3567 weblogs:

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2004

Meest populair:
(van 3209 reacties)

KLM ticketprijzen
Rollercoaster
Vernieuwd design
Three years!
Een huis!
Even terugkomen op dat vlaggetje
Naar school!
YES!!!!!!
Bij ons op visite:
(tijden in Eastern time)

27 april 2017 (1315)
26 april 2017 (2643)
Email voorkeur:

Klik hier om je aan of af te melden voor e-mail updates van Meilink.net.
2763 Donderdag 31 juli 2014  -  Dure pasfoto's

Eens even rekenen. De kosten die we zo langzamerhand hebben gehad aan pasfoto's voor visa en paspoorten in de afgelopen zes jaar:
  • 2008: Nog in Nederland, voor visa: 50 euro / 67 dollar.
  • 2011: Pasfoto's bij de CVS voor de verlenging van onze visa: 44 dollar.
  • 2012: Pasfoto's voor onze nieuwe paspoorten in Houston: 80 dollar.
  • 2014: Pasfoto's in Amsterdam voor verlenging van onze visa: 50 euro / 67 dollar.
De teller staat dus al op 258 dollar voor alleen maar pasfoto's.

Tezamen met alle foto's die de douane heeft gemaakt hier in Amerika bij iedere binnenkomst in het land, moet de Amerikaanse overheid nu toch een uitgebreid scala aan lelijke pasfoto's van ons hebben. Zeker als je net een lange trans-Atlantische vlucht hebt gehad, moe bent, en een uur in de rij moet voor de douane; dan worden het geen hele mooie foto's die ze hier bij de douane maken.

Voor de Green Card procedure vraagt onze advocaat nu 6 pasfoto's per persoon. 24 stuks total dus! Als we weer naar de CVS gaan... dan kost dat 130 dollar. Na al 258 dollar uitgegeven te hebben hieraan, ben ik niet meer zo bereid om er weer 130 dollar tegen aan te smijten.

Dus na wat snuffelen op Internet, kwam ik op het idee om zelf pasfoto's die ik nog had liggen, in te scannen, in een 4x6 inch formaat foto op de computer aan elkaar te plakken, en ze vervolgens bij de CVS bij hun foto-kiosk uit te printen.

Kosten voor 24 foto's op deze manier: $ 1,16.

Zo. Da's een mooie besparing met wat vlijtig scan-, plak- en knip-werk.
2862 Woensdag 30 juli 2014  -  Cup-cake-mix

Kijk, mam, we hebben je cupcake mix vandaag gebruikt. Lekker straks bij de koffie. Kom je ook langs samen met papa?

2762 Woensdag 30 juli 2014  -  Libelle

Manuela heeft al een paar keertjes in de Libelle gestaan. Ik ze maar eens eventjes ingescand. Leuk om dit zo te lezen.

Uit Libelle nr 8, februari 2014.


Uit Libelle nr 26, juni 2014.


Uit de Libelle Zomer-lees-special, juli 2014.

2761 Woensdag 30 juli 2014  -  Sixt

Als je de blog vorige maand goed gelezen hebt, zul je gemerkt hebben dat we wat moeite hadden met een auto huren bij Sixt in London Heathrow. Toen we daar aankwamen aan het begin van onze vakantie, na twee lange vluchten, en na een uur wachten op een Shuttle Bus, en na twee keer gebeld te hebben waar die bus bleef, was daar in een zeer lawaaierig kantoor (waar de vliegtuigen recht overheen kwamen) een uiterst vriendelijke man, die ons een uiterst onvriendelijke boodschap bracht.

Om de huurauto vanuit Engeland naar het vaste land van Europa te Mogen rijden, moesten even wat extra kosten afgerekend worden. Bij elkaar zo'n 450 pond extra. Da's een ruime 700 dollar. Ik heb de auto gereserveerd bij eAutohuur.nl. Zelfs telefonisch geboekt, om er zeker van te zijn dat er geen extra kosten bij zouden komen als we de auto naar Nederland zouden rijden. En men had mij bevestigd dat dat het geval was.

Uiteraard, bij Sixt wist men van niks. Lange discussie gehad bij Sixt, waar ik alleen maar steeds bozer werd. En na gebeld te hebben met eAutohuur, heb ik toch maar de extra kosten afgerekend. Even de auto huren had twee uur geduurd, en we waren moe en wilden op dat moment naar ons hotel.

Prima auto verder; hij reed goed, en geen problemen onderweg gehad.

Na de vakantie kwam de taak om ons geld weer terug te krijgen. Ik wist niet zeker of dat wel zou gaan lukken. Zowel Sixt en eAutohuur hebben van mij meerdere vriendelijke, doch dringende e-mails gehad. En na een tijdje volhouden, en een eerste aanbod voor slechts een halve teruggave geweigerd te hebben, is het me vandaag gelukt om van beide bedrijven alle extra kosten terug te krijgen.

En nu.... nooit meer een auto huren bij Sixt. Deze stiekumerds proberen je allerlei extra kosten in rekening te brengen; claimen dat het allemaal niet inbegrepen was bij onze reservering, en dat je voor verschillende zaken niet verzekerd zou zijn. En zetten zelfs kosten op de rekening wat niet overlegd was. En daar bovenop waren hun medewerkers gewoon traag. Eens, maar nooit meer Sixt.
2760 Woensdag 30 juli 2014  -  Well at Dell

Ieder jaar weer verzinnen ze bij mijn werkgever manieren om je gezondheid in de gaten te houden. Als je gezondheid goed is, dan krijg je een korting op je ziektekostenverzekering. Goed bedoeld. Maar slecht uitgevoerd.

Die "korting" is een sigaar uit eigen doos. Eerst betaal je eigenlijk meer, en als je gezond genoeg bent, krijg je je geld weer terug. Daarvoor hoef je alleen maar even gegevens in te vullen over je gezondheid, zoals je gewicht en je bloeddruk. Daar was in de afgelopen jaren totaal geen controle op, dus je kon invullen wat je wilde, en zo was de "korting" altijd snel behaald.

Dit jaar zijn ze slimmer geworden. Te veel medewerkers waren waarschijnlijk ongewoon "gezond" dankzij het creatief invullen. En dat kan natuurlijk niet.

Dus nieuw dit jaar is, dat je een jaarlijkse "check up" moet gaan doen bij een dokter; die vervolgens een formulier invult, en dit formulier kan je dan inleveren, waarna iemand anders voor je de gegevens invult.

Verdorie. Dat klinkt als een hoop moeite.

Een puntje van aandacht heb ik altijd gevonden, dat ik vind dat mijn werkgever helemaal niet hoeft te weten wat mijn gewicht of bloeddruk is. Dat is nogal inbreuk op mijn privacy. Mijn gezondheid is mijn zaak, en niet die van een werkgever. Uiteraard wil ik gezond zijn. Maar ik doe behoorlijk aan hardlopen, en heb al wat marathons voltooid, dus ik denk dat mijn gezondheid redelijk is. En ik wil gewoon niet dat mijn werkgever allemaal gezondheids-informatie over mij verzamelt. Dus ik ben in de afgelopen jaren ook heel creatief geweest met invullen. Dit jaar laten ze zelfs in grafieken zien hoe je gezondheid verbetert of verslechtert. Veels te veel informatie die mijn werkgever helemaal niet hoeft te weten. Dat lossen ze op door een ander bedrijf allemaal deze informatie bij te houden, en ze beweren dat deze gegevens niet doorgegeven worden aan mijn werkgever, maar ja, ben je daar ooit zeker van?

Maar er is licht aan het einde van de tunnel. Werkgevers mogen niet eisen dat hun medewerkers gezondheids-informatie afstaan, en moeten een alternatief bieden. En dat kwam in de vorm van een "activity challenge". Als je slechts 182 dagen lang bijhoudt hoe actief je bent, dan krijg je alsnog de korting. En daar.... mag je weer van alles invullen wat je wilt. Als je maar 150 minuten per week actief bent, dan heb je het gehaald. En eigenlijk is iedereen altijd wel 150 minuten per week actief. Je loopt eens wat, je doet eens wat in de tuin, je rent eens wat, et voila, de 150 minuten per week zijn behaald.

Dus uiteindelijk, met weer wat creatief invullen, heb ik weer een "korting" binnen.


Het enige probleem met dit is, dat het heel wat tijd kost om 182 keer in te vullen op een computer wat voor activiteiten je hebt gedaan. Daarmee zit ik nog langer achter die computer, en da's nou net niet zo gezond. Ik zit al genoeg achter die computer.
2861 Zaterdag 26 juli 2014  -  Boba-land

Met Boba-land komen we de zomer wel door!

2860 Zaterdag 26 juli 2014  -  Double Dip

Meegenomen uit Oostenrijk; Een snoepje van vroeger, wat ik vaak na school in het snoepwinkeltje in Schagen bij het treinstation haalde.

2859 Zaterdag 26 juli 2014  -  Buurkat

Onze lieve buurtkat; We zijn gek op hem. Onze 3 katten daarintegen een stuk minder, want die zijn stikjaloers als deze mooie kater onze aandacht krijgt.

2858 Zaterdag 26 juli 2014  -  Nestea

Ik word hier heel blij van. Ik weet nog dat Nestea net nieuw was en ik mijn eerste glas met Michel samen in Düsseldorf dronk. En sindsdien ben ik "hooked". Ik moet eerlijk zeggen, dat deze Amerikaanse versie niet zo goed is als de Duitse/Europese (Europese ijsthee is vaak lekker fris en Amerikaanse wat zoeter), maar dat heeft te maken met de high fructose corn syrup die wel degelijk de smaak anders maakt als dat het met gewoon suiker is gemaakt. Maar desondanks... Niet slecht!

2857 Vrijdag 25 juli 2014  -  Michael Jackson Immortal Tour

We zijn naar de Michael Jackson Immortal Tour geweest van Cirque du Soleil in het American Airlines Center in Dallas. Wat een avond. Ik ben diep onder de indruk. Wat was dat geweldig! Echt genoten!

Het blijft toch altijd gek, hoe heel veel mensen met een show of concert omgaan. Er kwam een stel opdagen naast ons, toen de show al 3 kwartier bezig was! Het kwartier wat ze nog zagen, zaten ze mee te joelen alsof ze er van het begin af aan al bijzaten. Toen kwam de pauze van 20 minuten (waarin de mensen van Cirque du Soleil ook het publiek heel leuk vermaakten met Michael Jackson dans-lessen). De man zei iets tegen Michel van eindelijk pauze en daar ga ik gebruik van maken.

