3567 weblogs:

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2004

Meest populair:
(van 3209 reacties)

KLM ticketprijzen
Rollercoaster
Vernieuwd design
Three years!
Een huis!
Even terugkomen op dat vlaggetje
Naar school!
YES!!!!!!
Bij ons op visite:
(tijden in Eastern time)

26 juli 2017 (261)
25 juli 2017 (13495)
Email voorkeur:

Klik hier om je aan of af te melden voor e-mail updates van Meilink.net.
1427 Maandag 31 augustus 2009  -  Soep-zootje

Echte kenners weten dat ik wel van een koppie soep hou. Dat is er van jongs af aan al goed "ingegoten". Dus één van de dingen die ik hier dan ook het meest mis, is wel de Hollandse soep.

Begrijp me niet verkeerd, ook hier kennen ze wel degelijk lekkere soep. Zo af en toe treffen we een restaurant aan, met wel heel erg lekkere soep. Maar het is uiteraard anders. In de winkels is het ook anders. De soep, die je hier kunt krijgen, is allemaal in blik. Voor zaken als vermicelli, mix-soep of gewoon een zakje soepgroenten, moet je hier al behoorlijk goed zoeken.

Maar wat ik nog het meest treurig aan mijn huidige soep-situatie vind, is wel de cafetaria op mijn werk. Oh sorry, het Campus Café. De enige plek waar ik tussen de middag een soep kan "scoren". Er staat daar vast en zeker één of andere Mexicaan in de soep te roeren; althans er wordt veel Spaans gesproken achter de balie en de soepen in de cafetaria hebben ook verdacht veel Mexicaanse invloeden:

Er is elke dag de keus uit 2 soorten soep: Groentensoep en een andere soep. Dat begint goed, zou je denken. Maar de groentensoep is niet de oer-Hollandse groentensoep met balletjes. Het is meer een soort bouillon met wel heel erg grof gesneden groenten (en dan bedoel ik ook HEEL ERG GROF gesneden), inclusief grote stukken aardappel (sweet patato) er door heen. Niet geheel een onaardig soepje voor deze soep-kenner, maar ik mis de vermicelli en de balletjes, dus ik kies liever iets anders.

De tweede soep verschilt iedere dag (althans, dat willen ze zo over laten komen): 2 dagen van de week Chicken Tortilla soep, met tortilla strips en kaas. Ook niet on-aardig, maar 2 keer in de week hetzelfde soepje, tsja, dan ken je 'm na een tijdje ook wel weer. Meestal op de woensdag: Chili soep. Lijkt verdacht veel op de Chicken Tortilla soep, maar dan beef in plaats van chicken. En afgelopen vrijdag: Gumbo. Dat is een "ik-gooi-alles-door-elkaar-want-ik-moest-toch-nog-van-de-kliekjes-af-soep", inclusief vis. Er drijven hele grote garnalen in. Daar moet je van houden. En zoveel als ik van soep hou, zo weinig hou ik van vis. Een soep-zootje dus.

Vandaag dan weer een nieuwe poging: Uiteraard dezelfde groentensoep, en daarnaast: (zo stond aangekondigd op het bordje naast de soep!) Creamy Chicken en Rice soup. Wow! Ge-wel-dig! Totdat ik de kleine lettertjes eronder las: "with fish". Kippesoep met vis?! Wat is dat nou weer? Yuck! Heb je eindelijk een lekkere soep; en dan verpest je 'm door er vis door heen te gooien?!?

Dan toch maar weer die groentensoep, ook-al issie-dan met heel erg grof gesneden groenten. Ik hoop op betere tijden. Maar dan moeten ze wel eerst een andere chef zien te vinden voor het Campus Café. En dat gaat vast niet snel gebeuren. Snif.

1426 Woensdag 26 augustus 2009  -  Heineken

In een ver grijs verleden, toen ik nog thuis bij mijn ouders woonde, had ik een vlag van Heineken in mijn kamer hangen. Vraag me niet waarom; dat vond ik toen vast heel erg leuk (maar nu absoluut niet meer), en Manuela pest me er af en toe nog steeds mee. Je kan op www.festisite.com je eigen Heineken logo in elkaar flansen, en da's wel weer leuk:

1424 Dinsdag 25 augustus 2009  -  Basswood

We kwamen er laatst achter dat Basswood (als onderdeel van de straatnaam van onze nieuwe woning, de Basswood Dr) heel goed in het Nederlands vertaald kan worden naar Linde. Dus eigenlijk gaan we aan de Lindelaan wonen. En hoe ziet zo'n boom er eigenlijk uit?

1425 Maandag 24 augustus 2009  -  Auditie Jeroen

Zelfs hier in Amerika volgen we de uitzendingen van Popstars! We zien namelijk verschrikkelijk veel Hollands talent voorbij komen! In wat voor wereld leeft Jeroen precies?!

1423 Zondag 23 augustus 2009  -  Model Home

Eigenlijk zitten we nu een beetje te wachten. Wachten totdat de woning in Nederland daadwerkelijk is verkocht (de notariële overdracht is gepland op 1 september). Wachten totdat onze hypotheek rond is hier in Amerika. Maar dan moeten we eerst wachten op een taxatie.

In de tussentijd zijn we al de woning een beetje aan het inrichten in onze gedachten. En we zijn al aan het rondkijken in de winkels voor meubilair of andere leuke dingetjes voor onze woning. Maar ja, we moeten nog wachten, we kunnen nu echt werkelijk geen extra meubel kwijt. We hebben al wel een hele leuke winkel gevonden: Rooms to go (oh, en een heerlijke Italiaanse ijssalon daar vlakbij: Paciugo).

Bij het uitzoeken van onze nieuwe inrichting, laten we ons inspireren door de model home van Drees Homes. Hun model-woning was zo leuk en stijlvol ingericht. Hieronder wat plaatjes, zodat jullie een indruk kunnen krijgen van deze model-woning en de inrichting daarvan. Deze model-woning heeft exact hetzelfde vloerplan als onze woning (behalve dan, dat onze woning gespiegeld is gebouwd):

1422 Vrijdag 21 augustus 2009  -  Prosper High School

De eerste schooldag van het jaar komt er al weer snel aan (24 augustus). Damian is ingeschreven bij zijn middle school en we moesten ook Michael op zijn nieuwe school, Prosper High School, nog inschrijven. Maar ongelovelijk, wat een school!

Prosper High is net nieuw gebouwd. En dat is een groot gebouw: Groter dan een winkelcentrum. En zelfs de grootste High School van Texas. Compleet met eigen Auditorium (theater-zaal), een super sport-zaal, een eigen bibliotheek, tennisbanen, een kas, hele grote cafetaria met verschillende restaurantjes, American Baseball veld, honkbal-veld, en een track-baan. Je weet gewoon niet wat je ziet. Zo mooi, en zo groot! En nog maar 800 studenten op deze school, dus genoeg ruimte om daar te groeien.

We hebben een bezoekje gehad bij de counselor om Michaels vakken te bepalen. Ze hebben hier op school maar 4 verplichte vakken, daarna mag je helemaal zelf gaan kiezen. Dus Michael gaat dit jaar vakken als engineering, digital graphics en animatie, theatertechniek en... Spaans! Da's nog eens leuk! En hij krijgt een stapel hele zware textbooks mee voor dit schooljaar.


Prosper High School.






