zwemmen en springen er van de brug in het water.
Suspension bridge over de rivier Dee; mensen zijn er aan het zwemmen en springen er van de brug in het water.
Braemar.
Tijd om iets te eten in een hete lunchroom, jemig wat zijn wij toch aan de airco gewend.
Zo zie ik mijn zoons het liefst, lachend.
Mooie natuur onderweg.
Avondzonnetje, we zijn intussen in Pitlochry en we hebben een bizar hotelletje/huisje waar we ons niet goed in voelen. Dit is bij de dam in Pitlochry.
Hier zwemt veel zalm.
De zalm ladder vlak bij de dam; hier springen de zalmen van bak naar bak, en kunnen zo de dam passeren.
Uitleg over de zalm.
De zalmteller; zoveel zijn er al langs gekomen dit jaar.


2368 Zondag 7 juli 2013  -  St. Andrews en Dunnotar Castle

Onze route ging vandaag van Glenrothes naar St. Andrews, waar we tot onze verrassing veel meer tijd hebben doorgebracht dan van te voren gedacht; het was een erg leuk plaatsje, van het St. Andrews Castle, naar de kathedraal, een hapje eten bij de lokale kebab-tent, koffie drinken (in hele grote kopjes) bij Costa Coffee en door naar de Universiteit. Daarna zijn we doorgereden naar Dunnottar Castle, in de buurt van Stonehaven, om uiteindelijk in een Premier Inn hotel in Portlethen (vlak onder Aberdeen) te eindigen.
We zagen onderweg steeds borden van "The Singing Kettle" (in de buurt bij het plaatsje Kettlebridge) en werden nieuwsgierig wat het was, dus we volgden de borden. Het bleek een winkel voor kleine kinderen te zijn met spullen uit de blijkbaar populaire TV serie "The Singing Kettle".
Engelse/Schotse brievenbus.
Onderweg bij een "fruit farm": Lekker!! Helaas lastig mee te nemen en ik vraag me ook af waar je lemon curd bij eet??
Grappig; een hond helemaal gemaakt van laarzen.
Mooie velden vol met klaprozen die men hier poppies noemt.
In deze lunchroom in St. Andrews ontmoette William zijn Kate; het staat ook in de buurt van de universiteit waar ze beiden aan studeerden.
Oude ruïne.
Vader en zoon scharrelen over een strandje.
Zie je Michel en Michael?
Aah, daar zijn ze weer.
Dit is elderflower die echt overal groeit hier in Schotland en ze maken er ook priklimonade van of ijsthee. En dat is zo ontzettend lekker.
Zit je lekker?
Hier heel erg diep onderin de put zat een ruimte waar men mensen gevangen hield.
Dit is een tekening van de put. Hier zie je de ruimte die eronder zit en waar de gevangenen leefden. Hoewel, dat kun je geen leven noemen!!
St. Andrews Cathedral.
Wat een meeuwen overal!! En grote ook zeg!! Schotland is echt meeuwenland.
In Schotland is men gek op golf tot in de dood aan toe.
Fuiken van vissers.
Even wat heerlijke chocolaatjes gehaald (ben gek op Thorntons, al jaren) voor 's avonds op de kamer met koffie of thee, die Michael steeds heel lief voor ons zet.
Schots geld, zoveel kleurrijker dan de dollar.
Tijd voor koffie bij ons favoriete koffie tentje Costa, alleen vergat Michel de small te nemen en nam dus medium. Maatje mega grote soepkom, de large was met 2 oortjes, anders was die niet goed vast te houden. Wauw. Wie wil er zoveel koffie!!??
Dit koekje heette Barney the Bumblebee. Vorig jaar, toen we in Engeland waren, was het Union Jack.
De soepkom!
Hier studeerden William en Kate.
Wandelen naar Dunnottar Castle.
Hier mocht je dan wel niet komen, maar het uitzicht over de baai daar achter was bijzonder mooi.
Wel een trap van een paar honderd treden, en deze dame sport al lang niet meer. Dus bonkend hart, veel pauzeren, naar adem happen en het erg heet hebben, maar dan krijg je ook wel wat te zien.
Stonehaven: Op weg naar het hotel nog even wat foto's van een schattig haventje waar het duidelijk eb was.


