We wilden er 4 oplaten (Chinese lantaarns). De 1ste ging goed, maar bij de 2de ging het mis! Die belandde in de achtertuin van iemand anders, waardoor Michel als een malle de schutting over moest, omdat het gras vlam vatte! We zagen al heel snel dat het erg licht werd in die achtertuin ... Michel moest snel de lantaarn uit trappen en men zal zich morgen afvragen hoe die brandplek op hun gras komt ..... oeps!
Lantaarn hoog in de lucht in de verte.
Alle overige lantaarns zijn inmiddels in de vuilnisbak gegaan. We hebben het nu een paar keer geprobeerd, maar iedere keer gaat het bijna mis, en dat is toch een beetje te riskant.
Alles op tafel is zelfgemaakt, de oliebollen, de bitterballen en de tonijn hapjes.
De bitterballen waren werkelijk heerlijk.
Lekker ongedwongen op de bank.
Zo leuk ... En in maart komt er weer 1.
Rosa wacht tot het 12 uur is.
Oke; we wilden er 4 oplaten (Chinese lantaarns). De 1ste ging goed, maar bij de 2de ging het mis!! Die belandde in de achtertuin van iemand anders, waardoor Michel als een malle de schutting over moest omdat het gras vlam vatte!!! We zagen al heel snel dat het erg licht werd in die achtertuin ... Michel moest snel de lantaarn uittrappen en men zal zich morgen afvragen hoe die brandplek op hun gras komt ..... oeps.
Ongelofelijk dat je bitterballen in Nederland gewoon in de supermarkt koopt en even 50 stuks in het frituur gooit, en Michel doet er 2 dagen over omdat hij ze zelf moet maken. Maar die liefde proef je er wel aan af hoor. Ik vind inmiddels Michel zijn eigengemaakte ragout ook lekkerder dan die uit blik in Nederland.
Zo. De DMV weer overleefd. We vertrokken tegen 12 uur van huis en waren rond 4 uur pas weer terug. Je middag op aan bijna niks. En het hele vernieuwen van het rijbewijs kost maar 5 minuten. Maar ja, het was nodig, omdat onze rijbewijzen aan onze visa zijn gekoppeld, en dus op dezelfde datum verlopen. Onze visa zijn onlangs weer voor 2 jaar verlengd - omdat ze op het punt stonden te verlopen, dus nu moest het rijbewijs ook weer verlengd worden, willen we nog kunnen blijven rond rijden.
We zijn dit keer naar een "mega-center" geweest. We gingen afgelopen vrijdag al kijken bij de gewone DMV in McKinney, maar er stond weer een hele lange rij buiten de deur, en dan weet je dat je daar uren kan gaan staan wachten, dus daar hebben we maar vanaf gezien. Het mega-center is dan wel in Garland en voor ons zo'n 40 minuten rijden, maar ze hebben er wel een online check-in mogelijkheid, zodat je jezelf kunt aanmelden voordat je van huis vertrekt, en toch al in de rij staat. Alleen jammer dat we er achter kwamen bij het mega-center, dat we ons voor ons drieën ook drie keer aan hadden moeten melden met verschillende telefoon-nummers, en niet met slechts 1 telefoon-nummer, zoals wij hadden gedaan. Michel was heel snel aan de beurt dankzij het online inchecken; maar Manuela en Michael moesten uiteindelijk toch nog anderhalf uur op hun beurt wachten. De volgende keer checken we even iedereen van tevoren online in. Hopelijk kost het dan minder tijd.
Bitterballen zijn belangrijk zo rond de jaarwisseling. Net als oliebollen, vinden we dat er gewoon bij horen. We hadden dit jaar in eerste instantie verwacht bitterballen in een zak te kunnen kopen in een supermarkt in Nederland; maar ja, het leven liep wat anders, we wonen nu weer in Texas, en dus zullen we ze weer zelf moeten gaan maken.
Nou ja, het is (afgezien van de hoeveelheid werk), best ook wel leuk om ze zelf te maken. En ik heb het recept een beetje weten te verfijnen, vooral met dank aan het volgende filmpje, wat ik van YouTube heb geplukt.
Het is echt helemaal niet zo moeilijk; maar het kost wel tijd. Ik ben er altijd 2 dagen mee bezig. Ik heb zo veel mogelijk ingeslagen bij de nieuwe Sprouts supermarkt bij ons in de buurt; weliswaar wat duurder, maar de kwaliteit is ook stukken beter.
Benodigdheden:
3 lbs beef stew meat (da's ongeveer 1350 gram)
2 pakken bouillon
1 kuipje Knorr homestyle vegetable stock
verse peterselie
300 gram zout-vrije boter
1 pak "flour" (bloem)
zout en aromat
nootmuskaat (nutmeg)
frituurpan met olie (haal Sunflower oil bij de Walmart!)
Een doos eieren
Een french bread (om paneermeel van te maken)
Klein pakje slagroom (heavy whipping cream)
Stap 1: Vlees garen
Doe 2 pakken bouillon in een grote pan, doe een kuipje Knorr homestyle vegetable stock erbij, en doe alle vlees in de pan. Breng het roerend aan de kook, draai het daarna op een zeer lage stand, en laat het lange tijd op staan en roer het af en toe door. Ik heb het 's avonds opgezet, 3 uur op laten staan, toen uitgezet, en ben de volgende ochtend verder gegaan met de volgende stap.
Stap 2: Ragout maken
Haal het vlees uit de pan, leg het op een bord, en snijdt het heel klein. Als het goed is, valt het vlees al bijna uit elkaar, dus is dit niet moeilijk. Zet het vlees apart in een aparte kom.
Filter het overgebleven bouillon, en zet ook dit klaar in een aparte kom.