We hebben het stel voor de 2de helft van de show niet meer terug gezien, maar toen we naar huis gingen, zagen we ze nog wel rondlopen bij de merchandise stand! Weird.

Wat ook geweldig was om te zien, was de jonge danser met 1 been! Wat hem als zombie trouwens goed van pas kwam bij het nummer Thriller. Maar hij zette de hele show de tent op zijn kop. Geweldig dat je ook met een handicap bij Cirque du Soleil kan komen, als je maar wil en doorzet.

En wat ook mooi was, is dat als je iets bij de merchandise stand kocht, dat je dan de deluxe CD Xscape gratis in je handen erbij kreeg, en het maakte niet uit wat je kocht; dat kon ook een koelkast magneetje van een paar dollar zijn. Ik had de CD al, maar Damian was er erg blij mee.

2759 Vrijdag 25 juli 2014  -  Bewijs dat je geboren bent!

Ik weet behoorlijk zeker van mijzelf dat ik ooit geboren ben. Iedereen heeft dat wel. Als je dit kunt lezen, dan zal er ooit toch wel een dag zijn geweest dat je geboren bent, toch?!

Nou hebben we al heel wat papierwerk moeten doorstaan, zeker wat onze visa betreft. We zijn nu met onze I-485 bezig. Da's een onderdeel om een Green Card te verkrijgen. Onze advocaat heeft een hele was-lijst toegezonden met alles wat nodig is. En net als je denkt dat dingen niet nog erger kunnen worden, dan kan het toch wel. Hint aan mijzelf: nooit meer denken dat het niet erger kan worden.

Ik heb gisteren onze paspoorten staan in-scannen. En dan niet alleen de identificatie-pagina daarin; nee, alle 34 pagina's van ieder paspoort, inclusief de voor en achterkant. Ze moesten alles hebben. En oh ja, ook volledige scans van onze verlopen paspoorten (want daar zat ook nog een Amerikaans visum in). Dus twee keer zoveel paspoorten inscannen. En het moet dan in PDF formaat, en slechts 1 PDF bestand per paspoort. Na een hoop gepruts en 200 pagina's scannen, en ruim 2 uur verder, had ik het eindelijk voor elkaar. En uiteraard waren toen de PDF bestanden te groot om naar de advocaat te emailen, dus heb ik toen ook weer moeten pielen, om de bestanden wat kleiner te krijgen, zodat het wel gemaild kon worden.

Zucht.

Door naar de volgende stap: onze geboorte-certificaten.

Dat zou gemakkelijk moeten zijn. We hebben ooit internationale versies van onze geboorte-certificaten in Nederland nog verkregen. En die zijn in meerdere talen, dus dat heeft tot nu toe altijd prima gewerkt.

Maar de USCIS (zeg maar de instantie waar de aanvraag voor een Green Card wordt ingediend), toverde nu een nieuwe eis uit de hoge hoed. Op het geboorte-certificaat moet staan, wanneer precies de registratie van het kind heeft plaats gevonden. Een snelle blik op onze geboorte-certificaten leerde, dat er van alles op staat, maar niet wanneer ik, of mijn of Manuela's ouders naar het gemeente-huis zijn gegaan om de kinderen na hun geboorte aan te geven.

Waarom moeten ze dit in hemelsnaam weten????

Ze zouden net zo goed het recept voor gefrituurde banaan kunnen vragen. Volgens mij doen ze helemaal niets met deze informatie. Zelfs al weten ze het, dat ik 1 of 2 dagen na de geboorte van Damian op het gemeente-huis ben geweest om hem te laten registreren... dan wat?! Nou dan weten ze dat, maar ze schieten er bar weinig mee op. Het verandert niets aan het feit dat hij geboren is. En het feit dat ik aanvraag-formulieren aan het invullen ben voor een Green Card, bewijst toch al dat ik ooit geboren ben, en op dit moment springlevend ben.

Amerika is meester in het vragen van zinloze informatie. Toen we de vorige keer onze tijdelijke visa moisten verlengen, moest er KOSTE WAT HET KOST, een brief bij van de werkgever, om aan te tonen dat ik werk heb. Een hoop moeite gehad om dat te krijgen, zeker omdat ik tegenwoordig een manager in India heb. Het moest op het juiste briefpapier, en met de juiste tekst erin. En eenmaal bij het consulaat in Amsterdam? Er is niet 1 seconde naar gekeken.

Waarom vraag je er dan om?!?!?!?

Nou ja. Ik kan mijn advocaat wel aanvallen over de zinloosheid van dit soort dingen, maar hij doet ook alleen maar zijn werk. Als de USCIS er om vraagt, dan moeten we het aanleveren.

Maar goed dus. Geen geboorte-certificaten met daarop de datum van registratie.

WAT NU?

De advocaat heeft wat alternatieven, om te bewijzen dat we geboren zijn. Ja werkellijk. Het klinkt heel zinloos, maar we moeten bewijzen dat we geboren zijn. Ik kan ook andere papieren aanleveren, die bewijzen dat we geboren zijn. Daar moet ik er dan wel op z'n minst 2 van aanleveren, en die andere papieren moeten de volledige namen van de ouders bevatten, daarnaast ook de geboorte-plaats en de geboorte-datum, en ze moeten in het Engels zijn.

Zucht. Zucht. Zucht.

Hoe groot is de kans dat ik van mijzelf (zo'n 40 jaar geleden geboren) nog papieren heb, waar dat op staat - en hoe groot is de kans dat die papieren in het Engels zijn?! Ja maar, zo vervolgt de advocaat, als het niet in het Engels is, dan kan je een tolk de papieren officieel laten vertalen naar het Engels. Het zelf vertalen mag uiteraard niet.

En de advocaat geeft wat voorbeelden van mogelijke extra papieren die ik als bewijs van onze geboorte kan aanleveren: de belasting-aangifte van onze ouders van zo'n 40 jaar geleden, waarop wij als kind vermeld staan. Laat maar. Ik zie me toch al aan onze ouders vragen, of ze even hun belasting-aangifte van 40 jaar geleden er bij kunnen pakken; kijken of we er als kind op staan vermeld (inclusief geboorte-plaats en datum); en dan deze aangifte ook nog laten vertalen. Dit gaat niet werken.

Ander alternatief: Een geboorte-certificaat van het ziekenhuis. Of papieren die aantonen dat we gedoopt zijn in een kerk. Of "family records" - wat dat in hemelsnaam ook mag zijn. Of een "religious birth certificate" - ook geen idee wat ik me daar bij moet voorstellen. Of vaccinatie-bewijzen. Nou, die hebben we!! Maar daar staan niet de volledige namen van de ouders op, dus ongeldig.

Na de hele lijst met alternatieven van de advocaat te hebben uitgeput, blijven er nog maar drie mogelijkheden over:

Mogelijkheid A: We zijn NIET geboren. Nou, dat weiger ik aan te nemen.

Mogelijkheid B: Ik moet vragen aan de 4 verschillende gemeentes in Nederland (waar we zijn geboren) of ze mij een internationale versie van de geboorte-akte kunnen toesturen, met daarop de datum van registratie - als ze die informatie al bijhouden. Daar moet ik maandag maar eens over gaan bellen.

Mogelijkheid C: Ik zal aan onze ouders moeten gaan vragen om verklaringen te onderteken, dat ze inderdaad weten dat wij en onze kinderen zijn geboren. En dat dan ondertekenen bij een notaris, die vervolgens de boel verzegelt, en naar ons op stuurt.

Hoe dan ook - dit gaat tijd, moeite en geld kosten.

Zucht (maar weer eens).

En dan te bedenken, dat de geboorte-certificaten die we hebben, in de afgelopen vijf jaar altijd prima waren. Goed genoeg om visa voor Amerika mee te krijgen. Goed genoeg voor een social security number. Goed genoeg voor een rijbewijs aan te vragen.

Nou ja - nu even weekend - en maandag met frisse moed er maar weer tegenaan!
De maandag erna kreeg ik een email van de advocaat: De geboorte-certificaten zijn toch goedgekeurd. Hun "geboorte-certificaat-expert" (echt!? hebben ze die bij het advocaten-kantoor?) had er naar gekeken, en vond dat ze goed genoeg zijn! Hoera! We hoeven niet meer te bewijzen dat we geboren zijn!
2856 Donderdag 24 juli 2014  -  Earth to Echo

Vanavond "Earth to Echo" in de bioscoop gekeken. Wat een ontzettend leuke film was dat!

2756 Maandag 21 juli 2014  -  Idea #196

Toch zojuist mijn werkgever weer $40,000 bespaard met een ideetje.

2855 Zondag 20 juli 2014  -  Appeltaartjes met stukjes spijs en mangosaus

Vanmiddag mini appeltaartjes maken met spijs en mangosaus voor bij de koffie. Love Sunday afternoons with coffee and pastry.

2854 Zaterdag 19 juli 2014  -  Wheel bug

Raar insect in de achtertuin.

2853 Zaterdag 19 juli 2014  -  Stoere film

We gaan vanavond, na een vakantie onderbreking, onze traditie weer voortzetten. We gaan fonduen!!!!! Zo lekker en gezellig en daarna ploffen we op de bank voor een stoere film.

2852 Zaterdag 19 juli 2014  -  Plantjes

Weer plantjes gehaald voor de tuin, o.a. vier lavendel planten. We hadden in ons vorige huis de tuin vol lavendel staan en dat willen we graag weer. En hierna staat een boompje op de agenda, zodat we ook wat vogeltjes in de tuin krijgen, en dan bind ik Tommie vast in de woonkamer aan een tafelpoot.

2863 Vrijdag 18 juli 2014  -  Tears For Fears

Als groot fan van Tears For Fears, kan het niet mooier zijn dan wanneer de band eindelijk na laaaaange tijd weer eens aankondigt te gaan touren, dat 1 van de allereerste concerten zal gaan plaats vinden op iets meer dan een uur rijden bij ons vandaan.


Ze gaan op 20 september optreden in het Winstar World Casino and Resort, hier net over de Texaanse grens in Oklahoma. Ik kon het natuurlijk niet laten om hiervoor een toegangskaartje veilig te stellen. Ik heb er nu al zin in!

2851 Vrijdag 18 juli 2014  -  Dinner and movie night

Vanavond gaan we "aapjes kijken". Even ontspannen, achterover leunen en gewoon lekker film kijken, heerlijk.