De bibliotheek.










De cafetaria.


Kijk eens, wat een glimmende vloer!


Home of the Prosper Eagles!




Even de nieuwe locker uitproberen.


Damian wacht wel even terwijl wij ploeteren om de locker open te krijgen.


Nou moet Michael het natuurlijk ook zelf eens proberen!


Het auditorium. Excuus voor de onscherpe foto.


The gymnasium. Hier kan je nog eens een wedstrijd organiseren. Ze hebben nog 2 sport-zalen!


Da's ook handig! Even kijken wat er de komende tijd staat te gebeuren op school.
1421 Vrijdag 21 augustus 2009  -  Shorts

Na District 9 van laatst, nu dan een wat luchtigere film gekeken in de bioscoop: Shorts. Eigenlijk gewoon een hele leuke film en zeker een aanrader!

1420 Vrijdag 21 augustus 2009  -  Nou vooruit, nog 1 laatste foto dan!


Zoals mijn vader al schreef: Er is nu geen weg meer terug. Althans niet meer naar dit huis.
1419 Donderdag 20 augustus 2009  -  Blue tape

We hadden vandaag onze officiële "Buyers Orientation" van Drees, ons bouwbedrijf. Het huis is af, en dan gaat een representative samen met je de hele woning door om je uit te leggen hoe alles werkt. Hoe programmeer je de sprinklers? Hoe werkt de thermostaat? Hoe onderhou je een granieten keukenblad? Hoe "steam-clean" je de oven? Dat soort dingen.

Behalve dat, gingen we ook de laatste keer de woning door om nog alle laatste puntjes af te handelen of aan te wijzen waar nog wat aan moest worden gebeuren. Eén ding waar we ons heel druk over maakten, was de badkuip. Daar waren ze heel ruw mee om gegaan en dat ding zag er niet meer uit. Overal krassen! Maar, ze zouden het oplossen. En werkelijk, we hebben het vandaag gezien: Weer helemaal perfect. Ze hebben iemand erbij gehaald die weer het hele bad heeft gepolijst! Prachtig!

En over dat "aanwijzen" gesproken: Dat doen ze heel grappig. Overal waar iets niet in orde is in de woning, plakken ze een klein stukje blauwe tape op. Ergens de muurverf niet in orde: blauwe tape erop. Ergens het hout even opnieuw bij-schuren? Blauwe tape erop. Voor je het weet, zie je overal stukjes blauwe tape hangen. Ons werd verzekerd, dat ze het binnen een paar dagen weer allemaal in orde hebben. En als we de komende dagen nog meer dingen niet in orde ontdekken in de woning, dan... mogen we er weer meer blauwe tape op plakken.
1417 Donderdag 20 augustus 2009  -  Helga, bedankt!!!

En Uwe, Rianne, Wendy & Ylse!! We hebben een pakket met allemaal Hollanse lekkernijen mogen ontvangen!

1413 Donderdag 20 augustus 2009  -  Foto uit Nederland


En hier is nog een foto, dit keer weer uit Nederland (wij zijn zo ongelovelijk internationaal ingesteld, je ziet hier allemaal foto's uit verschillende landen! ).

Het is de "laatste foto". Nog 1 keertje een foto dan van ONS huis in Nederland. Ja, ONS met grote letters. Het is verkocht, dat is zo. Dus het is ONS huis niet meer, maar goed. Het voelt nog steeds alsof het van ONS is. Zo'n foto roept een hoop herinneringen op. En we vinden het altijd super leuk om foto's uit Nederland te mogen ontvangen, maar ja, het blijft gek om ONS huis er zo bij te zien staan.

Dit is de laatste foto van ONS huis, want ONZE spullen (die nog in ONS huis stonden, als decoratie) zijn ofwel opgeruimd, danwel "overgedragen" naar de nieuwe bewoners. Over en uit; niet meer van ONS dus. Zelfs niet dat leuke lampje daar in de hoek. Op 1 september is er een afspraak bij de notaris om de sleutels van ONS huis ook over te dragen (oh ja, en ook nog om iets met geld te regelen, da's ook wel handig). En dan is het helemaal voorbij, met ONS huis dan.
1412 Woensdag 19 augustus 2009  -  Bilder från Sverige

Denna bild vi fick från Sverige från mina föräldrar. Även i museet av förhistoria i Svenska Tanumshede, känd för sina berg målningar 3000 år gamla, de fortsätter att höjden på invandrar i Texas.

Wat hier staat? Ja, dat moet je zelf maar uitvogelen! Maarruh... het gaat om een foto die we ontvingen van mijn ouders vanuit Zweden!


Trouwens, WIE is dat lekkere ding daar op de achtergrond?! (oh je, wat schrijf ik nou weer?!)
1418 Dinsdag 18 augustus 2009  -  Lunchbag


Damian legt u zijn nieuwe "lunchbag" uit!
(Oh, en kijk eens wat een leuke schoolbus vol met appeltjes, daar op het aanrecht!!)
1416 Maandag 17 augustus 2009  -  Airco kaput!

Als je het hier in Amerika tegen een Amerikaan praat over een "Airco", dan staan ze je raar aan te kijken. Dan hebben ze geen idee waar je het over hebt. Zodra je dan duidelijk maakt dat je het over de "Air Conditioner" of de "AC" hebt, dan snappen ze je weer. Vreemd, maar dat woord gebruiken ze hier duidelijk niet op deze manier, maar goed.

We ervaarden laatst hoe het hier is ZONDER airco midden in de zomer, want de compressor van onze "AC" ging kapot. Dan hou je alleen nog een beetje flauw ventilatortje over in je woning, en daar krijg het niet koel van, met dik over de 30 graden buiten.

De service was wel goed. Dezelfde avond kwam er direct iemand langs om die hele compressor te vervangen, en zowaar, we hadden na een paar uur weer koele lucht. Zonder dat hadden we waarschijnlijk gewoon niet kunnen slapen, want je drijft hier dan gewoon je bed uit van de warmte. En ons werd ook meteen uitgelegd hoe je een "AC" moet onderhouden. Op tijd de filters vervangen (iedere maand zelfs!) en ook niet te snel achter elkaar uit en weer aan zetten. Als je dat maar vaak genoeg doet, dan help je inderdaad de compressor om zeep. En laat dat nou net het duurste onderdeel zijn van zo'n "AC"?!

Goed om dit weer te weten, als we straks zelf de trotse eigenaar worden van wel 2 airconditionings (voor iedere verdieping eentje), dan moeten we er zelf zuinig op zijn!

1414 Maandag 17 augustus 2009  -  Gescoord!

Het is ongelovelijk, maar waar! We hebben sinds vandaag officieel een credit score in de VS. Niks geen "ghost in the system" meer! We zijn kredietwaardig, en kunnen nu officieel ons helemaal diep in de schulden gaan steken. We hoorden vandaag van onze hypotheek-verstrekker dat we een mooie score hebben gekregen van 2 van de 3 credit agencies en dat we dus ook een prima hypotheek kunnen krijgen. Dan heeft het toch nut om je rekeningen altijd op tijd te betalen!

