3567 weblogs:

2015

2014

2013

2012

2011

2010

2009

2008

2007

2006

2005

2004

Meest populair:
(van 3209 reacties)

KLM ticketprijzen
Rollercoaster
Vernieuwd design
Three years!
Een huis!
Even terugkomen op dat vlaggetje
Naar school!
YES!!!!!!
Bij ons op visite:
(tijden in Eastern time)

26 mei 2017 (2922)
25 mei 2017 (4478)
Email voorkeur:

Klik hier om je aan of af te melden voor e-mail updates van Meilink.net.
2426 Donderdag 31 oktober 2013  -  Rollercoaster

Zo. Heb ik me daar even een gat in de weblog geslagen. Het was nog niet eerder voorgekomen dat ik zolang niks op de weblog heb geplaatst. En als het nou zo was dat er niks gaande was, of dat ik er gewoon geen tijd voor had... Maar het tegendeel is waar. Ik had wel tijd, en er gebeurde eigenlijk heel veel.

Waar zal ik eens beginnen?

Nou, dan maar bij het eind: We zijn in Texas. Terug in de USA. De auto is op zijn weg terug over de oceaan. De spullen gaan binnenkort ook. En wat we verder bij ons hadden, hebben we ingepakt. 12 koffers bij elkaar, en drie kennels met onze katten erin. En we zijn afgelopen zaterdag met KLM van Amsterdam naar Dallas gevlogen. Terug naar waar we vandaan zijn gekomen.

Deze uitkomst hadden we zelf niet eens verwacht.

En wat dat betreft zijn de afgelopen vijf maanden een soort "rollercoaster" geweest. Vooral een rollercoaster van emoties.


Het wilde in Nederland gewoon niet lukken. Het grootste probleem: We hadden geen eigen huis. We hebben heel veel gezocht. Ik kan geen Huizenzoeker, Funda, of Jaap meer zien. Ik heb die websites wel duizend keer bekeken. We vonden bijna geen enkel huis mooi. We vonden woningen duur, zowel koop- als huur-woningen. Als je eenmaal vrijstaand hebt gewoond, in een ruime woning in Texas, is het bar moeilijk om een kleine woning in Nederland te accepteren. Niet dat we iets enorm groot willen, maar wel iets wat redelijk is - en ook nog betaalbaar. Geen enkele makelaar werkte met ons mee. Ze waren vaak niet bereikbaar. Lieten ons ook vaak lang wachten om huizen te kunnen bezichtigen. Er zat geen voortgang in; net alsof ze geen huizen willen verkopen of verhuren. We vonden ook de omgeving vaak niet mooi in Nederland, of knullig. We zaten in een woning in Friesland, waar we ons niet op ons plek voelden. Damian ging ondertussen al die tijd niet naar school, en dat vonden we best wel een probleem.

Tegelijkertijd waren we weer dicht bij familie en vrienden, en ontvingen we ongelovelijk veel steun en liefde. En we hebben weer gemerkt wat Hollandse gezelligheid is. En het eten was weer lekker in de supermarkt. En we zijn weer leuk in Europa op vakantie geweest.

Na vijf maanden vonden we de uitzichtloze situatie meer dan genoeg geweest. We hebben zo lang gewikt en gewogen. Zoveel nagedacht. Zoveel zelfs, dat we er gewoon niet meer uit kwamen. Je kan je hersenen wel blijven pijnigen, maar er kwam niks uit. We zijn door een ongelovelijk diep dal gegaan. Blijven in Nederland had zo zijn voor- en nadelen. Terug gaan naar Texas ook. En iets volledig anders doen ook weer. We hebben juist tijd nodig om na te denken over wat we nu eigenlijk wel willen. En die tijd hadden we in Nederland niet meer. We vonden de oplossing door terug te gaan naar Texas. We hebben besloten het de komende 4 jaar in Texas te proberen. Ondertussen goed nadenken wat we daarna gaan doen, terwijl Damian zijn High School kan afmaken.

We hebben nu eindelijk een knoop doorgehakt. Dat geeft rust.

Eenmaal terug in Texas merkten we weer hoe gemakkelijk dingen gaan. In vijf maanden tijd vonden we geen woning in Nederland. De dag na onze aankomst in Texas hadden we op zondag-ochtend (!) al 5 huizen bekeken, en er meteen 1 uitgekozen. We hadden letterlijk een woning gevonden in een paar uurtjes. Probeer maar eens met een makelaar in Nederland huizen te gaan kijken op zondag. Dat is gewoon onmogelijk in Nederland. En probeer maar eens een huis te regelen in een paar uur tijd. Ondenkbaar gewoon in Nederland.

In de paar dagen erna, staat al heel veel op de rit. Huurcontract getekend. Bedden uitgezocht en laten afleveren. Sloten vervangen. Electricitieit, water, gas, Internet, koelkast, wasmachine, droger, stofzuiger... allemaal geregeld. Damian ingeschreven op een school; inentingen laten doen. Geregeld dat Damian opvang krijgt om zijn achterstand in te halen. Visum-verlenging aangevraagd. Allemaal in slechts een paar dagen tijd. Wat je hier in Texas in zo'n korte tijd voor elkaar krijgt, is gewoon niet te bevatten. De "can do" mentaliteit van de Texanen is prettig. In Nederland leek het net alsof we zo vaak tegengewerkt werden.

Om alvast wat "boze" reacties op deze blog te voorkomen: Deze tekst is geen aanval op Nederland. Het is gewoon hoe wij er tegen aan kijken. Onze mening. Nederland is een prima land om te wonen; en je kunt er heel prettig leven. Wij hebben alleen een andere kijk op zaken. Wij hebben anders geleefd en gewoond en meegemaakt. En het verschil met Nederland is gewoon groot. Wij hadden vooraf niet kunnen bedenken hoe groot dat verschil is, en vooral ook niet kunnen bedenken dat we zelf zo'n moeite zouden hebben om weer te kunnen accepteren om in Nederland te gaan wonen. Het leven in Texas heeft ons duidelijk veranderd. Hadden we nooit geëmigreerd naar Amerika, dan hadden we waarschijnlijk nog heel tevreden in Nederland gewoond, zonder problemen. Maar da's nu verleden tijd. We zijn wel geëmigreerd.

Maar goed. Het is nu tijd voor rust. Nog even een eind-sprint om de boel hier op orde te krijgen. We hebben nog geen meubels, en er zijn nog wat zaken die we nodig zullen hebben. Daar gaan we nu werken. We willen vooruit. En we stappen daarom nu uit die rollercoaster van emoties, en kiezen weer voor wat stabiliteit.
2427 Donderdag 31 oktober 2013  -  Marathon

In het kader van "ons leven moet weer terug naar het oude", heb ik niet getwijfeld en mezelf meteen ingeschreven voor de Dallas Marathon.


Heerlijk. Gewoon weer even een echt doel voor ogen. Ik ga niet mee doen voor het verbeteren van mijn persoonlijk record, maar voor de sfeer, en voor het aantonen dat ik dit nog altijd kan.