2783 Vrijdag 18 juli 2014  -  Dure tapas met spel-fouten

Onze plaatselijke tapas restaurant heeft niet alleen haar prijzen drastisch verhoogd, maar ze hebben ook moeite met Engels.

Monetary Jack... Ik denk dat ze Monterey Jack bedoelen!


I always like much rooms sauteed!


Spaghetti with bolongaise sauce?!


We genieten wel van de koelte, een soort van koufront heeft even de ergste hitte weggenomen, waardoor we lekker buiten konden zitten bij het tapas restaurant. Het leek wel een lentedag in plaats van wegzweten in 40 graden.
2785 Donderdag 17 juli 2014  -  Lady Gaga

Vandaag eerst samen met Michel bij PF Chang gegeten. Ze hadden hun hele menu kaart omgegooid. De nieuwe gerechten waren echt ontzettend lekker, en we hebben genoten van ons eten.

Dan door naar mevrouw Gaga. Je keek je ogen weer uit naar de verklede en bijna poedel naakte mensen die er rondliepen. Ik kan misschien beter zeggen dat onze ogen er over de vloer uit rolden. Sommigen hadden hun best gedaan en anderen waren een beetje griezelig over de top. De foto's zijn helaas niet scherp, want dat is gewoon bijna niet te doen of ik moet een beter en duurder apparaat kopen, dat kan ook.

2786 Donderdag 17 juli 2014  -  Voorprogramma

Geheel volgens onze verwachting, duurde het eindeloos voordat de show van Lady Gaga eindelijk eens begon. De zaal ging om 18:30 al open, maar het duurde tot ruim na half 10 voordat het eindelijk eens begon.

In de tussentijd wordt je getrakteerd op het voorprogramma. Met daarin vanavond Lady Starlight. Die was echt niet om aan te horen. Blijkbaar een vriendin van Lady Gaga, en dus in het voorprogramma. Maar veel meer dan eindeloos lang ritmes laten horen op haar drum-machine deed ze niet. Als een heel slechte DJ. Alleen maar dreun-dreun-dreun, en niks geen melodie. En dan een beetje wapperen met haar handen, en af en toe vage dingen in de microfoon roepen erbij. En dat 45 minuten lang. Afgrijselijk. Toen ze klaar was, en ze ein-de-lijk van het podium verdween, ging de eentonige DJ achtige muziek -helaas- nog eens 45 minuten verder.

Een veel beter, en ook veel leukerder optreden in het voorprogramma op dezelfde avond was Crayon Pop, een meiden-band uit Zuid-Korea. Niet te verstaan natuurlijk, maar wel erg leuk. Dat duurde slechts een half uurtje. Dus voortaan mag van ons Lady Starlight wel thuis blijven - en als Lady Gaga dan ook nog even stipt na het voor-programma kan starten, dan zou dat een heel stuk ergernis schelen.


Crayon Pop - Bing Bing
2850 Donderdag 17 juli 2014  -  Heftige regen

Weerman Pete Delkus zei het gister al: "Don't be fooled by the nice weather today". En inderdaad, gisteren dachten we, komt er nou echt zoveel heisa aan?? Ja, dus!!!

Vannacht was het helemaal stil, maar het heeft wel achter elkaar geflitst en tegen de ochtend brak alles flink los!! Het is aardedonker en ik verwacht ook geen daglicht meer vandaag. De regen stort echt uit de lucht en het onweert behoorlijk.

Men verwacht dit weer tot morgenmiddag aan toe (en wij moeten vanavond dus naar Dallas).

En Tommie is ook van slag, want die kan nu echt niet naar buiten, en daar wordt onze rode kater altijd erg kribbig en vervelend van.

Er worden hier en daar ook flinke overstromingen verwacht, als het maar niet op onze route naar het concert is!!
2849 Woensdag 16 juli 2014  -  Boekjes

Heerlijk, al die Nederlandse boekjes!

2848 Woensdag 16 juli 2014  -  Potten vol!

Potten weer vol met Europees snoep, but there's more! Bakmixen, zakken drop, nootjes, chips enzovoort ... We gaan nog een aardige poos nagenieten.

2847 Woensdag 16 juli 2014  -  Love it love it love it

Love all the candles, smells and scents and lotions and potions I brought back from my vacation.

2846 Woensdag 16 juli 2014  -  Just hit the motherload

Alles voor de helft van de prijs (en dat met net nieuwe geuren) bij Bath & Body Works, en nog een bon van 20% korting. Met een tas vol ben ik de winkel uitgehuppeld. En even afkoelen met een lemon drink bij Starbucks.

2845 Woensdag 16 juli 2014  -  Zeepjes from abroad

Badkuipje + cameo-zeepje uit Parijs, schapenvetzeepje uit Engeland (schapenboerderij), murmeltier seife uit Oostenrijk, roosje uit Frankrijk (eurotunnel), schaap zeepje uit Oostenrijk en Heidelbeere zeep uit Heidelberg, Duitsland en 3 blokken heerlijk ruikende lush zeep uit Windsor.

2844 Woensdag 16 juli 2014  -  Zombie boek

Hoera; mijn nieuwe ZOM-B boek is binnen. Kan ik weer lekker griezelen!

2843 Woensdag 16 juli 2014  -  Dipsauzen uit Nederland

Het zijn er net iets meer dan 80, dus we kunnen weer even vooruit met de fondue.

2842 Woensdag 16 juli 2014  -  Nieuwe aanwinsten voor op de koelkast

Het paste er nog amper bij; zo vol zit de koelkast al inclusief de zijkanten.

2841 Woensdag 16 juli 2014  -  Naakte jonge chocolade mannen

Ik wist niet dat naakte jonge (chocolade) mannen zo lekker konden zijn.

2840 Dinsdag 15 juli 2014  -  Wassen en uitpakken

Pffffft. Zoveel wasgoed dat ik het bijna met een hooivork sta in te laden!!

Koffers uitpakken is ook een klus, maar ik kom steeds iets leuks of lekkers tegen van wat we meegenomen hebben uit België/Frankrijk/Londen enzovoort. Het zijn net continu kadootjes die ik uitpak en de doos met lekkers uit Nederland is ook al aangekomen vandaag.
2839 Dinsdag 15 juli 2014  -  Bedank kaartje

Dit vond ik net tussen de post, leuk!!!!!!

2838 Dinsdag 15 juli 2014  -  De post

De post is net bezorgd die men 3 weken achter heeft gehouden, want 3 weken aan post past niet echt in een blikken brievenbus die buiten staat in weer en wind en hitte. En er is een doos die we op moeten halen op het postkantoor. Zouden dat al onze bakspullen en strips zijn die we via mijn ouders vanuit Anna Paulowna naar onzelf hebben verzonden?!?! Ik hoop het zo.


2837 Dinsdag 15 juli 2014  -  Groene vrienden

Gatver!!!! Mijn groene "vrienden" zijn ook weer terug. Nu komt er een periode van minder de tuin in durven.

Dit is echt niet meer normaal!!! We hebben een outbreak van grote sprinkhanen. Ik durf serieus niet meer in de tuin te komen. Zodra er een kat naar buiten gaat, zie ik hele wolken van joekels van sprinkhanen wegvliegen. Ook op onze tuinset zaten er wel 10!!! Bah. Zo heftig heb ik het nog niet meegemaakt.

Terwijl Michael en Michel zich ermee buiten staan te vermaken, zit ik met de rillingen. Ons huis wordt belegerd. Die gekke dingen zitten overal !!!

2836 Dinsdag 15 juli 2014  -  Back in Texas!

De planning was om gisteravond om 8 uur in de avond thuis te komen. Helaas werd dat half 12! En we waren werkelijk gesloopt ...

We waren op tijd uit het hotel in Londen, verkeer zat redelijk mee, auto inleveren bij de autoverhuur ging ook soepel en het busje om ons naar het vliegveld te brengen stond al klaar. Vliegveld was ook rustig, en zo begonnen we aan onze eerste vlucht van ruim 10 uur. Wat is het toch altijd weer een ruk!!! Na 3 uur TV kijken heb ik 'm wel weer gehad, maar dan heb je nog 7 uur te gaan.

Wat was ik blij toen we weer aan de grond stonden. We hadden een overstap op Houston van ruim twee uur om het laatste uurtje nog naar Dallas toe te vliegen. Het ergste van de reis hadden we intussen wel gehad dachten we!!!

We moeten naar de paspoortcontrole. De rij van de U.S. citizens is een handje vol, maar wij zijn non-immigrants, dus moeten we in een andere rij staan. Dan valt onze mond open!!! Er zijn ruim tussen de 500 en 800 wachtenden voor ons. En meer dan een uur staan we te wachten en we hebbben nog maar een uurtje over om de volgende vlucht te halen ... Oh oh. Michael die ook ooit een overstap had op Houston, had ons hiervoor al gewaarschuwd.

Als we eindelijk aan de beurt zijn, doet de meneer van de douane wel erg sloom, en neemt behoorlijk zijn tijd, wij ergeren ons er enorm aan, maar houden ons stil.

Dan rennen we als gekken naar de bagageband, maar nergens staat vermeld op welke band onze koffers aankomen, we rennen en zoeken!! Klampen iemand aan en na een kwartier hebben we onze koffers.

Dan moeten we de koffers weer opnieuw inchecken en weer door de contole ... Opeens worden we apart gezet. Oh nee toch! Hier is geen tijd voor!! Men loopt weg met onze paspoorten en we staan we te wachten, geen idee waar het om gaat ... Het duurt even en we krijgen de paspoorten terug en mogen verder, heel vaag!!

Dan snel als gekken rennen met de koffers om ze weer in te leveren, maar we komen weer in een rij terecht van honderden voor ons. We beseffen dat we de vlucht gaan missen. Michael is op een andere directe vlucht naar Dallas en zal 5 minuten eerder dan ons arriveren, maar wie haalt hem op, als wij stranden in Houston?! Hij heeft niet eens dollars om eten te kopen!!!!

Dan gaat Michel ineens rennen!!?? En Damian vliegt erachter aan!!?? Ik snap niet goed hoe of wat, en ren er met 2 zware koffers achteraan, hoewel .. mensen sluiten mij aldoor in en ik blijf drie keer met een koffer achter een paal hangen, waardoor ik bijna de hele afzetting met mij mee trek. Ik ben zo gefrustreerd en ik zweet echt heel erg!!