Een mooiere timing kunnen we ons ook niet wensen, zo vlak voordat we een hypotheek moesten regelen, maar we hebben dan ook wat hulp gehad van onze hypotheekverstrekker. Ze zijn zelf gaan bellen met de credit agencies, en ineens konden ze die ons een credit score geven. Mooi toch?!
1415 Zondag 16 augustus 2009  -  District 9

Een beetje impulsief gekozen om vandaag District 9 te gaan kijken in de bioscoop. Ook niet eens van te voren uitgezocht of het eigenlijk wel een geschikte film was voor onze jongste telg van het gezin. Het bleek een nogal heftige film te zijn. Weliswaar wel met een heel goed verhaal, en op een originele manier in elkaar gestoken.

1411 Zondag 16 augustus 2009  -  Plaatjes

De builder had ons gevraagd van het weekend alles in onze nieuwe woning grondig na te kijken op fouten of problemen, dus we kregen mooi de kans om ook nog wat plaatjes te schieten:


De woonkamer: Ze hebben alles netjes schoon gemaakt!


Het glas is in de deuren van de "Study" gezet!


Even kijken of het warme water werkt in de badkamer.


De "Bay Windows" in de "Master Bedroom".


De "Garden Tub". Ja, gekke naam voor een badkuip. De eerste keer dat ik die term hoorde, dacht ik dat ze iets in de tuin zouden gaan graven, maar ze bedoelen er dus een soort brede badkuip mee.


De apparatuur in de keuken is geplaatst.
Nou ja, op de koelkast na dan, die zit er helaas niet bij, dus die moeten we zelf nog regelen.



Damian ziet de nieuwe keuken ook wel zitten.


Inspecteur Meilink controleert of de achtertuin in orde is. Die "planken" die je hier ziet aan de achterzijde van de woning, zijn helemaal geen planken, maar een soort materiaal gemaakt van beton. Je kan het gewoon verfen, en het kan dus ook niet weg rotten. Onderhoudsvriendelijk!


Hmmm... Waarom hadden we ook al weer geen gras meer in de achtertuin in van ons huis in Anna Paulowna? Oh ja, omdat je het altijd moet maaien! Iets minder onderhoudsvriendelijk. Nou ja, het is wel mooi, zo'n groen stukje gras! Dan maar een goeie grasmaaier gaan kopen.


Eén van de badkamers boven. Er zijn 2 badkamers boven, eentje beneden. Totaal hebben we zelfs 4 toiletten in huis.
Da's handig! We kunnen met z'n allen tegelijk naar het toilet!



De "laundry room". Hier moeten de wasmachine en droger komen. Moeten we ook nog aanschaffen.
(Sorry, maar we kunnen hier maar geen Miele apparaten vinden in Amerika!)



Damian gluurt over de rand van de trap.


Het park vlakbij onze woning!


Met een grote speelplek voor de kinderen.


En picknick-tafels - met schaduw. Erg handig in de zomer als het tegen de 40 graden loopt.


En ze zijn zo te merken nog niet "te oud" om er te gaan spelen.


En zelfs een basketbal-veld.


En we kunnen al zwemmen in de "community pool"!


Wat overigens best een groot zwembad is!


En met leuke fontijnen en omkiepende emmers voor de kinderen. Zo'n zwembad wordt betaald door de HOA. Dat is een "Home-Owners Association". Iedere bewoner van de wijk betaalt hier maandelijks een vast bedrag aan. In ruil daarvoor krijg je een leuk zwembad, onderhouden ze de planten, en dat soort dingen.
1410 Woensdag 12 augustus 2009  -  Rogers Middle School

Nu we een nieuw huis hebben gekocht, is ook duidelijk geworden waar de kinderen naar school zullen gaan. Tenslotte wordt hier in Amerika bepaald door waar je woont, waar kinderen naar school gaan. We blijven wonen in McKinney, maar onze nieuwe woonwijk, Heatherwood, valt onder het school-district van Prosper, een plaats iets verderop. Dus Michael en Damian gaan naar school in Prosper.

Behalve al het regel-werk deze week voor een hypotheek, zijn we dan ook deze week bezig om de scholen voor de kinderen te regelen. Op 24 augustus begint hier weer het schooljaar, dus de kinderen moeten op tijd worden ingeschreven. Eerst moesten we goedkeuring zien te krijgen dat de kinderen direct vanaf het begin van het schooljaar al naar een school in Prosper mogen gaan. Tenslotte wonen we nu nog in een apartement wat onder het school-district van McKinney valt, dus zouden de kinderen eigenlijk eerst naar een school in McKinney moeten gaan. Maar we denken zo rond half september te gaan verhuizen, dus om ze na een week of drie al meteen weer van school te halen, en naar een nieuwe school in Prosper te sturen?! Nee, dat zagen we niet zitten. Dan kunnen ze beter direct aan het begin van het schooljaar beginnen op de juiste school.

Damian's nieuwe school wordt Rogers Middle School. En we kregen, na een bezoek aan het Independant School District van Prosper, direct de goedkeuring om de kinderen daar op school te doen, dus dat ging soepel. We zijn direct door gegaan naar Rogers Middle School en we hebben Damian ingeschreven. We moesten ook nog weer even de juiste inentigen regelen (ze hadden er nog een paar te goed), en online nog hele vragenlijsten invullen.


Rogers Middle School.

Vandaag was er 's avonds de Schedule Pickup op Rogers Middle School. Dat betekent eigenlijk zoveel als dat je je rooster op kan komen halen, een agenda kunt kopen, zien welke locker je krijgt en met welke schoolbus je moet rijden. Meteen ook een mooie kans voor Damian om de nieuwe school even van binnen te bekijken!

Wat ons opviel, is dat veel school-kinderen met een soort rekje liepen. Geen idee waarom ze dat deden. Maar toen we eenmaal bij de lockers waren, was het direct duidelijk: Het is een rekje wat precies in zo'n locker past, en waarmee je dus eigenlijk je locker meteen mooi mee kunt indelen. We vonden dit soort rekjes later deze week te koop in de supermarkt, net als speciale magnetische mapjes, die je weer aan de binnenkant van een locker kunt ophangen, waar je alle pennen en zo in kwijt kunt. Goh, wat handig!
1408 Woensdag 12 augustus 2009  -  DogTown

Kijk! We ontvingen de foto die ze van ons hebben gemaakt samen met de makers van het programma DogTown van National Geographic, toen we bij de Best Friends Animal Sanctuary waren in Kanab, Utah:


Op de website van National Geographic kan je allemaal filmpjes bekijken van wat ze precies doen in DogTown (wat eigenlijk een naam is voor de honden-afdeling van het Best Friends Animal Sactuary). Ook op de website van Best Friends zijn ook allemaal filmpjes te zien:
1407 Maandag 10 augustus 2009  -  Blij!

't Is goed om te weten dat de kopers van onze woning in Nederland ook blij zijn met hun aankoop. We vonden het volgende leukje stukje op Hyves: (Zie: http://diaan7.hyves.nl/whowhatwhere/).

1409 Zondag 9 augustus 2009  -  Het huis is af!

Toen we zaterdag terugkwamen van onze vakantie konden we het natuurlijk niet laten om 's avonds even bij ons nieuwe huis te gaan kijken. Zo nieuwsgierig, hoe het was geworden!! En toen we er eenmaal kwamen, waren we behoorlijk verbaasd: Het is af! Geen bouwers meer te zien. Tuin aangelegd. Boompjes erin. Schutting er om heen, tapijt ligt. Alles klaar!


Alleen dit bord is al leuk om te zien!


