De Hardanger Fjord in NoorwegenMiradouro da Ponta do Rosto, São Lorenço, Madeira, PortugalAtlantis on Palm Jumeirah, Dubai, Verenigde Arabische EmiratenGraanvelden in McKinney, TexasDe weg naar Seyðisfjörður, IJslandCliffs of Moher, IerlandDamian in bij de Navajo Moenave Dinosaur Tracks, Tuba City, Arizona, USAEcola State Park, Cannon Beach, OregonGeland met een 1956 DeHavilland DHC-3 op een gletsjer vlakbij Mount Denali, AlaskaBoven de wolken op de Gaislachkogl, Sölden, Oostenrijk
We mochten een week lang op bezoek in Plano, Texas! Michel op bezoek bij zijn nieuwe baan, en samen op zoek naar een nieuw huis en nieuwe scholen voor de kids.

1 november 2008
Texas

2 november 2008
Huizenjacht

3 november 2008
Huizenjacht (deel 2) en scholenbezoek!

4 november 2008
Dallas Zoo

4 november 2008
Een dagje aan het werk in Plano

5 november 2008
McKinney, TX

6 november 2008
Manuela's verjaardag

7 november 2008
Nog 1 keer naar McKinney

8 november 2008
Voorlopig naar huis

Plano, Texas

1-8 november 2008
 Woensdag 5 november 2008 - McKinney, TX


Obama is president!

Mijn tweede en laatste dag bij Perot Systems. Alles is vandaag doorgesproken: Ik weet mijn toekomstige salaris, het aantal vakantiedagen dat ik krijg (meer dan in Nederland!), wie mijn team-leden worden, wat ik moet doen voor de visum-aanvraag en waar het koffie-apparaat staat. Ik weet ook dat men bereid is te gaan helpen voor het verkrijgen van permanent visum (de green card). Wel handig om te weten, want we krijgen eerst een tijdelijk visum (een L1B visum), waarmee we hooguit 5 jaar in de VS mogen blijven. Er zijn ook nog dingen onduidelijk, zoals wanneer we nou precies gaan verhuizen (want dat hangt van het visum af, maar het wordt waarschijnlijk ergens begin januari), en hoe we gaan verhuizen (naar een appartement, een huurwoninng, of meteen een koopwoning?), dus we hebben nog wat te doen. Het is nu voorlopig even wachten op de offer letter om het formeel te maken, en ondertussen alle documenten voor de visa te gaan regelen.

Ter afscheid had ik voor mijn nieuwe manager en mijn recruiter nog een chocolade-letter uit Nederland meegenomen. Uiteraard kent men het fenomeen "Sinterklaas" niet in de VS (alhoewel het verdacht hetzelfde klinkt als "Santa Claus"), dus ik moest nog wel uitleggen wat het precies is. Maar ze konden het kadootje wel waarderen. Het was mijn manier om ze te bedanken voor hun hulp bij deze baan.

's Middags besloten we nog maar eens te gaan kijken bij een huis in McKinney. Eén van de allereerste huizen die we gezien hadden, en welke wij erg mooi vonden. Nog een keer rondkijken in het huis: 't Is en blijft een prachtig huis, daar in Creekview Estates in McKinney. Mitch, de makelaar aldaar, praat ons helemaal bij over hoe een huis in Amerika wordt gekocht. Maar hij praat veel en snel. Hij deed ons aan "Stan" denken, een figuur uit het computer-spel Monkey Island, die ook snel wauwelt en alles probeert te verkopen terwijl hij wild met zijn armen zwaait. En het duizelt ons wel een beetje na het lange verhaal van Mitch, en hij denkt ook dat wij meteen het huis wilden gaan kopen. We hoefden maar even 1000 dollar earnest money neer te tellen om het huis te reserveren. Nou, dat ging ons toch net even een beetje te snel. Ja mooi huis, maarruh... we hebben echt eerst in Nederland nog een huis te vekopen, voordat we hier een huis gaan kopen. Oh, en een ondertekend arbeids-contract en een visum in handen zou ook wel fijn zijn.

Toen we naar Creekview Estates gingen, was het nog licht en na het lange verhaal van Mitch, was het inmiddels al weer helemaal donker buiten. We besloten nog even naar een mall te gaan om nog even rond te kijken en een hapje te eten. Alhoewel een "hapje" moeilijk is in Amerika. Het wordt meer een "hap". De Stonebriar mall zou, als we inderdaad in McKinney gaan wonen, 20 minuten van ons huis zijn.

Het was weer verbazingwekkend, hoe groot het daar was. Er zat gewoon een ijsbaan in, en een carousel, en op de bovenverdieping een bioscoop met 24 zalen. Als je daar als moeder je kleuter zou kwijtraken, lijkt me dat echt een ramp. Er zijn ook continu mensen die je hapjes aanbieden in de hoop dat je maar bij hun restaurant komt eten.

Wat een winkels en zoveel spullen die je in Nederland echt niet ziet. Een voorbeeld??? Wat dacht je van een kraam in de mall met wat ik dus dacht stenen waren, maar omdat ik een soort kooitjes zag begreep ik de stenen niet echt. De stenen hadden pootjes! Het bleken dus krabbetjes te zijn die beschilderd waren en die je gewoon thuis kunt houden. Of het diervriendelijk is... hmmmmm... dat weet ik zo net nog niet.




Goofy dwars door het raam bij de Disney Store.


Een complete ijsbaan midden in het winkel-centrum!


Goed kijken: Bij het roze krabje met de bloem erop, dan zie je de pootjes eronder!


's Avonds in het hotel weer uitgeput. We willen iedere keer de weblog doen of een kaartspelletje (Uno) of een DVD'tje op de laptop kijken, maar door de vermoeidheid komt het er gewoon echt niet van. Vandaar dat ik ook dit keer in de ochtend de weblog even bijwerk in de lobby van het hotel.
Datum: 10 juli 2026 - Laatste update: 9 november 2008