2367 Zaterdag 6 juli 2013  -  Edinburgh en een geheime bunker

Na weer een prima Engels ontbijt in Dunfermline, gaan we deze ochtend eerst terug naar het centrum van Edinburgh, om daar de The Real Mary King's Close ondergrondse tour te doen; een hele leuke tour, die je goed beeld geeft van het leven van vroeger. De tour guide doet het ook heel erg leuk, en vertelt de verhalen heel interessant, afgewisseld met pratende schilderijen en een spook-verhaal.

We wandelen daarna naar de Elephant House, waar JK Rowling haar eerste Harry Potter boek heeft geschreven, om daar wat te drinken; maar de rij is er vrij lang, en het is er behoorlijk druk, dus we moeten wat geduld op brengen, voordat we daar een tafeltje hebben.

's Middags vervolgen we onze route; eerst naar North Queensferry om bij de Forth Bridges te kijken - en daarna door naar het noord-oosten, richting Anstruther, om bij Scotland's Secret Bunker (alweer onder de grond) te gaan kijken.

Dit was zo apart!! Een geheime bunker onder een boerderij die bijna 50 jaar lang geheim is gebleven. Men had er geen idee van. Er werkten wel 300 mensen!! Via de boerderij loop je een lange koude gang in op weg naar de bunker. Damian en ik hadden wat moeite met de sfeer en ook de geur die er hing was sterk en vreemd. Men had een geluidsband aan staan, zodat het moest klinken of die 300 man er nog druk waren en tegelijkertijd was het zo uitgestorven met allemaal (etalage) poppen die je na een tijdje aan lijken te kijken.

We beeindigen onze dag, wederom in een Premier Inn, dit keer in Glenrothes.
Al die straat artiesten maken Edinburgh wel heel levendig.
Voor een muntje ging ze prachtig keltisch voor je zingen.
Jammer van die lichtstip onderaan de foto, maar goed ... Op deze foto staan de 3 mannen waar ik het allermeeste van hou.
Je mocht hier helaas geen foto's van maken, maar het is een tour van ruim een uur ondergronds in Edinburgh. Ooit was er een heel gedeelte wat lager lag en waar later overheen is gebouwd. Het was een ontzettend leuke tour en zo boeiend om te zien. Het waren vooral woonhuizen en koeienstallen, maar je kon alles er echt nog goed in zien en ook daar had the plague goed huisgehouden.
Als iemand de pest had, dan was de dokter ook bang besmet te worden, dus droeg hij een enorm gewaad en had een soort vogel snavel/masker op waar geurige kruiden in zaten, zodat de dokter de bacteriën niet in kon ademen.
Hier nog even een paar kleine leuke mokken gehaald.
Michel en Charlie.
Moderne Schotse vrouw.
In deze koffietent begon JK rowling aan haar Harry Potter boeken.
Dit boek heb ik na de de ondergrondse tour gekocht, het gaat over een jongen in deze tijd die ook die tour neemt en dan in die tijd terecht komt. Niet echt leuk als de pest heerst en hoe komt hij ooit weer in de tegenwoordige tijd terecht!!?? Dat ga ik binnenkort allemaal lezen.
Teksten gekrabbeld in de wc's van The Elephant House.
Even uitwaaien op deze warme dag bij het water.
Scotland's Secret Bunker.
Het had een vreemde sfeer allemaal en zelfs de oudere man die daar vrijwilliger is, zei me dat na al die tijd hij het ook nog vreemd en creepy vond. Ik zou daar in ieder geval voor geen goud alleen willen rondlopen ... brrr.
Aaaah weer daglicht. Je vraagt je af hoe 300 mensen zonder daglicht hebben willen werken. Ik kan in ieder geval niet zonder.
Het hotel, weer een Premier Inn, en we eten er weer prima. De omgeving is hier wel apart en behoorlijk vergaan. We hebben huizen gezien die te erg voor woorden waren, dat een mens zo kan leven. Wij slapen gelukkig hier vanavond.