Dan door naar het maken van de roux (mengsel van bloem en boter). Hier ging ik voorheen altijd de fout in. Ik begon met kleine beetjes boter, en beetjes bloem, en beetjes bouillon, om daar een mengsel van te maken. Luister naar het filmpje hierboven, en smelt gewoon alle boter (300 gram) in 1 keer langzaam in een pan. Gooi daar in 1 keer 300 gram bloem bij, en roeren maar tot het 1 geheel is. Ik was altijd bang dat het zou gaan klonteren. Maar dat doet het helemaal niet. De roux is dan klaar. Daarna flinke scheuten bouillon er bij gieten, en weer roeren. Je krijgt als het goed is een vrij dikke, deeg-achtige massa. Stop met het toevoegen van bouillon, tot het een vrij stevige saus is. Daarna alle vlees er in doen, en een flinke scheut slagroom er overheen. En maar weer roeren. Daarna als laatste de fijn gesneden peterselie erbij doen. Ik kwam hier net op tijd achter dat er zand in de peterselie zat, dus ik heb het nog even snel gewassen voordat ik het in de ragout deed - bijna de ragout ermee verpest...
Tot slot nog even wat zout, aromat en nootmuskaat erbij, geheel naar eigen smaak. Ik heb inmiddels geleerd een beetje zuinig te zijn met de nootmuskaat, anders gaat die smaak overheersen. Daarna doe je de salticon (het ragout-mengsel wat de inhoud van de bitterbal wordt) in 2 grote ovenschalen, en smeer je het uit.
En dan, de test: De overige familie-leden de ragout laten proeven. Ze waren zowaar onder de indruk dat dit net als een "echte" bitterbal smaakte.
Dek het af met folie, direct op de salticon. De salticon moet dan een uur afkoelen. En daarna op z'n minst nog eens 3 uur in de koelkast, zodat het goed stevig wordt.
De salticon in de koelkast.
Stap 3: Paneermeel maken
Dit moet je natuurlijk helemaal zelf weten. Je kan ook paneermeel kant en klaar halen, en deze stap overslaan. Ik vond hier in Texas echter geen knappe paneermeel in de winkel. Ofwel het is Panko wat overal ligt, of het is gekruid paneermeel, of het is "basic" paneermeel, maar met de vreemdste ingrediënten, inclusief High Fructose Corn Syrup. Dat wil ik allemaal niet bij mijn bitterballen, dus ik heb een French bread genomen van Sprouts. Deze in plakken gesneden, en in de oven gedaan, net zo lang tot het toast is. Daarna een aantal sneetjes in een zip-lock gedaan, en dan met de deegroller er overheen, totdat je paneermeel overhoudt. Werkt ook; en het is een veel natuurlijker product.
Toast uit de oven.
Stap 4: Bitterballen draaien
Dit is echt de langst durende stap van het recept:
Neem de salticon uit de koelkast en snijdt het met een mes in vierkantjes in de ovenschaal. Daarna ieder vierkantje er uit halen, en tot een balletje draaien. Toen had ik door dat dit recept zorgt voor zo'n 90 bitterballen. Ik was eventjes bezig met draaien. Hou bij het draaien even een klein schaaltje met wat zonnebloem-olie bij de hand. Je handen invetten met een beetje olie helpt te voorkomen dat de ragout aan je vingers blijft kleven bij het draaien.
De salticon in vierkantjes gesneden.
Mooie ronde bitterballen gedraaid.
Daarna vul je een schaal met wat bloem, en haal je alle ballen door de bloem heen.
Dan vul je een schaal met wat geklutste eieren, en haal je alle ballen door de ei heen.
En in de derde schaal gaat de paneermeel, en haal je alle ballen door de paneermeel heen.
De allereerste bitterbal.
Voorheen deed ik drie schalen tegelijk, en iedere bal apart door de bloem, ei en paneer. Maar als je dat doet, dan paneer je je eigen vingers ook mee, en kan je telkens je handen wassen. Door iedere stap apart te doen, gaat het een stuk sneller, en krijg je niet zo van die gepaneerde vingers. Daarnaast is het ook gemakkelijk on gewoon een aantal ballen tegelijk in een schaal te doen en schaal zelf rond te draaien. Zo komt de bloem of paneermeel ook goed er op.
Ik ben er maar even bij gaan zitten - het is een langdurig klusje.
Leg de bitterballen op een bord, en schuif dat een nachtje in de vriezer. Zorg dat de ballen niet tegen elkaar aan liggen, zodat ze niet aan elkaar vast vriezen. Daarna hevel je ze over in zip-locks in gelijke aantallen (bij ons in hoeveelheden van vier, want we zijn met z'n viertjes), zodat ze later gemakkelijk te pakken en gebruiken zijn.
Het resultaat:
Het echte resultaat; daar moeten we nog even een dag op wachten, als we ze gaan frituren en proeven; maar voorlopig ziet het er goed uit!
Het resultaat.
Mooi in zakjes - ingevroren en wel - klaar voor de frituur.
Een paar extra tips - van 7 mei 2014
In plaats van ei te gebruiken bij het paneren, kun je ook volle melk gebruiken. Dit levert eigenlijk een nog beter resultaat op. Wij hebben deze tip geleerd van een Brits restaurant in McKinney.
En in plaats van zelf paneermeel te maken, kan je ook gewone paneermeel en Panko paneermeel door elkaar mengen, en dat gebruiken om te paneren. Dat levert ook een goed resultaat op, en scheelt je de moeite van het maken van paneermeel.
Zorg er wel voor dat je bitterballen minimaal 2 keer paneert; dus 1 keer door de bloem, dan door de volle melk, dan door de paneermeel, dan weer door de bloem, dan weer door de melk, en tot slot nog een keer door de paneermeel.
De hoeveelheid bouillon die je gebruikt bij het maken van de salticon, bepaalt hoe smeuig de bitterballen van binnen worden. Maak de salticon niet TE dik, want anders worden de bitterballen ook iets minder smeuig. Uiteraard moet het ook niet te slap zijn, want dan is het bijna onmogelijk om nog balletjes te draaien van de salticon.
En nog een paar extra tips - van 1 januari 2015
Dit keer 3 lagen paneer gebruikt -> Dus de bal eerst door bloem, dan door melk, dan door paneer, weer door de melk en de paneer en nog eens door de melk en de paneer. Dat kost aardig wat tijd, en heel wat melk en paneer, en vaak je handen wassen, maar het resultaat was fantastisch; nog nooit zo'n mooi korstje gehad.