Wow!

Nou ja, bijna klaar, dan. We konden er 's avonds niet in, want we hadden geen sleutel, maar als we zo naar binnen gluurden, zagen we dat er hier en daar nog een paar dingetjes moesten gebeuren, maar dat was het dan ook wel. En we kwamen er achter dat zelfs de sprinklers in de tuin al werkten, want het gras werd braaf gesproeid.

De volgende dag nog maar een keer heen naar het huis. We moesten natuurlijk ook even binnen kijken. En overdag is er tenminste iemand op het kantoor aanwezig (ook op zondag!) en konden we even een sleutel halen. Dus hier een paar plaatjes van onze nieuwe woning:


De entree met rechts de study.


Even parkeren op "onze" oprit. De automatische garage-deuren - met afstandsbediening! - werken ook!


De keuken. De apparatuur moet nog geplaatst worden. Maar ze vonden dat eerst het tegelwerk erachter opnieuw gedaan moest worden, want dat was niet goed genoeg.


Deze moeten we nog even leren begrijpen. Geen idee hoe deze thermostaat werkt.


De open haard! De ventilatoren hangen ook. De witte vlekken op de muur zijn plaatsen waar ze nog even de muur op moesten knappen en wordt nog overheen geverfd.




De deurbel doet het!


"Baker Elementary", de basisschool aan het eind van de straat.


Van achteren gezien. De "turtles" op het dak, zijn bedoeld om de warmte, die zich hier heel gemakkelijk opbouwt op zolder, uit de woning te laten.


De "community pool", het zwembad van onze wijk.
1406 Zaterdag 8 augustus 2009  -  Coraline

We keken vanavond een bijzondere film: Coraline, in dezelfde stijl als films van Tim Burton. Deze film was in de bioscoop rondom de tijd dat wij gingen emigreren, dus hij is aan ons voorbij gegaan. Maar nu hebben we 'm op DVD gekeken, en we vonden hem echt goed!

1405 Zaterdag 8 augustus 2009  -  Nabeschouwing

Hier even een paar getalletjes over onze vakantie:
  • Totaal gereden afstand: 3835 mijl, 6170 kilometer.
  • Brandstof verbruikt: geen idee, niet bijgehouden, maar onze Toyota FJ Cruiser was niet een heel zuinige auto, dus we gokken op zo'n 250 gallon, met gemiddeld 2,50 dollar per gallon.
  • Aantal hotels bezocht: 15 (Super8, Best Western, Comfort Inn, Travelodge, Days Inn, Stratosphere en La Quinta). Door te boeken met kortingskode 65004 hebben we bijna overal de kamers goedkoop weten te krijgen. Oh, en zelfs in Las Vegas konden we kamers krijgen voor 27 dollar voor een nacht (als je maar buiten de weekenden boekt).
  • Goedkoopste nacht: 0 dollar (we zijn wel vaker bij La Quinta geweest, en we kregen een gratis nacht van La Quinta aangeboden als dank).
  • Kosten autohuur bij National voor 18 dagen: 454 euro (echt een koopje op eAutohuur.nl). Als we dit geboekt zouden hebben rechtstreeks bij National waren we ongeveer 2 keer zoveel kwijt geweest (komt vooral doordat bij eAutohuur de verzekeringen er al bij in zitten).
  • Vluchten met Frontier Airlines geboekt op Orbitz.com: 876 dollar; da's 625 euro voor 4 personen, absoluut ook een koopje!

Prijslijst op de deur van ons La Quinta hotel in Denver. 399 dollar per nacht?! Welnee! Wij zaten er gratis! (Nou was deze kamer ook absoluut geen 399 dollar waard, maar goed).

We zijn vandaag teruggevlogen van Denver naar Dallas. De turbulentie was afgrijselijk. Je zou denken, dat naarmate je vaker vliegt, dat je daar wel aan went, maar blijkbaar werkt dat bij mij niet zo. Maar goed, we waren netjes op tijd terug. En eigenlijk alles, van koffers ophalen, naar weer terug naar onze geparkeerde auto, ging heel soepel.

We hebben een ontzettend leuke vakantie gehad, maar toen we weer terug waren in Texas, hadden we wel zoiets van "we hebben een goeie keuze gemaakt door in Texas te gaan wonen". We hebben delen van Amerika gezien waar de mensen duidelijk armer zijn, waar veel plaatsen heel verlaten zijn, waar het allemaal maar een rommeltje is, en in Texas ziet (althans in de omgeving van Dallas) alles er weer netjes uit, zijn de gebouwen nieuw, is het gras onderhouden, noem het maar op. Het voelde gewoon weer als vertrouwd aan. Alsof het ons thuis is.

Wat ook opviel aan onze vakantie, was toch dat het onze tweede keer was. Zoiets als de Grand Canyon is schitterend om te zien. Maar voor de tweede keer is het toch net ietsje minder "oooooh" en "aaaaaah". We kenden het natuurlijk al. Dus we hebben nu al besloten dat we volgende jaar weer echt iets anders gaan doen. Iets wat we nog niet eerder gedaan hebben. Oh, en op een lokatie wat iets minder warm is. Eigenlijk was het alleen in Colorado eindelijk minder warm, maar de rest van de staten waar we doorheen zijn gereisd waren stuk voor stuk erg warm, tot bloedheet. En nu we in Texas leven kunnen we zo op z'n tijd wel eens een onderbreking van de warmte gebruiken. Dus volgend jaar gaan we meer naar het noorden toe.

We hebben de katten weer opgehaald uit het Pet Resort en alles was goed met ze. Ook die waren weer blij om weer terug in ons appartementje te zijn. Toch wel op de 1 of andere manier vertrouwd geworden, zo'n suf appartement. Maar we zijn wel blij dat we een eigen woning in het vooruitzicht hebben!
1404 Vrijdag 7 augustus 2009  -  The Great Sand Dunes

Op naar de Great Sand Dunes, in de buurt van Alamosa. Ik moet zeggen, het zag er erg mooi uit en de klimduin in Schoorl verbleekt er absoluut bij. Nou, lopen dan maar toch?? Op naar de dunes! Maar allemachtig, wat loopt dat vermoeiend zeg! Bij elke stap die je zet, zak je weg in het zand en er stond ook een behoorlijke wind waardoor je van tijd tot tijd gezandstraald werd tegen je benen en dat deed best zeer! Af en toe ben ik voor Damian gaan staan om hem tegen het opwaaiende zand te beschermen.


The Great Sand Dunes. Kijk eens hoe hoog die duinen zijn in vergelijking met de bergen daar achter!


Eindelijk waren we bij de eerste zandduin. Damian en ik waren helemaal op, uit en af. En we besloten dat het zo goed was en liepen hetzelfde vermoeiende stuk door het mulle zand weer terug. Michel en Michael wilden graag kijken of ze tot aan de top konden komen.


Het stuift hier!


En dat was zeker niet gemakkelijk! Na de eerste paar duinen, werden ze een stuk hoger, en werd het vooral klimmen. Bij iedere twee stappen die je vooruit zette, zakte je weer 1 stap terug. Hoe hoger we kwamen, hoe harder het ook ging waaien, en al dat zand wat tegen je benen aanwaaide, deed echt zeer (voortaan een lange broek aantrekken hier naar toe). We zijn hoog gekomen, maar het was enorm vermoeiend om zo hoog te klimmen!