Dan zie ik Damian terug rennen en komt mij met de koffers helpen - Michel heeft dus gewoon keihard voorgedrongen!!

Dan rennen naar de controle en de tijd dringt, en natuurlijk gaat men mij steeksproefgewijs een drugstest afnemen, ook dat nog !!

Rennen naar de gate (ik zweet intussen vrij ernstig) en we halen nog net aan de vlucht!!! Gelukkig ...

Maar we vertrekken niet ... Sterker nog, we mogen het toestel weer uit!! Er is noodweer in Dallas en men kan niet landen. Gaan we überhaupt nog vliegen die avond?? Men weet het niet en zal om het uur een update geven. Michel ziet op zijn mobiel dat het vliegtuig van Michael, die op een directe vlucht zit, dat die maar rondjes blijft circelen boven de luchthaven en ook niet landt.

We gaan wat eten en kunnen niet veel meer vinden dan een hamburger, en natuurlijk valt die hamburger met mosterd en al over mijn witte shirt, ik zie er werkelijk niet meer uit.

We zouden om 2 over 6 gaan vliegen en krijgen na 8 uur pas te horen dat we alsnog gaan vliegen!! Om bijna 9 uur gaan we eindelijk de lucht in en het wordt een wat angstig uurtje vliegen met het slechte weer in de lucht. Het vliegtuig nam behoorlijk steil op, en draaide direct naar rechts om het onweer te vermijden, en dat was wel even onprettig.

Tegen 10 uur komen we aan. Het duurt zo lang voordat de bagage er is en dan moeten we nog met het busje naar de auto-parkeerplaats gebracht worden en dan snel rijden naar de gate om Michael op te halen, die ruim 3 en een half uur op ons heeft moeten wachten!!!

Dan ein-de-lijk naar huis, we zijn kapot en gesloopt en vallen meteen in bed.

Ik heb goed geslapen, maar voel me heel erg krakkemikkig en ik heb keelpijn. Er stonden dan ook hordes mensen uit India te hoesten en te niezen, zonder zakdoek of hand voor de mond.

Eerst maar douchen en het vliegveld vuiligheid van me afspoelen, en dan langzaam aan de dag beginnen.
Op naar Houston.
Dag Engeland.
Papieren invullen om Amerika in te mogen.
Hapje eten.
En maar weer eens een film kijken. The Hobbit.
Houston.
Hier wisten we nog niet in welke chaos we terecht zouden komen.
Eindelijk gaan we naar Dallas.
Deze wolken zorgen voor veel turbulentie.
Thuis!!!!


2835 Zondag 13 juli 2014  -  Schapenboerderij en Beachy Head

Vandaag willen we absoluut geen mensenmassa en gaan iets buiten de stad doen. We willen naar een schapenboerderij gaan. Onderweg komen we een aller schattigste tearoom tegen, echt Engels. Het wordt gewoon door een vrouw vanuit haar huis gerund en je kunt gezellig bij haar in de serre of tuin komen zitten, we komen er even helemaal tot rust.

Daarna door na de schapenboerderij waar we enorm van genieten, wat is dit leuk!!! Ook Damian zegt wel vier keer hoe leuk hij het vindt, maar we zijn dan ook echt een gezin dat gek op dieren is.

Onderweg naar het hotel nog de cliffs van Beachy Head bekijken, heerlijk een stuk lopen en even uitwaaien.

Dan door naar het hotel. Het hotel zit in een omgeving die te triest voor woorden is, zo lelijk, zo totaal niet onderhouden en vooral dieptriest, wat waardeer je dan weer extra hoe je er zelf bijzit.

We zijn doodmoe van de afgelopen 3 weken. Ook moeten we nog de koffers inpakken en willen we op tijd gaan slapen. We moeten morgen heel vroeg op en gaan een slopende dag/reis tegemoet. Je mag toch zo op totaal 21 uur onderweg zijn rekenen.

We kiezen voor een hapje in het hotel, want dan hoeven we de deur niet uit en zijn we op tijd weer in de kamer. Maar ze laten ons maar staan en negeren ons, we worden niet naar onze plek gewezen. Net als je denkt, ik ga, dan komt er iemand, en weer zitten we bijna een half uur aan tafel en niemand die naar ons omkijkt!!

We merken intussen ook veel onrust bij andere gasten, en sommige worden ook best boos. De 1 heeft koud eten, de ander wacht al een uur op zijn voorgerechtje of toetje, en anderen (waaronder wij) worden gewoon niet bediend. Gasten die klaar zijn met eten adviseren andere gasten beter weg te gaan, en we stappen op!!

Ik baal van het tijdverlies. Wat nu!? Er schijnt een Indiaas restaurant in de buurt te zitten en we besluiten lopend heen te gaan, omdat de parkeer garage zo eng krap is, dat we al een kwartier nodig hadden om in een parkeervak te komen, en dat gedoe willen we niet nog een keer.

Maar wat is het een eind lopen, het duurt en duurt, en het is ook nog langs een herrie makende en stinkende snelweg. Eenmaal daar duurt alles ook heel lang (of zijn we teveel Texaans verwend met snelle bediening). Ik zit op de wip, want ik wil op tijd slapen en die koffers nog doen.
Allemaal zelfgebakken taarten. wij hadden de koffie walnoot, en die was heerlijk!!
Zo gezellig.
Dit hebben we genomen.
Komkommer sandwiches.
Thee met melk.
Koffie walnoot cake.
Scones met jam en clotted cream.
Vettige schapenwol.
Rondje met de boer op de trekker.
Zo schattig, die kinder truitjes.
Nagels knippen en scheren. Deze man deed en vertelde het ontzettend leuk.
Laten zien hoe je wol spint.
Schapen koekjes.
Voordat we weggaan, drinken we nog even koffie.
Twee kleuren water.


2834 Zaterdag 12 juli 2014  -  Drukte

We wilden vandaag naar Greenwich, maar het verkeer was onmogelijk!!! File na file na file. Toen we ein-de-lijk in Greenwich aankwamen, konden we geen parkeerplek vinden en de mensenmassa schrok ons af! Tsja, zaterdag en de vakantie in Europa is begonnen. Dan maar door naar Windsor. Helaas daar hetzelfde verhaal, na een uurtje hebben we er genoeg van, de mensen passen zelfs niet meer op de stoep en beginnen over de weg te lopen. We besluiten naar het hotel te gaan maar belanden in een gruwelijke file. Men is het duidelijk gewend, want er staan allemaal mannen met reflectie veiligheids vestjes op de vluchtstrook drinken en zelf bosjes bloemen te verkopen!!!

Er wordt ook idioot gevaarlijk gereden en je schrikt je af en toe rot. Ook staat Michel meerdere keren flink hard op zijn rem. Politie, brandweer en ambulance rijden dan ook af en aan vanwege de ongelukken!! Michael ziet er 2 tegen elkaar op knallen en naast ons krijgt een caravan een klapband. Stukken band vliegen voorbij onze auto en Michel moet even remmen, omdat de wieldop voorbij onze auto komt rollen.

Als we eindelijk het hotel bereiken, is onze dag opgegaan aan puur rijden en in de file staan. We eten wat in het restaurant van het hotel en besluiten een nacht minder daar te verblijven. We durven deze rit niet aan naar het vliegveld toe en willen meer in de buurt zitten als we naar huis gaan.

Bekaf val ik om half 10 al in slaap, misschien is 3 weken toch wel ietsie pietsie te lang.

2833 Zaterdag 12 juli 2014  -  English Breakfast

The English breakfast staat weer rechtop in onze magen. Dus lunch slaan we over. Het is het laatste weekend hier in Engeland. Maandag vliegen we terug naar huis, en dan kunnen we beginnen aan onze recuperating.
2832 Zaterdag 12 juli 2014  -  Laatste hotel

Ons laatste Hotel voor deze trip. Het voelt of we al maanden onderweg zijn in plaats van weken. Bread pudding (toetje) en the Queen of England die verdacht veel op mij lijkt.



2831 Vrijdag 11 juli 2014  -  Robbie Williams O2 Arena in Londen

Wat een geweldige avond !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! De foto's (helaas niet allemaal even scherp, want dat blijft altijd lastig met een concert) spreken voor zich!
Aankomst bij de parkeerplaats van O2.
And it's good to be here!
The O2.
Costa Coffee; mogen we deze ook in Texas?!
De ingang.
Even bij de merchandise gluren.
Je kon een CD "live" van deze avond krijgen. Je krijgt dan een kaartje als bewijs van betaling en na het concert gaan ze als gekken die CD branden van die avond!!! Is dat gaaf of niet?!
Je kon tegen betaling over het dak van de O2 lopen.
Hier kon je na het concert je CD halen.
De VIP lounge. Het is er druk en lawaaierig, dus we zoeken snel de zaal op.
Wat een mensen massa.
Zwevend in een dikmaak pak, zingt hij: No one likes a fat popstar.
Trouwen met iemand uit het publiek.
Een paar glittertjes. Dagen later kwamen we ze nog tegen in onze kleren en tassen.
Duet met zijn vader.


2830 Vrijdag 11 juli 2014  -  Naar Londen

We zijn door de chaos van het Londense verkeer heengekomen. Ik ben dol op de stad, maar zou er van mijn levensdagen niet in kunnen wonen. Bij de Eurotunnel aan de kant van Frankrijk nog even in de winkels gegluurd. Wat een super leuke winkels en die parfum winkel is ook geweldig!! Ik heb me daar helemaal plat gespoten. Net even een hapje gegeten, straks doen we nog een toetje beneden in het hotel en dan op naar the 02 Arena, waar ik een "date" met Robbie heb, en we hebben nog VIP kaarten ook.
Oud kerkhofje waar we nog wat foto's maken in het Franse plaatsje Wirwignes, voordat we naar de Eurotunnel rijden.
Bij de Eurotunnel.
Regen in Frankrijk. Nu maar hopen dat het aan de andere kant beter is. We hebben al 4 dagen geen blauwe lucht meer gezien.
Leuk; Wallace & Gromit.
Tunnel uit 1897.
Jemig, wat krap!