Ik heb dit keer goulash-bitterballen gemaakt. In plaats van het vlees alleen maar te koken; heb ik dit keer het vlees in de pan laten sudderen met een hele ui, een hele paprika, en een zakje goulash-kruiden. Ik heb de goulash bijna droog laten koken, en daarna met pollepels het vlees in de pan uit elkaar getrokken. Daarna een aparte pan bouillon gemaakt van 2 liter, en later de roux, de bouillon en de goulash door elkaar gemengd. Tot slot nog even de smaak verbeterd met wat extra peper, zout en paprika kruiden. En dit leverde heerlijke batterballen op!
Van weerman Pete Delkus: A strong cold front currently in Colorado and Nebraska will travel southeast into North Texas tomorrow. We expect the front to pass over Dallas/Fort Worth between 1 and 3 p.m. Once it does, winds will turn to the north causing temperatures to drop rapidly. The DFW area will be near freezing by 5 p.m. with wind chills in the 20s. Get ready for it to feel like wintertime again!
Het was net lente vandaag en morgenmiddag dus weer bitterkoud. Wel echt winter. En het maakt wel knus en de open haard kan lekker vaak aan.
Wat een geweldige film - met werkelijk prachtige beelden van Groenland en IJsland. Deze film bouwt rustig op en wordt steeds beter en mooier. Absoluut een aanrader.
Geen tweede Kerstdag, dus alle winkels en restaurants zijn weer open en de postbode loopt (of in ons geval: rijdt) zijn rondje weer. De vangst van vandaag was 2 kerstkaarten, een pakje (onze dank is groot Cassandra), mijn tijdschriften (Libelle en Donald duck) en Duitse Dolce Gusto koffie.
Geen tweede Kerstdag hier, maar wel een heerlijk relaxte dag. Michel is gaan hardlopen en gaat straks weer eens een muurtje of wat mooi strak verven. Vanmiddag koffie met taart, de jongens zijn lekker aan de gang met hun gisteren nieuw gekregen spellen en straks nog maar even wat boodschapjes doen. Fijne tweede Kerstdag voor iedereen in Nederland gewenst.
Ik maak wel een taart, roep ik dan vrolijk. Ik schijn iedere keer te vergeten hoeveel werk het is. Ruim 2 uur, een ontplofte keuken en een hoop frustratie verder, hebben we dan warempel een taart. En net als alle andere keren ben ik niet blij met het resultaat. Maar de taart is gebakken met luchtige Hollandse cake, Hollandse banketbakkersroom (is de vulling) en luchtige Hollandse botercreme (zit om de taart heen gesmeerd) en natuurlijk de marsepein en bij gebrek aan genoeg van 1 kleur heb ik 3 kleuren gemengd. Nou ja smaken zal-ie zeker, hoe de taart er ook uitziet. Maar de mannen zijn blij met mijn baksels en dat is me ook wat waard.
Het is sowieso een raar jaar geweest voor ons! Van januari tot aan de dag van vandaag. We sluiten het graag af en willen er in 2014 weer helemaal fris voor gaan. En hopelijk laten de financiën het toe dat we weer even kunnen aanwippen in Anna Paulowna.
Michael is "ontvoerd" door legerman Pete. Ze gaan samen een AR15 in en uit elkaar halen. Het is maar wat je leuk vind. Ik ben benieuwd straks, of hij vond het geweldig, of hij vond het niks. We horen het vanavond wel bij de aardappels met boontjes en gehaktbal.
Hij vond het super. Hij heeft ook een hele verzameling messen te zien gekregen. We voelen ons erg veilig met legerman Pete als overbuurman, hij is ook erg betrokken met de mensen in de wijk.
Wij hebben in plaats van een centrale verwarming dus roosters in het plafond waar je naar behoefte warme of koude lucht uit kan laten komen. Lekker warm in de winter en lekker koel in de zomer. Zie je het verschil tussen een schoon en een vies filter? Er hangt genoeg troep en stof in de lucht.
Ik had vandaag een mooie email uit Nigeria in mijn mailbox:
From: alexsmith4536@yahoo.co.nz
CENTRAL BANK OF NIGERIA
RADIO HOUSE, AREA 10,GARKI ABUJA
ATTENTION: SIR/MADAM,
OUR REF: FMF/FG1/2010
DATE: 23/12/2013
ATTENTION .
FROM THE RECORDS OF OUTSTANDING FOREIGN PAYMENTS DUE FOR RELEASE
WITH CENTRAL BANK, YOUR NAME AND CONTACT WAS DISCOVERED ON THE
LIST OF THE OUTSTANDING FOREIGNERS' WHOSE FUND ARE STILL HANGING ON
AND WHO HAVE NOT YET RECEIVED THEIR PAYMENTS.
I WISH TO INFORM YOU THAT YOUR PAYMENT IS BEING PROCESSED AND WILL BE
RELEASED TO YOU AS SOON AS YOU RECONFIRM YOUR PAYMENT DETAILS SO THAT
WE CAN AUTHENTICATE THE CLAIM LEGALLY.
ALSO NOTE THAT FROM OUR RECORD THE CENTRAL BANK GOVERNOR MR LAMIDO SANUSI
(CBN) HAS ONLY MAPPED OUT THE SUM OF US3.2M THREE MILLION, TWO HUNDRED
THOUSAND UNITED STATES DOLLARS) TO BE RELEASED TO YOU FOR NOW, THROUGH ATM
DELIEVER OR DO YOU HAVE ANOTHER MODE OF FUND TRANSFER YOU WANT THIS FUND TO
GETS TO YOU, PLEASE NOTIFY US IMMEDIATELY BEFORE WE PROCEED .
MEANWHILE, A MAN CAME TO MY OFFICE FEW DAYS AGO WITH A LETTER,
CLAIMING TO BE YOUR REPRESENTATIVE AND SENT BY YOU.
HERE ARE HIS INFORMATION:
NAME: JOSEPH KLEIHANS
BANK NAME: ATLANTIC BANK OF NEW-YORK.
ACCOUNT NUMBER: 089714001101.
PLEASE, DO CONFIRM TO THIS OFFICE AS A MATTER OF URGENCY IF THIS MAN
IS FROM YOU SO THAT OUR BANK WILL NOT BE HELD RESPONSIBLE FOR WRONGFUL PAYMENT
OR UNLAWFUL DIVERSION OF YOUR OVERDUE FUND INTO A WRONG ACCOUNT OR ADDRESS.