Michael klimt naar boven, op handen en voeten!


En het zand zit vervolgens in je kleding, je haar, je oren en zelfs in je mond. Het zand is zo rul en het waait zo hard dat het overal in en op waait.

Toen we onze weg vervolgden, zagen we weer veel verlaten huizen en zelfs hele boerderijen met schuur, land, enzovoort. Men is gewoon op een dag vertrokken en heeft alles achtergelaten zoals het was.


We hebben even nagedacht of dit verlaten huisje misschien iets voor ons zou kunnen zijn!


Michel speurt naar betonrot en houtworm!


Er ligt net een nieuwe vloer in!
(Oh, en er lag een dood schaap daar om de hoek...)



De achtertuin krijgt in ieder geval wel water.
Je ziet dit soort sproei-installaties hier overal. Het draait vanzelf rond door het land.

We hebben nog even een stop gemaakt langs de weg om de benen te strekken en we hebben daar onze broodjes en appel nog aan de eekhoorntjes gegeven. Ja, ja, ik weet het. Bij de Grand Canyon stond ik me er nog aan te ergeren dat men, tegen de waarschuwingen op de bordjes in, de eekhoorntjes zaten te voeren. Maar daar komen in de zomer dan ook massa's mensen, die ze de raarste dingen geven die echt niet goed voor ze zijn. En op dit stukje langs de weg zagen wij er voor deze ene keer geen kwaad in.






Ze eten ook uit Damian's hand.


Michael wacht tot de eekhoorntjes op 'm af komen.






Misschien nog wat water hebben?

Onderweg kwamen we ook nog een bordje tegen dat daar in de buurt het graf van Buffelo Bill lag. Er hing ook al een schilderij van Buffelo Bill in Scotty's Castle in Death Valley, omdat Scotty in zijn jongere jaren veel met Buffelo Bill gereisd had met de wild west show. We wisten niet dat Buffelo Bill uiteindelijk in Denver terecht was gekomen en daar ook is gestorven. En vandaag de dag wordt de Buffelo Bill show nog steeds voortgezet door immitators in Disney Village in Frankrijk.


Het graf van Buffalo Bill.

We hebben nog heerlijk gegeten bij Olive Garden en daarna door naar het hotel om aan een uitdagende klus te beginnen: de huurauto leeghalen. Pfff! Dat viel nog niet mee. Overal lag wel wat. Uiteindelijk is het gelukt en terwijl ik de weblog nog even tik van vandaag, probeert Michel alles goed in de koffers te krijgen, want we hebben toch een aantal breekbare dingen gekocht op onze vakantie.


Uitzicht op Denver.

Morgen vliegen we weer terug naar Texas, en we gaan zondag gelijk weer even naar ons aanstaande huis kijken, want dat schijnt al vergevorderd te zijn.
1403 Donderdag 6 augustus 2009  -  Alpaca's

Gister in het hotel vonden we een foldertje over een Alpaca-ranch. Hmmm... zou het wat zijn?? We zijn maar gaan kijken. We stapten de winkel binnen van de ranch om ons aan te melden voor een rondleiding en werden heel hartelijk ontvangen door de vrouw achter de balie. Ze liet ons de winkel zien en de kleding die werd gemaakt van de vacht van de Alpaca en ook de wol mochten we voelen. Het voelde echt superzacht aan, maar wol kopen om zelf te gaan breien? Nou... nee, das niks voor mij.


Grappig bordje bij de Alpaca Ranch.

We hadden net een rondleiding gemist en het zou nog even duren voor de volgende begon. De vrouw stelde voor om in het dorpje verderop wat eten te halen en terug te komen om op de porch te gaan lunchen. Dat leek ons een goed idee. Het viel ons wel op dat de mensen in het dorpje behoorlijk arm waren. Men probeerde zelfs nog in de supermarkt beschimmelde meloenen te verkopen voor 20 cent per stuk. Ook viel ons het grote aantal zwerfhonden op.


Moeder-Alpaca met een gisteren geboren jong. Wat lief!


Zielige hond, die graag een hapje mee wilde eten met onze lunch.


Aan de lunch op de porch.


Alpaca's in de wei.

Na gezellig op de porch gelunchd te hebben met broodjes ham en kaas, was het inmiddels tijd geworden voor de rondleiding. Er waren verder geen andere mensen voor gekomen, dus hadden we alle aandacht voor onszelf. Er kwam een vrolijke jongen "Brian" aangelopen en begon ons heel enthousiast over de Alpaca's te vertellen. Intussen werden we ook omringd door de honden (een stuk of 7) van de ranch, waaronder nog een jong hondje die Scruffy heete. Brian vertelde dat, omdat de mensen daar erg arm waren, de honden niet gecastreerd en gesteriliseerd werden en er daardoor erg veel zwerfhonden waren, die behoorlijk agressief waren van de honger. Hij had Scruffy dan ook met nog 2 andere hondjes als puppy's langs de weg gevonden. De zwerfhonden waren een groot probleem en veel gevaarlijker dan een coyote.

De honden van de ranch hebben dan ook de taak de Alpaca's dag en nacht te beschermen, maar deze honden waren zo lief en zo mak als een lammetje. Je hoefde ze maar aan te raken en ze gingen al op hun rug liggen om eens lekker op de buik gekroeld te worden. Nou, vertelde Brian, de Alpaca's werden eens bijna aangevallen door een rotweiler en de honden van de ranch hadden dat meteen door en stoven erop af. En na een flinke vechtpartij, kwamen de honden slechts de kop van de rotweiler naar de baas brengen. Brrrrrr....


't Is moelijk voor te stellen dat dit soort lieve honden een rotweiler te grazen kunnen nemen.

Maar goed, op naar de Alpaca's. Michael had pech, want eentje spuugde meteen op zijn schoenen. En ik begreep ook meteen dat mijn witte bloesje vandaag niet wit zou blijven. We kregen ieder een bakje, die we steeds bij mochten vullen tot de emmer leeg was. Het was echt ontzettend leuk om ze te voeren en ze stonden ook echt te dringen op mijn tenen om maar het lekkers naar binnen te schrokken. Het is ook heel leuk om ze te aaien en vooral hun neus is net zo zacht als fluweel.




Een Alpaca is een stuk kleiner dan een lama.




Alpaca's voeren!


Brian vertelt ons over de Alpaca's.




En Brian kletste lekker door over de Alpaca's en van alles en nog wat. Daarna de winkel weer in om onze afgeslobberde handen te wassen en een fooi in de pot te stoppen voor Brian. En de wat armere mensen komen ook producten naar de winkel brengen, in de hoop dat het verkocht wordt en ze er wat aan verdienen. Dus heb ik aardig wat kruiden ingeslagen van de locals, zoals dat heet. We bedankten de vrouw voor de hartelijkheid en gingen weer door.


Uitzicht op de Mora vallei.

Onderweg maakten we ook nog een stop in een dorpje, wat eigenlijk van de wintersport leeft. Dan ziet het er zwart van de mensen, maar nu was het er heerlijk rustig. We genoten van een kop koffie met pompoen taart en gingen daarna verder eens buiten rondkijken. We troffen een stromend beekje aan, wat eekhoorntjes en kolibries en een schommelbankje om op te zitten/schommelen. Heerlijk! We hebben een tijdje van dit tafereel genoten, voordat we weer verder gingen.