Het zal wel echt een uitdaging zijn. Ik ben in Nederland wel blijven hardlopen; maar toch minder dan normaal, en niet vaak lange afstanden, meestal zo'n 10 kilometer. En dan is een marathon van 42 kilometer heel veel. Maar dit gaat me lukken. Ookal is de marathon al over minder dan 6 weken. Dat weet ik zeker.
2428 Donderdag 31 oktober 2013  -  Ruzie met KLM

Het mooie van een weblog is dat je er mooi even je hart kan luchten. Even opschrijven wat je dwars zit. En in dit geval is dat de KLM. Inderdaad, onze nationale trots. Die bij ons volledig diep is gezonken.

We hebben nog nooit zo'n slechte ervaring met KLM gehad. En ik heb wat met KLM gevlogen. Heel veel. Ik heb er zelfs jaren gewerkt, maar wat we afgelopen weekend mee maakten was ronduit bedroevend.

Het "feest" begon al bij het boeken. Ik had nog een ongebruikt ticket liggen van Istanbul - via Amsterdam - naar Dallas. In juni geboekt, maar niet gebruikt. Dus ik KLM opgebeld met de vraag of ik die kon laten aanpassen naar een vlucht van Amsterdam naar Dallas. En dat kon. Ze moesten alleen even berekenen wat dat extra zou gaan kosten. Een paar dagen later geen reactie van KLM, dus zelf maar opgebeld. De berekening was wel degelijk gedaan, maar men had gewoon niet terug gebeld. We konden de vlucht maken voor 771 euro per persoon. Dat viel even verkeerd. Ik had in juni 4000 dollar neergeteld voor een retour, en nu moest er nog 4 keer 771 euro tegenaan. Dat is wel heel veel extra geld. De berekening was volgens KLM juist. Een hoop bla-bla over verschillende tarieven en weet ik veel andere lariekoek. En dat het daarom zo duur uit zou komen. Had ik in plaats van KLM een her-berekening uit laten voeren, gewoon zelf een nieuw retour geboekt, dan had ik goedkoper uit geweest. Wat is dan het nut van her-berekenen? Maar doordat KLM mij liet wachten op de her-berekening, waren de tickets ondertussen duurder geworden.

Customer Service van KLM gebeld, en ze nogmaals naar die berekening laten kijken, en de vraag hier wat aan te doen. Want het is toch wel uitzonderlijk dat het hergebruiken van een ticket voor een enkele reis duurder uitvalt dan zelf een nieuw retour te boeken. Maar Customer Service van KLM deed niets. De berekening was juist, en daarmee was het voor KLM klaar. Vervolgens een klacht ingediend bij KLM. Alles uitgebreid uitgelegd, en nogmaals gevraagd de prijs te herzien. Het werd door KLM wederom afgedaan met een simpel emailtje waarin gesteld werd dat de berekening juist was. Over het feit dat de tickets wel heel duur waren geworden... helemaal niks. Blijkbaar nutteloos om bij KLM een klacht in te dienen.

Aangezien het om de allerlaatste directe vlucht van KLM van Amsterdam naar Dallas ging (KLM hield na zaterdag 26 oktober op met directe vluchten), hebben we er toch maar voor gekozen om de vlucht te nemen. We wilden het de katten niet aandoen om een overstap te moeten maken. Het is al stressvol genoeg voor ons en de katten. Uiteraard ook telefonisch bij KLM de katten er bij geboekt en alle extra koffers.

Op de dag voor vertek, terwijl we tegen middernacht nog druk aan het inpakken waren, besefte ik me opeens dat ik nog steeds geen bevestiging had ontvangen van KLM. Online kon ik nog altijd niet inchecken; stonden de extra koffers er niet bij; en stonden er maar 2 van de 3 katten bijgeboekt. Ik dus maar weer bellen met KLM. Anderhalf uur later (!!!) had ik eindelijk contact. Men had technische storingen, maar het zou in orde worden gemaakt. Nog eens een half uur later (dus om 2 uur 's nachts) ontving ik eindelijk de gevraagde tickets, en kon ik naar bed.

Twee uur later kon ik al weer uit bed, voor het daadwerkelijke vertrek. Dus ik had maar 2 uurtjes slaap gehad. We zijn naar Schiphol gereden, huurauto ingeleverd, en wij ruimschoots van te voren op Schiphol aanwezig. Daar was het druk; behoorlijk druk. Omdat we 12 koffers hadden en 3 katten vroeg ik aan een grond-stewardess van KLM of we voorrang mochten, wetend dat zoiets inchecken altijd extra tijd kost. Maar dat mocht niet. Gewoon in de rij aansluiten. Een andere stewardess gevraagd; maar die reageerde gewoon niet.

Na een aardige tijd wachten waren we aan de beurt. De eerste balie-medewerkster had door dat we met veel koffers, Amerikaanse visa en drie katten kwamen aandraven, en wist dat het lang ging duren, maar had daar geen tijd voor en stuurde ons naar een andere balie. En daar zat een dame, die als nooit tevoren ongelovelijk pietepeuterig was. Eerst langdurig rikketikken op een computer om alle gegevens van de visa in de computer te krijgen. Daarna heel lang bezig met de katten. Iedere kat moest een formuliertje en ieder dingetje op het formulier moest uitgebreid gecontroleerd worden. Ook vroeg ze naar een Europees dierenpaspoort, wat helemaal niet van toepassing was voor ons; dat is alleen geldig binnen Europa, en heeft niets te maken met reizen met huisdieren naar de VS; en moest ik haar dus eerst overtuigen dat er voor de VS helemaal geen dierenpaspoort nodig is. Toen moest ze gezondheidsverklaringen hebben. Die niet nodig zijn om katten mee te nemen naar Amerika. Toevallig had ik die nog van vorige reis. En ik zie haar glazig naar die formulieren kijken; overduidelijk met een blik in haar ogen dat ze geen flauw idee heeft waar ze naar aan het kijken is, en ze keurt het goed. Dat die gezondheidsverklaringen 5 maanden oud zijn, dat deed er niet toe. En toen kwam ze tot de conclusie dat 1 van onze kennels niet goed zou zijn. En kwam ze op de proppen met een foto van een kennel, die weliswaar wel op de onze leek, maar een duidelijk andere sluiting had. Die kennel mocht van haar niet. Zoiets staat totaal NIET op de KLM website vermeld bij de informatie over het reizen met huisdieren. Onze uitleg dat de kennel eerder op een KLM vlucht gewoon mee is gegaan, mocht ook niet baten. Er moest een supervisor aan te pas komen om een approval te krijgen. Het kostte allemaal heel veel tijd. Uiteindelijk als we zelf het risico aannamen, dan mocht de kennel alsnog mee.