2829 Vrijdag 11 juli 2014  -  Lekker Frans ontbijt bij Auberge de Blaisel

Net ontbijt genoten in de Franse boerderij. Alles was zelfgemaakt met verse melk erbij van de koeien, en versgebakken stobrood, croissants & chocolade broodjes van de boulanger (die ze kwam brengen). Wat hebben wij genoten (en gevroten). Wat een geweldig ontbijt was dat. Ik heb zelden zulk lekker stokbrook gegeten, tres bien!
2828 Donderdag 10 juli 2014  -  Genieten

Deze vakantie put ons niet alleen uit (bijna 5000 km gereden). Het is ook financieel 3 ribben uit ons lijf, maar wat genieten we!!! De sfeer van Parijs, van Londen, de bergen in Oostenrijk, Duitsland, Brussel, familie en vrienden bezocht in Nederland. Wat hebben we veel gezien (en gegeten) en wat is Europa toch mooi!!! En dan morgen als kers op de taart het concert van Robbie Williams.

Maar ik verlang nu wel naar huis en nog veel meer naar mijn harige kindjes (onze 3 katten). Ik verlang naar mijn bed en we moeten qua eten weer in het gareel. 3 weken is lang zat!!!
2827 Donderdag 10 juli 2014  -  Bonjour! Une nouvelle journee a Paris

Vandaag maar snel vertrokken uit ons ietwat onfrisse hotel en het ontbijt slaan we daar maar over! We zijn nog niet weg of .., file. Duitsland werkt continu aan de weg (de ene wegafzetting is nog niet voorbij of er begint een nieuwe) en Frankrijk barst van de files.

We rijden even door een stuk gruwelijk lelijk Parijs heen, en krijgen het city of love gevoel nog niet zo te pakken. Als we aankomen bij de Eiffeltoren wordt het al stukken beter. Het weer is fris (15 graden) en grijs, maar het is droog, dus we zijn enorm blij.

We gaan gezellig een hapje eten. En een groot glas ijsthee kost al snel 9 euro (14 dollar). Ja mensen, je bent in Parijs ... Gelukkig maar voor 1 dag. En Damian kiest wijs voor het kleine glas, maar dan nog. De lunch (een croque madame) was heerlijk, maar niet goedkoop. Maar we genieten volop en zitten er vreselijk gezellig.

We bekijken de Eiffeltoren, maar gaan er niet in, dat hebben we al eens gedaan. We lopen nog gezellig rond en bekijken wat straatjes en souvenir winkeltjes (waar weer wat koelkast magneetjes ingeslagen worden) en we genieten van de sfeer van Parijs.

Dan rijden we naar de Notre Dame. Michel gaat alvast in de rij staan en de jongens en ik worden afgeleid door de man met de duiven. Hij gooit rijst in ons haar en we krijgen rijst in onze handen, en al snel zitten we vol met duiven. Dan begrijp ik dat de man er 3 euro voor wil hebben. Hmm... Ik heb alleen dollars in mijn portemonnee. Ik vraag Michael Michel in de rij te gaan zoeken en 3 euro te gaan halen. De man vraagt nogmaals om 3 euro en ik zeg dat die gehaald worden. Je kunt de man ook negeren, maar hij deed het zo leuk, dat ik hem graag die 3 euro wilde geven. Michael komt terug aangerend en ik geef de 3 euro. De man is zo blij dat ik nog een flinke hand rijst krijg, die ik vervolgens uitdeel aan kleine kinderen die daar ook zijn, en wat zijn ze er blij mee! Ze bedanken me ervoor en ik vind hun blije koppies een grote beloning (ik ben gek op dieren en kinderen).

Dan snel terug rennen naar Michel die al flink in de rij gevorderd is. We voegen ons bij hem en zijn zo binnen, wauw .... Wat is de Notre Dame mooi!!! Dit is genieten zeg.

We gaan weer wat straatjes bekijken en gaan ondertussen ergens (duur) genieten van wat te drinken en een geweldig puntje taart. En ik neem een zakje schuim (meringue) mee waar Frankrijk bekend om staat.

Dan weer terug naar de auto en nog even stoppen bij de Arc de Triomph. Het verkeer in Parijs zou ik trouwens willen omschrijven als 1 grote bonk chaos. We rijden dan ook over een zes baans rotonde zonder strepen, die wel meer dan 10 uitgangen heeft en iedereen doet maar wat en toetert zich gek! En tuurlijk gaat dat fout en zien we een flinke botsing met politie en alles erbij.

Als we Parijs uit rijden (hoewel uitrijden... We staan meteen in de file die 3 kwartier duurt), rijden we door naar onze volgende slaapplek. Onderweg stoppen we om te tanken en voor broodjes. Ik zit in de auto bij de pomp op de mannen te wachten, en achter mij wordt er boos getoetert. Dan stapt er een man uit en begint op het raam te kloppen en zegt mij in het Frans door de rijden. Ik wijs vervolgens op het stuur dat aan de linkerkant zit! Oh, een Dngelse auto!! Die mannen dachten natuurlijk, wat zit ze daar nou en waarom rijdt ze niet weg?! En lachend pakken ze de volgende pomp.

We rijden een enorm stuk door grauw en grijs weer. De rit is wat saai en we bedenken ons dat we in deze vakantie al een kleine 5000 kilometer gereden hebben, wauw!!!!

We komen aan in een enorm pitoresk en schattig dorpje (Wirwignes). Onze kamer is werkelijk prachtig en als Michel de eigenaar om wat koffiemelk vraagt, dan krijgt hij meteen een grote kan warme verse melk mee.

Nu maar weer bijkomen, en morgen door de tunnel naar Londen, op naar Robbie!
Magneetjes kopen en een leuk T-shirt.
Eiffeltorentjes genoeg.
Croque Madame.
Je ziet heel veel scooters in Parijs.
De Notre Dame.
De duivenman.
Een kaarsje branden met een wens erbij. Onze wens i dat de katten altijd gezond zullen blijven en oud worden bij ons.
Jeanne d'Arc, die op de brandstapel is geëindigd.
Kaarsjes branden. Ik heb er twee gekocht voor thuis; mag ik nog 2 wensen doen!
Gargoyles van de Notre Dame.
Sloten aan de brug; een paar maar... :-)
Rivier de Seine.
Overal waar je kijkt zie je stokbrood, en zoooooo lekker!
Wat zie ik daar?! Ik zie schuim in de etalage. Even naar binnen!
Mijn hemel. Wat lekker allemaal.
Deze zak gaat met mij mee.
Even een pauze met een gebakje.
Wat een geweldige winkel met mooie dingen en zeepjes! En wat rook het lekker binnen!
Het stikt overal van de duiven.
Arc de Triomphe.
Onze slaapplek in Wirwignes. Zo leuk en prachtige omgeving.
Wat een leuke kamer hebben we.
Er zijn ook veel dieren.


2826 Woensdag 9 juli 2014  -  Raar hotel

Ik ga slapen in dit hotel met rare geluiden die ik niet thuis kan brengen. Het lijkt wel een raar soort gekrabbel aan de andere kant van de muur. En ik ga zo de oplader aan de laptop zetten en in het stopcontact doen, die nog maar aan een draadje aan de muur bungelt, hoop dat ik geen schok krijg.
2825 Woensdag 9 juli 2014  -  Naar Parijs

Wat een dag!!!!! Het is gistermiddag zo rond 12 uur begonnen met de stromende regen (in Oostenrijk) en dat is tot het moment nog niet opgehouden!! Het regent nu al (ook vannacht heeft het de hele nacht geregend) 34 uur aan 1 stuk door.

En dan rij je nota bene vanuit het zuiden van Duitsland tot aan het noorden van Frankrijk. We hebben nauwelijks zicht gehad en als een vrachtwagen ons passeerde dan zagen we gewoon even helemaal niets meer. En dan te bedenken dat er honderden vrachtwagens op de weg zitten.

We stoppen in Frankrijk bij een tankstation voor koffie, en ik kijk mijn ogen weer uit. Alle drinken, koffie en lekkers is weer zo compleet anders dan in Duitsland. Er liggen hele stokbroden, en er is ook veel meringue en macarons te krijgen, wat enorm Frans is. Ze hebben koffie in wel 20 smaken, die allemaal nieuw voor mij zijn. En natuurlijk liggen er de typische Franse galettes (koekjes) en madeleines (cakejes) en ook hebben ze opvallend veel noga met noten en fruit.

We rijden weer verder en beginnen echt enorm te balen van de regen. Het is ook super vermoeiend om steeds naar die grijs witte lucht te moeten kijken.

We willen stoppen in de oude Franse stad Metz waar een prachtige kathedraal staat. We parkeren en na 5 stappen uit de auto zijn we alweer drijfnat en koud. Binnen is het prachtig en ook van buiten is de kathedraal enorm mooi, maar foto's maken is moeilijk als de regen in je gezicht slaat.

En wat hadden we graag door de smalle straatjes gelopen van het stadje en de winkeltjes bekeken, en de patisserie bezocht. Maar het weer maakt het onmogelijk, en wat is het koud aan het worden!!!

Dus rijden we maar weer door. Onderweg zien we een vreselijk ongeluk!!! Ik schrik er echt enorm van. Er ligt een auto ondersteboven en van hun caravan is niets meer over. Het ligt werkelijk totaal aan stukken. Het ziet er verschrikkelijk uit en ik vrees voor de mensen en hoop van harte dat er geen kinderen bij betrokken waren.

Maar weer stoppen voor koffie; Een lifter wil graag in dit noodweer met ons mee naar Parijs en ik heb echt medelijden met hem, maar we hebben gewoonweg geen ruimte. Als we weer wegrijden bij het tankstation zien we een soort van metalen kooi staan met daarin een soort ambulance die flink in de kreukels zit. En er staat een bord bij dat je moet uitkijken op de Franse wegen! Nou, deze waarschuwing werkt bij mij wel. Slecht weer, de Franse rijstijl en aldoor inhalende vrachtwagens en veel werk aan de weg. Ja, daar word je wel voorzichtig van.

Tolwegen zijn trouwens ook niet goedkoop in Frankrijk. Voor sommige wegen moet je 22 euro betalen. Ook treffen we onderweg 3 vreselijke files en we komen daardoor uren later aan dan we gehoopt hadden.

We eten een hapje in ons favoriete Franse restaurant Le Crocodile (die chocolade fontijn is echt "to die for"!).

We komen aan in onze studio (nee we gaan geen CD opnemen), maar zo heet het hier als je een wat grotere kamer huurt in dit hotel. Het hotel is zo shabby als het maar kan zijn! Ons beddengoed heeft vlekken, en de muren al helemaal! Schimmel in de douche, en Michael haalde nog een pluk haar van mijn bed af. En ook de extra kussens zijn erg vies. We kijken uit op het dak, die ook nog eens vol ligt met bierblikjes. Goddank is het maar voor 1 nacht!!!