Kolibries van de Sipapu Lodge.


Kabelbaan in het ski-gebied.







De Rio Grande Gorge, die we onderweg tegenkwamen.


Hier een foto van de brug over de "gorge": Lekker diep!

Het hotel 's avonds was "interessant". We hadden helemaal niets geboekt en we vonden een Comfort Inn in Alamosa, Colorado. Helaas hadden ze alleen nog een dure suite beschikbaar. Na wat wikken en wegen toch er maar voor gekozen, en zo hadden we de ruimste en duurste hotelkamer van deze hele reis.

't Viel eigenlijk al meteen op dat de droger, exact naast onze suite in de guest laundry room een verdraaid irritante pieptoon produceerde. Als je 'm open trok, stopte de irritante pieptoon, die door heel het hotel te horen was. Aahhhhh, stukken beter! Maar blijkbaar had 1 van de gasten in het hotel een hoop wasgoed te drogen, want iedere keer ging de droger weer opnieuw aan.

Nadat wij een uur lang hadden genoten van het groene, ietwat vreemd ruikende water in de "spa" van het zwembad, stond de droger nog steeds te piepen. Weer open getrokken en de rust was weer terug. Maar snel daarna, ging-ie al weer verder. Nog meer wasgoed om te drogen!

Rond half elf 's avonds waren we het zat en gingen we klagen bij de balie over de herrie, en dat vlak naast onze dure suite. Maar het meisje achter de balie kon er niets aan doen. "Yeah, he's doing that for a couple of nights now", en daar konden we het mee doen. We waren volledig verbaasd over het feit dat ze het apparaat niet lieten repareren, of op z'n minst er "out of order" op plakten.

Dan maar zelf een soort van "out of order" bericht geschreven (in de trant van "You're annoying the other guests of the hotel!"; dit op de droger gelegd, en weer het apparaat open getrokken. Daarna bleef het rustig. Gelukkig!

Toen we de volgende ochtend bij het uitchecken de vraag kregen "Was everything okay?", vertelden we over het groene water in het zwembad, en de herrie naast onze suite. We hadden de wake-up call die we kregen om 6 uur 's ochtends (en waar we zeker niet om gevraagd hadden en wat ons stoorde in onze slaap), nog niet eens genoemd. Ze hadden ons papiertje gevonden op de droger, en ze konden er wel om lachen, en vonden dat we het slim hadden opgelost. Ze hadden ons hiervoor beter korting kunnen geven op de suite (maar dat zat er niet in), maar ze zouden in ieder geval iets aan de droger en het zwembad gaan doen.
1401 Woensdag 5 augustus 2009  -  Weer naar Las Vegas

We zetten onze reis weer voort naar... Las Vegas! "Ehhh, maar daar waren jullie toch al geweest?", hoor ik je al denken. Klopt, maar dit is een andere "Las Vegas". Er is een "Las Vegas" in Nevada, en er is er ook eentje in New Mexico. Deze "Las Vegas" in New Mexico lijkt echter totaal niet op die in Nevada. Het is eerder een "gat", waar totaal niets te beleven valt. "Wat doen jullie daar dan?". Ja, die vraag zat ik ook al op te wachten: We moeten gewoon helemaal terug rijden naar Denver in Colorado, want daar gaat onze vlucht over een paar dagen, en dit lag mooi op de route, en er staat een fonkel-nieuw Best Western hotel (ja, echt, waarom ze een spiksplinternieuw hotel bouwen in een "gat", wij hebben geen idee, maar het is een mooi hotel en we slapen er graag).

We reizen nu ook overigens geheel zonder planning: We zien wel wat er op ons pad komt. En we boeken een hotelkamer iedere keer een dag van te voren. Ook wel eens grappig om te doen. Daarnaast was het ook zo, dat we dit jaar er niet aan toe zijn gekomen om deze vakantie helemaal tot in de puntjes te plannen, door alle drukte van het emigreren, werken, huis verkopen en kopen, en 6000 dingen regelen in Amerika.

Goed, weer even terugspoelen naar het begin van deze dag: We zaten dus in het Best Western hotel in Gallup. Na alle Super8 en Travelodge hotels die we gezien hadden, wilden we wel even wat beters. Doe bijvoorbeeld eens een hotelkamer met een beetje een knap ontbijt. Super8 en Travelodge beweren wel dat ze een "free continental super breakfast" hebben, maar, zoals al eerder bleek in deze weblog, het stelt echt geen ene malle moer voor. Het Best Western hotel is dan wat duurder, maar ook beduidend beter, en we hadden een goed ontbijt.

We zijn gaan rijden naar Albuquerque (uitspreken als "Elbukurkie"). We hebben inmiddels zoveel bergen, rotsen, stenen en uitzichten gezien, dat we daar even "helemaal klaar" mee zijn, en vandaag wat anders gaan doen. In Albuquerque staat het Biological Park met een aquarium. Daar zijn we vandaag gezellig visjes gaan kijken.


Kwal.


Paling.


Schildpad.

Visjes genoeg daar, van hele mooie gekleurde, tot grote haaien, vreemde palingen en kwallen en zelfs een stel meeuwen. Die hebben we ook lang niet meer gezien. Wat wil je ook, we zijn tot nu toe alleen nog maar in het binnenland van Amerika aan het reizen geweest, en daar kom je geen enkele meeuw tegen, behalve hier in Albuquerque dan.


Zeldzame Albuquerqueiaanse meeuwen.


Een heel apart soort kreeft.


Een nog vreemder soort kreeft. Verstandig om bij uit de buurt te blijven, want deze bijt graag!

In dezelfde plaats hebben we ook eens gegeten bij een Crackerbarrel. Lang geleden ooit eens de tip ontvangen om dat ook eens te proberen, en dat is inderdaad een erg goed restaurant. We zaten er goed, we hebben er heerlijk gegeten, en we waren nog goedkoper uit dan bij een Denny's.

Tot slot doorgereden naar Las Vegas. Ja, dat "gat" in New Mexico dus. New Mexico is tot op heden overigens ook nog niet heel bezienswaardig geweest. Lange wegen door eindeloze heuvels heen. Niet veel bijzonders om te zien daar. Het Best Western hotel was er heel goed. Alles ruikt er nog nieuw, alsof ze vorige week open zijn gegaan. Wel even zoeken, want de GPS wist niet waar dit hotel zat, zo nieuw is het hotel. Lekker nog even gezwommen, even UNO spelen, en weer even de weblog bijwerken.

Na bijna 3 weken rondreizen, zien we er weer naar uit om weer "thuis" te komen. 't Is toch wel vermoeiend zo'n reis, vandaar. Het woord "thuis" is overigens nog een beetje raar voor ons. Wat is nou eigenlijk "thuis"?! Ons huis in Nederland is verkocht, dus dat is geen "thuis" meer, maar het voelt nog steeds aan alsof het van ons is. Ons appartement in McKinney lijkt, zelfs na bijna een half jaar nog steeds een soort vakantie-huisje, en voelt niet als thuis aan. En ons nieuwe huis is ook nog geen "thuis", want we wonen er nog niet. Dus we zijn "thuis-loos". Volledig ontregeld, en we zien uit naar weer een stuk stabiliteit in ons leven. En daar zien we dan ook met veel plezier naar uit om lekker ons nieuwe huis in gaan richten!
1400 Dinsdag 4 augustus 2009  -  Verstoppertje

Vandaag vooral weer een rijdag. We moeten weer richting Denver zien te komen om a.s zaterdag weer op het vliegtuig naar Texas te stappen. We wilden onderweg een mooie krater (Meteor Crater) bekijken, maar omdat men er een museumpje bij had zitten, moest het 46 dollar gaan kosten voor de entree, en dat vonden we te duur en we haakten af.