Toen was het ineens tijd om van balie-medewerkster te wisselen. Waarom? Geen idee. Maar het verhaal begon weer van voor af aan. En het kostte een hoop tijd en gerikketik voordat ze aan onze koffers toe was. En ook deze dame was een ongelovelijke mieren-n**ker. De eerste 2 koffers ruim onder het toegestane gewicht. De koffers daar achteraan, iets over het gewicht. Over 1 of 2 kilo per koffer te veel werd heel erg moeilijk gedaan. Of ik even 70 euro per koffer wilde afrekenen voor iedere koffer die over de 23 kilo heen zat. Of dat ik ter plekke even de spullen kon gaan herverdelen over de andere koffers. Uiteraard waren de lichtste koffers al op de bagage-band verdwenen, en werd het verdomd moeilijk om spullen van de ene koffer naar de andere over te hevelen. We hebben heel wat in handbagage gestopt; terwijl het zweet me over de rug liep. Om daar midden in de drukte je koffers opnieuw te moeten staan inpakken, te wegen, en goed te krijgen. Na heel wat tijd was het dan eindelijk in orde, nadat de dame bij iedere koffer bedenkelijk gekeken had, en als de koffer zelfs een halve kilo er overheen zat, we gewoon weer terug gestuurd werden om het in orde te maken. Dat we vervolgens veel meer gewicht in de handbagage zouden meenemen, en we dus eigelijk bij elkaar net zoveel gewicht meenamen, wat dus de volkomen onzinnigheid van de situatie aangeeft, dat maakte niet uit.

Ondertussen stonden veel mensen op ons te wachten, te mopperen dat het lang duurde; wij te zweten, en tot overmaat van ramp stootte een andere passagier 1 van onze kennels met kat er in van de trolly omver, en een excuus kon er niet vanaf. Onze kat maakte een smak op de grond.

Ook hadden we zolangzamerhand nog maar minder dan een uur over voor vertrek. Manuela werd er op uitgestuurd om de katten af te gaan geven bij de odd-size bagage. Daar moesten de taai-rippies van de kennels af. Die hadden we er juist op gedaan zodat niemand de kennels zou open maken, en we er dus op konden vertrouwen dat de katten niet ontsnappen. Maar men stond er op; ze moesten er af, want men moest in de kennels kijken of er niks "verboden" in zat. Een schaar had men echter niet. En Manuela mocht zelf een schaar gaan zoeken op Schiphol. Pas na lang zoeken is er 1 gevonden, konden de taai-rippies er vanaf, moesten de gestresste katten er in de drukte van de luchthaven uit, alleen maar voor de medewerker om onder een matje in de kennel te kunnen kijken. Dat was alles. Dat had-ie ook gewoon met een stokje kunnen optillen door de kennel-deur heen.

Nadat ik eindelijk alle koffers ingecheckt had, moest ik door naar een andere balie, om nog voor de extra kennels af te rekenen. Mijn opmerking dat ik haast had, werd daar niet gehoord, en weer had ik een dame die lang op een toetsenbord aan het rikketikken was, voordat ik eindelijk "mocht" betalen.

Met iets meer dan nog een half uur over (terwijl we toch echt bijna 3 uur van te voren op de luchthaven waren), moesten we gehaast afscheid nemen van familie. Niet leuk als we weer voor een lange tijd weg gaan. Maar we hadden geen keus; het boarden van de vlucht was al begonnen. We hadden ook nog eens de allerverste gate aan de D-pier, dus het was een aardig stuk lopen. Als laatsten zijn we ingestapt; bezweet; gestresst; heel erg boos op de KLM om de behandeling door hun medewerkers; en onduidelijk voor ons of alle koffers en katten de vlucht zouden hebben gehaald.

De vlucht was verder prima. Snel verlopen. Ik kon niet slapen, ondanks dat ik maar 2 uur slaap had gehad. De hele situatie van het terug keren naar Amerika zat nog hoog. En de behandeling van KLM erbij hielp niet. Beetje veel turbulentie boven de VS vanwege onweer, maar netjes op tijd geland. In Dallas ging het soepel. Lekker rustig op de luchthaven. De katten bleken al klaar te staan, en we konden ze zo meenemen, niks geen controle, en de koffers waren er ook snel. Zo'n ontzettende verademing als je de chaos van Schiphol hebt meegemaakt. Gelukkig ging het goed met de katten. En gelukkig hadden we met Fred en Franny afgesproken voor wat hulp om onze koffers naar ons hotel te krijgen, terwijl wij de katten afleverden bij een katten-pension. Heerlijk om hier vrienden te hebben die je graag helpen.

De boosheid op KLM was de gehele reis aanwezig. Een herberekening die bizar hoog uitviel. Anderhalf uur in de nacht voor vertrek aan de telefoon moeten hangen om mijn tickets te krijgen, die KLM verzuimd had toe te sturen. Nog nooit zo onbeschoft door KLM grond-stewardessen behandeld. Niks geen extra aandacht voor speciale gevallen. Niks geen respect voor onze huisdieren. Bij geen enkele KLM medewerkster maar ook een greintje urgentie te bespeuren als ze wisten dat we haast hadden. KLM heeft het afscheid van onze familie op deze manier danig verpest.

Uiteraard kan KLM alsnog een klacht van mij verwachten.... Niet dat ik ook maar enige hoop heb dat KLM er iets mee zal doen. De ervaring leert dat ze die ook gewoon met een emailtje afwimpelen.

Jammer. Ik heb altijd gedacht dat KLM een full service luchtvaart-maatschappij was. Maar blijkbaar niet meer. KLM is geen nationale trots meer voor ons.
2704 Donderdag 31 oktober 2013  -  Weer online

Even een update. We zijn weer online, ons nieuwe bed slaapt geweldig (alleen jammer dat de katten me de halve nacht opgehouden hebben). De katten zijn er weer dus het gezin is compleet en ze doen het wonderbaarlijk goed. Ik ben moe... doodmoe, alsof alle opgekropte 5 maanden er nu uitkomen. Douchen in eigen huis vanochtend was heerlijk. Het is nog chaos in huis met de spullen en we leven nog op de grond bij gebrek aan meubelen. We huren van een Rus die millionair is. Toch jammer dat hij dan 400 dollar per kat borg wil; Hij schijnt niet bepaald om geld verlegen te zitten. Vanmiddag een afspraak op Damian zijn nieuwe High School (Heritage High School). Er moet al een raam vervangen worden (zit een barst in) en dat was het wel even ... drukke dag weer vandaag!! Op jacht naar een wasmachine en dat soort dingen.
2705 Donderdag 31 oktober 2013  -  Geen geduld