HOWEVER,WE SHALL PROCEED TO ISSUE ALL PAYMENTS DETAILS TO THE SAID
MR. JOSEPH KLEIHANS IF WE DO NOT HEAR FROM YOU WITHIN THE NEXT THREE
WORKING DAYS FROM TODAY. IF HE IS NOT YOUR REPRESENTATIVE OR SENT BY
YOU, THEN YOU ARE ADVISED TO CONTACT THIS OFFICE IMMEDIATELY
RECONFIRMING TO US THE FOLLOWING DETAILS FOR US TO CROSS CHECK AND
PROCESS YOUR PAYMENT.
1. FULL NAMES;------------------------ -----------------------------
2. RESIDENT CONTACT ADDRESS;---------------------
3. DIRECT TELEPHONE NUMBER OR CELL NUMBER;-----------------------
4. AGE AND OCCUPATION ;-----------------------------
5; COPY OF YOUR IDENTITY IF POSSIBLE;--------------------- ---------\
THANKS FOR YOUR CO-OPERATION AND UNDERSTANDING.
BEST REGARDS,
YOURS TRULY,
MR ALEX
(FUND TRANSFER OFFICER CENTRAL BANK)
Ik kon het echt niet laten, om even te reageren op zo'n mooi verzonnen verhaal. Dit is waarschijnlijk de mooiste die ik ooit uit Nigeria heb gehad....
DEAR MR. ALEX,
THANK YOU FOR SHOUTING AT ME. NEXT TIME YOU MAY SWITCH OFF YOUR CAPS LOCK KEY
AND JUST USE REGULAR LETTERS!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
This is indeed a VERY URGENT matter. Thanks for bringing this to my attention.
Thank you also for NOT including ANY contact information, so I have no way to
contact you directly, except through email. It seems you did use a Yahoo! email
address in New Zealand. I always thought that a bank would use a regular email
address from their own organization in their own country, but apparently banks
in Nigeria are just fine sharing financial information using unsecure Yahoo!
email addresses in foreign countries - in which they shout to their customers.
Must be a cultural difference, that I don't understand.
But yes, Mr. Josheph Kleihans is my legal representative. Please hand him all
the money, preferably in bills on 20 dollars so, it can't be traced back to me.
Thank him for the dirty job he did for me (I really have no more trouble with
those pesky mafia guys!) and please tell him to have a very merry Christmas and
a happy new year, and to spend all that cash wisely (no more guns, Joseph, you
have enough of them; really, no more!!!).
Dearest regards,
MR. MICHEL
Vreemd genoeg heb ik nooit geen reactie meer vernomen uit Nigeria. Ik ben toch nieuwsgierig wat er gebeurd is met al dat geld...
Alvast iedereen bedankt voor het kerstkaartje, het is echt ontzettend leuk zoveel kerstkaarten uit Nederland (en Texas) te ontvangen. Herken je je kaart ertussen??
Ik heb 'm vandaag voor het eerst geprobeerd; Het is heel even wennen maar erg
lekker. Het is een hele romige groene thee smaak, lekker voor een koude avond en vooral een grappig kleurtje.
Nu we eindelijk de spullen binnen hebben, kan ik eens even mijn ongenoegen hier uiten over Eculine, het bedrijf waarmee onze spullen naar Amerika zijn verscheept.
Beginnen bij het begin: Hoe kwamen we aan Eculine? Heel simpel, toen we in juni onze spullen vanuit de VS naar Nederland hadden laten vervoeren, toen zijn ze bij Eculine beland, een bedrijf die samenwerkt met onze vervoerder, en waarmee we verder afspraken moesten maken om de spullen in Nederland in te laten klaren. Dat is nooit gebeurd, want we zijn weer terug gekeerd naar de VS. En onze spullen zijn in de tussentijd bij Eculine in de loods blijven staan. En nu het zo ver was dat weer in de VS zijn, moesten we met Eculine aan de slag om onze spullen weer naar de VS te krijgen.
Het begon met wel heel erg hoge loodshuurkosten. Ze rekenden ruim 1200 euro voor het "opslaan" van 6 pallets aan spullen voor zo'n 100 dagen. En dat terwijl ze mij telefonisch hadden toegezegd dat het rond de 300 euro zou zijn. Na lang onderhandelen, 51 emails (!!!!) en talloze telefoontjes, kwamen we uit op 800 euro aan opslag-kosten. Nog hoog, maar we wilden onze spullen hebben, dus we zijn daar mee akkoord gegaan.
We zijn op 28 oktober begonnen met Eculine, en pas op 18 december hadden we eindelijk onze spullen in de VS. We kregen regelmatig geen reactie op vragen. Ze maakten de fout door de spullen eerst naar Houston te willen versturen in plaats van Dallas. Ze brachten dingen in rekening die allang betaald waren. Ze stuurden mij voor de inklaring van de spullen naar een customs clearance agent in een verkeerde staat van Amerika. Het leek wel of dit bedrijf het echt voor de allereerste keer deed. Wat een chaos.
De Rotterdam Express, waarmee onze spullen vanuit Nederland naar Amerika zijn verscheept.
Op 27 november waren de spullen daadwerkelijk onderweg via New York. Vanuit New York is het per vrachtwagen naar Dallas gereden. Ondertussen werden we geconfronteerd met allerlei extra kosten. Kosten voor de afhandeling in Amerika. Kosten voor het scannen van de goederen door de douane. Kosten voor de inklaring (custums clearance) van de spullen in Amerika. Kosten voor het vervoer van de spullen van de terminal in Dallas naar ons huis. Al met al ging daar nog eens zo'n 1250 dollar meer aan op, dan we van tevoren door Eculine op de hoogte waren gesteld. Daarbovenop kwam het heftige winterweer, wat ook voor vertraging zorgde.
Eerder dan verwacht kwam de Dolce Gusto groene thee uit Japan aan, compleet verpakt in Japanse kranten, die de mannen heel interessant vonden. Morgenochtend maar eens met thee in plaats van koffie beginnen.
Wat een geweldige film was dit weer. We hebben 'm in de beste zaal van Cinemark gekeken en zelden heb ik een film zo scherp gezien ... Prachtig!!