2337 Vrijdag 5 juli 2013  -  Edinburgh

Een dagje in Edinburgh!
Wij nemen in Engeland altijd erg graag een Premier Inn hotel en zo dus ook in Schotland. Er zit namelijk altijd een pub/restaurant en tevens ontbijtzaal naast en die zijn van geweldige kwaliteit. We eten er die avond ook weer met plezier!
Damian is gek op de Engelse/Schotse worstjes.
Ik kies voor steak met een gebakken plak ananas erop en een poached egg.
De volgende ochtend gaan we met plezier naar de ontbijtzaal. Je kunt er pakken wat je wilt en alles is van geweldige kwaliteit. Dan komt er ook nog iemand aan de tafel waar je de warme dingen kunt bestellen, zoals ei, worstjes en wat dan ook. Alles smaakt geweldig, er heerst een heerlijke rust, er staat prettige Engelse popmuziek op en de bediening is uiterst vriendelijk.
Ik weet niet goed waarom Michel zo kijkt, hij zag buiten blijkbaar iets!!??
Nou ik voelde me ook een oude granny. Hijgend als een paard al die trappen op (nee ik doe duidelijk geen moer aan sport).
Kasteel al in zicht.
Schattige piepkleine winkeltjes.
Zoek de hommel.
Allerlei Schots lekkers.
Hier wordt Schotse kleding geweven.
Schotse ruitjes.
Schotse mode.
Wat zullen de guards het warm hebben in die kleding!! Toen we gister aankwamen was het koud, met veel wind. Oh ja, Schotland is koud. Dus de volgende dag gaan we met jas aan op pad, een jas die na 10 minuten alweer uit kon. Het was echt warm vandaag. Dus de rest van de dag met de jas gezeuld.
We komen aan bij het kasteel (Edinburgh Castle) maar wat is het druk. Echt niet normaal. We staan stijf vast in de massa. Wat nu? We willen toch echt graag het kasteel zien, maar niet zo. We besluiten iets anders te gaan doen en later op de dag het nog eens te proberen.
Direct achter het kasteel zit een stadion waar over 2 weken Jessie J zal optreden, jammer dat ik daar niet bij zal zijn.
Ppffff warm, tijd voor een ijsje.
We gaan naar binnen bij Camera Obscura and World of Illusions; een hoog gebouw waar op elke verdieping grappige dingen zijn te zien. Zoals deze ballen.
We lopen eerst helemaal naar boven, waar je leuk uitzicht hebt en waar we even wachten op een kleine presentatie die we zo te zien krijgen.
Dit was iets met gekleurde schaduwen, maar dat zie je op deze foto niet.
Oh oh, waar is Michel zijn lichaam!!!???
Oh oh, waar is Michel zijn lichaam!!!???
Hier liepen we door een soort van tunnel met aan beide kanten dit uitzicht waarvan de kleuren steeds veranderden.
Hier liepen we door een soort van tunnel met aan beide kanten dit uitzicht waarvan de kleuren steeds veranderden.
Ja dit zijn wij. Dit was een hitte sensor. Waar we rood zijn, zijn we het warmst.
Hier houdt Michael een fles gevuld met water vast dat bevroren is. Vandaar dat de fles erg blauw kleurt.
Zie je me?
Spiegelpaleis(je).
Een rare tunnel met kleuren, ik kon er niet tegen. De brug waar je overheen gaat staat gewoon vast, maar de kleuren draaien. Ik werd er misselijk van en had het gevoel over de kop te gaan.
Grappig. Waar zou zijn hoofd nu echt zitten?
Grappige kleine steegjes.
In elk steegje zit wel wat, een klein winkeltje of een terrasje met maar 6 tafels.
Schotse taxi.
Later op de middag proberen we het kasteel weer, en het is nu veel beter te doen.
Hier diep in de kerker zaten vroeger mensen gevangen. Je kunt het je haast niet voorstellen.
Men heeft nog de originele gevangenisdeuren uit 1700.
Je lag of op de grond of in een hangmat.
Harde bedjes.
Michel ook maar eens opgesloten.
Nou vooruit, kom er maar uit dan.
Er was bij het kasteel een bruiloft aan de gang.
Mon frere.
Damian gooit een muntje in de wensput en doet natuurlijk een wens!!
Hier hebben we heerlijk gegeten, in Londen aten we ook regelmatig bij Garfunkel's.
Schotland heeft genoeg om de dorst te lessen.
Pietje de meeuw.
Pietje de meeuw.