Ik sta een beetje te kijken van mezelf. Het lijkt wel of mijn geduld compleet uit mijn lijf verdampt is, want het lukt me gewoon niet meer om geduld op te brengen. Als de man van Internet een half uur te laat is, dan vreet ik mezelf al op, en dat herken ik ook niet zo. Vandaag ook even op school een gesprek met de counselor, dat zou om 1 uur plaatsvinden, maar hij liet ons wachten tot 2 uur! Ik heb het dan niet meer, er is zoveel te doen ... !! Of als ik in de ochtend weer eens iets niet kan vinden in de chaos van de koffers, dan ontplof ik bijna. Ik ben normaal gesproken echt niet zo, maar ik verlang zo naar normaal en dat alles weer soepel loopt. Ik ben gewoon helemaal klaar met regelen en we zouden nu aan het winkelen zijn voor een wasmachine, maar Damian moest vandaag perse weer een inenting halen omdat hij anders maandag niet op school mag beginnen ... zucht.
2706 Donderdag 31 oktober 2013  -  Don't try to leave

We troffen precies dezelfde man bij Lowes als 5 jaar geleden. Toen hielp hij ons ook een koelkast, wasmachine en droger uit te zoeken. En ook hij kon zich ons ook herinneren en vroeg zich af wat we met de vorige spullen hadden gedaan. We hebben het maar even kort uitgelegd en daarna gaf hij ons een hand met de woorden: "Welcome back to Texas and don't try to leave the country this time!"
2707 Woensdag 30 oktober 2013  -  Verhuizing

Wij gaan deze ochtend verhuizen van het hotel naar het huurhuis. We hebben gistermiddag de katten weer op moeten halen bij Amy, omdat zij op vakantie gaat en we hebben ze voor die ene nacht ergens anders onder gebracht. Toen we onze katten gingen ophaalden bij Amy, pakte ze me beet en zei ze, dat zij heel blij was dat we weer in Texas waren. Dat was mijn lichtpuntje van gister.

Het gaat goed met de katten, wat ik ontzetend fijn, maar ook wonderbaarlijk vind. Stel je even voor. Ze zijn helemaal van Texas naar Nederland gevlogen, toen kwamen ze in een vakantiepark met ons terecht, daarna de rit naar Friesland en weer moeten wennen, vanuit Friesland weer die enorme vlucht naar Texas (ze zijn gewoon 20 uur al met al onderweg geweest om van Friesland naar Texas te komen afgelopen zaterdag), dan weer bij Amy, van Amy weer naar een ander pet resort, en vandaag naar een compleet nieuwe huis! Wauw. En dan vermeld ik nog niet eens alle autoritten.

We gaan straks de "zooi" weer inpakken, en we krijgen vandaag de bedden geleverd. En dan maar kijken of er nog geld over is voor meer. Maar we kunnen in ieder geval slapen.

Straks maar nog snel spullen halen, zoals kattenvoer en kattenbak, enzovoort.

Gister had ik een bijzonder slechte dag. Ik was eigenlijk gewoon niet te genieten en voelde de tranen steeds achter mijn ogen prikken.

We gingen beddengoed uitzoeken bij de Ikea en ik had gedacht dat ik dat wel leuk zou vinden, maar het is allemaal een beetje langs me heen gegaan. Mijn lijf is in Texas en mijn hoofd nog in Nederland bij mijn ouders.

Ik denk dat ik me onbewust nog wat aan het verzetten ben tegen de situatie. Het kost nog tijd voordat ik "om" ben en echt snap dat ik nu hier ben en hier verder moet gaan.

Ik heb ook nog aardig wat te beantwoorden berichtjes staan en we gaan straks naar een woning zonder internet en ik heb geen idee wanneer we dat voor elkaar gaan krijgen, ik weet dat, dat de eerste keer ook even duurde. Dus we kunnen even niets van ons laten horen (update: Toen we belden met Time Warner Cable zou het eerst een week duren voordat Internet zou worden aangesloten, maar even aanhouden en dan heb je Internet morgen-ochtend om 8 uur. Mooi!!).
2708 Dinsdag 29 oktober 2013  -  Borg

We moeten borg betalen voor het huurhuis, en een maand extra, en ook nog borg voor de katten en dat komt op 400 dollar per kat!!!! Wauw!! Ons geld stroomt weg als water en we moeten nog zoveel ...
2709 Maandag 28 oktober 2013  -  Heel fijn

Toch wel weer heel fijn hoor, die aandacht die je krijgt bij het uit eten gaan. En die heerlijke grote bekers drinken en dat je niet steeds aandacht hoeft te trekken omdat je de rekening wilt. Dat gaat toch wel heeeel anders in Nederland.
2710 Maandag 28 oktober 2013  -  Tommie drinkt uit de kraan

Deze foto kregen we van oppas Amy. Terwijl zij de drinkfles en eet bakjes schoon aan het maken was, liet ze Tommie lekker even uit de kraan drinken.

2711 Maandag 28 oktober 2013  -  Verplichte sticker

De sticker die je verplicht moet dragen om de de school in te mogen (Let a.u.b niet op mijn afschuwelijke boeventronie).

2712 Maandag 28 oktober 2013  -  Herfst-sfeer

Ook Downtown McKinney is in herfst-sfeer.

2713 Maandag 28 oktober 2013  -  Nieuwe school

Damian's nieuwe school in Frisco:

2714 Maandag 28 oktober 2013  -  Pumpkins everywhere

Met Halloween om de hoek, zie je overal pompoenen - en hier en daar ook de nodige fire ants mierenhopen.

2715 Maandag 28 oktober 2013  -  Little fish

We probeerden Damian op school in te schrijven en de dame die we spraken zette gelijk een piepstem op, zoals we die wel vaker horen bij Amerikaanse vrouwen. En ze vroeg in welke grade Damian zou beginnen en Damian zegt: "A Freshman".

"Ooooooh", zegt ze (met hoge stem), "then you are a little fish! Oooooh welcome little fish ..."

Hmmm. Dan voelen we ons toch weer die nuchtere Hollanders hoor, praat maar gewoon.
2716 Maandag 28 oktober 2013  -  Zomerkleding

Morgen 27 graden ... en vandaag 24.

Ik heb mijn zomerkleding weer aan.
2717 Maandag 28 oktober 2013  -  Schrik

Gister voelde ik me eigenlijk erg goed en vond het geweldig dat we weer zo ontspannen waren en er weer gelachen werd. Vannacht was ik klaarwakker en had ik een enorm dip gevoel, en nog steeds! Oh mijn hemel, we zijn echt in Texas en nu moeten we door! Schrik...
2595 Zondag 27 oktober 2013  -  Toeval

Having Thai dinner! En we komen daar toevallig Sietske tegen!

Dat is toch ook grappig. Toen we uit Texas vertrokken dachten we geen vrienden te hebben. Inmiddels hebben we een goede band opgebouwd met Fred & Franny, en hebben we Martin goed leren kennen en komen we de Nederlandse Sietske tegen bij de Thai Pan (die hebben we leren kennen bij H&R block).
2592 Zondag 27 oktober 2013  -  Onwerkelijk

't Is een beetje onwerkelijk allemaal. Gisteren waren we nog in Belgie om een auto weg te brengen voor verscheping terug naar Amerika. Nu zitten we weer in Texas.
2718 Zondag 27 oktober 2013  -  Cloudy with a Chance of Meatballs 2

Deze film hebben we vanavond in de bios gekeken. In Nederland zullen ze er nog even 5 maanden op moeten wachten!!