Onderweg nog wat gegeten en naar het Petrified Forest National Park geweest. Bij het Visitors Center hebben we een leuke aankoop gedaan: Triops. Nou, dan weet je wel wat ik bedoel toch... Niet??? Nou, dan leg ik het wel uit. Je koopt een doos met daarin een plastic bak, wat grind, voer, een vergrootglas, een kleine thermometer, enzovoort. In de bak doe je water, grind en... bijna microscopisch kleine gedroogde balletjes, waar na een dag of 3 kleine beestjes uit geboren worden, genaamd triassic triops, die er precies zo uitzien als in de tijd van de dinosaurussen. Hoe het kan, ik weet het niet?! De ranger van het Visitors Center had ook zijn twijfels en was het zelf gaan testen. En ja hoor, tot zijn verbazing lukte het en stond de bak op de balie met 5 dagen oud levende triopsen. Ik heb inmiddels het instructie boekje gelezen en het is nog best ingewikkeld om het goed te doen, maar als het lukt, komt het zeker op onze weblog te staan. En voor meer info kun je altijd nog op www.triops.com kijken.


Versteende bomen van 220 miljoen jaar oud!






Painted desert.






Het Petrified Forest National Park was erg mooi. En toen we even stopten bij een uitzichtpunt, zagen we in de schaduw van de prullenbak een paar hele grote kraaien zitten, met de snavel open van de warmte. En wat met eekhoorns kan, kan ook met grote kraaien toch... Dus Michel maakte weer een kuiltje in het zand en goot 3 flesjes water erin leeg. En ja hoor, ze waren er maar wat blij mee, al was het wat moeilijk drinken met zo'n enorme snavel.






En weer een filmpje! Het geruis op de achtergrond is onze auto. Dat moet je maar even voor lief nemen, want als we de auto zouden uitzetten, staat de airco ook uit, en daar was het veels te warm voor!

Door naar het hotel in New Mexico (een staat in Amerika). We hadden dit keer een Best Western geboekt en dat is wat luxer, heerlijk om meer ruimte te hebben in de hotelkamer en... we kunnen eindelijk weer eens mailen. We zijn hier maar 1 nacht, dus zit ik als een gek mijn onbeantwoorde mail weg te werken en de weblog van vandaag erbij te doen, dus is het inmiddels alweer na twaalfen. En morgen weer vroeg op, want het ontbijt is maar tot 9 uur en we willen het niet missen, want het is eindelijk een goed ontbijt met ei, broodjes en meer lekkers.


Damian bij de Denny's.

We hebben nog bij Denny's wat taart en ijs gegeten. Daarna, omdat het een groot hotel is, besloten we (Michael had geen zin) om verstoppertje te gaan doen (lekker volwassen he !!!). Damian en ik gingen ons verstoppen en Michel moest ons zoeken. Damian en ik zijn de trap op gegaan en renden als gekken door de gangen. We kwamen bij een raam waar we naar beneden konden kijken en tot groot plezier, zagen we dat Michel ons onder (dat deel van het hotel was donker) een tafel aan het zoeken was. Later hoorden we wat en we renden er weer vandoor (wie weet was Michel ons op het spoor!) en in de haast renden we bijna iemands hotelkamer in, die de deur open had staan. Daarna slopen we naar beneden de lobby door (men keek ons ook wat raar aan) en toen we achter de krantverkoopstand wilde gaan zitten, stond Michel voor onze neuzen en was het uit met de pret (maar goed ook, want ik had het bloedheet van het door de hotelgangen rennen). Damian vond het helemaal geweldig en had reuze lol samen met mij!
1402 Maandag 3 augustus 2009  -  Verkocht

We ontvingen bevestiging van onze makelaar dat de kopers de hypotheek rond hebben. En daarmee is de verkoop van ons huis definitief rond! Kijk dan ook eens wat er op de website van onze makelaar staat:

1399 Maandag 3 augustus 2009  -  Grand Canyon

Toen Damian vanochtend wakker werd, begon hij gelijk zijn droom aan ons te vertellen. Hij had gedroomd dat we weer in Zion waren bij de souvenir-winkel waar je ook buiten dieren kon aaien en voeren met wortels. Op zich geen bijzondere droom. Hij was gewoon lekker dieren aan het aaien maar... toen hij wakker werd, zag hij dat hij zijn broer op zijn hoofd aan het aaien was (ze delen een bed). Wij vonden het reuze grappig en Michael... die had niks gemerkt!

Na een ontbijt bij Denny's, door naar de Grand Canyon, waar we ook in 2007 waren geweest. Het was er vandaag erg massaal en warm, dus zaten we al snel met een ijsje rustig aan de kant de drukte te bekijken. Het stikte er werkelijk van de eekhoorntjes, die ondanks de vele bordjes ("do not feed the squirrels!") flink gevoerd werden. Ik snap dat het aantrekkelijk is maar... ze kunnen behoorlijk bijten (kan zelfs tot hechtingen leiden) en krabben, ze dragen ziektes met zich mee en raken afhankelijk van het voeren. En als er dan in de winter geen toeristen meer komen, of een stuk minder, dan weten ze niet meer voor zichzelf te zorgen.


Michael bij een vliegtuig-museum onderweg naar de Grand Canyon.


Onderweg naar de Grand Canyon kom je ook langs... Bedrock!

We hebben in ieder geval weer genoten van het inmense uitzicht van de Grand Canyon, het blijft een indrukwekkend gezicht.


Onze eerste blik op de Grand Canyon!








Schattige, en vooral dikke, eekhoorntjes!




Een panorama-foto van de Grand Canyon.

Daarna door naar Navajo Territory. Ik wilde er graag weer heen om twee redenen: In 2007 zijn we er ook geweest om de Dinosaur Tracks te bekijken en er stonden ook wat kraampjes waar de indianen wat beeldjes en vooral zelfgemaakte sieraden verkochten. Ze hadden een bepaalde ketting in vele kleuren die ieder hun eigen betekenis hebben. Ik nam de bruin gekleurde ketting en die was goed tegen hoofdpijn. Ik heb nogal eens migraine en ik deed voor de test de ketting om en zowaar na ongeveer 15 minuten zakte de hoofdpijn af waar ik normaal 3 sterke Aleve's voor nodig heb. Is het suggestie?? Ik weet het niet.

Ik wilde dus graag weer heen om weer zo'n ketting te kopen in een andere kleur, voor mezelf en voor Selina. Selina is een meisje van 15 die wij kenden in Anna Paulowna en op de lagere school bij Michael in de klas zat. Ze is altijd vrolijk en in voor een praatje en ik heb nog regelmatig contact met haar via MSN. Ze is sinds kort erg ziek (ziekte van Pfeiffer) en ik had haar beloofd bij de indanen een genezende ketting voor haar te kopen. Dat is gelukt! Ik heb een hele mooie ketting voor haar gekocht, met naar zeggen van de indianen een genezende kracht (hematiet). Ik vertelde het verhaal van Selina en ik kreeg er spontaan een gratis ketting bij met uitleg wat ik moest doen met de ketting voor ik het haar zou opsturen. Dat zou haar dan helpen tegen de kwade geesten die haar ziek maakten.