Het regent nog steeds (zijn we denk ik ook niet meer gewend in deze mate in Texas) en morgen hopen we DROOG Parijs in te kunnen.

Zometeen maar slapen; we zijn meer dan moe.
Reepjes bij het tankstation. Michel & caramel: Als hij iets niet lust dan is het wel caramel.
Zoveel soorten koffie, warme chocomel, thee en soep.
Allemaal lekkere extra dingetjes die je op je koffie kan doen.
Echte Franse madeleines.
Zo lekker.
Het stadje Metz. Zo ontzettend jammer van de regen, anders waren we hier wel een poosje rond blijven hangen.
Smalle straatjes.
De kathedraal.
Glas in lood ramen.
Wat had ik hier graag even binnen gekeken. Gek ook dat die stortregen niet op de foto's te zien is; Het was echt erg.
Zo hebben we bijna 8 uur lang gereden.
1 van de vele tunnels.


2824 Woensdag 9 juli 2014  -  Teveel regen

Sinds we in Europa zijn hebben we niets anders dan zomers weer gehad. Maar het tij is gekeerd en er worden bakken met regen voorspeld. Niet echt leuk als je de dag (morgen) in Parijs wilt besteden! Gister was het eigenlijk al niet leuk met de regen.
2821 Dinsdag 8 juli 2014  -  Dachau

Vanochtend, voordat we weer uit Oostenrijk vertrokken, nog 1 keer naar die geweldige Interspar geweest. Wat een feest voor het oog, al dat lekkers. We halen er nog wat snoep, wat Duitse ijsthee (Nestea) en 2 potten yoghurt die daar zo ontzettend lekker zijn.

Dan rijden we met 2 uur Oostenrijk alweer uit en zijn we in Duitsland. We missen meteen die imposante bergen. We pakken even een stop bij een grappig winkeltje en zien daar verderop een picknick tafel staan waar we onze yoghurt kunnen eten.

Dan betrekt de lucht wel heel erg! We zitten nog niet in de auto of de regen breekt flink los en al die uren rijden we in de regen met maar heel weinig zicht.

Dan nemen we weer even een rij-pauze in Dachau. Daar staat 1 van de aller eerste concentratiekampen van Hitler. We besluiten daar een kijkje te nemen, al heb ik er soms wel moeite mee. De regen houdt ondertussen maar niet op, maar het is niet anders.

Het is weer ontzettend indrukwekkend en ik kan er maar niet bij dat wij daar in vrijheid lopen, op een plek waar zoveel leed, dood en verderf is geweest. De foto's die binnen hangen kan ik niet aanzien, ik vind ze te erg! En ook van de gaskraantjes wilde ik geen foto maken...

De regen komt intussen met bakken uit de lucht en als we besluiten weer naar de auto te gaan zijn we verzopen katten, bah.

En maar weer rijden in de stromende regen met weer veels te veel vrachtwagens op de weg en slecht zicht.

We komen bij ons hotel aan in Stuttgart, en we zijn best wel weer moe en vooral hongerig. We nemen het dichtstbijzijnde restaurantje wat we kunnen vinden en lopend af kunnen. We willen de auto niet meer in. Het blijkt een ontzettend (zou je van de buitenkant niet zeggen) leuke en mooie pizzeria te zijn, helemaal in de stijl van een piratenschip. We zitten er ontzettend gezellig en de pizza is ook geweldig goed!

We durven er niet bij stil te staan wat we allemaal al gesnaaid hebben deze vakantie en vragen ons ernstig af of we nog monden hebbben of laadkleppen. In ieder geval gaat thuis per direct de rem er weer even op!

En nu hangen en zakken we op de hotelkamer, en ik verheug me al op slapen zometeen.
Weer naar Duitsland terug. De eerste aantal foto's heb ik vanuit de auto genomen terwijl we Oostenijk uitrijden, en nog wat foto's van onze pitstop.
Mooi houtsnijwerk in het winkeltje dat we onderweg bekijken.
Jammer dat zoiets niet meekan, ik had dit best in de tuin willen hebben.
Hoe kan het toch! Je schaamt je rot soms.
Dit kom je ook ontzettend veel langs de weg in Duitsland tegen.
Zo lekker!
Michel geniet.
De bekende Haribo beer onderweg bij een wegrestaurantje.
Het weer is helemaal omgeslagen en het rijdt niet heel fijn.
Het allereerste concentratiekamp in Dachau: De ingang.
Een vrij bekend plaatje.
Een trieste bedoening, dit is waar de nieuwe gevangenen aankwamen.
Kasten waar de bekende blauw wit gestreepte kleding in hangt.
Hier waren de hekken buiten.
Een naar beeld wat je herinnert aan een nare periode in de geschiedenis.
Monument.
Het weer is bar slecht.
Wasplaats van de gevangenen.
De WC's.
De bedden.
Kasten.
Hier hebben allemaal rijen met barakken gestaan.
Slaapplaatsen.
Het crematorium.
Hier werd de as verstrooid.
Iedereen wijs maken dat ze zich hier konden wassen, terwijl de gaskraan aanging.
Hier werd besmette kleding gereinigd van overledenen die typhus hadden.
Het is bijna niet te doen om zo te rijden!
Amper zicht.
De pizzeria die op een piratenschip lijkt.
Michael had pizza met patat en mayo en stukjes hotdog.
De bar in de vorm van een schip.


2823 Dinsdag 8 juli 2014  -  Voetbal achterna

Toen België speelde tegen Amerika waren we in Brussel; Toen Nederland speelde tegen Costa Rica waren we in Petten, Noord-Holland; En vandaag Duitsland tegen Brazilië zijn we in Stuttgart. We gaan als niet voetbal liefhebbers toch aardig het voetbal achtena.
2820 Maandag 7 juli 2014  -  De katten bij Amy

Brownie is over-duidelijk op zijn gemak bij oppas Amy.


2819 Maandag 7 juli 2014  -  Bij de Griek

Op dringend verzoek van Damian hebben we 2 keer bij de Griek in Leogang gegeten; Hij was helemaal gek van de Griekse Bifteki.


2818 Maandag 7 juli 2014  -  Rommeldagje

Vanmorgen besloten er een aanrommel dagje van te maken. We zouden vandaag eigenlijk alweer uit Oostenrijk vertrekken om verder te rijden (we moeten weer op tijd in Londen aan zien te komen voor ons vertrek en het Robbie Williams concert), maar we zijn even reis moe geworden, en dan met name ik!!

Ik heb een soort sleeping disorder ontwikkeld deze vakantie en vandaag brak me dat enorm op!!

We zijn vandaag even een bergje op geweest met de kabelbaan. We kregen er van dit hotel gratis kaartjes voor, dus hup naar boven. Er was boven niet zo ontzettend veel te doen, dus hebben we alleen wat kleins gegeten en gedronken en zijn toen weer in ons magnetronnetje naar beneden gegaan, totdat we de "pling" hoorden en gaar waren. Met andere woorden: Het was nogal warm in de kabelbaan kabine.

Eenmaal beneden in de hete zon besloten we dan ook maar gebruik te maken van de gratis zwembad kaartjes, die we ook van het hotel kregen. Heerlijk dat koele water... En wat was het leuk om daar na 10 jaar weer even te zijn.

Als we willen vertrekken wordt het erg donker, en het wordt rennen naar de auto!! Er kwam me daar toch een klap regen naar beneden!! Daar is Texas bijna niks bij. En eenmaal bij het hotel aangekomen, onweert het ook aardig. Het regent zo erg, dat de 3 stappen uit de auto naar de deur, ons al helemaal doorweekt.

Nadat de regen ophoudt, zien we buiten de rook die opstijgt vanuit de bergen en dat is een mooi gezicht (waterdamp). Michel en ik gaan samen even naar in grote Interspar om wat lekkers voor op de kamer te halen.

We worden er bijna een beetje draaierig van, zoveel lekkers. Engeland heeft de Waitrose, België de Carrefour en Duitsland/Oostenrijk de Interspar, en natuurlijk heeft Nederland de Albert Heijn, zucht ........... Ik ben echt helemaal op mijn plek in Texas, maar mensen die supermarkten en hun fantastische eten & drinken zijn toch zoveel beter in Europa!!! Met pijn in ons hart en maag gaan we eind volgende week dit allemaal weer achterlaten.

We hebben wat krap, maar erg knus en gezellig alles op de kamer opgegeten. En ik heb eindelijk mijn koffer (was ernstig nodig) weer eens gereoraniseerd, wel met hulp van Michel, want ik schiet van zulke dingen altijd zo in de stress.

Straks lekker slapen en hopen dat ik ein-de-lijk eens niet tussen 5 en 6 in de ochtend wakker word.

Morgen weer een flinke rijdag voor de boeg, met een overnachting in Stuttgart.

2787 Maandag 7 juli 2014  -  Foto op de Kitzsteinhorn

Foto van ons viertjes op 3029 meter hoogte! (Kitzsteinhorn, Oostenrijk).


Zie je die zwarte knop naast Michael op de railing? Die moest je indrukken en dan werd er automatisch een foto gemaakt die je later dan kon downloaden (http://cn2480928.coolnic.de/jpeg4web/images/2014/07/06/1681074716202014.jpg).
2817 Zondag 6 juli 2014  -  De Grossglockner

De foto's van onze rit naar over de Grossglockner hochalpenstrasse. Of je nou gelooft in opwarming van de aarde of niet, in 10 jaar tijd is er bijna niets meer van de gletscher over!! En die was 10 jaar geleden ook al minder dan de jaren ervoor. De gletscher zal langzaam verdwijnen, en het is daardoor ook allang niet zo'n toeristische atractie meer als voorheen.

2816 Zondag 6 juli 2014  -  Kitzsteinhorn en Grossglockner

Vandaag stond de Kitzsteinhorn op het programma, een gigantische berg die 3029 meter hoog is!! We hadden even geen zin in weer een warme dag met zweten dus dan moet je het letterlijk hogerop zoeken.

Je komt boven via wel 3 kabelbanen, en het uitzicht wordt mooier en mooier tot aan werkelijk prachtig!!!!

We zijn hier ooit een keer geweest maar je blijft ervan onder de indruk.

Er waren aardig wat mensen in burka, je zag alleen nog maar een heel klein stukje van de ogen. Toch wel een gek gezicht temidden van de Oostenrijkse sfeer en gezelligheid. De man was overduidelijk de baas en niet zo'n heel vriendelijke leek het ons. Ik heb voor ieder respect maar toch...