2327 Donderdag 4 juli 2013  -  Scotland

Katten 's ochtends weer weggebracht naar het katten-pension, en de auto vol geladen. Met heel veel passen en meten kreeg ik precies 4 personen, 3 koffers en nog 4 tassen in de Nissan Juke, die we gehuurd hadden. Voor mij in ieder geval nooit meer zo'n Nissan. D'r past zo bijzonder weinig in. Er past letterlijk slechts 1 koffer achterin. Daarna zit-ie al vol. De jongens hebben een kleine 2 uur krap achterin moeten zitten, onderweg van Friesland naar Schiphol, omdat ik alleen nog 2 koffers op de achterbank kwijt kon. En dan ben ik nog blij dat we alle spullen in 3 koffers hebben kunnen stoppen. Vier koffers had echt nooit gepast.

Zoals gewoonlijk kostte het allemaal weer veel meer tijd om op Schiphol te komen, dan verwacht. Een paar bruggen open onderweg. Nog even de auto aftanken, een ongeluk onderweg, auto in leveren bij Europcar, een kilometer lopen door Schiphol, boarding-passen printen, bagage afleveren, paspoort-controle, nog even snel wat eten, door de security check, en zowaar, het is alweer tijd voor vertrek. Tssssss.

Op Schiphol viel het ons op dat de grond-stewardessen zijn vervangen door bagage-apparaten. Nu mag je zelf je koffers wegen, voorzien van een label, en in een apparaat stoppen. Enerzijds grappig om te zien en te doen; aan de andere kant ook weer jammer - het is toch minder persoonlijk. Zo'n apparaat wenst je geen goede reis met een glimlach erbij.

De vlucht naar Glasgow ging prima; wel heel veel wind en dus flinke turbulentie bij de landing. Turbulentie en Michel gaan niet goed samen. Ik ga graag op reis, maar ik heb een ongelovelijke hekel aan turbulentie in het vliegtuig.


Na een lange rij bij de paspoort-controle in Glasgow, door naar Alamo om een auto te huren, waar ze me vertelden dat ik op het verkeerde vliegveld sta. Mijn huur-auto staat zo'n 40 mijl verderop, op het andere vliegveld van Glasgow. Tsja, weet ik veel dat er 2 vliegvelden zijn bij Glasgow? Daar heb ik nooit geen rekening mee gehouden. Uiteindelijk hebben ze voor mij een andere auto geregeld; weliswaar groter en daarmee duurder; maar goed, we kunnen op reis. Van een Hollandse automaat, ineens weer aan de linkerkant rijden, schakelen, en dan ook nog aan het stuur aan de andere kant. Altijd even wennen; maar het went snel; alhoewel ik nog steeds niet begrijp waarom ze niet gewoon alle auto's een automaat maken, net als in Amerika. Dat onzinnige geschakel de hele tijd....