Toen we na de film uit de bios kwamen, was het enorm mistig en dan met die kale winterse bomen erbij, gaf dat een mooi spookachtig effect. Naast de snelweg staan enorme palen met een soort krans aan licht, en omdat je vanwege de mist de palen niet meer zag, leken het net UFO's die boven de weg zweefden.
Vandaag worden de spullen gebracht met een vrachtwagen!!! Na meer dan een half jaar onze spullen weer terug. Damian kan weer op de Wii, Michael weer op zijn PlayStation, ik kan weer bakken, en Michel wil zijn klusspullen en de kerstspullen heel graag ... Dus kom maar op met die spullen; Wij zitten er klaar voor.
En dan blijkt vrijdag de 13de toch echt vrijdag de 13de te zijn. Terwijl Michel en ik tegen elkaar zeggen "over een half uur komen eindelijk onze spullen" worden we prompt afgebeld. Weer geen kerstboom dit weekend.
Ik denk dat we voorlopig even goed zitten met koffie. En dan komt er ook nog een bestelling uit Nederland, 2 doosjes uit Duitsland en 1 doosje uit Japan!
Zucht van opluchting!! Ons visum is goedgekeurd!!! We mogen in ieder geval tot 2016 blijven. En Michael mag (als hij zelf wil) tot zijn 21ste blijven. Mooi dat is erdoor nu verder voor het de gewilde greencard.
De deur van de voorraadkast in de keuken bleek vannacht open te hebben gestaan!!?? Ik kom slaperig mijn bed uit en er staat ene Brownie te bleren voor voer (Brownie miauwt niet zoals gewone kitten; Het is een soort van hele schorre rare klank). Ik pak de zak met voer en heb natuurlijk helemaal niet door dat Tommie (die dus duidelijk in de kast is geweest) een flink gat in de bodem van de zak heeft gemaakt ... Moet ik mijn verhaal verder vertellen?? Of snappen jullie wel wat er daarna gebeurde?
Vandaag naar La Duni (Mexicaans koffie en eettentje) en JC Penney geweest (kledingwinkel). Dat was best wel even een ritje en ik moet nu ook anders rijden dan ik gewend ben, maar het is gelukt.
Iemand zin in een potje schaak?
Of een potje dammen.
Plaat ijs op de tafeltjes.
Overal liggen brokken met ijs.
Het terras van La Duni is een beetje ingestort; De mega grote parasols konden het gewicht van het ijs niet aan.
Ondanks dat de wegen steeds beter worden, blijft de "ijsplaat" in de achtertuin maar liggen. En de katten willen zo graag het gras in ... Er ligt echt nog 2 centimeter dik ijs in de tuin.
Het is vanaf vandaag officieel! Ik ben uitgeschreven in de gemeente Tytsjerksteradiel. Was ik gisteren nog een Friezin, nu ben ik weer een Neder/Amerikaan of een Texaanse. Of een Rotterdamse, want ik ben in Capelle geboren, of ben ik een Polderse? (Anna Paulowna) ... Hmm... Ik heb ook in Den Helder gewoond ... Ik ben een jutter! Oh nee, een Haagse (3 jaar in Den Haag gewoond). Of ben ik ... *zucht* ... Ik weet het niet meer !!!??? Ik ben gewoon Manuela. Dat is het!
Michel en ik zijn vanavond even gaan rijden (en de kou gaan trotseren) om het 1 en ander aan kerstverlichting op de foto te zetten. Altijd weer een lastige klus om goede foto's van verlichting in het donker te maken, maar ik heb mijn best gedaan.
We zijn in verschillende wijken gaan kijken naar de verlichting, om daarna door te rijden naar Watters Creek, een prachtig verlicht park met allemaal winkels, en op de terugweg langs The Village in Allen, waar een paar grote muzikale bomen tussen de winkels (o.a. bij Macy's) staan.
Onderweg even langs de drive thru van de Starbucks om op te warmen met een Gingerbread Latte.
Er zijn nog 50 foto's.
Reindeer die de slee met kadootjes trekken.
Zelfs lichtjes in het water.
Och, wat zal deze eend het koud hebben.
En zijn vrouwtje ook.
De Cheesecake Factory; het blijft een mooi restaurant.
De verlichting van deze boom gaat op muziek.
Ook deze verlichting gaat met de maat van de muziek mee.
Er lagen nog wel dikke stukken ijs op de weg hier en daar. Maar goed, Michael heeft me prima de weg gewezen en me op tijd behoedt, dat ik niet terug naar onze oude wijk reed.
En dan Michael zijn geweldige woorden: "Ach, je rijdt heel goed, je gaat alleen steeds de verkeerde kant uit". Die wil ik wel op een tegeltje!
Hmmmm... Wel rijden, niet rijden?! Wat zal ik eens! De wegen zijn nu wel begaanbaar, maar omdat we in een compleet andere wijk wonen, ben ik mijn gevoel voor richting weer eens helemaal kwijt. Michael kan mij de weg wel wijzen, maar ik krijg ook nog wel eens ruzie met hem in de auto, met de manier waarop hij dat doet. Sterker nog, we zijn een keer ruziënd uit de Oude Tuffer gekomen in de Efteling! En dat zegt wat.
Onze spullen zijn in Dallas aangekomen!!!!! Zelfs met dit weer van de afgelopen tijd, is dat 2 dagen eerder dan gepland. Wauw! Nu gaat het spelletje van de boel vrij krijgen beginnen.
Michel is gaan proberen te rijden en kwam terug met koffie van de Starbucks. De weg is nog steeds niet ideaal en tijdens zijn loopje van de auto naar de deur van Starbucks is hij wel bijna 3 x onderuit gegaan. Het heeft gedooid vanmiddag. Goed nieuws, maar het begint nu weer aan te vriezen! En zo blijven we aan de gang. Hoorde net ook een harde klap buiten; er viel een stuk ijs van ons dak af.
Inge-ijs-d zitten heeft ook zo z'n voordelen. Nu kom ik eindelijk toe aan het afmaken van het verfwerk. Hier de "before" en "after" foto van onze study. Ik ben ook aan de slaapkamer begonnen, maar nu is de verf op, en de wegen zijn te glad om nieuwe verf te gaan halen...