Als we weer (veels te warm) beneden zijn vluchten we met de auto een andere berg op, de Grossglockner ... en ook hier word je er soms even stil van...

Een geweldige dag met nog geweldigere natuur (foto's die ik er nu op ga zetten zijn zeer de moeite waard).
Een flink eind naar boven.
Hier zien we de eerste stukjes sneeuw al, maar we moeten nog verder naar boven.
Zwembroek met lederhosen print.
Volgende kabelbaan.
En weer omhoog.
Het wordt steeds frisser, heerlijk!
Nu echt even niet struikelen graag!
1 van de stations van de kabelbaan.
Wat een uitzicht!
Derde en laatste kabelbaan omhoog.
Even een koffie en gebak stop bovenop de berg, en kijk het uitzicht toch eens!!!!!!
Typisch Oostenrijkse frisdrank.
De tunnel in, een vrij lange ijskoude tunnel dwars door een berg.
Omlaag valt nog wel mee, omhoog is een ander verhaal vanwege de ijle berglucht.
Waarschuwing voor de ijle lucht, als je te snel loopt kun je echt heel raar in je hoofd worden.
En weer naar beneden.


2815 Zondag 6 juli 2014  -  Uitzicht vanaf balkon

Aaaaaaaahh, das ist so schön!


2814 Zondag 6 juli 2014  -  A room with a view

Alweer achterlijk vroeg wakker; 5 uur dit keer. Maar wel met een prachtig uitzicht.



2813 Zondag 6 juli 2014  -  Grappig

Gister een klamm gelopen, oneven paden, gladde natte houten trappen vanwege de watervallen, boomstronken, hoge afstapjes, maar niks is Michel te gek ... en als je dan weer terug komt en bij de uitgang, en nog net even een keurig betonnen trapje opmoet, ja, dan breekt Michel zijn nek.
2812 Zaterdag 5 juli 2014  -  Klamm

Ja, deze onsportieve dame heeft heel wat trappen gelopen in de klamm, en met onsportief bedoel ik niet mijn karakter, maar in de letterlijke zin van bewegen ben ook best wel weer af!! En de volgende keer laat ik mijn molensteen, ik bedoel handdtas achterwege, wat een gezeul...

2775 Zaterdag 5 juli 2014  -  Emigreren & vuurvliegjes

Gisteravond kwam de kat van de eigenaren van dit hotel bij ons aan de deur janken. Dat schijnt-ie wel vaker te doen als er gasten zijn. De kat mag niet naar binnen voor het geval men gasten te slapen krijgt die allergisch zijn. Dus brengt Michel de kat weer terug, we aaien 'm nog snel even en Michael voelt ineens bolletjes, het blijken teken te zijn.

Toch maar even zeggen dan, en terwijl de vrouw de teken verwijdert, komt ze nog even terug met een aantal vragen over emigreren naar Amerika, en ze besluiten in de ontbijt-zaal te gaan kletsen (Damian en ik weten van niks en snappen niet waar ze nou blijven !!!!).

En daar wisselen ze ervaringen uit (dit zijn namelijk Nederlanders die naar Oostenrijk geëmigreerd zijn) en er komt wel ontzettend veel overheen met onze ervaringen in Amerika en die van hun in Oostenrijk. Je loopt toch tegen een hoop dezelfde dingen aan. En ook hun wonen net als wij al 5 en een half jaar in ons "nieuwe" land.

Als de mannen weer terug zijn op de kamer, vliegt er een beestje naar binnen. Och, wat leuk een vuurvliegje. Kijk, zegt Michel, hij blijft de hele tijd boven mij op het plafond zitten. We bewonderen het beestje uitvoerig en zien regelmatig hoe hij oplicht. We gaan slapen en doen het licht uit.

Ik staar in het donker nog eens naar het plafond. Goh, dat vuurvliegje licht precies om de zoveel seconden op. Ik staar nog wat harder en besef me dan dat we aldoor naar het lichtje van de rookmelder hebben zitten kijken .... niks geen vuurvliegje!!!!

Daar moest ik toch wel even erg om lachen!

En ik ben maar weer eens heel irritant als enige om zes uur in de ochtend klaarwakker. En zodra ik die auto instap, ben ik iedere keer goed weg!! Maar als ik dan eindelijk mag slapen in een bed, dan lukt het niet goed en ben ik ook veels te vroeg wakker. En het is best saai om iedere keer te moeten wachten todat de rest hun ogen opendoet, want dat is gerust ruim 2 uur later!
2774 Vrijdag 4 juli 2014  -  4th of July

Happy forth of July, everyone in the States!

2773 Vrijdag 4 juli 2014  -  Foto's uit 2004

Dit zijn de foto's uit 2004 van ons bezoek aan Neuschwannstein, toen het nog niet overstroomde met toeristen en toen waren wij er midden in het hoogseizoen! Ruimte zat op de brug en in het kasteel zelf.


2772 Vrijdag 4 juli 2014  -  Schloss Neuschwannstein

Laten we zeggen dat het een interessante dag was. Ik begin weer even bij het begin. Ontbijt was weer op z'n Oostenrijks geweldig. We konden helaas geen nachtje bijboeken en moesten even op zoek naar een ander betaalbaar verblijf, maar dat is gelukt.

Daarna gingen we op pad om naar het kasteel Neuschwannstein te gaan. We hadden daar namelijk hele fijne herinneringen aan. We hadden daar ongeveer 8 of 10 jaar geleden een hele leuke foto van de jongens gemaakt op de Marienbrücke, een prachtige brug op groote hoogte. We wilde voor de grap kijken of we de jongens weer net zo op de foto konden krijgen.

We komen daar aan en ... oh jee!!! Laat ik als eerste zeggen dat ik echt niets tegen Aziaten heb en dat ik ze in Texas zelfs waardeer, maar dit was niet meer gewoon. Het was 1 groot mierennest met Aziaten ... ik denk dat ze 80 bussen (of meer) vol Aziaten daar hebben losgelaten!!! En wat kunnen die reisleiders schreeuwen...

Het domineerde alles!!! Wat is het in de jaren drukker en onzettend toeristisch geworden. Eigenlijk gewoon niet leuk meer.

We willen een buskaartje kopen om naar boven te gaan voor de foto op de brug. Het is heet, vochtig heet, en och er zijn maar 80 Aziaten voor ons.

Dan is daar de bus en iedereen propt zich naar binnen, en de reisleider maar schreeuwen alsof de bus van hem was en er geen andere toeristen meer bestonden. We staan compleet klem en ik heb mensen echt helemaal tegen me aanstaan in de warmte, en net als je denkt dit kan niet, dan propt er iemand nog een buggy bij, en de bus begint te rijden.

Ik denk niet dat iedereen dit begrijpt maar ik kreeg ter plekke een paniekaanval en deed erg mijn best niet flauw te vallen, maar ik werd zo dizzy!!!

De hitte van de bus (geen airco, geen raampje open en mensen die helemaal tegen je aanstaan) - Ik kreeg het zo heet dat het niet leuk meer was en ik werd helemaal slap en licht in mijn hoofd.

De deuren gaan open en ik ren als eerste eruit, ik zal jullie de rest besparen maar erg aardig en gezellig was ik niet meer. Op naar de brug ... die staat van voor naar achter klem van de Aziaten en er komen nog busladingen aangelopen en ik hoor weer een reisleider tetteren.

We zijn zo goed en kwaad als het kon een stukje de brug opgegaan maar leuk is heel anders, en we vonden het eng zoveel mensen op die brug die boven een afgrond hangt en maar van een soort picknick tafel hout is gemaakt!!

De foto die Michel weer wilde nadoen met de jongens, maar dan jaren later, is niet te doen en we druipen af. Weer een hete busrit, maar gelukkig konden we dit keer wel zitten. Wel weer jammer van dat jongetje die werkelijk op het toppen van zijn longen gekrijst heeft en van moeder die na een poosje mee ging krijsen.

Eenmaal de bus uit, rennen we door de Aziaten heen naar de auto. Weg van de massa toeristen !!

Later stoppen we onderweg voor een hapje eten en komen weer bij. Ook besluiten we niets meer overdreven toeristisch te willen doen en we vinden dat het mooie bezienswaardigenheden ook verpest.

We zijn intussen toch ook wel erg moe van al het reizen en besluiten lekker op tijd naar het huisje te gaan, even rust, even niks.
Geschilderde stenen op de tafel bij onze overnachting in Oostenrijk.
Het huis waar we afgelopen nacht sliepen, in Oostenrijk. Het is van binnen vele malen groter als dat het van buiten lijkt.
Michel was 's ochtends gaan hardlopen in Oostenrijk, en was onderweg een waterval tegengekomen. Daar zijn we naar toe gegaan, om wat foto's te maken.
Er kwamen steeds lieveheersbeestjes op Michael af.
Ontzettend helder water.
Het stikte er van de kleine vlinders.
Iemand is duidelijk gek op zijn kippetjes en haan, want er stond wel een heel mooi zelfgebouwd kippenhok.
En zelfs een parasolletjes voor de kipjes.
Deze beestjes gingen aldoor op ons zitten en in de auto haalde Michel er 1 uit mijn haar.
Oostenrijkse koeien.
Kasteel Neuschwannstein. Vroeger nog goed te bezoeken, maar tegenwoordig niet meer. Gelukkig hebben we dit kasteel toen van binnen gezien.
Natuurlijk nemen we weer magneetjes mee.
Tussendoor vanwege de hitte en de drukte nemen we even iets koels.
In Oostenrijk en Duitsland stikt het altijd van de ijs cafe's en die hebben echt geweldig lekker ijs.
Koelkast magneetjes.
Zover je kon kijken, zag je Aziaten.
Bij Zugspitzblick. Net als in Texas snappen ze hier ook heel goed wat dorst is. Dit is de Duitse spezi, cola en sinas gemengd.
De knop van de elderflower.
De elderflower.
Wild ragout.
Even rust van warmte en drukte.
Het begint wat mistig te worden.
Gerund door Nederlanders. Wij dachten dat we Duits moesten praten en hun dachten dat ze tegen ons Engels moesten praten, maar gewoon Nederlands dus.