We zijn direct naar Edinburgh gereden. Om alle wijsneusen voor te zijn: "Waarom vlogen jullie dan niet direct naar Edinburgh?" Ja dat weten we, dat kon ook, maar die optie was veel duurder, dus dan rijden we maar gewoon een uurtje, en dan zijn we ook in Edinburgh. Ik kon nu super-goedkope tickets krijgen bij KLM naar Glasgow, en dat scheelde veel geld.

We zijn in Dunfermline ingecheckt bij een Premier Inn. Even doen alsof mijn neus bloedt, en Michael doodgewoon 15 verklaard, zodat we niet 2 kamers hoeven te boeken (tot 16 is gratis in de kamer, met gratis ontbijt!). Ook even de Internet verbinding gehackt - de eerste 30 minuten Wifi toegang is gratis, en daarna word je er weer afgekieperd totdat je gaat betalen; maar dat bleek met wat slimme truukjes best te omzeilen.

's Avonds gegeten bij de naast de deur liggende "The Crooked Glen" - prima eten daar; en lekker weer Engels eten; maar we moesten er wel lang op wachten.
2328 Donderdag 4 juli 2013  -  Stil

Tijdens het eten in de pub naast het hotel krijg ik te horen van Michael dat ik stil ben al de hele dag, veels te stil! Hij is mij zeker op een vakantie drukker gewend en met veel meer gekkigheid en lol. En ik wil alles even van me afzetten. Ik wil het zo ontzettend graag! Maar om de 5 minuten springt het in mijn gedachten wat we straks moeten gaan doen, helemaal met weer niets beginnen in het heetst van het jaar in Texas op een appartementje. Weer op jacht naar bedden, een wasmachine, meubelen, internet regelen, enzovoort, enzovoort. En ik ben juist zoooo moe.

We zijn al druk sinds januari en mijn energie is op. En wat is de toekomst? Ik wil niet oud worden daar. Maar hoe komen we op een andere manier dan weer terug naar Nederland? Dell Texas zal dan echt geen medewerking meer verlenen en dan zal Michel zijn baan op moeten zeggen. En vind je zomaar nog een goede baan als je 45 bent tegen die tijd?

En dan weer dat proces van je huis verkopen en weer met niks moeten beginnen!? Ik blijf GVD niet aan de gang.

Ik haat mijn leven op dit moment heel erg. En ik wil het zo graag even van me af zetten... maar hoe????
2326 Woensdag 3 juli 2013  -  Het doek is gevallen

We hebben nog altijd geen beslissing genomen. Gewoon nog altijd geen idee wat we willen. Gaan we in Nederland wonen, of gaan we terug naar Amerika? Maar extra bedenktijd kregen we vandaag niet meer. Dell Nederland stuurde een email:

"The fact that he has a Dutch passport does mean he is allowed to be in the Netherlands. However he cannot work for Dell USA based here. Perhaps the USA rules are less strict, but we are risking that he triggers employment taxation laws in the Netherlands. He was in procedure for a Dell Netherlands vacancy, but this offer was not accepted by him. The offer is off the table now. While he was in procedure he was allowed to be here, and if he put in holidays he is allowed to be here on a vacation, but if he is working from here it is NOT allowed. Therefore it is an issue of legality already. Please confirm that he has returned to the USA."

Zo. Dat krijg je maar even gemaild. Nou ja, ik kreeg het eigenlijk niet gemaild. Dit moest ik doorgestuurd krijgen van mijn manager. Zelf hadden ze me niets verteld. The offer is off the table now. Weg is de keuze voor ons om te beslissen wat we willen. En waarom? Omdat ze bij Dell Nederland bang zijn dat ze belasting moeten betalen. Maar dat kan helemaal niet. Ik heb helemaal geen contract getekend bij Dell Nederland. Ik sta momenteel niet eens bij een gemeente ingeschreven. Waarom zou Dell Nederland dan toch ooit belasting voor mij moeten betalen? Pure nonsens.