Toen we weggingen, zei Manuela nog, dat ze deze film graag in haar favoriete bioscoop in Texas zou willen zien, en daar nog wel even voor terug zou willen vliegen. Dat is uiteindelijk nog waarheid geworden ook...
2719 Zondag 27 oktober 2013  -  Snelle foto's

Even een paar "snel" gemaakte foto's van vandaag (inclusief foto's van onze lelijke kringloop-winkel-koffer). Michel is papieren aan het invullen, want we hebben een huis gehuurd!

2720 Zondag 27 oktober 2013  -  We kletsten niet uit onze nek

We hadden nog wat spullen achtergelaten in het huis in Friesland, die we niet mee konden nemen, zoals de kattenbak en een printer enzovoort. Toen mijn oom dat ging weghalen, zag hij dat er gebeld was en dacht dat het de makelaar wel zou kunnen zijn. En hij belde terug.

Men wilde nog steeds ons laatste paniek bod van 2 ton niet accepteren dus! En mijn oom heeft wel even gezegd dat hij niet onder de indruk was van meneer de makelaar! En dat het te laat was en we in Texas zaten en dat we ook niet uit onze nek kletsten, toen we bij ons laatste bod tegen de makelaar zeiden dat we het snel moesten weten. Maar even goed reageert men dan weer 2 dagen later en is het allemaal niet meer nodig.
2721 Zondag 27 oktober 2013  -  Dit wordt lachen

Nu gaan we lachen en wordt het echt leuk (maar niet heus). Ik wil zo gaan douchen. Waar is mijn shampoo of mijn tandenborstel? In welke koffer zat mijn ondergoed ook alweer? Heerlijk, we mogen zo gaan zoeken en graaien in 8 koffers. Pffff!
2723 Zaterdag 26 oktober 2013  -  Moe

Lekker slapen... We vallen om hier... ZZZZZzzzzzzzz.
2724 Zaterdag 26 oktober 2013  -  Noodweer

Michel heeft wat warme broodjes en flesjes ijsthee gehaald. Als een totaal verzopen kat komt hij binnen, door de enorme regen. Door dezelfde regen is de kartonnen houder waar de flesjes instonden ingezakt en vielen de flesjes er dwars doorheen op de grond op de parkeerplaats. Michel kreeg zelfs glas in zijn vinger en heeft nu een kleine bloedende snee.

Het noodweer brak hier helemaal los. Je vergeet hoe dat ook alweer kon zijn in Texas.
2725 Zaterdag 26 oktober 2013  -  Vertrek naar Texas

Vier uur vanochtend stond ik al naast mijn bed. Alles afronden en met de hele lading op weg naar Schiphol. Wat zijn we toch weer blij dat mijn oom een grote bus heeft en dit voor ons doen wil. Zelfs zijn vriendin Maaike was om 4 uur opgestaan om ons nog gedag te kunnen zeggen.

Eenmaal op Schiphol met handbagage (4 kleine koffers), 8 grote koffers en 3 kennels schrikken we van de massale drukte! Oh mensen, hoe komen we hier ooit doorheen. Voorzichtig met alle bagage op de karretjes proberen we ons een weg naar de balie te banen. Eenmaal daar krijg ik met een boze man te maken, die vind dat wij teveel bij ons hebben. Tsja, we gaan dan ook niet op vakantie maar zijn met een (tweede) emigratie bezig !!

In alle chaos en drukte vragen we of we alsjeblieft vanwege de katten voorrang mogen krijgen met inchecken maar we krijgen nogal bits een "nee" te horen. Jammer.

Eenmaal aan de beurt, krijgen we te maken met een nogal slecht gehumeurde dame waarbij het na een poosje bijna lijkt of ze ons pesten wil. Niks is goed! En bijna wil ze onze kater Brownie niet doorlaten op de vlucht! Ineens is 1 kennel waar je al een aantal keer mee gevlogen hebt, niet goed genoeg. Ook hebben sommige koffers wat overgewicht en temidden van alle drukte en mensen die hun koffers en bagagekarretjes in je rug duwen, moet je op de grond je koffers openmaken en met het zweet op je voorhoofd dingen gaan overhevelen.

De dame aan de balie zegt ondertussen ook wat onaardige dingen tegen ons en staat geen gram teveel toe. Dus weer wegen, weer koffer van de band af, open maken en dingen verplaatsen! Er kwam geen einde aan. Ik heb uiteindelijk gewoon wat spullen van mij bij mijn moeder in haar handen geduwd. Zo van, neem jij het maar. Als in hemelsnaam die koffers maar mee kunnen!

De mevrouw van de balie deelt ons ook kattig mee, dat als we niet binnen het kwartier klaar zijn, we onze vlucht gaan missen. En heeeeeel langzaaaaaam checkt ze ons in, alsof ze het erom doet!!

Dan komt er ineens wisseling van de wacht!!?? Haar tijd zit er blijkbaar op en een collega wisselt haar af en moet eerst eens even goed op de papieren kijken wat eindeloos duurt. Dan loopt er achter mij een man langs, die met een zwaai zijn koffer tegen de kennel van Rosa aan mept. Een enorme klap! En in 1x al haar brokjes over de vloer en een grote scheut water uit haar fles door de kennel. De man kijkt wat traag om en loopt gewoon door, terwijl wij aan het panieken zijn om Rosa, en Rosa is al haar voer kwijt voor de reis.

Door het tijdgebrek, moet ik er NU met de katten vandoor, anders gaan die niet mee op de vlucht. Michael, mijn moeder en ik rennen door de drukte met de zware kennels naar de odd size bagage balie, een heel eind verderop. Om te voorkomen dat de kennels opengaan tijdens de reis, zet Michel de deurtjes altijd vast met een plastic strip (ook wel tai rips genoemd). Maar men wil perse nog een drugs controle doen. Kijken of we niks meesmokkelen onder de kussentjes van de katten. Ik vraag om een schaar ... een schaar???? Krijg ik te horen. Die heb ik niet. Dat regel je zelf maar. Vanwege de tijdnood rennen mijn moeder, Michael en ik in de drukte alle kanten op, om ergens een schaar te vinden, zodat we de kennels kunnen openknippen. Maar overal krijgen we te horen dat men geen schaar mag geven aan een reiziger.

Dan ineens heeft mijn moeder toch ergens een schaar te pakken gekregen en als een gek en nat van het zweet, knip ik de plastic strips open. De man doet wat flauw met zijn pink het kussentje omhoog en dat was alles.

En het ergste was nog, dat midden op de luchthaven met alle drukte, we de katten eruit moesten halen voor de smokkel controle. Wat als er een kat in zijn paniek ons was ontglipt. De katten deden het juist zo goed en waren rustig. Maar door al het gedoe waren ze compleet over de rel.