Het is zaterdag en ik wil er zo graag op uit! Maar na 5 minuten wisten we dat we terug naar huis moesten. De auto heeft totaal geen grip meer op de weg. We gleden alle kanten uit rakelings langs andere geparkeerde auto's en stenen brievenbussen. Met moeite kwamen we terug en kwamen ook amper de garage meer in. Hoe mooi het ook is, het mag nu wel stoppen! Ik zie Damian maandag ook nog niet naar school gaan, we zitten echt vast nu.
Update van Michel:
Met een grote glimlach heb ik naar een buurman een paar huizen verderop staan kijken. Ook die kwam thuis, maar kreeg zijn auto simpelweg niet de schuine oprit omhoog de garage in. Iedere keer probeerde hij het weer, maar de auto gleed vrolijk weer terug de weg op. Na een paar keer het hem zien proberen te doen, en telkens weer terug de oprit af te glijden, heb ik het maar gelaten voor wat het was, en ben ik lunch voor iedereen gaan maken. Toen ik voor iedereen een uitsmijter had klaar gemaakt; ben ik nog eens gaan kijken. Hij was nog steeds bezig om zijn garage in te komen!
Het heeft echt de hele nacht door geijzeld. Het lijkt allemaal heel leuk en mooi, maar er zitten duizenden mensen zonder stroom (wij goddank niet) die het pas zaterdagochtend weer terug gaan krijgen, wegen zijn onbegaanbaar, 500 vluchten zijn geannuleerd, en voorlopig vriest het nog wel even door!!!! We hebben ook een stuk minder licht in huis en kunnen pas naar buiten kijken als we een deur opentrekken, want er ligt een dikke plak ijs op de ramen. De boom in de voortuin kraakt en wiegt heen en weer onder het gewicht van het ijs. En het is abnormaal koud, en de wind maakt dat het dwars door je lijf gaat. McKinney en omstreken liggen even lam ... en het ijzelt nog steeds.
Buiten lopen gaat redelijk, de struiken en bomen zijn 1 bonk massief ijs, 1 schop ertegen en het breekt af. Legerman Pete vertelt dat er wel supermarkten open zijn gegaan, maar dat men is gaan hamsteren, dus er zijn veel schappen leeg. We gaan het proberen ... het valt niet mee en we glibberen en glijen naar de Walmart en gelukkig is het erg rustig op de weg. Maar goed, het is gelukt en we hebben eten ingeslagen dus we redden het wel.
IJs op onze ramen, er valt niet meer doorheen te kijken.
De achtertuin en bedenk dat dit GEEN sneeuw is, maar een centimeters dikke laag ijs.
Geen sneeuw maar puur ijs!!
De boom kraakt en gaat heen en weer. Hopelijk houdt hij het gewicht van het ijs.
Wow, 1 keiharde bevroren struik!
Pegels boven onze uitgang voor het huis.
Wat een ijs!
Er zijn nog 26 foto's.
Michel met legerman Pete.
Echt; 1 schop en de struik breekt af! Het voelt aan als steen.
De auto's die buiten geparkeerd staan zullen het lastig krijgen.
Er stroomt water in de put, dus het dooit wel.
Een stroompje water tussen het ijs door.
Pegels aan het bankje.
Pegels aan de glijbaan.
Ontdek de pegels aan het speel-toestel.
De grinch nagemaakt op de fris verpakkingen.
Wat er ook gebeurt; de oude trouwe Walmart is altijd open, en zodra je naar buiten loopt is er iemand die je zegt voorzichtig te rijden.
Ploegen door de troep.
Een dikke ijslaag op de weg. Het is voorzichtig naar de auto lopen.
Ik zou vandaag mijn runners packet ophalen in Dallas. Ik wist nog niet helemaal hoe ik daar zou moeten gaan komen; het zou wel een lang ritje kunnen gaan worden. Voordat ik vertrek, nog even snel naar mijn email kijken, en daar zat een teleurstellende mail tussen:
Verdorie. Lange tijd er naar toe geleefd. Getraind. Laatst nog een halve marathon gerend om te oefenen. En nu? Gaat het niet door. HET grootste hardloop-evenement in de omgeving van Dallas. 25000 deelnemers die niet meer mee kunnen doen. En ik hoef geen runners packet meer op te halen.
Erg jammer. Ik wilde, zeker na al het gedoe van het heen en weer verhuizen naar Nederland en Texas, weer eens echt wat voor mijzelf doen, en nu gaat dit niet door. Ik heb er eventjes goed van lopen te balen.
Maar ja. Wat doe je er aan? Helemaal niets. Hardlopen op spekgladde wegen gaat nou eenmaal ook niet. En gecanceld betekent hier ook gewoon dat ik weer een jaar zal moeten wachten voor deze marathon.
Koppig als we zijn, gaan we in de avond toch de weg op. Halverwege begint het wat op gekkenwerk te lijken en het wordt meer ploegen dan rijden. Als we eenmaal bij P.F. Chang's aankomen, zien we dat die niet open is gegaan en zo zijn er vele winkels en restaurants dicht vandaag.
We gaan naar het enige restaurant wat nog wel open is in die buurt en dat is de Cheesecake Factory; We hebben het er nog nooit zo rustig gezien en hebben binnen no time ons eten voor ons neus.
Als we uitgegeten zijn wenst de bediening ons een veilige rit toe. En we glijden verder naar de bioscoop. Michel moet een stuk achteruit rijden, want hij komt het kleine heuveltje bij het restaurant gewoon niet op!
Bij het parkeerterrein van Cinemark klamp ik me vast aan Michel, en hij trekt mij over de spiegel van ijs de bioscoop in. Eenmaal binnen wil ik meteen koffie, want ik ben steenkoud zowel van buiten als van binnen.
De film past goed bij de buitenwereld, want Frozen gaat over winter, kou en ijs (even een terzijde wat een geweldige film, echt Disney waardig!!! Een enorme aanrader!). Ik blijf het de hele film koud hebben.
Als we na de film naar buiten stappen, slaat de kou je om het lijf, en weer moet Michel me over het ijs naar de auto trekken, en terwijl ik al instap glijdt mijn rechter been nog weg!! Jemig wat een gladheid!!