Maar hoe dan ook - men heeft de vacature ingetrokken, en dat zou betekenen dat voor ons alleen de weg terug naar Amerika bestaat. Of - en dat is natuurlijk ook een optie - mijn baan bij Dell opzeggen, maar dat doe je natuurlijk niet zomaar, want je hebt wel je inkomen nodig, en... ook niet onbelangrijk, ik heb wel plezier in mijn werk. Daar bij Dell Nederland heeft men in ieder geval duidelijk geen flauw benul wat het betekent om naar een ander land te verhuizen. Hadden ze dat wel begrepen, dan hadden ze niet zo'n grote druk gezet op onze beslissing, en ons meer tijd gegund, en niet om zo'n flauwe reden de vacature ingetrokken.

Ergens is het ook wel weer goed hoor. We hebben inmiddels ruim een maand nagedacht. En we kwamen er nog altijd niet uit. 't Is ook zo'n verdraaid lastige beslissing. Wonen in Nederland? Dan heb je lekker eten in de supermarkt; Hollandse humor en TV; dan is Michael bij ons in de buurt; dan heb je weer vrienden en familie om je heen; en je rijdt nog eens gemakkelijk naar het buitenland. Tegelijkertijd: Het is er vaak slecht weer, alles is veels te duur en de belastingen zijn waanzinnig en de salarissen te laag; en een echt leuke woning onder de 2 ton is praktisch niet te vinden (tenzij je van rijtjeswoningen houdt); je loopt weer verplicht alle verjaardagen af; we vinden het er saai; en we hebben geen idee waar in Nederland we überhaupt zouden willen wonen. In Amerika? De zon schijnt vaak; alles is goedkoop; het verkeer is zoveel rustiger; mensen zijn vriendelijker; de huizen zijn luxe - en vrijstaand; je hebt een zwembad dicht bij; veel betaalbare en goeie restaurants en een verdraaid leuke bioscoop; winkelen is er gemakkelijk; en je kan er zo mooi hardlopen. Tegelijkertijd: 3 maanden lang hitte in de zomer; eten in de winkels waar je hard van weg wil rennen; Texanen zijn maar moelijk om echt vrienden mee te maken; Michael wil naar Nederland, dus die zouden we dan niet zo vaak meer zien; en we moeten weer het hele gedoe met de visa weer opnieuw door.

La Duni, in Allen/Fairview, Texas.


Aan iedere optie kleven grote voor- en nadelen. En van welke optie worden we nou het gelukkigst?

Die keuze ligt bij ons als een blok beton op onze maag. Er zijn letterlijk dagen dat we bijna geen hap door onze keel krijgen. We gaan er dan nu ook echt even vandoor. Even op vakantie nu - we gaan naar Schotland. Even alles van ons af laten glijden. Vluchten van zowel Nederland als Amerika. Misschien dat we er dan uit komen wat we willen?
2330 Woensdag 3 juli 2013  -  Vertrouwen

We gaan in ieder geval (financieel) alles op alles zetten om de kerstdagen in Nederland door te brengen. Dus denk niet dat jullie van ons af zijn!! En toen ik (huilend) tegen Damian zei: "maar hoe moet dat met jou weer verder in Texas?", antwoorde hij met "nou mama je moet wel meer vertrouwen in mij hebben".

Goed zo, Damian, je hebt helemaal gelijk. Klaar met janken, eerst genieten in Schotland en daarna moeten de schouders er weer onder.
2329 Dinsdag 2 juli 2013  -  Suf piekeren

Slapen, weer wakker, slapen en heel raar dromen, weer wakker... warm in de slaapkamer... deken erop, deken eraf, en maar weer piekeren!! Weer slapen en weer raar dromen... weer wakker... Michel snurkt en maar weer piekeren met een soort nare zenuwen in mijn onderbuik, bed maar uit naar de WC... even op mijn laptop (intussen hevig piekerend)... zo maar weer slapen dan, want het is tenslotte nog maar half 4 in de ochtend!! Eerst nog even piekeren.
Datum: 17 augustus 2017 - Laatste update: 5 mei 2016