2771 Vrijdag 4 juli 2014  -  Overnachting zoeken

We zoeken naar een volgend huisje. We wilden hier een nacht bijboeken, maar het zit alweer vol. Nu zijn er huisjes zat, maar sommigen vragen voor 1 nachtje al 65 euro aan schoonmaak kosten. We komen slapen, niet via een feest de boel afbreken.
2770 Vrijdag 4 juli 2014  -  Wakker worden in Oostenrijk

Uitzicht vanaf ons balkonnetje.

2769 Donderdag 3 juli 2014  -  Heidelberg

Na een geweldig Duits ontbijt gaan we voor een paar uurtjes Heidelberg in. De warmte overvalt ons een beetje en we zweten wat af!! We bekijken een kasteel en gaan daarna het ontzettend drukke Heidelberg uit om buiten de stad wat te gaan eten. In een dorpje vinden we een pizzeria en ijs cafe. Het eten is goedkoop en buitengewoon lekker. Dan nog "even" naar Oostenijk toe rijden en daar hebben we ons op verkeken!!! Mijn hemel, wat een rit. Het duurt ein-de-loos en we worden ook gek van de werkelijk honderden vrachtwagens op de weg. Europa is overspoeld met vrachtwagens en het is rottig rijden.

En überhaupt sinds ik rij let ik als een havik mee op het verkeer. Het schijnt Michel niet te storen en dat vind ik knap want ik denk om de 10 minuten aanwijzingen te moeten geven en wordt er zelf moe van. Maar ik kan me ook gewoon niet ontspannen in dat Europese verkeer, en vooral hier in Duitsland wordt er wel 80 mph gereden!!!

Het begint op een gegeven moment aardedonker te worden en het is ook slecht kijken door een autoruit waar iedere keer honderden muggen tegenaan vliegen!! Het is goed concentreren hoe de weg loopt en er zijn veel tunnels onder enorme bergen door en veel scherpe bochten.

We gaan hoger en hoger!! Uiteindelijk vinden we het hotel in Berwang en we zijn werkelijk dwars af!! Dit is ook het zesde land in 12 dagen.

Morgen maar eens Oostenrijk in daglicht bekijken. We waren hier 8 jaar geleden voor het laatst.

Ik zit nu op bed dit verhaaltje te tikken maar heb het gevoel dat er zo wielen onder het bed kunnen verschijnen en dat het bed zo met me wegrijdt, het hele autorijden zit nog in mijn lijf.

Zometeen maar lekker slapen en morgen eens goed de frisse berglucht inademen, hoewel fris .. het wordt 30 graden.
Typisch Duits ijs, een Bum Bum, hier waren de kinderen vroeger al gek op.
Koffie onderweg, met mega koekje.
Even wat kouds erin, het is zo warm!!
Een hele mooie zachte aaibare boom.
Apotheek museum in het kasteel van Heidelberg.
Groot wijnwat.
Nog groter wijnvat, hier kon je overheen lopen.
Yoghurtijs met yoghurt en vruchten; zoooooooo lekker en we komen ook rap aan, morgen maar een balansdag.
Michael probeert bij het tankstation de insecten-troep eraf te krijgen, maar het gaat amper, en na 5 minuten zit de ruit weer vol!!
Chocolaatje op ieders kussen in het hotel, alles ziet er weer perfect uit zoals we van Oostenrijk gewend zijn.
Van Texas naar Engeland, naar Frankrijk naar Nederland naar Brussel naar Duistsland naar Oostenrijk!!!!!! Ja, daar krijg je dorst van.


2768 Donderdag 3 juli 2014  -  Naar Heidelberg

Ik ben maar weer eens als eerste wakker, hebben mannen soms meer slaap nodig?? Zag net in de spiegel in de badkamer dat mijn oogwit rood is. Jetlag, reizen en steeds een ander bed doet toch iets met je. Straks eerst maar lekker opfrissen en ontbijten, en dan weer verder richting Heidelberg.

2767 Woensdag 2 juli 2014  -  In Essen

Heute-abend sind wir im Essen, Deutschland! Maar laat ik bij het begin beginnen. Toen we uit het hotel in Brussel (Auberge de Strombeek) gingen vanochtend, zijn we broodjes en gebak gaan halen bij een bakker/broodjeszaak in Strombeek-Bever. Ik durf echt te beweren dat dit de beste bakker ooit van de hele wereld is.

In een parkje zijn we de broodjes gezellig gaan opeten vlakbij het atomium. En weer terug in de auto begon ik (en Damian) aan ons gebakje. Ik kan in woorden bijna niet zeggen hoe lekker die was!!!! Maar deze bakker verdient een standbeeld!!! Dit was het lekkerste gebakje van mijn afgelopen 41 jaar.

Daarna nog even de supermarkt ingegaan want ik ben gek op de supermarkten daar, zoveel leuks en lekkers en andere producten en smaken.

Toen de hele rit naar Nederland weer terug, omdat we eindelijk een kwartet hadden, oftewel de paspoorten zijn compleet. Wel ontzettend fijn om mijn ouders weer te zien, want je weet maar nooit wanneer de volgende keer zal zijn. We hebben heerlijk buiten gezeten en zijn daar om 6 uur weer richting Essen vertrokken.

Onderweg bij het Duitse wegrestaurant Axxe wat gegeten, en terwijl we bijna klaar waren met eten hoor ik toch echt ineens onmiskenbaar Amerikaans!! Een grote donkere vrachtwagen chauffeur met een New Orleans t-shirt aan, hangt hele verhalen aan het personeel op in het Amerikaans. Daarna vertrekt hij met zijn bord eten achter het gokapparaat. Ik stap nooit op mensen af (verlegen), maar ik doe het dit keer toch en heb een heel leuk gesprek met hem.

De man was dus met gezin van Amerika naar Duitsland verhuisd en ook hij ging nog voor vakantie familie en vrienden in New Orleans bezoeken, maar wonen daar?! Nee, dat kon hij niet meer en was dolgelukkig in Duitsland. We moesten er beide om lachen dat wij precies het omgekeerde hebben. Grappig hoe de dingen soms lopen, maar waar je ook vandaan emigreert, je ontgroeit en ontwent het blijkbaar. We wensen elkaar een hele fijne avond en zeggen dat het goed is dat we gelukkig zijn in ons nieuwe land.

En nu zit ik op de hotelkamer in het Holiday Inn in Essen dit verhaaltje te tikken met lekkere Duitse Dalmayer koffie en een stuk citroen meringue die we samen delen. En ik verheug me al op het goede Duitste onbijt morgen. Welterusten iedereen.
Een selfie in de spiegel. Let niet op de rotzooi op bed, maar dat is als je 3 weken uit de koffer leeft.
OMG !!!!!!!! Gebak hemel.
Wauw!!!!!!
Als ze ergens snappen wat gebak is dan is het wel in Strombeek-Bever.
Bankje zoeken (picknick tafels konden we niet vinden) om dat geweldig verse en lekkere belegde stokbrood op te eten.
Michel kijkt erg moeilijk, maar hij riep ook nog dat eet foto's altijd lelijk zijn.
Gebakjes van mij en Damian.
Leuk om de Suske en Wiske in het Frans te zien. Ik heb zelf 3 strips van Jommeke meegenomen; een echt typisch Belgische strip.


2766 Woensdag 2 juli 2014  -  Cosmo 1000

Net mijn haren geföhnd met de Cosmo 1000. Ik heb zo'n vermoeden dat die niet meer gemaakt worden, zo oud zag-ie er uit. Maar goed, zolang er warme lucht uitkomt werkt het. Hoteliseentikkieshabbymaarverderwelschoongelukkig.
2765 Woensdag 2 juli 2014  -  Opschieten

Oke, het is ochtend en ook Damian zijn paspoort komt vandaag binnen (en goddank laatste keer consulaat, want hierna is de Green Card aan de beurt) en we hebben nog wel een rit voor de boeg vandaag, dus GO !!!!

Oh ... ik ben de enige die wakker is en de rest ligt nog om me heen te snurken, zo jammer en dan zeggen ze dat vrouwen hun tijd nodig heben.

Ik heb er al 1 wakker gemep... uhhh zachtjes wakker gemaakt bedoel ik.
2764 Dinsdag 1 juli 2014  -  Atomium in de avond

We zijn er in de avond nog even op uit geweest en gewoon lekker wat rond gelummeld, en tijdens een kop koffie nog wat van het voetbal meegekeken (België tegen de VS).
Een 'selfie' in de spiegel van 1 of ander kunstwerk bij het Atomium.


2758 Dinsdag 1 juli 2014  -  Klaar ermee!

Dat wachten hier in het huisje in Petten, terwijl het consulaat en de post onze vakantie beïnvloeden, daar hebben we geen zin meer in. We gaan inpakken en vertrekken naar Brussel en komen pas terug als alle 4 de paspoorten binnen zijn. Niemand heeft meer zin hier nog 1 nacht te blijven.

Toen we eenmaal naar Brussel waren "gevlucht", belde onderweg mijn moeder. Drie van de 4 paspoorten zijn binnen. Dus op die van Damian moeten we nog wachten. Heerlijk zo'n consulaat die gewoon je identificatie inneemt, echt grandioos.

Maar goed, we hebben ons vakantiegevoel weer te pakken. Het is prachtig weer, en Brussel is een prachtige en gezellige stad. Dat doet weer een hoop goed voor het humeur.
Zo leuk om weer in Brussel te zijn.
Iemand nog zin in hippe kleding?
In deze hal zitten de meest mooie en geweldige chocolade winkels.
Mag ietjses vrolijker hoor, Michel.
Hier hebben we een keer in New York heerlijk gegeten.
Koning Albert van België.
Dit soort chocolade fontijnen zijn altijd gevaarlijk lekker, echt de beste chocolade van België.
Tijd voor een ijsje.
Speculoos ijs.
Schattig hondje op het terras.
Het stikt van de duiven in Brussel.
Een meringue (schuim) winkel .... zo geweldig!!!!!!
1 van de veeeeeele chocolade bon bon winkels.
Geweldig lekker gyros gegeten.
Een smurfenwinkel!
België speelt vanavond tegen Amerika.
Zo !!!!! Kunnen we het lezen wat hier staat !!! Daar zijn wij het natuurlijk niet mee eens (maar ze kregen wel gelijk).
Doosje vol met pure en melk chocolade mannekes pis.
Ik kon het weer niet laten.
Citroen meringue voor op de hotelkamer.
Labeltje van de meringue.
Als het nou nog maar past op de koelkast, hij zit al zo vol.


Datum: 27 april 2017 - Laatste update: 5 mei 2016