Daarna moesten wij als dolle gaan rennen naar de gate om te gaan boarden. Dus niks geen fijn afscheid van mijn ouders en oom, niks nog even rustig een kop koffie samen drinken, maar ze gewoon in totale verwarring achterlaten, omdat wij op het punt stonden de vlucht te missen...

Ik vond het zo naar en zo pijnlijk om ze zo achter te moeten laten. Dat heeft mij echt zeer gedaan.

En dan zit je in het vliegtuig, bezweet en met kloppend hart en dan mag je, je ook de komende 9 uur gaan afvragen of je koffers en de katten de vlucht wel gehaald hebben... Hoezo stress!!!!!!!!!!

Niks lukt me tijdens de vlucht. Ik heb geen concentratie om te lezen, film te kijken, muziek te luisteren of wat dan ook!!! Komen de katten wel goed aan, zitten ze wel op deze vlucht, maken we wel de juiste keuze, wat een geld is er doorheen gegaan, en vooral mis ik mijn ouders, oma en Peter en Maaike en Bianca zo erg, dat de tranen weer over mijn wangen rollen en ik blijf maar dat beeld voor me zien, hoe we ze in de chaos moesten achterlaten en niet normaal afscheid konden nemen. Bedankt daarvoor, KLM!

De vlucht duurt lang en door de turbulentie ben ik ontzettend misselijk, een soort van wagenziek.

We komen aan en zien meteen de katten al staan, gewoon ergens verlaten op de grond gezet met niemand erbij!! Het gaat redelijk goed met ze en ik kan wel janken van opluchting. We verzamelen onze 8 koffers en gaan op zoek naar Fred en Franny. Als ik ze al zie staan, breek ik. Ik ben zo moe en zo uitgeput van alles! De lieve woorden en de arm om mij heen, doet me enorm goed, dat heb je dan zo nodig. Wij menen altijd alles zelf te moeten doen en kunnen zonder hulp, maar dat gaat soms gewoon niet. Ze laden onze koffers in hun auto en brengen die naar ons hotel, terwijl wij de bus naar de autoverhuur pakken om de katten naar oppas Amy te kunnen brengen (die net gestopt is met kattenopvang en alleen nog honden wil doen, maar voor de meest trouwe klanten maakt ze een uitzondering).

Fred en Franny drukken ons op het hart het rustig aan te doen en nog goed afscheid te nemen van de katten, terwijl zij de koffers naar het hotel rijden.

Eenmaal aangekomen vertellen we Amy kort ons verhaal, ze kan er haast niet over uit en had gedacht ons nooit meer terug te zien. Ze is superlief en 1 en al begrip en ze is weer geweldig voor de katten. Wat doet ze dat toch altijd vol liefde.

Eenmaal bij het hotel krijgen we hulp de kofers naar de kamer te brengen en praten nog wat na met Fred en Franny en spreken af eens een keer lekker samen te gaan eten. En ... net als de vorige keer, krijgen we een koeltas in ons handen die echt bijna uitpuilt van het lekkers. Alles zit erin, eten, drinken, bordjes, bestek, snoepjes, gewoon van alles!! We zijn er ontzettend blij mee en vallen al snel de heerlijke pittige kaasblokjes aan. Het bakje was zo leeg en de pumpkin cake was ook zoooo lekker.

Nu maar proberen tot rust te komen, niet alleen ons lijf, maar vooral ook ons brein!!! Tot nu toe is alles nog maar heel moeilijk te bevatten en ontzettend onwerkelijk. Eerst maar slapen, want ik ben zelden in mijn leven zo moe geweest.
2871 Vrijdag 25 oktober 2013  -  Twijfel

Vandaag was DE dag om de auto weg te brengen. En ook de dag van de twijfels. In de afgelopen dagen ook al getwijfeld, en het wegbrengen van de auto dan ook al een paar keer uitgesteld. Doen we er juist aan om terug te keren naar Texas? Of niet?! Ik heb op deze ochtend nog behoorlijk staan twijfelen of ik de auto echt naar Zeebrugge in België zou gaan brengen, zodat-ie weer verscheept kon worden terug naar de VS.

Uiteindelijk toch maar de knoop doorgehakt, en gaan rijden, samen met Michael. Een geregel op zich, want we moesten eerst naar Brugge rijden. Daar hadden we een huur-auto geregeld, die we weer in gaan leveren op Schiphol de volgende dag. Van Brugge naar Zeebrugge hadden we dus 2 auto's, en Michael moest in de Beetle van Manuela achter mij aan rijden naar de haven. Hij heeft al een tijdje niet meer gereden, en al helemaal nooit in België, dus ik was er niet helemaal gerust op, maar Michael verbaasde mij, en reed het hele stuk perfect.

In de haven bij Wallenius Wilhelmsen ging het redelijk snel. Tussen alle vrachtwagen-chauffeurs in, moesten we naar een balie; papieren regelen, en verder moesten ze nog even de kentekenplaten van de auto schroeven. Daarna namen ze de auto mee, en weg was de Beetle. Nu geen twijfels meer, want de auto gaat op de boot!

De terugweg ging vlotjes, en eenmaal terug in Friesland, stond het eten bij Peter en Maaike al klaar, en konden we zo aan tafel, met de ouders van Manuela erbij. Zo gezellig.
2732 Vrijdag 25 oktober 2013  -  We gaan echt

Nog wat kostbare uurtjes met mijn ouders doorgebracht. Dan mag ik begin november 41 worden, maar soms wil je gewoon je moeder bij je hebben. Er zijn veel tranen gevallen en het viel niet mee! Om half 6 kwamen Michel en Michael thuis en we mochten gelijk voor eten aanschuiven bij mijn oom en zijn vrouw (en mijn ouders er natuurlijk bij). Ze hadden geweldig gekookt, compleet met voor en nagerecht, kaarsje op tafel en veel gelachen, gordijnen dicht en openhaard aan, wat ga ik deze Hollandse gezelligheid missen. En nog via mijn ouders een handgeschreven brief van mijn oma gekregen, die er vandaag niet bij kon zijn vanwege haar gezondheid. Op de envelop staat "pas openen in het vliegtuig". Oh jee, zal maar vast zakdoeken in mijn tas stoppen. Ik kan niet geloven dat we morgen echt gaan.
2733 Vrijdag 25 oktober 2013  -  Bedankt

Kaartje ontvangen van mijn aller beste vriendin Bianca ... Er stond aardig wat tekst in en tuurlijk liepen de tranen weer over mijn wangen. Bedankt Bianca & Fred; echt ontzettend bedankt.
2870 Dinsdag 22 oktober 2013  -  Genant

Ik kom net onder de douche vandaan en Michel stapt eronder. Ik sla een handdoekje om mij heen en hoor opeens een stem die ik niet herken. Joehoe !!?? Is daar iemand ?? Hallo ?? De vrouwenstem gilt steeds harder en ik kan horen dat ze in de woonkamer staat. Oh, kom op jongens, reageer nou even!! Maar nee hoor, Michael en Damian houden zich van de domme en blijven stoicijns in hun kamer.