Juwelen-verkoop door de Indianen bij de dinosaur tracks.


In gesprek met de Indianen.


De dinosaur tracks!


Damian loopt een rondje door het wijdse landschap.

Daarna hebben we wat gegeten bij een restaurant gerund door indianen bij de Cameron tradepost. Het zag er simpel uit van buiten, maar eenmaal binnen was het behoorlijk groot en en heel mooi en netjes ingericht. Helaas was het eten nogal simpel, de rijst was gortdroog en hier en daar ongekookt en de kippenboutjes van Michel waren vooral bot en niet zo veel kip. En ze rekenden zichzelf al 9 dollar tip op de rekening. Dat was van de week in Blythe wel anders. Dat restaurantje daar, omgeven door verlaten gebouwen, zag er erg twijfelachtig uit, maar het eten was echt heel goed, dus het is maar net wie de kok is.


Michel "geniet" van zijn droge rijst met kippe-botjes.

De omgeving in het Navajo Territory is prachtig en terwijl we terug reden naar ons hotel, zagen we de zon ondergaan. In het hotel het zwembad weer ingedoken, want we hadden weer hele stoffige voeten van vandaag.

Voor de laatste 4 dagen van onze vakantie hadden we nog niks gepland en ook geen hotel geboekt. Michel heeft net via Internet de Best Western geregeld in Gallup en we zien wel wat we onderweg tegenkomen en gaan doen.

De vakantie en het reizen begint wel z'n tol te eisen en we zijn steeds sneller moe. En wat ik jammer vind, is dat we meestal wel Internet hebben, maar alleen niet kunnen mailen. Dus mam, Helga en Patricia, thuis in Texas ga ik jullie mail beantwoorden hoor! En bianca (uit omgeving 's Hertogenbosch), leuk dat je zoveel op onze weblog reageert! Goed. Tijd om te slapen! Want we zijn erg moe, gaaaaaap...
1398 Zondag 2 augustus 2009  -  Van Blythe naar Flagstaff

Over vandaag valt niet heel veel bijzonders te vertellen. We hebben vooral veel gereden. Onderweg wat kleine stops gemaakt, onder andere bij een mexicaans restaurant, waar Michel en ik onder de rode saus kwamen te zitten van de rode dip bij de nacho's.

Bij het hotel nog gezwommen en we troffen voor het eerst in Amerika een binnenbad aan, omdat de winters in Arizona nogal streng kunnen zijn.


Hier nog een foto van gisteren: In het vervallen en uitgestorven plaatsje Blythe vinden we een... Rabobank! Raar!
(Let ook even op de temperatuur in Blythe 's avonds laat!)



Onderweg van Blythe naar Flagstaff, zie we heel veel Saguaro cactussen!


Ze groeien vooral in de buurt van bergen.


Deze moet je ook vooral niet aanraken, daar kwam ik zo achter.
Ik heb nog urenlang met een miniscuul naaldje van deze cactus in mijn duim rondgelopen.



Mooie uitzichten onderweg!


En ook mooie rots-formaties.


We zijn nog even langs geweest bij het Tuzigoot National Monument, ruïnes van indianen-stammen.


In de buurt bij Sedona.


De rode bergen bij Sedona.
1397 Zaterdag 1 augustus 2009  -  Joshua Tree

Op naar Joshua Tree National Park! Ik was wat benauwd over de warmte die mij gister nogal verkeerd viel, maar blijkbaar is de ene dag de andere niet en ging het vandaag beduidend beter.

We herkenden weer veel van het park en we hebben weer mooie foto's gemaakt:


We zagen deze Roadrunner voorbij sjoefen bij het Visitor Center!


Hele bijzondere rotsen in het Joshua Tree National Park.







Even afkoelen in de schaduw.




De brandende zon.


Zwarte kraaien zoeken ook graag even een schaduw-rijk plekje op.


Mooi uitzicht!


Michel doet even een tukje onder een Yucca.




We kwamen deze eekhoorn tegen, uitgestrekt in de schaduw!

We gokten erop dat het eekhoorntje wellicht wel dorst zou kunnen hebben, zo midden in deze hete en gortdroge woestijn. En we besloten hem wat water te geven. Ziehier een filmpje wat we ervan gemaakt hebben:







Skull Rock.






Split Rock.


De Cholla Cactus Garden. Hele gevaarlijke cactussen, vanwege hun gemene naalden met weerhaakjes.


Daarna een rit van 3 uur naar het hotel. Onderweg nog bij een grappig koffietentje gestopt, gerund door een Mexicaanse familie. Er zat ook een grappig winkeltje aan vast, waar we het één en ander gekocht hebben. Een kop koffie in Amerika is ook gewoon koffie; geen cappuccino, geen espresso en geen kopje-schoteltje met een koekje, maar gewoon een grote mok gewone koffie die men gratis voor je bij wil vullen, zo vaak je maar wilt. Nou 1 mok vol is zat hoor! En de zelfgemaakte kersentaart was ook heerlijk.

Daarna ben ik weer als een blok in slaap gevallen en werd wakker toen we bij het hotel waren. Het was weer in een plaats (Blythe) waarvan de helft leeg stond: half bewoond, half ghosttown. We gingen eten bij een restaurantje met enigzins wat twijfel. Het oogde wat sfeerloos en er zat bijna (op ons na dan) geen mens, en om 9 uur ging de tent al dicht. Maar het eten was echt heerlijk, dus dat viel weer erg mee.

We besloten nog een duik te nemen in het zwembad, om het Joshua Tree stof van ons af te spoelen. Niet veel later kwam er een moeder en zoon bij zwemmen. Michel was al uit het zwembad en ik en de jongens zouden er ook uit gaan. En toen we net aanstalten maakten, spraken ze ons aan en we raakten erg gezellig in gesprek. Later bleek het dat zij, niet zoals wij voor vakantie hier in het hotel zaten, maar om hun man/vader te bezoeken. Onderweg naar het hotel staat een bord met dat je vooral geen lifters moet oppikken, omdat even verderop in het woestijn-gedeelte de gevangnis staat. En daar zat de man van deze vrouw inmiddels al 21 jaar vast. Haar zoon was ook 21 en kende zijn vader alleen van de gevangenis. Het was nogal een levensverhaal, wat deze vrouw had, maar ze kwam erg aardig over en Michael had intussen lol met haar zoon.

Het doet ons in ieder geval weer beseffen, hoe goed wij het hebben. En ik hoop dat alles goedkomt voor deze mensen en dat de jongen zijn vader ook buiten de gevangenis leert kennen. Wat de man had gedaan, liet ze in het midden en uiteraard heb ik er niet naar gevraagd.

Het is intussen weer laat (dat wordt morgen weer bijslapen in de auto tot last van Michel, want ik schijn iedere keer al slapend bijna op zijn schoot te belanden met mijn hoofd en dat rijdt niet lekker, geloof ik, dus word ik regelmatig terug geduwd), dus het wordt hoog tijd de oogjes weer dicht te gaan doen.
Datum: 26 juli 2017 - Laatste update: 5 mei 2016