We verwonderen ons over de omgeving, een glazen wereld!! Alles glimt en de bomen lijken van puur glas!! De weg is vele malen verergerd. En rijden is het niet meer. We glijden, glibberen, schokken en bonken naar huis en doen daar heeeel lang over!
We rijden met 15 MPH over de snelweg waar je 65 MPH mag. Waar de lijnen lopen is niet meer zichtbaar en de bruggen zijn vreselijk!! Hele rotsen en pieken met ijs moeten we over. Het is bijna niet te doen.
De "bomen van glas" blijven me fascineren en het lijkt op iets uit een sprookjes film. Ook buiten is het geluid apart, want je hoort overal de bomen kraken onder het gewicht van het ijs. We vragen ons af of de bomen het gaan redden.
Eenmaal veilig weer thuis (gelukkig) probeert Michel de garage in te komen wat pas na 3 pogingen lukt.
Ik lig nu in bed op te warmen van dit koude avontuur, vannacht wordt het -10 en maandag zal het pas weer gaan dooien.
Zo met het licht erachter van de parkeergarage lijkt het net of de takken van glas zijn.
De Cheesecake Factory; Ik vind het interieur hier altijd zo mooi. We hebben het hier zelden zo leeg gezien.
Dat is leuk. Via de mail bericht geven dat onze spullen al onderweg zijn met de vrachtwagen vanuit New York naar Dallas. Vanochtend krijgen we weer via de mail te horen: Oh sorry, het staat nog gewoon hier op de haven!!!??? Dus ... de belofte van de aankomst van de spullen is intussen al van 5 naar 12 december gegaan. Maar morgen zou de vrachtwagen dan echt gaan rijden. Ja leuk als er in half Amerika slecht weer voorspeld wordt .... zucht.
We kregen een email dat Tommie gevonden was. Wij schrikken hier enorm van. En we kregen ook een mail over Tommie van onze oude buurvrouw van de vorige wijk waar we gewoond hebben!!???
Goed ... Tommie liep dus buiten in iemands tuin en het is pittig koud. Dus dacht iemand, dat hij geen baasje had en dat-ie 's nachts dood zou vriezen. De persoon stopt Tommie in een auto en neemt hem mee naar de dierenarts om zijn chip te laten lezen. De chip gaf ons oude adres nog aan en men had als emergency contact het telefoon nummer van onze oude buurvrouw...
We hadden trouwens geen flauw benul dat onze (ex)buurvrouw onze emergency contact was. Maar goed, buurvrouw Janet vertelde dat wij onze kat wel weg gegeven zouden hebben, omdat we nu in Nederland zouden wonen.
Ja en dan ... de vrouw neemt de kat maar weer mee naar huis en buurvrouw Janet besluit ons te mailen om te vragen aan wie we de kat hebben weggedaan.
Nou buurvrouw ... Geen haar op ons hoofd die eraan denkt Tommie weg te geven en we wonen inmiddels weer in Texas, maar in een andere wijk.
We krijgen intussen de mevrouw die Tommie van straat geplukt heeft te pakken aan de telefoon en ze komt Tommie brengen. Ze is verrast te ontdekken dat we in haar wijk wonen, na het the Nederland verhaal van Janet.
We leggen haar uit dat Tommie gewoon hier woont en that he comes and goes as he pleases door het kattenluik, en ja, dat deze gek nou van kou houdt en lekker door de wijk gaat struinen...
Pffff. Ben blij dat Tommie weer thuis is. En hoe goed bedoeld ook, ik hoop niet dat men vaker Tommie van straat gaat plukken. En een adresbandje om doen helpt niet, want dat verdraagt Tommie niet en hij doet alles om het af te krijgen.
Update van Michel:
Ik heb het bedrijf (24petwatch) maar eens opgebeld waar onze katten geregistreerd staan. Blijkbaar hebben ze ons adres en telefoon-nummer niet goed, dus dat moet ik even updaten. Daar kreeg ik als reactie op, dat dit 50 dollar per kat zou gaan kosten.
Ja, doei!
Dat doe ik niet. Ik heb 3 katten; ik ga niet 150 dollar neertellen om een adres en telefoon-nummer te updaten. Vervolgens ben ik gewoon eens naar hun website gegaan. Daar ingelogd, en ik kon ter plekke de gegevens gewoon aanpassen. Zonder te betalen....
Allemachtig ... Zijn we nog in Texas? Gisteren was het zo zonnig en zomers warm (zo'n 25 graden) en vandaag lijkt het Antarctica wel (-1 graden). Ik heb een half jaar niet gereden en kom vandaag meteen in een hagelbui terecht. Het vriest, het regent en af en toe flink hagel erdoorheen. Toen ik thuiskwam lag er ijs op het dak van mijn auto. En om 5 uur vanmiddag hoort Michel of zijn marathon van a.s nog zondag doorgaat.
Een beetje spannend vandaag. Een winterse storm komt onze kant op; de temperatuur is zo'n 45 graden Fahrenheit gedaald, het is gaan ijzelen, en het is nog maar 2 dagen voor de marathon. De vraag komt meteen naar boven: Gaat die marathon eigenlijk nog wel door? Maar vandaag kwam er een bericht dat het voorlopig nog door gaat zoals gepland:
Nu alleen nog even warme sport kleren zien te vinden. Want dat het zondag koud zal gaan worden, dat is wel heel erg duidelijk...
Bij de Walmart mijn beetle weer in ontvangst te nemen!
De auto heeft 11750 nautische mijlen afgelegd; een ruime 21000 kilometer over zee. Hij is van Galveston naar Panama (Manzanillo) en naar België gegaan, en met een trailer naar Rotterdam, en op de terug-reis vanuit België (Zeebrugge) naar Canada (Halifax), New York en weer terug naar Galveston. En vanuit Galveston weer met een trailer terug naar McKinney.
Je snapt dat dit niet bij ons in de straat past.
Hoera !!!!!!! mijn autootje!
Op de foto is het niet te zien, maar allemachtig, wat is mijn auto smerig!!!!! Ik heb 'm nog nooit zo goor gezien. Maar het kan erger, de beste man was in Amarillo met een gloed nieuwe Cadillac in een ijs storm terecht gekomen en liet er foto's van op zijn mobiel zien. Ai!!! 1 bonk ijs met zooi!!! Gelukkig is mijn beetle niet zo erg. Maar ik kan niet wachten om naar de car spa te gaan!
