 |
We mochten een week lang op bezoek in Plano, Texas! Michel op bezoek bij zijn nieuwe baan, en samen op zoek naar een nieuw huis en nieuwe scholen voor de kids. 1 november 2008 Texas 2 november 2008 Huizenjacht 3 november 2008 Huizenjacht (deel 2) en scholenbezoek! 4 november 2008 Dallas Zoo 4 november 2008 Een dagje aan het werk in Plano 5 november 2008 McKinney, TX 6 november 2008 Manuela's verjaardag 7 november 2008 Nog 1 keer naar McKinney 8 november 2008 Voorlopig naar huis |
 |
Plano, Texas1-8 november 2008  We gaan weer terug naar Nederland. We zijn blij weer even naar huis terug te keren. We hebben zoveel indrukken en ervaringen opgedaan; Het is dan weer even goed om weer in een vertrouwde omgeving te zijn. De realiteit van het emigreren is afgelopen week heel dichtbij gekomen. Het is iets waar je eigenlijk van tevoren helemaal niet zo veel bij stil staat, als je de wens hebt om te emigreren: de emotionele kant ervan. Dat heeft veel meer impact dan je van tevoren verwacht. Het is zo-oo-oo gemakkelijk om thuis in Anna Paulowna te roepen dat je wilt emigreren, maar het echt doen, dat is toch even iets anders.
Deze week is in ieder geval goed geweest. We hebben een hele goede indruk kunnen krijgen van Plano en de omgeving. We hebben huizen gezien, scholen bekeken, veel gepraat met mensen uit de buurt, uit eten geweest, geshopt en ook leuke dingen gedaan. Dus we weten nu min of meer waar we aan gaan beginnen. Wow. Het heeft dan zo'n 8 maanden geduurd, maar het gaat nu echt gebeuren, onze emigratie! Dit keer eens niet met lege handen terug naar Nederland, maar echt met een baan op zak. Ik realiseer het me nu eigenlijk pas, in het vliegtuig naar Amsterdam. Mijn startdatum in de VS is 5 januari. Ik vraag me af of we dat gaan redden. Geen kleine opgave om alles te gaan regelen. We gaan in ieder geval nog even kerstmis en oud-en-nieuw in Nederland vieren. En op 31 december nog een keertje naar de Winter-Efteling. Hoe leuk emigreren ook zal zijn, we gaan toch ook zeker dingen achterlaten... PS: Even een klein kattebelletje voor mijzelf: Als we nog eens naar de VS vliegen, neem dan in hemelsnaam nooit meer een vlucht met zo'n piepklein Embraer vliegtuig. In onze vlucht van Dallas naar Houston hadden we belabberd veel turbulentie en zaten we in de grootste luchtzak tot nu toe. Nou heb ik toch heel wat gevlogen, maar ook daar draait mijn maag van om. Brrrrrr... PS 2: In hetzelfde mini-Embraer vliegtuig zat ook het voltallige basketball-team van Angola. Een stel van die hele grote brede negers die alleen maar gebukt in het vliegtuig konden instappen en hun tassen met geen mogelijkheid konden opbergen, om zich vervolgens op een klein stoeltje te moeten wurmen. Zie je het al voor je? Wij konden er wel om lachen. De stewardess minder, want die had haast om het vliegtuig op tijd te laten vertrekken, en stond behoorlijk te stressen. |
Datum: 10 juli 2026 - Laatste update: 9 november 2008