Nou ja, denk ik, we reageren gewoon niet en dan gaat ze vanzelf wel weg! Maar nee hoor, ze blijft maar roepen en roepen. Nou oke dan, dan maar erop af, slechts in een handdoekje gehuld met natte haren.

Het blijkt een postbode, met een envelop in haar hand waarvoor getekend moet worden, en het blijkt niet voor ons maar voor mijn oom te zijn.

Nogal ongemakkelijk en stevig mijn handdoekje vasthoudend leg ik haar uit waar hij woont. Gelukkig was het een vrouw en geen man ... Dan had ik het nog genanter gevonden.
2734 Dinsdag 22 oktober 2013  -  Afgrijselijke koffer

Even wat boodschapjes doen en op jacht naar een koffer, en wat ziet mijn oog ... een oliebollenkraam! Het engeltje op mijn schouder zegt "Niet doen!! Je zeult al genoeg kilo's mee" en het duiveltje zegt "toe maar, straks moet je het weer zonder doen". Je kunt wel raden wie er gewonnen heft...

Daarna naar de Action, Hema en Blokker, maar nergens kunnen slagen voor een koffer, en er 50 euro voor neertellen bij de Hema voor een onstabiele plastic koffer zagen we niet zitten.

Toen dacht Michel: "Hee, zal eens bij de kringloop kijken...". Oh mijn hemel wat een afgrijselijke koffer. Ik wil daar echt niet mee gezien worden. Michel was alleen maar heppie de peppie dat het rare ding 3 euro had gekost.

2735 Maandag 21 oktober 2013  -  Friesland paddenstoelenland

Heel veel paddenstoelen in Friesland!

2869 Zondag 20 oktober 2013  -  Verjaardagen

Toch jammer dat we alle 3 onze verjaardag niet in Nederland kunnen vieren, maar het is niet anders. Ik word 6 november 41 jaar, Michel en Michael worden 14 november alweer 42 en 19. Ik zou best met Michael wilen ruilen.
2868 Zondag 20 oktober 2013  -  Sint Maarten

Jammer dat we dit nu niet meemaken. Maar even voor de herinnering wat foto's uit de oude doos van 1996.
Michael haalt snoep op bij oma, die toen nog als schoonmaakster op de Spoorbuurtschool werkte.
Michael en Bianca, een gouden duo.
Weet je dit nog, Bianca??
Michael met de buit van die avond.


2736 Zondag 20 oktober 2013  -  Tas vol zuigsnoepjes

Het zal nog wel even duren voordat ik weer een normale nacht slaap krijg. De keelpijn is bijna weg en nu zitten we in fase 2, hoesten (van het type kriebelhoest). Ik kan de komende dagen de deur niet uit zonder mijn handtas vol te gooien met zuigsnoepjes. Ook op mijn nachtkastje staat nu water en zuigsnoepjes... Maar wel lastig hoor, die hoest onderbrekingen 's nachts.
2867 Vrijdag 18 oktober 2013  -  Spinnetje

We komen thuis; Damian loopt naar zijn slaapkamer en zegt ... Uuh papa, kun je even komen? Ik wist meteen al waar het om ging!!!! Ik ben intussen de tel kwijt de hoeveelste spin dit is van dit formaat in dit huis.

2866 Vrijdag 18 oktober 2013  -  Verkouden

Na Damian was Michel aan de beurt en na Michel ik dus!!!! Ik werd vanochtend wakker met een vreselijke keel en een wattebollenhoofd. Het komt nu zo slecht uit.

Zo blij dat ik dit heb meegenomen uit Texas. Het komt uitstekend van pas.

2865 Donderdag 17 oktober 2013  -  We gaan terug

Genoeg mensen weten dat wij sinds 1 juni dit jaar een paar hele rare maanden beleefd hebben. Er is dan ook genoeg over gezegd en gedacht. En lang niet altijd even vriendelijk, en ook de mensen die dicht bij ons staan begrepen niet altijd hoe de vork in de steel zat, maar dachten dat wel te weten, waardoor ik helaas wat mensen verloren ben qua (Facebook)vriendschap.

Pas als je in onze schoenen staat, zelf een keer geëmigreerd en ge-remigreerd bent, en een camera in ons huis in Friesland hebt opgehangen, dan kom je een heel eind om een oordeel te vellen die terecht is.

Maar genoeg hierover, een streep eronder en door! ... We gaan over een dag of 10 terug naar Texas. Een beslissing waar we niet 100% achter staan, maar ons voor nu het beste lijkt.

En geloof mij nou maar, straks weer mijn familie achter gaan laten voor 4 jaar is niet makkelijk en doet zelfs enorm zeer. Maar we gaan er het beste van maken en komen het over 4 jaar gewoon stug nog een keer proberen.

Ik wil graag ook even van de gelegenheid gebruik maken de mensen enorm te bedanken die ons volledig door dik en dun gesteund hebben met lieve en aardige woorden of zelfs een kaartje in de bus.

Bijzondere mensen met hun hart gigantisch op de goede plek.

En nu maar hopen dat ik niemand vergeet te noemen, want dat zou ik erg vinden.

Ik wil graag Martin bedanken (we kletsen straks bij, bij de Starbucks). Ik wil graag Cassandra bedanken, mijn ouders en oma, mijn oom & Maaike, die ons onderdak hebben gegeven en zoveel meer !!!!!! Bianca Schepers, mijn 2 vriendinnen die mij ontzettend dierbaar zijn Bianca & Patricia, Sonja, Patsy, Bonny, Frans & Dorine, Judy die ons van Schiphol gehaald heeft (dank daarvoor), Franny en haar gezin (we gaan jullie zien), Ryan & Helga en haar gezin.

Ik zal blij zijn als we weer gesetteld zijn, want vanaf begin januari zijn we al in de weer en ik verlang weer naar rust en normaal.
2864 Donderdag 17 oktober 2013  -  Autumn in Holland

Wat herfst plaatjes uit Friesland.

2591 Donderdag 17 oktober 2013  -  Huis bekeken

2703 Woensdag 16 oktober 2013  -  Fondue vanavond

Fondue vanavond - Michael wilde nog graag fondue eten voordat hij ging, maar het kwam er toen niet van. Dus nu maar een "welkom terug" fondue dan!?
2702 Dinsdag 15 oktober 2013  -  Naar Eindhoven airport

Klein jongens worden groot. Michael wil een avontuur aan gaan. Hij vliegt vandaag naar Marseille. Kijken of hij daar het leger in kan gaan. De ochtend dat we hem weg brachten, hadden we geen idee dat we hem dezelfde dag alweer zouden gaan ophalen van Schiphol, dus het afscheid was moeilijk.