Even controleren op beschadigingen.
BEZEE (België Zeebrugge) USGLS (United States Galveston).
Vorige keer naar Nederland toe, had men uit verveling op de boot stickers van mijn auto afgetrokken, en nu ontdekte ik toen ik wilde gaan tanken, dat men uitgekauwde kauwgom onder de tankdop had gestopt. Een smerig klusje om dat weer weg te halen!!
De auto is van buiten net zo smerig als van binnen! Het was ook wel even weer raar om van de Walmart naar huis te rijden, als je 6 maanden niet gereden hebt.
Zo. Even naar de car wash geweest en de auto van binnen en buiten laten schoonmaken. Wauw; er zat zowaar echt een auto onder al die troep. We gingen bijna twijfelen. Ook van binnen zat het vol met gitzwarte vinger afdrukken op de gekste plekken! En even een doekje over het stuur leverde 5 zwarte doekjes op.
Gelukkig ik heb 'm weer, de auto is weer schoon, ruikt lekker en is weer op de plek waar die hoort te zijn.
Dit was zo grappig, we kwamen dit onderweg tegen ... Frisco Fire Safety Town. Het is een nagemaakt mini stadje met huisjes en kleine nep winkels, waaronder een kleine Wal-mart. En hier leren kinderen de regels in het verkeer; ze mogen er doorheen rijden in kleine elektrische autootjes. Het zag er zo leuk uit.
Ik hou angstvallig het weerbericht voor zondag in de gaten; de dag van mijn 4e marathon. Ondanks dat het vandaag en morgen ongeveer 76 graden Fahrenheit is (zo'n 23 graden Celsius), lijkt het er op dat het aankomende weekend behoorlijk koud zal gaan worden. 1 of ander Arctisch front trekt over Amerika heen en komt onze kant op.
De drie verschillende weer-websites die ik in de gaten hou, zijn het alleen niet helemaal met elkaar eens hoe zondag er uit zal gaan zien:
Accuweather.com
Wunderground.com
Weather.com
Wordt het nou zonnig, gaat het regenen, of wordt het bewolkt? Het weer goed voorspellen is blijkbaar nog lastig.
Ik hoop in ieder geval dat het allemaal nog een beetje bijtrekt. Koud wordt het in ieder geval zeker. Dus ik zal sowieso even op zoek moeten naar een stel handschoenen; de handschoenen die ik normaal gebruik bij koud weer tijdens het hardlopen, zitten nog in de vracht, die nog altijd naar ons onderweg is...
Ik word hier wel heel erg blij van. Super bedankt, paps & mams!!!!!!!!
Kijk mam, de doos is aangekomen.
Hier word ik toch zo blij van. Je bent nooit te oud voor strips.
Dit zijn alle Libelle's en Donald Ducks, die nog bij mijn ouders bezorgd werden toen wij in Friesland zaten. Gelukkig komen ze nu weer aan op ons eigen adres in Texas.
Geweldig ... krijg meteen zin om te bakken. Maar ik wacht nog heel even tot onze spullen binnen zijn, zodat ik mijn bakspullen ook weer heb.
We zijn zo langzamerhand onze buren aan het leren kennen. Eén van de meest markante buren, woont toch wel aan de overkant. We hebben 'm al de bijnaam "legerman Pete" gegeven.
Deze man heeft in verschillende oorlogen gevochten, van de Vietnam-oorlog tot aan Desert Storm; en hij weet alles van helikopters en vliegtuigen, en vertelt graag over hoe hij heel veel soldaten en politie heeft leren omgaan met wapens.
Hij is echt super-aardig hoor; zet de vuilnisbakken voor iedereen al netjes terug op z'n plek als ze geleegd zijn; brengt de post bij mensen aan de deur; geeft je fire ant killer in je handen, zodra onze brievenbus vergeven blijkt te zijn van de mieren. Hij gedraagt zich ook echt nog steeds als een militair. Heeft dan ook meer dan 20 jaar in het leger gezeten. Loopt nog rond met T-shirts waarop staat "And on the 8th day, God created the... chinook", leger-petjes op, vertelt hoe "us men don't need any directions!", en kletst je je oren van je hoofd over van alles en nog wat. Hij hoort zichzelf graag praten. Dat wil niet zeggen, dat hij niet ook naar ons luistert, maar hij is wel veruit het meest aan het wooord. Hij is ook vol lof over zijn 2e vrouw, Margie (zijn eerste vrouw is overleden).
Toen gisteren de gas-log guy langskwam bij ons voor de installatie van onze open haard, zag hij wat gebeuren aan de overkant bij legerman Pete. En polste al bij ons "How well do you know your neighbor from across the street?", en stak daarna van wal over wat hij had gezien. Legerman Pete deed blijkbaar de garagedeur open en reed lekker achteruit met zijn auto, terwijl zijn vrouw alweer veel te snel op de garage dicht knop drukte ... oei!! Een harde klap en een deuk in de garagedeur en ongetwijfeld schade aan zijn auto!!! Legerman Pete zal vast iets minder blij geweest zijn met zijn vrouw die avond.
We hebben nog een half huis in te richten, dus we zijn nog wel even zoet. Maar het begin is er en we hebben in ieder geval een woonkamer waar we gezellig kunnen zitten en die bijna af is.
Vanavond wordt onze gashaard geïnstalleerd, maar omdat we vanmiddag Fred en Franny op de thee kregen, heb ik er voor de gezelligheid wat waxine lichtjes in gezet.
Beetje vies en stoffig, maar hopelijk zien we daar straks niks meer van als de haardblokken erin liggen.
Onze nieuwe aanwinst en vanmiddag kreeg deze gezellige sneeuwpop er nog een vriend bij.
Koekjes voor bij de thee.
Nog niet af maar lang niet onaardig.
De kast is nog leeg, maar dat komt helemaal goed als onze vracht er is.
And then there was fire! Onze gas open haard is vandaag geïnstalleerd. Heerlijk!!! Het wordt binnenkort weer aardig koud (iets minder leuk voor Michel, want die gaat weer een hele marathon lopen), dus ik ben er weer helemaal blij mee, en het geeft ook zoveel meer sfeer tijdens de feestdagen.