Maar eenmaal in Marseille bleek het toch een wat te grote stap, en keerde Michael weer terug, via een overstap in Parijs naar Amsterdam. We gunnen het hem dat hij gaat proberen iets te doen wat hij graag wil, maar stiekum zijn we ook blij dat we hem weer terug kregen. We hebben er alleen wel op 1 dag op en neer naar Eindhoven en Amsterdam voor moeten rijden, vanuit Friesland.
Voor dag en dauw op weg (4 uur) naar Eindhoven. Gelukkig is die stortregen gestopt.
Aangekomen op de airport.
Ik ben er gek op, maar krijg even niks door mijn keel op dat moment, plus dat men ook rustig 6 euro 50 vraagt voor een beker.
Het ballonnen kraampje.
Hollands stelletje.
Zelfs Nijntje is in het Delfts-blauw gekleed.
Hier voelt Michael al de zenuwen in zijn buik, maar wil er nog vol voor gaan.
Hij gooit er even een espresso in vanwege de korte nacht slaap.
Starbucks waar alle prijzen 3x zo duur zijn als in Texas.
Buiten is het koud en grijs.
Nog even alles doorspreken samen.
De laatste foto.
Prachtig hoe alles in herfstkleur komt.
Als we terug rijden probeert de zon door te komen, wat uren later pas lukt.


2701 Maandag 14 oktober 2013  -  Brownie, Rosa en Tommie

Foto's van onze 3 katten:

2700 Maandag 14 oktober 2013  -  Kaartje voor Michael

Kaartje van Fred & Bianca voor Michael morgen.

2699 Maandag 14 oktober 2013  -  Herfst in Friesland

Wat herfst plaatjes geschoten met onze nieuwe camera.

2698 Zondag 13 oktober 2013  -  Op bezoek

Mijn oma wordt volgende maand 91, maar krijgt eerst nog een zware operatie voor haar kiezen. En wij zijn er maar weer eens niet bij! We blijven bij alle momenten als verjaardagen, feestdagen of als de dingen minder gaan, de grote afwezigen. Ik had het heel graag anders gezien... We pakken ons verlies en gaan het gewoon over 4 jaar nog een keer proberen.


2697 Zondag 13 oktober 2013  -  Binnenkort alweer 19

Hoe kan deze jongen nou 19 worden volgende maand?? Hoe kan de tijd nou zo snel gegaan zijn ... ik snap er niks van.

2696 Vrijdag 11 oktober 2013  -  Gravity

Vanavond in Groningen "Gravity" gekeken, wat een film. De eerste helft heb je het vooral benauwd en de 2de helft voornamelijk hartkloppingen!! Een aanrader.


Komen we thuis van de film, ga ik lekker zitten om nog een uurtje the voice of Holland mee te pikken met een schaaltje appelmoes, zegt Michel kijk eens naast je, aaaaaah schrik!!! Weer een mega spin!!! Michel moest de bank en een tafel opzij schuiven om erbij te kunnen. Daarna had rosa nog een sprinkhaan te pakken, en kwam Damian Michel halen voor een grote spin bij zijn slaapkamer deur.
2695 Vrijdag 11 oktober 2013  -  Het dak is lek

Ik wil de katten wat voer geven en merk dat de verpakking nat is!? Daarna voel ik een druppel op mijn voet en zie water op de grond liggen. Oh mooi, het huis is niet alleen tochtig, donker en bezaaid met spinnen, maar nu lekt het dak ook nog. Is het echt heel gek dat ik soms met verlangen aan ons mooie huis in Texas terugdenk!!??
2694 Donderdag 10 oktober 2013  -  Spinnen

Oh jongens toch! Gister Damian weer horen gillen in de badkamer vanwege een grote dikke spin, die we tot op heden nog niet gevonden hebben en straks weer onverwachts lekker opduikt! Maar nu liep er ineens een spin over de vloer!!! De grootste tot nu toe. Michel is even weg, dus moesten we zelf iets doen. Een gewoon glas eroverheen zetten kon niet, want de spin is te groot, dus er staat een glazen schaal overheen ... Ik ben het schrikken zo beu.
2693 Donderdag 10 oktober 2013  -  Vriendin op bezoek

Een dag met vooral een lach, maar ook met een traan! Mijn beste vriendin Bianca is mij vandaag komen opfleuren en daar is zij heel erg goed in. Niet alleen brengt ze een hoop gezelligheid met haar mee, maar zelfs een boek waar ik ontzettend blij mee ben! Die ga ik vanavond van voor naar achter doorkijken. Wat een leuke verrassing is dat zeg. Dus nogmaals, Bianca en Fred, echt SUPER bedankt. Maar dan komt het moment dat ze ook weer in haar auto wegrijdt en dan moet je als je weer naar binnen loopt even enorm slikken en wat traantjes onderdrukken... Het gevoel straks terug te moeten en haar weer niet meer zo makkelijk te kunnen zien, is voor mij erg moeilijk.

2692 Woensdag 9 oktober 2013  -  Happy met mijn e-reader

2691 Woensdag 9 oktober 2013  -  28 graden in Texas

Nou kan ik goed tegen kou, maar toch!! Die 28 graden van Texas had ik ook niet erg gevonden.

2690 Woensdag 9 oktober 2013  -  Stokbroodje kruidenboter smaak

De smaak die Michael altijd al gewild had. Hij is er helemaal blij mee.

2689 Woensdag 9 oktober 2013  -  Krakkemikkig

Wat een nacht !! Ik voel me mega krakkemikkig en moet nog moed verzamelen om mezelf in de spiegel tegen te durven komen. Voor Michel was het ook al niet veel beter. Die moest tot 5 uur vanochtend doorwerken en om 8 uur alweer zijn bed uit!!!
2688 Zondag 6 oktober 2013  -  Dagje Burgers Zoo

Weer even er op uit - hoognodig. Naar Burgers Zoo!

2687 Donderdag 3 oktober 2013  -  e-Reader

Wauw. Sony reader gisteravond na 10 uur besteld en nu al in huis. Dat is snel!


Ik had ook een DVD besteld bij bol.com van het concert van Madonna. Helaas is die nooit aangekomen en kregen we netjes ons geld terug op de rekening. Maar Michel kwam er net achter dat er een soort van randje in de buiten brievenbus zit, waar de DVD al die tijd achter is blijven steken. Bol.com maar even gebeld en opnieuw betaald.
2686 Woensdag 2 oktober 2013  -  Poef! Weg bril!

Grappig toch hoe je even opstaat, iets pakt, of wat gaat doen en je in het proces je bril weer eens kwijtraakt!! Ik kan me vaak niet eens herinneren dat ik 'm heb afgedaan en ook al ga je je eigen gang na ... Poef! Weg bril!! Aah... gevonden op de stoel in Damian zijn slaapkamer. Oh ja, ik had hem geholpen zijn bed te verschonen.
2685 Dinsdag 1 oktober 2013  -  Luxe uit eten vanavond


Datum: 26 mei 2017 - Laatste update: 5 mei 2016